Início / Romance / Abandoned by Him: Claimed by His Billionaire Uncle / Capítulo 41 - Capítulo 50

Todos os capítulos de Abandoned by Him: Claimed by His Billionaire Uncle: Capítulo 41 - Capítulo 50

159 Capítulos

CHAPTER 41

Nagpahinga si Jazz sa kanyang kwarto nang kalahating oras bago may kumatok ulit sa pinto. Pagbukas niya, si Yexel ang nasa labas.Seryoso ang tono nito gaya ng dati. “Miss Jazz, inaanyayahan ka ng presidente na mag-dinner.”Wala pang kinakain si Jazz kundi mansanas buong gabi, kaya gutom na siya. Sumunod siya kay Yexel papunta sa kwarto ni Malachi. Ang liwanag ng ilaw doon at may nakahandang masarap na pagkain sa mesa.Nakaupo roon si Malachi habang tahimik na nagbabasa ng libro. Nang marinig ang yabag, tumingin siya kay Jazz. “Maupo ka.”Gutom na talaga si Jazz kaya hindi na siya nag-atubiling umupo. “Salamat, Mr. Robles.”May mahigit labinlimang putahe sa mesa— lahat na uri ng karne, ay naroon.. mayroon ding mga seafoods. Nagulat si Jazz sa dami ng pagkain; halatang napakagastos ni Malachi sa pagkain.Kinuha ni Jazz ang kanyang kutsara at nagsimulang kumain nang mahinahon. Ibinaba naman ni Malachi ang libro at nagsimulang maghiwa ng steak.Nang busog na si Jazz, napansin niyang kaka

CHAPTER 42

Napakaganda ng ayos ni Angelyn, pati ang dala niyang bag ay nagkakahalaga ng dalawang milyon. Napalilibutan siya ng mga importanteng technical staff mula sa kumpanya ng pamilya Ronquillo, at bakas sa mga mukha nila ang paghanga sa kanya.Karamihan sa kanila ay nasa edad tatlumpu't lima, at ang mga mas bata naman ay halatang may gusto kay Angelyn.Nakita rin ni Angelyn si Jazz. Nakangiti siyang bumati, “Ate, dito ka rin ba nakatira?”Agad na nakilala ng mga staff si Jazz. Matatandaang nagkagirian ang dalawa sa livestream kamakailan lang, kaya naman puno ng pang-iinsulto ang kanilang mga mukha.“So, may oras pa pala ang 'panganay na binalat-sibuyas' na magpa-chill-chill dito? Naipadala na ba 'yung ilang libong order?”“Oo nga. May mga tao talagang walang silbi—hindi tulad ng ating boss. Sa murang edad, nakatapos na siya ng mga proyektong nagkakahalaga ng mahigit isang daang milyon.”“Kung hindi dahil sa livestream na 'yun, hindi ko man lang malalaman na siya pala ang panganay na anak ng

CHAPTER 43

Kasama na si Damon, bata pa lang ay magkakakilala na silang lahat. Kahit nakalimutan na ni Jazz ang maraming nangyari noon, hindi maikakaila ang pait na paminsan-minsang nararamdaman niya sa kanyang puso.Sa loob ng maikling panahon, nagawa ni Angelyn na iparamdam kay Jazz na nag-iisa siya at walang kakampi.Biglang winaksi ni Jazz ang kamay ni Damon, hindi nagsalita, at sumakay na sa kotse.Pinipigilan din ni Damon ang kanyang galit. Ngayon lang siya tinrato nang ganito kalamig ni Jazz. Kahit nagpapanggap lang ito, pakiramdam niya ay sobra na ang ginagawa nito.“Jazz!”Sasakay na rin sana si Damon sa kotse nang biglang sumigaw si Angelyn sa likuran niya.“Damon, anong ginagawa mo rito?”Doon lang naalala ni Damon ang sadya niya. Itinuro niya ang kanyang kotse.“Nagdala ako ng mga ulam na niluto ni Tita Norelyn. Nag-aalala siya na baka hindi mo magustuhan ang pagkain dito, kaya ipinadala niya ito sa akin. Mainit pa ang mga ito. Gusto mo na bang kumain?”Bihirang-bihira magluto si Nore

