Bad Trap คลั่งรักพี่ชายเพื่อน

Bad Trap คลั่งรักพี่ชายเพื่อน

last updateLast Updated : 2026-01-05
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
9 ratings. 9 reviews
113Chapters
30.9Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

คำว่า 'ยอมแพ้' ไม่เคยอยู่ในพจนานุกรมของเธอ ก็พี่ชายเพื่อนหล่อขนาดนี้...ใครจะไปอดใจไหว

View More

Chapter 1

บทที่ 1 แชตหนักขวา

結婚して2年、水瀬一花(みなせ いちか)が引き出しの整理をしている時、婚姻届受理証明書がうっかり破けてしまった。

それで再度発行してもらおうと役所へ行き、申請すると、職員が困惑して言った。「申し訳ございません。既婚である事実は確認できませんが」

「そんなまさか、結婚してもう2年なんですよ?」一花はそう言うと、真っ二つに破けてしまった婚姻届受理証明書を職員に渡した。

職員はしっかりと三回確認して、パソコン画面を見つめながら一花に言った。「本当に結婚手続きされた記録は確認できません。それに、この判子も役所のものとは少し違うようです……おそらく、偽物でしょう」

あまりの出来事に気が動転して役所を出てきた一花のもとに、一本の電話がかかってきた。

「水瀬様でいらっしゃいますか?こんにちは、私はお父様からご依頼を受けた弁護士です。財産相続の件でサインをいただきたいので、河野総合法律事務所までお越しいただきたく存じます。お時間ございますでしょうか?」

詐欺電話かと思い、一花が電話を切ろうとしたその瞬間、相手が突然こう言った。「水瀬様、お母様の水瀬雪乃(みなせ ゆきの)様が、20年前に水瀬様を市内のひかりの丘学園の前に置いていかれました。調査した結果、あなたは南関市のトップに君臨する財閥家出身である西園寺匠(さいおんじ たくみ)の血を引いている唯一の娘様だったのです」

それを聞いた瞬間、一花はその場でピタリと体の動きを止め、すぐに弁護士事務所へと向かった。

彼女は弁護士から今までの人生において、最も衝撃的な話を聞かされたのだった。

彼女の実の父親は西園寺匠であり、西園寺家は莫大な資産を持つ財閥家である。彼は先月亡くなり、彼名義の株、不動産、会社を全て合わせると余裕で兆を超えていた。そして一花は彼の血を引く娘だったのだ。

あまりの衝撃で頭が追いつかない中、弁護士が突然質問してきた。「水瀬様はご結婚されていますか?お子様は?」

その瞬間、夫のあの顔が脳裏に浮かび上がった。

それからカバンの中の偽造された婚姻届受理証明書のことを思い出し、彼女はペンを持つ手に力を込めた。「2時間ほど待ってもらえませんか。少し確認したいことがあるんです」

弁護士事務所を出ると、一花はまっすぐに夫の会社へと向かった。

夫である黒崎慶(くろさき けい)のオフィスのドアは少しだけ開いていて、一花が押し開けようとした時、大人の女の甘ったるい声が聞こえてきた。

「慶、私たち結婚して5年よ。一体いつになったら、みんなに公表してくれるの?」

一花は瞬時で固まってしまった。

この声には聞き覚えがある。大学時代の指導教員である柏木綾芽(かしわぎ あやめ)だ。

綾芽は慶よりも6歳年上なのだが、年上であるだけでその美貌やスタイルはまさに女優並みだった。

大学の中で綾芽は男女問わず人気があった。さらに大学で一番の指導教員だとも謳われていた。

一花が息を殺し、音を立てないようにしていたその次の瞬間、夫のあの常に優しく魅力的な声が響いてきた。

「会社はもうすぐ上場するだろう。まだまだ彼女には力になってもらわないといけないんだ。それに、じいちゃんが昔残した遺書には、君を黒崎家に入れるなとある。もし、今俺たちの関係を公表してしまえば、きっとばあちゃんから君がひどい目に遭ってしまうよ。それじゃ俺はとても耐えられないよ……」

一花はもう頭の中がパンクしてしまい、口元をしっかり手で押さえて、喉元からあがってくる嗚咽を漏らさないように必死に堪えていた。

あの破れた婚姻届受理証明書を恐る恐る繋ぎ合わせて、まるで大事な宝物のようにそっとカバンの中になおした。

初めから彼女はこの二人の手のひらの上で踊らされていただけだったのだ。

そして一花は急いで会社を出ると、すぐに電話をかけた。彼女は深呼吸し、さっきとはまるで別人のように冷静な声でこう言った。

「河野弁護士、財産相続の書類に今すぐサインします。

それから、私は未婚で子供もいません。すべての遺産を私一人で相続します」

その手続きを済ませると、一花は家まで車を走らせた。その途中ずっとぼうっとしていて、うっかり後ろから衝突されてしまい、額に軽い傷ができてしまった。

病院で傷の手当てをしてもらい、何かを思い立ったかのようにそのまま産婦人科へと向かった。

検査結果を受け取り、一花はようやく憂いがなくなりスッキリした。

「つまり……子宮には何も問題がない、ということですよね?」

「そうですよ。検査結果を見ると、お体はとても健康そのものです」

「妊娠できますか?」

「もちろんですよ」

「じゃあ、夫婦の夜の営みにも影響はないってことですよね?」

一花のその言葉を聞いて、五十過ぎの女性医師は少し気まずそうにしていた。「そこまで説明する必要がありますかね?」

しかし、結婚前の検査では、慶が彼女の検査結果を見て子宮に大きな問題があり、妊娠できないだけでなく、性行為をすると体は取り返しがつかなくなるほどダメージを受けると説明したのだ。

