Semua Bab Hiding Mr. Lazaro's Daughter : Bab 11 - Bab 20

[12]Lumipas ang ilang araw, halos hindi ako umalis sa kwarto ni Mama para ang hindi ko makasalubong si Lionel. Kahit papaano ay gumagaan na ang pakiramdam ni Mama, lumalakas na siya khit paunti-unti. Lumalakas na rin ang ugong ng pangalan na Elvi. Yun ang ayaw ko malaman ni Mama, dahil alam ko magtataka siya kung bakit may taong nagpapanggap na ako. Rumor has it that the impostor is living like a queen. Araw-araw ay may mga delivery ng branded bags, sapatos, at kung anu-anong luho sa suite kung saan siya pinapatuloy ni Lionel. Balita rin na halos ubusin niya ang laman ng mga luxury boutiques sa loob lang ng iisang hapon.I ignored it all. Pinilit kong maging manhid. Kahit masakit isiping ang perang pinaghihirapan ni Lionel ay napupunta sa fake na babaeng yun, wala akong karapatang magreklamo. Tinulungan lang ako ni Lionel dahil naawa siya sakin, yun lang yun at hanggang dun nalang dapat yun."Mommy, are we going to school na po talaga?" tanong ni Liovie habang inaayos ko ang kaniyan

[14]Sa sumunod na araw, maaga pa lang ay sinundo na kami ni Jace sa ospital. Day-off niya, kaya ang karaniwang seryosong doktor na nakikita ko ay napalitan ng isang lalaking tila galing sa cover ng lifestyle magazine. Naka-linen shirt lang siya na kulay beige, ang mga manggas ay nakatupi hanggang siko, at amoy mamahaling pabango na humahalo sa simoy ng umaga."Ready for the transformation of the century?" biro ni Jace habang pinagbubuksan niya kami ng pinto ng kaniyang sasakyan"Baka di ko na makilala sarili ko pag-uwi ko ha" natatawa kong sagot, pero sa loob-loob ko ay may kabaIto ang unang beses na lalabas ako sa Malvaran para mamili sa mga lugar na dati ay pinapangarap ko lang mabisita.Nakarating kami sa isang sikat na high-end boutique sa loob ng pinakamalaking mall sa siyudad. Pagpasok pa lang ay halatang puro mayaman lang ang nagupunta dito, mula sa malambot na carpet hanggang sa mga gintong detalye ng mga rack. Jace seemed to know his way around, dire-diretso siya sa men's s

[16]Nabalot ng kakaibang katahimikan ang aming pwesto matapos makaalis ni Elvi. Ngunit hindi lang yun ang nakakakaba kundi ang katahimikang puno ng mga mata nagmamasid samin mula sa mga taong nasa paligid. Ang mga batchmates namin, ang mga board members, at ang mga staff ng ospital, lahat sila ay naghihintay sa susunod na mangyayari.Dahan-dahang inilipat ni Lionel ang kaniyang tingin mula sakin papunta kay Liovie na nasa tabi ko. Ang kaniyang matalim na tingin ay biglang lumambot nang makita si Liovie. Isang ekspresyon na bihira kong makita sa kaniya noong mga nakaraang araw."You look beautiful in your dress, Liovie." mahinang sabi ni LionelHindi ko napigilan ang anak ko. Sa gitna ng tensyon, binitawan ni Liovie ang kamay ni Jace at mabilis na tumakbo patungo kay Lionel."Mr. Lio!" Awtomatikong yumuko si Lionel at binuhat si Liovie. Isinandal ni Liovie ang kaniyang mukha sa balikat ni Lionel, at doon ko narinig ang mas lalong lumakas na bulung-bulungan ng mga tao sa paligid nam

[18]LIONEL'S POV Isang linggo na ang lumipas mula nang matapos ang Hospital Gala, pero ang ingay sa Malvaran ay hindi pa rin humuhupa. My legal team has been working double time para ipatigil ang mga tabloids na naglalabas ng mga picture ni Elvi habang nag eeskandalo siya sa Hospital Gala.I was in the middle of a budget review para sa bagong oncology wing ng ospital nang mag-vibrate ang private phone ko sa ibabaw ng desk ko. It was an international number. Ang numerong iyon na naman.I didn't even have to look to know who it was."Vivian, I thought we agreed on next month. I'm in a meeting." wika ko"Change of plans, Lionel." sagot niya sa kabilang linyaPero kakaiba ang boses niya ngayon. Hindi ito yung maawtoridad at malamig na tono na nakasanayan ko. It sounded muffled, hurried."I'm at the airport. Terminal 3. Gate 5."Napatayo ako nang mabilis, muntik pang matumba ang swivel chair ko. "What? Ngayon? Why didn't you inform Marcus?" sambit ko"Don't involve Marcus. At huwag na h

[20]"Pwede ba tayo mag-usap?"Napatigil siya sa paghakbang. Kitang-kita ko ang paghigpit ng hawak niya sa kaniyang stethoscope na nakasabit sa leeg niya. Ilang segundo kaming binalot ng mabigat na katahimikan sa hallway ng ospital. Ang mga nurse na dumadaan ay napapatingin sa amin, ramdam marahil ang tensyon na namamagitan sa aming dalawa.Dahan-dahan siyang humarap sa akin. "Savine, may round pa ako sa ICU. Baka pwedeng mamaya na lang?""Jace, please. Stop avoiding me." wika koNi hindi siya makatingin ng diretso sakin. Sa sahig lang nakatuon ang atensyon nito."Isang linggo na, Jace. Akala mo ba hindi ko napapansin? You’re making it so obvious na ayaw mo akong makasalamuha. Kapag pumasok ako sa kwarto ni Mama, bigla kang lalabas. Kapag tinatawag kita, kunwari may tumatawag sa phone mo. Ano bang problema? May nagawa ba akong mali?"Huminga siya nang malalim, tila sumusuko na sa pag-iwas. Tumingin siya sa paligid bago ako sinenyasan na sumunod sa dulo ng hallway kung saan walang ma