CHAPTER 44

Habang nasa loob ng kotse, kinuha ni Jazz ang kanyang sanitizer spray at nilinis ang sugat sa kanyang tuhod. Dalawang oras pa ang biyahe bago makarating sa kabundukan ng Tayabas; wala na siyang oras para hintayin pang gumaling ang sugat.Inabutan siya ni Che Che ng tubig, at bakas sa boses nito ang inis. “Jazz, huwag ka nang malungkot. Pagbalik ko sa kompanya, kapag may narinig akong nagsasalita nang masama tungkol sa iyo, ako ang bahalang rumesbak sa kanila.”Nag-ispray si Jazz ng tubig sa sugat at ngumiti nang bahagya. “Hayaan mo na sila. Bahala sila kung anong gusto nilang sabihin.”Dahil sa kalmado niyang mukha, nag-alangan si Che Che bago muling nagsalita. “Sa totoo lang… ang mga kaibigan ko ay katrabaho mo rin, at hindi ka nila gusto. Dati naman ay maayos ang turingan ninyo ni Damon sa isa't isa, pero ilang taon na ang nakalipas… hindi ko alam ang nangyari, bigla na lang siyang nagkagusto kay Angelyn.”“Ilang taon na ang nakalipas?”Nagbago ang lahat nang bumalik si Angelyn.“Ja

CHAPTER 45

Matagal nang sanay sa hirap ang mga taga-Tayabas. Kahit pa binabalewala sila, pilit nilang dinadala ang kanilang mga ani sa mga karatig-bayan gamit ang sariling mga trailer para makabenta. Hindi man sila yumayaman dito, sapat na ito para mabuhay ng maayos kahit nakakapagod ng trabaho. Pero ngayong taon, biglang dumating ang malakas na ulan at nabigla ang lahat. Halos masira ang kanilang mga pananim, at mabilis ding mabulok ang mga amansanas.Nagpakumbaba si Jazz. Kahit may sugat siya, hindi siya nagreklamo. Nagtinginan ang mga magsasaka sa paligid niya, at maya-maya, nagsalita ang ilang kabataan.“Sige, tatlong araw. Livestreamer siya… baka nga makatulong siya.”Kahit mukhang hindi pa rin sang-ayon ang iba, napilitan na rin silang pumayag. Mabilis na pumunta si Che Che sa likod ni Jazz para tingnan ang kanyang sugat, pero umiling lang si Jazz. “Wala lang ito.”Paanong magiging wala lang? Siguradong puro pasa na ang buong likod niya.Gayunpaman, pumasok na si Jazz sa loob ng tent ng mg

CHAPTER 46

Tinapik ni Jazz ang balikat ni Che Che. “Humingi ka na muna ng paumanhin sa ating mga customer. Sabihin mo sa kanila, na mas matamis naman at malutong ang mga mansanas sa Tayabas."Mabilis na pinunasan ni Che Che ang kanyang mga mata at nabuhayan ng loob. “Sige!”Humarap si Jazz sa binata sa tabi niya. “Magkano niyo ito ibinebenta bawat isa?”“dalawang piso lang,” sagot nito.“Che Che,” utos ni Jazz, “isulat mo sa mensahe na bilang pampalubag-loob, magdadagdag tayo ng limang piraso sa bawat order.”Ang mga order naman sa kanila, ay bente piraso kada order, kaya ang ipapadala nila ay bente singko piraso. Hindi na rin sila lugi, dahil limang piso kada isa naman ang kanilang presyo.“Naintindihan ko.”Pagka-send ng mensahe, lahat sila ay kinakabahang nakatitig sa system. Maya-maya, sunod-sunod na ang mga mensahe ng kanselasyon, parang ulang bumabagsak.Napahawak si Che Che sa kanyang mukha. “Wala na! Kanselado na ang mahigit 20,000 orders? Kasalanan ito ni Angelyn! Sabi niya nanloloko r

CHAPTER 47

Walang mababakas na emosyon sa mukha ni Malachi habang pinapaandar palayo ang kanyang wheelchair.Agad na sumunod si Angelyn sa likod niya. “Mr. Robles, ihahatid ko na po kayo sa inyong silid...”Hindi pa siya tapos magsalita nang sumabat ang isang malamig at matigas na boses: “Umalis ka.”Natigilan si Angelyn, iniisip kung tama ba ang narinig niya.Nang hindi na marinig ang wheelchair, doon pa lamang siya nakaramdam ng matinding galit. Napakuyom ang kanyang mga palad at bumilis ang kanyang paghinga. Ngayon lang siya napahiya nang ganito. Bakit siya binalewala nang ganoon ni Malachi!Sa gabing iyon, magkasama silang tumitingin sa iisang painting. Hindi ba dapat ay naisip nito na tadhana iyon?Bwisit! Talagang hindi sumusunod sa laro ang Malachi na ito! Paano niya makukuha ang loob ng malamig na lalaking iyon, kung kahit pagtingin ay hindi man lang siya tinatapunan?Galit na bumalik si Angelyn sa kanyang kwarto. Pero pagkabukas pa lang niya ng pinto, isang lalaki ang sumugod at hinalik