「それでも、君と結婚したいんだ」と当時、慶は一花の手を握りしめて優しい決意の眼差しで見つめてきた。「一生、君しかいないよ」

その誓いのために、二人は猛反対する黒崎家に立ち向かったのだ。

一花は直に義父が湯飲みを激しく床に叩きつけ、怒鳴り散らすのを目の当たりにした。「世継ぎを生めないような女なんかと結婚する気か」

慶の母親は家族が集まっている中、親戚に泣きながら訴えた。「うちの慶はとんでもない女に騙されてしまったわ」

しかし、毎回彼は笑顔で言っていた。「家族の言うことは聞かなくていい、俺がいるからね」

2年という結婚生活の中、義母はことあるごとに一花を責めた。「子供を生めない役立たず」だの「子供が生めないくせに、結婚して何になるっていうのよ?」という言葉がまるで呪いのように一花を苦しめ、彼女は長きに渡り不眠の夜を過ごした。

一花が交通事故にあったという知らせを受けて、慶はすぐに病院まで駆けつけてきた。

真っ白なシャツを着た、一メート八十を超えるスラリとした長身の彼が勢いよく駆けてくるのを見て、一花は6年前の彼との出会いをふいに思い出した。

二人が初めて出会ったのは、指導教員である綾芽のオフィスで、同級生の代わりに書類を持って来た時のことだ。その時、慶はちょうど綾芽と何かを話し合っていて、視線を上げると一花と目が合い、礼儀正しく会釈だけした。

それからというもの、4年に渡り彼から猛アタックされたのだ。

慶は誰もが認める大学のアイドル的存在だった。そのルックスは言うまでもなく、成績優秀で、家柄も申し分ない男だった。

それに彼は女性を口説く時は非常に積極的で、誰に対しても優しく穏やかな性格をしているものだから、そんな彼を拒否できる女の子などほとんどいなかった。

そして一花も例外ではない。

彼女は孤児として育ち、性格はクールで誰かとグループを作って群れることなく一匹狼だった。そんな彼女でも、他の女の子たちと同様に、慶からの猛アタックには負けてしまった。

病院に駆けつけてきた慶は一花に何を話しかけても反応が返ってこなかったので、彼女が事故でショックを受けていると勘違いした。そしてすぐ一花を抱き寄せた瞬間、彼女は反射的に彼を力強く押し退け、立ち上がった。

