All Chapters of The Obsessive CEO’s Contract Wife: Chapter 91 - Chapter 100

Nang makita ni Mira ang mensahe ni Sebastian, pakiramdam niya ay para bang may marahang kumamot sa puso niya. Kumiliti iyon sa loob niya sa paraang hindi niya maipaliwanag, at kahit ang paghinga niya ay tila bahagyang nag-iba.May kung anong banayad na saya na sumagi sa kanya.Agad siyang nag-screenshot ng mensahe, saka nag-post ulit ng panibagong update sa MyDay.[Nakikita ko namang marunong makiramdam ang isang tao, kaya patatawarin ko na siya. Uuwi na ako para kumain ng karne.]Sa sobrang maporma at mapaglaro ng munting galaw na iyon ni Mira, kahit si Bea ay hindi napigilang mag-message sa kanya para itanong kung ano ba talaga ang ginagawa niya. Hindi iyon ang karaniwan nitong istilo.“Yung ex niya ang unang nag-add sa akin tapos ni hindi man lang nagsalita. Tiningnan ko ang MyDay niya, at bigla na lang naudyukan ang competitive side ko,” sabi ni Mira habang pumapasok sa restroom para tawagan si Bea, nag-iingat na baka magising si Courtney.“Tama ka. Bata pa ako noon at hindi ko pa

“Sige, naiintindihan ko.” Pagkababa niya ng tawag, sinabi niya kay Mira, “May kailangan si Adrian sa akin. Kailangan kong lumabas sandali.”Kung si Adrian man talaga iyon o si Helena, walang ipinakitang interes si Mira. “Mm. Hindi mo naman kailangang mag-report sa akin.”Pagkatapos ay idinagdag pa niya, “Hindi ba dapat naman talagang kanya-kanya tayo ng ginagawa?”Sa mismong sandaling marinig iyon ni Sebastian, agad na lumamig ang tingin nito habang nakapako ang mga mata sa mukha niya.Binalikan naman siya ng tingin ni Mira. “Ano? Hindi ka ba aalis?”“Si Adrian ang naghahanap sa akin,” muling sabi ni Sebastian.Tumango si Mira. “Mm. E di umalis ka.”Halatang-halata kay Sebastian na basta na lamang siya sumasagot, na para bang wala siyang pakialam at gusto na lang tapusin ang usapan.At sa kung anong dahilan, tila napilitan itong idiin pa ang paliwanag sa kanya.Kinuha ni Sebastian ang phone niya, tinawagan si Adrian, at binuksan ang speaker. “Nagmamadali ka ba?”“Medyo,” sagot ni Adri

Iniabot ni Sebastian ang bouquet sa kanya. “Nang matapos ang mga kailangang asikasuhin kagabi, masyado nang gabi, kaya doon na ako natulog sa bahay ni Adrian. Kaninang umaga naman, maaga akong sumama sa kanya para makipagkita sa isang kliyente, at ngayon lang ako nakabalik.”Sa paraan ng pagpapaliwanag ni Sebastian, kung hindi lamang nakita ni Mira ang larawang ipinadala ni Helena, malamang ay naniwala talaga siya rito.Ngunit ngayong alam na niya ang bagay na iyon, pakiramdam niya ay wala na ring saysay makipagtalo pa kung totoo ba o hindi ang sinabi nito.“Oh.”Tinanggap ni Mira ang mga bulaklak, saka binuksan ang pinto. Kumuha siya ng plorera, naghanap ng maayos na puwesto, at isa-isang inayos ang mga liryo sa loob nito. Maingat ang mga kilos niya, ngunit sa kaibuturan ng dibdib niya ay may mabigat na bagay na nakabara, isang uri ng hinanakit na hindi niya gustong pangalanan ngunit hindi rin niya maikailang naroroon.“Kumain ka na ba?” tanong ni Sebastian.“Kumain na,” sagot ni Mir

Habang may natitira pang bigat ng hinanakit sa dibdib, binuksan ni Mira ang pinto. “Ano ang pag-uusapan natin?” tanong niya.“Ano’ng ibig mong sabihin?” balik-tanong ni Sebastian. “Bakit mo itinapon ang mga iyon?”“Ayoko sa mga iyon.” Matigas din ang tono ni Mira. Masama ang loob niya, kaya imposibleng ngumiti siya at maayos itong kausapin na parang walang nangyari.Tahimik siyang tinitigan ni Sebastian. “Kung may sasabihin ka, sabihin mo nang diretso.”Kung hindi nito binuksan ang usapan, malamang ay tiniis na lamang ni Mira ang lahat nang magdamag at siya na lang ang nagproseso ng nararamdaman niya nang mag-isa.Ngunit dahil ito mismo ang mapilit na nagtatanong, wala na ring dahilan para hindi niya ilabas ang lahat.Mahigpit niyang ikinuyom ang mga kamao at bahagyang itinaas ang baba niya. “Noong una, alam ko namang hindi pa umaabot sa puntong may karapatan akong usisain ka. Pero sa tingin ko, sa kahit papaano, dapat maging tapat man lang tayo sa isa’t isa. Kung pumunta ka para maki

Nakatitig si Mira sa mensahe at lalo niyang naramdaman na talagang kailangang mapagbayaran iyon ni Sebastian.Kailangan pa talaga nitong lumapit para asarin siya!Hindi ba puwedeng matapos na lang nito ang pagkain at umalis nang tahimik?Nagpanggap na nga siyang hindi niya ito nakita, pero ipinilit pa rin nitong iparamdam ang presensiya nito sa harap niya.Hindi ito pinansin ni Mira.Marahang natawa si Bea nang dalawang beses. “Papunta siya rito.”Kumunot ang noo ni Mira.“Hello.” Si Sebastian ang bumati kay Bea.Bilang paggalang, tumango si Bea.Tumayo si Sebastian sa tabi ni Mira at bahagyang yumuko upang tingnan siya.Ni hindi man lang itinaas ni Mira ang kanyang mga mata.“Susunduin kita mamaya pagkatapos ng trabaho,” sabi ni Sebastian kay Mira.Nagkunwari si Mira na wala siyang narinig.Nanatiling matiisin si Sebastian at marahang tinapik ang balikat niya.“May kailangan ba?” magalang na tanong ni Mira.Alam ni Sebastian na malamang ay masama ang loob niya, kaya inulit niya, “Sus