All Chapters of Bad Trap คลั่งรักพี่ชายเพื่อน: Chapter 11 - Chapter 20

หัวใจดวงน้อยพองโตกับคำตอบเมื่อครู่ แม้มันจะเป็นเพียงคำพูดสั้นๆ แต่สำหรับเธอกลับมีความหมายมากพอที่จะต่อความหวังในการ ‘จีบ’ อีกคนริมฝีปากเล็กยังคงแต้มด้วยรอยยิ้ม หัวใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ รู้สึกเหมือนลอยอยู่เหนือพื้น แต่เจ้าของคำพูดกลับนิ่งเฉยแล้วเดินออกไปดวงตาคู่สวยมองตามแผ่นหลังกว้างที่ห่างออกไปทีละก้าว ใบหน้าสวยหวานยังคงมีรอยยิ้มติดอยู่ ไม่รู้ว่าเขาเริ่มหวั่นไหวบ้างหรือยัง แต่สำหรับเธอแค่ได้ยินคำว่า ‘ดีแล้ว’ จากปากเขา ก็เหมือนได้กำลังใจให้รักต่อไปอีกพักใหญ่เลยทีเดียวเธอเดินกลับมายังที่นั่งในโซน VIP พอเห็นเซลีนกำลังสวีทกับแฟนก็อดรู้สึกอิจฉาไม่ได้ หย่อนตัวนั่งลงพื้นที่ว่าง มือเล็กคว้าน้ำขึ้นมาดื่ม ผ่านไปสักพักเกือบสิบนาทีจึงหันไปพูดบางอย่างกับเซลีน“เซย์ ถ่ายรูปให้หน่อยสิ”“ให้พี่เซนต์ถ่ายให้สิ เขาถ่ายรูปสวย” เซลีนพูดแล้วมองพี่ชายที่เดินเข้ามาพอดี “พี่เซนต์ถ่ายรูปให้น้ำตาลหน่อยสิ ช่วงนี้เซย์ถ่ายรูปไม่ค่อยสวย”เธอหันไปยิ้มหวานให้เขาโดยอัตโนมัติ เซลีนนี่รู้งานดีจริงๆ เธอยื่นโทรศัพท์ให้เขาทันที ซึ่งเขาก็จำใจรับไปอย่างไม่อิดออดด้านเพื่อนสนิทของเซนต์ก็หันไปยิ้มอย่างรู้กัน ในขณะที่เซลีนย

นี่เป็นจูบแรกของเธอ…ลมหายใจอุ่นร้อนของเขาปะทะกับปลายจมูกรั้นจนเธอเผลอกำชายเสื้อเขาแน่น ร่างกายเริ่มค่อยๆ อ่อนระทวยราวกับขี้ผึ้งโดนไฟลน กลิ่นน้ำหอมผสมกลิ่นควันบุหรี่ติดปลายเสื้อกลายเป็นกลิ่นเฉพาะตัวของเขา พลอยทำให้เธอรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องมือหนากระชับเอวบางแล้วรั้งเข้ามาจนหน้าท้องแบนราบแนบชิดกระดุมกางเกงยีนส์สีเข้ม จากนั้นค่อยๆ เลื่อนต่ำลงไปจนถึงสะโพกและก้นงอนงาม สัมผัสนั้นทำคนตัวเล็กสะดุ้งโหยงแต่กลับไม่คิดจะห้ามจูบที่เนิ่นนานถูกถอนออกอย่างอ้อยอิ่งในเวลาต่อมา สายตาคมเข้มยังคงจ้องอยู่ที่ใบหน้าสวยหวานด้วยความรู้สึกยากอ่านออก“พี่เซนต์…” เสียงเธอแผ่วเบา ริมฝีปากยังอุ่นจากสัมผัสเมื่อครู่ หัวใจยังเต้นแรงไม่หยุด จูบนี้เคยจินตนาการมาหลายครั้งแต่กลับไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้นจริงๆ“ฉันไม่ใช่สภาพบุรุษขนาดนั้น อย่าไว้ใจฉันมาก”เธอไม่รู้จะตอบกลับว่ายังไง สมองยังคงขาวโพลนว่างเปล่า มีเพียงเสียงหัวใจที่เต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง จะดูไม่ดีไหมหากเธอบอกว่า…ไม่ได้อยากให้จบลงแค่การจูบ“ฉันจะกลับแล้ว พักผ่อนซะ”“เพราะพี่เซนต์กลัวตัวเองห้ามใจไม่อยู่ใช่ไหม ถึงไม่กล้านอนที่นี่”“หึ พูดแบบนี้แสดงว่าอยากได้มากกว่านั้น