「行きましょ」

短くそう吐き捨てると、一花は慶の横をスッと通り過ぎていった。

以前とても落ち着ける場所だった彼の懐は、今ではただ不快でしかなかった。

車に戻ると、慶はやはり一花の状態を心配していた。

「何があった?今までは運転にはかなり気をつけていたのに、今日は一体どうしてしまったんだ?」

「……」

一花は慶に返事はせず、自分の手に視線を落とした。すると指にはめられた大きな輝くダイヤの指輪が目障りに映った。

一花に無視されても慶は全く意に介さず、自然に彼女の手を握った。

そしてまた、一花はその手を避けた。

「なんで怒ってるんだ?分かったよ、言いたくないなら無理に聞かないから。

今日うちに重要なお客様が来たんだよ。家政婦さんには君の好きな料理をたくさん作ってもらってるんだ。君のご機嫌がそれで直るといいんだけど」

一花にこのような態度をされても慶は非常に優しかった。しかし、彼にこう優しくされればされるほど、一花は笑いたくなってくる。

「気持ちを切り替えて、怒らないで、ね。今忙しいのが終わったら絶対君と一緒にいる時間を長くするから。最近会社は上場する準備で、とっても忙しいんだよ」

慶は一花の機嫌が少し直ったと思い、笑顔を見せた。

「そうね、怒ってないで気持ちを切り替えなくっちゃね、私って本当に彩り豊かな人生を送っているわ」

一花のその言葉に隠れた意味を、慶は理解していなかった。

黒崎家の豪邸は、南関市の一等地である峰葉ヒルズにあり、その敷地面積は150坪以上だ。

しかしそれは、一花が大学を卒業して自分の事業を諦め、彼の会社に尽力した結果得られたものだった。

家に到着してすぐ、楽しそうな笑い声が二階から聞こえてきた。

男の子に、それから優しい女の声だ。

男の子は、一花と慶が結婚してすぐに養子として迎えた子で、今年5歳、名前は黒崎颯太(くろさき そうた)と言う。

一花が視線を上げると、そこには5年間会っていなかった綾芽の姿があった。今やそれを見てもまったく驚くこともない。

綾芽はブルーのニットスカートに、ウェーブがかったロングヘア姿だ。30歳を過ぎているが、まだ20歳を少し超えたくらいの若々しい顔で、輝くオーラを放っていた。

「一花、一体誰が遊びに来たと思う?」

横から聞こえる慶の低いその声からは喜びがにじみ出ていた。

一花は初めてこの横にいる男がここまで気分を向上させているのを見た。

普段、彼がいくら一花を気遣い、優しくしてくれたとしても、今のようにここまで嬉しそうに気持ちを興奮させることはなかった。

それは無意識のうちに溢れ出す、男が愛する女性へ向ける時の情熱のエネルギーなのだろう。

「柏木先生?」一花はわざと眉を寄せて驚くふりをしておいた。

しかし、内心は嫌悪で満ち溢れている。

この時、目の前にいるこの綾芽は大らかで優雅、さきほど会社のオフィスで見せていた甘ったるい様子など微塵も見せなかった。

「水瀬さん、お久しぶりね」

綾芽はすぐに颯太の手を繋ぎ、二階から降りてきて、心を込めて一花に挨拶をした。

そして一花は颯太のほうを見た。

慶は結婚後すぐに一花に相談してきて、以前彼女が暮らしていたひかりの丘学園から男の子を養子として迎え、黒崎颯太と名付けたのだ。

この子を養子とすれば、黒崎家の年配陣の要求に応えることができ、二度と一花に子供のことで責めることはないという名目だった。

その時、一花は慶が自分のためにそう考えているのだと思い、すぐに同意したのだ。

それがまさか、颯太を養子として世話をしてきた2年、ここまで苦労するとは思ってもいなかった。

この子は気性が激しく、何か面白くないことがあると、まるで彼女に敵意があるかの如く、すぐに何か物を一花に投げつけてくるのだ。

しかもある時、彼は一花のいる目の前で、慶に本物の母親を返せと騒いだこともあった。

一花の我慢が限界に達し、慶に養子として育てるのはやめたいと訴えたことがあるが、彼はいつも彼女をどうにか説得してきた。

颯太には母親がいなくて可哀想だから、一花にはもっと寛大な心で受け止めてやってほしいと言うのだ。そして一花も小さい頃に両親に捨てられたじゃないかと、孤児であることを思い返させるのだ。

そして今、颯太がしっかりと綾芽の手を握っている光景を見て、慶が自分に対して行ってきた態度を合わせると、全てが繋がった。

慶と綾芽は結婚してもう5年、颯太は5歳だ。

黒崎家は綾芽を嫁として迎え入れる気はなかった。それで……慶は一花を騙し、うまく利用してきたということなのだろう。

食事の間、慶と颯太はひたすら綾芽におかずを取り分けてあげ、この三人で楽しい雰囲気を作り上げていた。そして傍でただ黙々と食べている一花は蚊帳の外だった。

「一花、柏木先生はね、最近育児に関する書籍を執筆中なんだ。先生は静かな環境で集中したいそうで、ちょうど会社のほうも忙しいし、君がやることも多いだろう。だからさ……」

そしてタイミングを見計らって、慶は茶碗と箸をテーブルに置くと、一花に向かってこう言った。

「それで、柏木先生には暫くの間ここで暮らしてもらおうかなって。彼女も忙しい君に代わって颯太の世話をしてくれるって、この子も先生のことがとても気に入ってるみたいだしね」

それはもう滑稽でしかない。

こそこそと裏で結婚し5年もの間好き勝手楽しむのに飽きたらず、今度は正当な理由をつけて、この女をここに住まわせようということか?

一花はまるでその言葉など聞こえなかったかのように、ゆったりと食事を続けた。

その場の空気は瞬時に凍り付いた。

慶は少し気まずそうに声を小さくして彼女に注意した。「一花、君に話しかけてるんだよ」

すると、一花が茶碗をテーブルに置く音がカチャンと響いた。

一花が口を開く前に、綾芽がすぐに声を出した。

「ごめんなさいね。私のせいだわ。あなた達を困らせちゃって。水瀬さん、慶君はただちょっと提案してくれただけなのよ。彼もあなたが仕事が忙しいうえに、家のこともしないといけないから、それを心配しているの。それに颯太君のお世話だって、とても大変だろうし、私がお手伝いを……」

「嫌だ!僕は綾芽さんにいてほしいの!」

そう言うと、綾芽の隣に座っている颯太がすぐに不満を漏らした。

綾芽が話している途中で、彼はすぐに箸を投げ捨ててテーブルを叩き始めた。

「颯太君、そんなことしちゃダメよ……」

「颯太、はしたないわよ!」

彼の様子を見てすぐに止めに入った綾芽と、普段の癖で颯太を叱責する一花の声が同時に響いた。

すると颯太は一花をギロリと睨みつけ、腹を立ててコップに入った水を一花にぶちまけた。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviewsMore

เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
เขียนดีมากกก
2026-04-25 11:11:31
0
0
ศศินิภา
ศศินิภา
มีเรื่องพี่ปัณกับดัชเชสไหมคะ
2026-04-17 02:12:31
0
0
ศศินิภา
ศศินิภา
ถือว่าเขียนดีค่ะ
2026-04-17 02:05:22
0
0
Nitchanan Chimklang
Nitchanan Chimklang
น่ารักกกกกก
2026-04-11 00:58:45
0
0
เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
สนุกมากกกกกกก
2026-03-25 15:55:02
0
0
113 Chapters
บทที่ 1 แชตหนักขวา
ครืด ครืด หากถามว่าเกลียดอะไรมากที่สุด คงหนีไม่พ้นจากถูกรบกวนเวลานอนในวันหยุด หลังจากเรียนอย่างหนักหน่วงมาตลอดมาสัปดาห์ อีกทั้งเมื่อคืนยังไปดื่มหนักพอสมควร หัวคิ้วมนขมวดเข้าหากันเป็นปมยุ่งเหยิง พลิกตัวไปอีกทางแล้วคลุมโปงอย่างไม่คิดคว้าโทรศัพท์มารับสาย เสียงโทรศัพท์เงียบลงในที่สุดเพราะสายตัดไปเอง คนที่หัวเสียกับการถูกรบกวนเวลานอนรู้สึกดีขึ้น แต่แล้ว… ครืด ครืด ดูเหมือนปลายสายจะไม่ยอมหยุดรามือง่ายๆ เจ้าของเตียงหกฟุตจึงเอาผ้าห่มออกแล้วหันไปคว้าโทรศัพท์มาดูว่าใครโทรมา ก่อนจะพบว่าเป็น ‘แม่’ สายนี้ไม่รับไม่ได้… “ตาลนอนอยู่ แม่โทรมาทำไมแต่เช้าเนี่ย” น้ำตาล พูดกับปลายสายด้วยน้ำเสียงงัวเงียและตายังคงปิดอยู่ (เช้าอะไรกัน นี่มันเที่ยงแล้ว) “ตาลเพิ่งนอนไปตีสี่กว่าๆ เองนะ” (ปาร์ตี้หนักเหรอเมื่อคืน เสียงแหบเชียว) “นิดหน่อยค่ะ” (แม่จะโทรมาบอกว่า เย็นนี้แม่นัดลูกชายคุณหญิงกันยาเอาไว้ ลูกแต่งตัวสวยๆ ไปเจอเขาด้วยนะ) คนที่นอนหลับตาอยู่ลืมตาขึ้นทันทีที่ได้ยินคนเป็นแม่พูดถึงลูกชาย ‘คุณหญิงกันยา’ ถอนลมหายใจออกมายาวๆ คุยเรื่องนี้ไปหลายรอบแล้วแต่ดูเหมือนแม่ไม่เข้าใจ ลูกชายคุณหญิงกันยาชื่อ ‘
last updateLast Updated : 2026-01-02
Read more
บทที่ 2 เลิกเพ้อเจ้อ
วันต่อมา น้ำตาลมาทำรายงานบ้านเซลีนในช่วงสิบโมงเช้า รถหรูจอดหน้าบ้านสองชั้นธรรมดาแต่ดูอบอุ่น รอบบ้านเต็มไปด้วยต้นไม้ร่มรื่น ดอกไม้นานาพันธุ์ที่แม่เซลีนชอบ ร่างบางในชุดเสื้อกล้ามมีขาวจากแบรนด์หรู กางเกงยีนส์ขายาวสีเข้มเอวต่ำ และรองเท้าแตะแอร์เมสก้าวลงจากรถหรู ผิวขาวสะท้อนกับแสงแดดเปล่งออร่าเรียกสายตาคนรอบข้างให้หันมามอง โดยเฉพาะป้าบ้านฝั่งตรงข้ามที่กำลังยืนรดน้ำต้นไม้ชะเง้อคอมองตั้งแต่เห็นรถขับมาจอด ค่อยๆ ขยับมาเรื่อยๆ จนใกล้รั้วบ้าน “แฟนเซนต์เหรอแม่หนู” ป้าบ้านฝั่งตรงข้ามเอ่ยขึ้น ราวกับแพ้เสียงในหัว น้ำตาลหันขวับ “เมื่อกี้…ว่าอะไรนะคะ?” “ป้าถามว่าแฟนเซนต์เหรอ” หญิงสาวยิ้มหน้าบานปานกระด้ง หลังจากโดนเอ่ยถามแบบนั้น “ป้านี่ตาถึงจังเลยนะคะ” อยากให้รางวัลป้าแกจริงๆ พูดถูกใจมากค่ะคุณป้า “แสดงว่าใช่” “เหมาะสมกันไหมคะ?” “สุดๆ จ้ะ สวยหล่อเหมาะสมกัน” “ไว้รอบหน้ามาอีกหนูซื้อขนมมาฝากนะคะ ฝากชงบ่อยๆ” เธอยิ้มหน้าบานเดินเข้าบ้านเซลีน จังหวะหันมาปิดประตูรั้วไม่วายยิ้มกับป้าบ้านฝั่งตรงข้าม ป้าคนนี้ตาแหลมมาก น้ำตาลเดินฮัมเพลงเข้าไปข้างใน ก่อนถึงส่งข้อความบอกแล้วเซลีนบอกว่าเข้ามาได้เลย จ
