“อาจารย์จะพามาร์ไปไหน”เธอกัดริมฝีปาก เพ่งมองใบหน้าคมคร้ามแดดของคนขับที่เร่งความเร็วเครื่องยนต์พาเธอไปโดยไร้จุดหมาย เคยไปกับเขาทุกที่ แต่ไม่มีครั้งไหนเลยที่เขาจะปิดปากเงียบไม่พูดกับเธอ“ขับเร็วเกินไปแล้วนะคะ!”สุดท้ายแล้วมาลินีตะคอกใส่ ความเร็วที่ทะยานสูงจึงค่อยๆ ลดลงจนอยู่ในเกณฑ์ปลอดภัย แทนคุณหันมามองเธอพริบตาเดียวเท่านั้นเขากลับไปมองเส้นทาง“ส่งข้อความไปบอกเพื่อนว่าติดธุระที่ต่างจังหวัด สัปดาห์นี้ทั้งสัปดาห์เธอจะไม่กลับไปเรียน”“มีสิทธิ์อะไรมาสั่งมาร์ มาร์ไม่ไปไหนทั้งนั้น มาร์จะกลับไปเอามอเตอร์ไซค์ ถ้าไม่ไปส่ง ก็จอดข้างทาง มาร์หาวิธีกลับเองได้”“วิธีไหนล่ะ ให้ไอ้นุมารับเหรอ”“คงงั้นมั้งคะ คนจะแต่งงานกัน เขาต้องเต็มใจมารับมาร์อยู่แล้ว”“จะให้เหตุผลมันว่ายังไงล่ะ ผัวทิ้งไว้ข้างทาง ก็เลยต้องโทรหาผัวสำรองอย่างมันให้มารับงั้นเหรอ”“มาร์กับพี่นุไม่เคยมีอะไรกัน พี่นุเป็นคนดี ไม่เคยฉวยโอกาส ไม่เหมือนใครบางคน วันๆ ไม่มีอะไร คิดแค่เรื่องเดียว ถ้าอาจารย์อยากหาที่ระบายความเครียดประชดชีวิตแต่งงานที่มันเฮงซวย มาร์แนะนำให้ไปหาเอาตามซ่อง อย่ามายุ่งกับมาร์”“มันเฮงซวยจริงๆ นั่นแหละ ฉันถึงได้หัวหมุนอ
Last Updated : 2026-04-24 Read more