“เธอจะมากินข้าวกับใครมันก็ไม่เกี่ยวกับฉัน”“ก็ช่างตาลอยากบอก” ท่าทางซุกซนบวกทะเล้นของน้ำตาลทำเซนต์รู้สึกเหนื่อยหน่าย “จะไปไหนเหรอคะ ไปกินของหวานกันไหม”“กลับบ้าน”“เมื่อกี้พี่เซนต์ยังไม่บอกเลยว่ามากินข้าวกับใคร” เธอวนกลับมาเรื่องเดิม“ไม่ใช่เรื่องของเธอ”“ตาลบอกของตาลไปแล้ว พี่เซนต์ก็บอกบ้างสิคะ”“ฉันไม่ได้ขอให้เธอบอก”“แต่…”“เลิกเซ้าซี้ฉันสักทีน้ำตาล” เซนต์สวนตอบกลับด้วยโทนเสียงเข้มกึกก!หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบตามคำพูดเมื่อครู่ รอยยิ้มหวานบนใบหน้าค่อยๆ เจือนลง ทว่าเธอก็พยายามฮึบตัวเองกลับคืนมา แม้ลึกๆ จะรู้สึกน้อยใจก็ตาม“ขอโทษค่ะ”เซนต์รู้สึกแปลกเล็กน้อยที่ได้ยินน้ำตาลพูดขอโทษด้วยโทนเสียงอ่อยๆ ปกติไม่ว่าจะพูดแรงแค่ไหนน้ำตาลยังคงยิ้มหรือพูดเล่นกลบเกลื่อนเสมอ แต่ครั้งนี้ต่างออกไป“ตาลกลับก่อนดีกว่า พี่เซนต์ขับรถบ้านดีๆ นะคะ” เธอเดินคอตกไปที่รถตัวเอง พอหันหลังให้เขา แววตาฉายความเศร้าอย่างชัดเจน เธอรู้ว่าเขามีสิทธิ์ที่ไม่บอก บางทีเขาคงรำคาญเธอเต็มทีแล้ว“ชวนไปกินของหวานไม่ใช่เหรอ”น้ำตาลค่อยๆ หมุนตัวกลับไปหาเซนต์อีกครั้ง“จะไปไหม”“ไปค่ะ!” เธอรีบตอบกลับอย่างรวดเร็ว ความน้อยใจทั้งหมดพลันห