last updateLast Updated : 2026-01-04
Read more
บทที่ 3 น้ำตาลการละคร
หลายวันต่อมา น้ำตาลเปิดประตูแล้วก้าวลงจากรถหรูที่จอดหน้าตึกคณะวิศวะฯ ของมหา’ลัยที่เซนต์เรียน วันนี้ไม่ได้ตั้งใจมาหาเขา เพียงแค่แวะมาหา ‘อาจารย์กฤต’ เป็นเพื่อนสนิทพ่อและเป็นอาจารย์ที่นี่ “ชยุตม์เป็นไงบ้าง” อาจารย์กฤตเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอบอุ่น “สบายดีค่ะ พ่อบินไปดูงานที่ต่างประเทศ ท่านเลยฝากตาลเอาของมาให้” “ขอบใจหนูตาลมากนะ เป็นเด็กดีแถมยังน่ารักอีก” น้ำตาลยิ้ม ก่อนที่สายตาจะเหลือบเห็นเซนต์และเพื่อนกำลังช่วยกันขนของอยู่ รอบที่แล้วเห็นอยู่กับอาจารย์พรพรรณ รอบนี้มาหาอาจารย์กฤตก็เห็น พรหมลิขิตชัดๆ แต่ดูเหมือนเขาจะยังไม่เห็นเธอ แต่ต่อให้เห็นเขาก็ไม่สนใจอยู่ดี “กำลังทำอะไรอยู่เหรอคะ” “พรุ่งนี้มีงานรับเกียร์น่ะ” อาจารย์กฤตตอบ พลางมองตามลูกศิษย์ที่กำลังขนของ “อ๋อ…” เธอพยักหน้าอย่างเข้าใจ จังหวะที่หันกลับไปมองเซนต์อีกครั้ง และคราวนี้เขาก็มองกลับพอดี เธอรีบโบกมือทักทายด้วยรอยยิ้มสดใส แต่สิ่งที่ได้ตอบกลับมาคือ…เขาหันหน้าหนี “รู้จักกับอินทร์คชาด้วยเหรอคะ” “เขาชื่อจริง…อินทร์คชาเหรอคะ?” “ใช่ อาจารย์สอนห้องเขาอยู่ นั่นนะเด็กหลังห้อง เกเรมาก มาเรียนก็สาย บางวันไม่มา ถ้าไม่ติดว่าเรียนเก่ง
last updateLast Updated : 2026-01-04
Read more
บทที่ 4 หวง…
นี่เป็นครั้งแรกที่เขามาส่ง…ได้ซ้อนบิ๊กไบค์ครั้งแรกแถมยังได้จับไหล่ฟรี ฉีกยิ้มผ่านหมวกกันน็อคซึ่งเขาไม่มีวันเห็นแน่นอน สายตาหลุบมองต้นคอแกร่งและผมมีดำขลับที่ปลิวไปตามแรงลมมือเล็กที่ตอนแรกแค่แตะเบาๆ บนไหล่เขาเพื่อรักษาสมดุลเผลอกระชับแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว ยิ่งรถพุ่งทะยานไปตามถนนยิ่งรู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนที่ส่งผ่านจากเครื่องยนต์สู่ร่างกาย มันทั้งน่าหวาดเสียวและน่าตื่นเต้นในเวลาเดียวกันเขาขับเร็วพอดี เสียงท่อดังต่ำๆ ผสมลมหายใจของตัวเองจนแทบแยกไม่ออก กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ที่ติดอยู่บนเสื้อของเขาลอยมากระทบปลายจมูก กลิ่นสะอาดปนกลิ่นหนังจากเสื้อแจ็กเก็ต มันคือกลิ่นที่เธอรู้ว่าจะไม่มีวันลืมบิ๊กไบค์คันสีดำขลับจอดหน้าคอนโดหรู ร่างบางก้าวลงจากรถคันสูงอย่างเก้ๆ กังๆ แต่ก็สามารถลงไปได้ มือเรียวเล็กควานหาตัวเปิดที่ล็อกของสายหมวกกันน็อค“มานี่ๆ” เซนต์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงติดรำคาญ มือหนาปลดออกให้ภายในไม่กี่วิ ก่อนจะดึงออกให้จนผมสลวยของน้ำตาลยุ่งเหยิงหญิงสาวจัดทรงผมใหม่ด้วยสีหน้ายุ่งๆ“ทำเบาๆ เป็นไหมคะ” เธอบ่นอุบ พลางย่นจมูกใส่“ชักช้า”“ขอบคุณนะคะที่มาส่ง” สีหน้ายุ่งๆ เมื่อครู่เปลี่ยนเป็นยิ้มแย้มทันค