CHAPTER 48

Nang bumalik si Damon sa kwarto ni Angelyn, nakita niyang nakabihis na ito at naghahanda na para sa kanyang live stream.Hindi man lang nagpunta si Angelyn sa taniman. Malayo kasi ito, walang aircon, at maraming lamok kapag gabi—mga bagay na hindi niya kayang tiisin. Kaya naman, sa pinakamagarang kwarto na lang ng guesthouse siya nagla-live stream.Pagkakita sa kanya, agad na nagtanong si Angelyn, “Damon, nakita mo ba ang kapatid ko? Balita ko ayaw na siyang katrabaho ng mga magsasaka dahil masyadong mahal ang presyong ibinigay niya. Hindi niya kayang ipadala ang mahigit dalawampung libong order. Kung makakansela ang mga iyon, madadamay ang pamilya Robles, 'di ba?”Naiiritang sumagot si Damon. “Ginawa lang naman niya ang Quezon project para asarin ka. Kasalanan niya iyan—hindi muna niya inisip kung kaya ba niya.”Nakaupo na si Angelyn sa harap ng camera, kahit hindi pa nagsisimula ang live stream.“Damon, tatanggalin kaya ni Tito ang kapatid ko dahil dito?”Hindi alam ni Damon ang isa

CHAPTER 49

Sa sumunod na tatlong araw, nakakabenta si Jazz ng apat hanggang limang libong order kada araw, pero hindi pa rin nawawala ang kanyang lagnat.Pagkatapos niyang maasikaso ang huling order, lumabo ang kanyang paningin. Nanghina ang kanyang mga binti kaya napaupo na lang siya sa isang silya sa tabi.Ang mga mansanas na dati ay nakatambak nang mataas ay ubos na lahat. Nagdiriwang na ang mga magsasaka, pero nang makita nilang nakatulog si Jazz, agad silang tumahimik.Namumula ang kanyang mga pisngi at tuyot ang mga labi dahil sa pagod. Hindi na siya makapagsalita noong araw na iyon at gumamit na lang ng pag-type para sagutin ang mga tanong sa chat.Alam ng mga magsasaka kung gaano siya kapagod at kung gaano siya nagpakahirap nitong mga nakaraang araw. Lahat sila ay sobrang nagpasalamat at naantig sa kanya.Nang dumating ang gabi, nagising na rin si Jazz.Agad na hinipo ni Che Che ang kanyang noo. “May lagnat ka pa rin. Bumalik na tayo sa guesthouse sa Quezon ngayon din. Kailangan mong mag

CHAPTER 50

Pagod na pagod siya—masakit ang buong katawan niya, at dahil sa lagnat ay wala na siyang lakas kahit mag-reply sa mga message.Kinabukasan na siya muling nagising. Hindi pa rin bumababa ang kanyang mataas na lagnat; para itong rumagasang lupa na hindi mapigilan.Mabuti na lang at ubos na ang lahat ng mansanas. Pagkatapos mag-ayos, lumabas siya ng kwarto para maghanap ng makakain.Pagdating niya sa dining room, nakita niya si Malachi na mag-isang nakaupo, at puno ng pagkain ang kanyang mesa.Gutom na gutom na si Jazz. Nang magtanong siya sa staff, nalaman niyang nalampasan na niya ang almusal at tanghalian. Dahil wala nang ibang paraan, kumapal na ang mukha niya para sumubok kay Malachi na manghingi ng pagkain.“Mr. Robles.”Kararating lang niya nang biglang tinuktok ni Malachi ang mga daliri sa mesa, na tila alam na ang kanyang pakay.“Maupo ka.”Nakahinga nang maluwag si Jazz at ngumiti sa kanya. “Sige po, hindi na ako magpapakipot.”Gutom na gutom talaga siya—at hindi niya alam kun

ANTERIOR

...

...

PRÓXIMO

ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

DMCA.com Protection Status