“โอ๊ย! อีบ้า!” แต่ยังไม่ทันตั้งหลัก เธอหมุนตัวเตะเสยปลายคางอย่างแม่นยำเขาฝืนความเจ็บเข้าไปช่วยอีกแรง ดึงคนที่กำลังเข้าไปหาน้ำตาลออกแล้วเหวี่ยงเข้ากำแพงดังปึก! หมัดหนักๆ ปล่อยใส่ใบหน้าของมันจนคิ้วแตก คราวนี้ซัดอีกรอบจนปากแตกไม่มีชิ้นดี แต่ด้วยแผลสดจากการถูกแทงทำให้เขาไม่มีแรงมากนัก“กล้าดียังไงมาทำร้ายเขา!” เธอเหวี่ยงหมัดสุดแรงเข้าที่ขากรรไกรของกิตต์จนเลือดกระเด็น ในอดีตเธอเป็นนักกีฬาเทควันโดสายดำ เคยแข่งชนะมาแล้วหลายครั้ง ตอนแรกแอบสงสัยพ่อให้เรียนไว้ทำไม ตอนนี้อยากขอบคุณพ่อที่ส่งเธอเรียนเทควันโดพวกนั้นพากันวิ่งหนี ตอนแรกหมดแรงกับการสู้เซนต์จนงัดไม้ตายออกมาคือการใช้อาวุธ แต่ไม่คิดว่าจะมีคนมาช่วย ถึงเป็นผู้หญิงแต่สามารถจับพวกเขาทุ่มลงพื้นจนกระดูกหลังแทบหัก ใครจะอยู่ก็อยู่ไปเถอะ นาทีนี้ตัวใครตัวมัน…น้ำตาลรีบปรี่เข้าไปดูเซนต์ที่นั่งกุมแผลพิงกำแพงอยู่ มือเล็กพยายามช่วยห้ามเลือด ก่อนจะถอดเสื้อคลุมตัวเองมากดแผล“พะ…พี่เซนต์ฮึก ดะ…เดี๋ยวตาลพาไปหาหมอนะ” เธอบอกเขาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ น้ำตามากมายไหลพรากลงมาด้วยความเป็นห่วงปนตกใจ ทั้งเสื้อผ้าและมือตอนนี้เต็มไปด้วยคราบเลือดเซนต์มองใบหน้าสวยหวา

“นึกว่าไม่ใช่คนเลยมองไม่เห็น”ภูริชี้หน้าเซนต์อย่างคาดโทษ ไม่ได้ถือสากับคำพูดของเพื่อนเพราะปกติแซวกันแรงกว่านี้ แต่ภาพเมื่อครู่ที่เซนต์เช็ดน้ำตาให้น้ำตาลถูกพวกเขาบันทึกเอาไว้เรียบร้อย อีกทั้งภูริยังอัปรูปนั้นลงสตอรี่ส่วนตัวแล้วใส่แคปชั่นว่า…‘กูมาทำอะไรที่นี่ค้าบเนี่ย’•••เซลีนวานน้ำตาลอยู่เฝ้าเซนต์จนกว่าจะออกจากโรงพยาบาล ซึ่งเจ้าตัวก็ตอบตกลงอย่างไม่อิดออด ตรงกันข้ามเธอเต็มใจมากเพราะจะได้อยู่ใกล้ชิดเขากรองแก้วขอบคุณน้ำตาลซ้ำแล้วซ้ำเล่า จากเดิมเอ็นดูอยู่แล้วกลายเป็นรักเลย เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้คนรอบข้างของเซนต์เชียร์ให้ลงเอยกับน้ำตาล จากเดิมเชียร์อยู่แล้ว พอเกิดเหตุการณ์นี้ทำให้รู้ว่าไม่มีใครเหมาะสมกับเซนต์ไปมากกว่าน้ำตาลอีกแล้วน้ำตาลบอกแม่บ้านเอาเสื้อผ้าและของใช้จำเป็นมาให้เพราะตั้งใจอยู่เฝ้าเซนต์ยี่สิบสี่ชั่วโมงเลย เธอเดินออกมาเอาของเองกับมือ แวะซื้อของกินที่ร้านสะดวกซื้อหน้าโรงพยาบาลเพราะรู้สึกหิวเล็กน้อย และได้สั่งลูกชิ้นทอดเอาไว้ล่วงหน้าหลังจากจ่ายเงินเสร็จ เดินออกจากร้านสะดวกซื้อมารับลูกชิ้นทอดที่สั่งไว้ก่อนหน้านี้ สายตามองเด็กผู้หญิงคนนึง ที่กำลังยืนมองเด็กอีกคนกินไอศกรีมอ้าง