last updateLast Updated : 2026-01-05
Read more
บทที่ 5 ตัวปัญหา
ยิ่งดึกคนยิ่งเยอะไม่เกินจริง…เนเน่แอบมองเซนต์เป็นระยะ พยายามมองตามสายตาคู่นั้นเมื่อมีโอกาสว่ามองใครหรือเปล่า แต่ก็พบว่าเซนต์ไม่มองใครเลย นั่นยิ่งทำให้ชอบเขามากขึ้น น้อยมากที่ผู้ชายจะไม่มองผู้หญิงเวลามาดื่มกับเพื่อน ใครได้เซนต์เป็นแฟนคงโชคดีมาก“วันนี้คนเยอะเนอะ”เซนต์เพียงแค่พยักหน้าเป็นการตอบ ก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม เนเน่รู้สึกประหม่ากับท่าทางเย็นชาที่ควรชินได้แล้วของเซนต์“ดีนะที่เจอพวกเซนต์พอดี ไม่งั้นเราคงไม่มีโต๊ะ บอกมุกจองตั้งแต่วันก่อนไม่ยอมจองสักที สุดท้ายมาโต๊ะเต็ม” เนเน่ยังคงพยายามชวนเซนต์คุยอยู่ตลอด แม้ว่าอีกคนจะตอบคำและพยักหน้าเฉยๆ ก็ตามครั้งนี้ก็เหมือนกัน เซนต์มองหน้าเนเน่แล้วพยักหน้าอย่างรับรู้แต่ไม่ถามกลับหรือชวนคุย แต่พอเพื่อนคุยด้วยก็หันไปคุยปกติจนบางทีเนเน่แอบหน้าเสีย มุกเห็นก็ลูบหลังเบาๆ เป็นการปลอบใจ“น้องน้ำตาลแม่งฮอตว่ะ คนเข้าหาโคตรเยอะ” คริสต์ที่นั่งข้างๆ เอนตัวไปพูดกับเซนต์ด้วยรอยยิ้มกริ่ม“แล้วกูต้องสนใจไหม”“เห็นเซย์บอกให้ดูแลน้องน้ำตาลนิ”“มึงแอบอ่านแชตกู?”“กูแค่หันมาเห็นตอนมึงพิมพ์กับเซย์พอดี”“เสือกฉิบหาย” เขาละสายตาจากคริสต์ไปมองโซนของน้ำตาลอย่างไม่ไ
last updateLast Updated : 2026-01-05
Read more
บทที่ 6 ฝันว่า…ได้จูบ
แกร๊ก…เขาผลักประตูเข้าไปข้างในอย่างทุลักทุเล ทั้งอุ้มน้ำตาลและถือกระเป๋าให้ ใช้เท้าถีบประตูให้ปิด ก่อนจะควานหาสวิตช์ไฟในความมืดลำบากกูจริงๆสายตามองหาห้องนอนของยัยตัวปัญหาแล้วเปิดเข้าไป ทันทีที่ประตูเปิดออกกลิ่นหอมของห้องนอนก็เตะจมูก มือควานหาสวิตช์ไฟอีกครั้งแล้วกดเปิด แสงไฟเผยให้เห็นห้องนอนโทนสีขาวมินิมอลดูสะอาดตาค่อยๆ วางน้ำตาลลงเตียงนอน ขยับไปถอดรองเท้าออกให้ ดึงผ้าห่มคลุมให้จนถึงคอ จังหวะกำลังหันหลังเดินออกไปกลับต้องชะงัก เมื่อสายตาไปสะดุดกับกรอบรูปที่ตั้งอยู่บนโต๊ะมุมห้อง เขาขมวดคิ้ว ก้าวเข้าไปใกล้ มองรูปนั้นใกล้ๆเป็นภาพเขาในชุดนักศึกษาสวมทับด้วยเสื้อช็อปวิศวะที่ถูกแอบถ่ายไว้แล้วมีคนเอาไปลงเพจของมหา’ลัย“อื้อ~ ร้อน…” เสียงงึมงำจากเตียงทำให้เซนต์หันกลับไปมอง น้ำตาลขยับตัวพลิกไปมา ใบหน้าร้อนผ่าวเหมือนคนละเมอเขาลอบถอนหายใจเบาๆ แล้วเดินไปปรับอุณหภูมิแอร์ให้เย็นลง พอหันกลับไปมองตัวปัญหาอีกครั้งภาพตรงหน้าก็ทำให้เขาชะงัก ผ้าห่มที่เคยคลุมถูกน้ำตาลสะบัดออก จนกระโปรงเลิกขึ้นเผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียน เขารีบเบือนหน้าหนี ก่อนจะเดินกลับไปดึงผ้าห่มคลุมให้อีกครั้ง ส่วนสายตามองไปทางอื่นแต่
last updateLast Updated : 2026-01-05
Read more
บทที่ 7 ที่รักของหนู
เซนต์เลื่อนมือไปปิดนาฬิกาปลุกที่ส่งเสียงดังรบกวน ร่างสูงพลิกตัวนอนหงายแล้วค่อยๆ ลืมตาขึ้นมองเพดานห้องนอน หยิบโทรศัพท์มาดูเวลาพบว่าตอนนี้เจ็ดโมงกว่า เขาหลับตาลงอีกครั้งเพื่อปรับโฟกัส จากนั้นดึงตัวเองขึ้นมานั่ง เหวี่ยงขาลงจากเตียงแล้วยันกายขึ้น มือหนาคว้าขวดน้ำมากระดกอึกใหญ่แล้วเดินเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำเตรียมไปเรียนหลังจากอาบน้ำเสร็จ ร่างสูงเดินออกมาในสภาพสวมเสื้อยืดสีดำและกางเกงยีนสีเข้ม ทิ้งตัวนั่งลงข้างเตียงแล้วเช็ดผมต่อ พลางเขี่ยโทรศัพท์ดูนั่นดูนี่ไปเรื่อยติ๊ง~น้ำตาล : ขอบคุณที่มาส่งนะคะน้ำตาล : ส่งสติกเกอร์เขาไม่ได้กดเข้าไปอ่าน แต่แล้วเหตุการณ์เมื่อคืนที่เกิดขึ้นก็ทำให้เขาชะงัก เขาสะบัดไล่ภาพตอนถูกน้ำตาลจูบออกไปจากหัวเช็ดผมจนแห้งก็ลุกขึ้นเดินไปหยิบเสื้อช็อปวิศวะมาใส่ คว้ากระเป๋าเป้คู่ใจตามด้วยกุญแจรถแล้วเดินออกไป ก้าวลงบันไดมาอย่างช้าๆ“ทำไมวันนี้ไปเรียนเร็วจังลูก” กรองแก้วที่เห็นลูกชายเข้าพอดีเลยเอ่ยถาม“อาจารย์สลับคาบมาตอนเช้าครับ” จริงๆ วันนี้มีเรียนตอนบ่ายแต่อาจารย์ขอย้ายมาสอนตอนเช้า เพราะตอนบ่ายติดธุระ“แล้วเมื่อไหร่จะมีแฟนกับเขาบ้างล่ะนั่น น้องแซงหน้าไปก่อนแล้วนะ” กรอง
last updateLast Updated : 2026-01-05
Read more
บทที่ 8 เป็นห่วง
สายถูกตัดอย่างไร้เยื่อไย แต่ไม่เป็นไรน้ำตาลคนนี้ไม่หวั่น แค่ได้ยินเสียงของเขาผ่านปลายสายไม่ถึงนาที ก็ช่วยต่อลมหายใจให้อยู่ได้ทั้งวันแต่แล้วเมื่อคิดบางอย่างได้จึงรีบเข้าไลน์ของแม่และกดโทรออกทันที“แม่คะ ตอนแม่เริ่มจีบพ่อ แม่ไปขอพรที่ไหนคะ” เธอรีบถามในสิ่งที่สงสัยทันทีที่แม่รับสาย(พระแม่ลักษมีจ้ะ)“พาตาลไปหน่อสิคะ อยากไปขอพร”(ได้สิจ้ะ แต่วันนี้คุณแม่ไม่ว่างนะ มาทำสวย)“วันหลังก็ได้ค่า จองตัวคุณแม่ไว้”(ว่าแต่จะไปขอพรให้สมหวังกับหนุ่มคนไหนน้า…) เสียงเกวลินที่ตอบกลับมาแอบแฝงด้วยความล้อเลียน“ถ้าได้คนนี้ลูกสาวแม่ไม่หาผู้ชายคนอื่นแล้วค่ะ” เธอตอบ พลางกลั้นยิ้มจนแก้มป่อง “ถ้าได้คนนี้เป็นแฟนก่อนเรียนจบ แม่เตรียมหาฤกษ์แต่งงานได้เลยค่ะ”(พูดซะแม่อยากเห็นหน้าผู้ชายคนนั้น ที่มาทำให้ลูกสาวของแม่คลั่งรักได้มากขนาดนี้) เกวลินพูดแล้วหัวเราะเบาๆ แต่ในน้ำเสียงกลับมีความเอ็นดูแฝงอยู่ได้ยินลูกสาวพูดถึงผู้ชายคนนี้บ่อยมากแต่ไม่เคยเห็นหน้าเลย น้ำตาลเอาแต่บอกว่ายังไม่ถึงเวลา เห็นลูกสาวดูมั่นคงกับคนนี้มาครึ่งปีเลยอยากเห็นหน้าค่าตาว่าประมาณไหน ถึงทำให้ลูกสาวของเธอหลงจนหัวปักหัวปำได้มากถึงเพียงนี้“พี่ชายเซล
last updateLast Updated : 2026-01-05
Read more
บทที่ 9 แค่วันนี้…
ผ่านไปเกือบชั่วโมงเต็มฝนยังไม่มีวี่แววว่าจะหยุด เสียงหยดน้ำกระทบกระจกดังเป็นจังหวะสลับกับเสียงฟ้าร้องที่คำรามก้องจนทั้งอาคารสั่นสะเทือน ฟ้าแลบสว่างวาบลอดเข้ามาทางหน้าต่างเป็นระยะเซนต์ยืนล้วงกระเป๋ากางเกง สายตาคมมองออกไปยังท้องฟ้าที่มืดครึ้มเหนือเมือง ลมหายใจถูกถอนออกมาเบาๆ ไม่อยากอยู่ที่นี่นานนักแต่ฝนข้างนอกทำให้เขาไม่สามารถไปไหนได้มือหนายกโทรศัพท์ที่ตอนนี้มีแบตแล้วขึ้นมาเขี่ยเล่น เพิ่งเห็นประกาศว่าวันนี้จนถึงมะรืนมีพายุเข้า เช็กสภาพอากาศในโทรศัพท์ก็พบว่าคืนนี้มีฝนตกยาวเกือบเช้า“กินอะไรมารึยังคะ” น้ำตาลเดินเข้ามาถาม “ถ้าหิวบอกได้นะคะ”“ไม่ค่อยหิว” จริงๆ ก็หิวแต่พอทนได้ กะไว้ว่าอีกสักพักคงกลับแล้วไม่อยากรบกวนเจ้าของห้องนาน“ตาลอุ่นอาหารไว้เผื่อ มากินด้วยกันสิคะ”“ไม่เป็นไร”น้ำตาลนิ่วหน้า อุตส่าห์อุ่นอาหารไว้เผื่อแล้วมาโดนปฏิเสธ งานนี้เจ้าตัวคงไม่ยอมง่ายๆ“แต่ตาลอุ่นไว้ให้พี่เซนต์แล้วนะ” เสียงเธอนุ่มแต่แฝงความดื้อดึง ร่างบางเดินตรงไปที่โต๊ะอาหารแล้วเปิดฝาครอบจานออก กลิ่นหอมของข้าวผัดกระเทียมกับซุปไข่หอมลอยมาแตะจมูกทันที“กินเลย เดี๋ยวสักหน่อยก็กลับแล้ว” เซนต์ปรายตามองแวบ หนึ่งก่อนจะ
last updateLast Updated : 2026-01-05
Read more
บทที่ 10 กลัว
ไม่รู้เลยว่าไฟมาตอนไหน รู้สึกตัวอีกทีแสงแดดของวันใหม่ก็ตกกระทบใบหน้าเสียแล้ว…เซนต์ขมวดคิ้วจนยุ่งเหยิงเมื่อแสงแดดกระทบหน้า มือหนายกมืออังแสงแดดพร้อมกับเบือนหน้าหนี ก่อนจะค่อยๆ ดึงสายตากลับไปมองกระจกใส ภาพที่เห็นคือท้องฟ้าสีฟ้าสดใส พายุฝนเมื่อคืนหายไปแล้ว เหลือเพียงแสงแดดอบอุ่นที่ส่องลอดเข้ามาแทนที่ความเงียบในห้องมีเพียงเสียงนกร้องดังแทรกเข้ามาเป็นระยะ บรรยากาศช่างแตกต่างจากความวุ่นวายเมื่อคืนจนเกือบไม่อยากเชื่อว่าเป็นวันเดียวกันสายตาคมเข้มมองนาฬิกาบนผนังห้อง พบว่าตอนนี้เป็นเวลาแปดโมงเช้า ม่านตาขยายกว้างเมื่อเห็นเวลา“เชี้ย…” เขาอุทานออกมาด้วยความตกใจ ตั้งท่าเตรียมลุกแต่กลับต้องชะงักเมื่อมีบางอย่างรั้งเอาไว้ พอหันไปมองพบว่าเป็นน้ำตาลนอนจับมืออยู่อยู่ที่นี่ทั้งคืนเลยเหรอวะ เขาทิ้งศีรษะลงหัวเตียง ตั้งใจอยู่รอให้ไฟมาแต่ไม่คิดเลยว่าจะเผลอหลับจนถึงเช้า“อื้อ~” น้ำตาลส่งเสียงเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะพลิกตัวไปอีกฝั่ง มือที่เคยกุมมือหนาคลายออกในที่สุดเซนต์ได้โอกาสจึงค่อยๆ หยัดกายขึ้นอย่างระวังไม่ให้น้ำตาลรู้สึกตัว สายตาเหลือบมองรูปภาพตัวเองที่ตั้งอยู่ในจุดที่สามารถมองเห็นได้จากบนเตียงคลั่งรักเขา
last updateLast Updated : 2026-01-05
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status