All Chapters of เริงรักน้องผัว: Chapter 11 - Chapter 20

เธอยืนมองตัวเองในกระจก ถามตัวเองซ้ำๆ ว่าหุ่นไม่ยั่วเพศตรงไหน หรือเขาไม่ชอบผู้หญิง แล้วเขาจะมาแต่งงานกับเธอทำไม แต่ว่าก่อนหน้านี้เขาก็เคยเอาเธอจนสลบคาเตียง เพียงแต่หลังวันแต่งงานมีเรื่องวุ่นวายจนไม่ได้เข้าหอ จนสุดท้ายก็ไม่เคยได้เอากันให้มันสักที เงี่ยนก็เงี่ยน ผัวก็ไม่แข็ง...ฮ่วย...ซวบชิบ เธอเปิดน้ำให้รดตั้งแต่หัวลงมา หวังให้ดับอารมณ์อันคุกรุ่นที่ร้อนรุ่มจากอารมณ์หื่นกามอยากรวยลำใหญ่จนใจจะขาด เมื่อไม่ได้จากผัว เธอก็ควรออกไปหาข้างดีหรือเปล่า คิดๆ แล้วจะอยากมีชู้ให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย จะได้จบๆ หากเป็นกรุงเทพเธอคงได้ไปซื้อกินพวกบาร์โฮสไปแล้ว ผัวไม่ทำการบ้านขนาดนี้ ชีวิตจะอับเฉา ทางด้านนอกภูรินทร์คุยกับประพจน์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เรื่องการตายของพ่อไม่ใช่แค่หัวใจวายตาย แต่เป็นการที่คนสับเปลี่ยนยาเพื่อให้คุณพ่อค่อยๆ ตายอย่างช้าๆ เมื่อถึงเวลาที่กระทบกระเทือนจิตใจหนักขึ้น ก็จะทำให้หัวใจวายเฉียบพลัน แล้วก็ไม่มีคนจับได้ ดีที่คุณหมอเจ้าของไข้ขอตรวจชันสูตรแล้วก็เก็บพวกตัวอย่างยาต่างๆ เพราะว่าจากการตรวจร่างกายล่าสุด พ่อของเขาสามารถอยู่ได้

“อื้อ...” เมื่อลูกน้องคนสนิทสัมผัสตรงลำเอ็น เขาก็สดุ้งน้อยๆ เพราะไม่เคยมีใครได้สัมผัสนอกจากเมีย ดำรงคือคนแรกที่จะได้สัมผัสตัวตนที่อ่อนยวบของเขาเป็นคนที่สอง แต่ทว่าเขากลับตื่นเต้นยิ่งว่าได้ร่วมรักกับดารัณเสียอีก ร่างกายที่เคยอ่อนปวกเปียกยามขึ้นเตียงบัดนี้เริ่มขยายใหญ่ขึ้น ตามการสัมผัสของดำรงดำรงค่อยๆ คลึงนวดตรงกล้ามเนื้อใต้ลูอัณฑะ รีดขึ้นลงไปตามเส้นแล้วก็คลึงเบาๆ ตรงสองลูกนิ้วนี้ค่อยๆ กรีดไปตามรอยแยกของไข่ บดคลึงเบาๆ ไม่ให้แรงจนเกินไป มือหนาที่ไม่สากเพราะดูแลเป็นอย่างดี หวังว่าวันหนึ่งจะได้จับจูงเคียงข้างเขา นวดเบาๆ ที่สองลูกจนมันโป่งพองฟูขึ้นเหมือนจะรวมกันเป็นหนึ่ง แล้วท่อนเนื้อที่ยื่นออกไปนั้น ก็ชูคอตั้งตรงตระหง่าน จนเขาแปลกใจว่าทำไมแข็งสู้มือได้ขนาดนี้ไหนบอกว่าไม่ค่อยแข็ง...โกหกหรือเปล่า ดำรงสงสัยระคนแปลกใจ เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้ ทั้งที่เขาบอกเองว่าไม่ค่อยได้ทำการบ้านสักเท่าไหร่ แล้วแข็งไวได้อย่างไร หรือว่าเขาจะชอบผู้ชายด้วยกัน ความคิดหลากหลายตีกันในหัวดำรง ทั้งความคิดที่เข้าข้างตัวเองอย่างมีความหวัง“อ่าห์...แข็งแล้ว... ซี๊ด...” ท่อนเอ็นที่แข็งยากแข็งเย็นของเขา มันแข็งอย่างรวดเร็ว

ภูดิสลากแม่พี่สะใภ้ตัวดีออกมา จับเข้ามาที่ห้องน้ำล้างหน้าล้างตา ให้ส่างเมาสักหน่อยจะได้หายดี “คุณ...ไหนบอกมีงานยุ่ง ตามาฉันมาถูกได้ยังไง” เธอมองหน้าเขาที่ภาพออกจะเลือนราง แต่ทว่าจำหน้าสามีได้ดี ไม่ผิดแน่เขาตามมาหึงเธองั้นเหรอ...เอิ๊ก...! “คิดยังไงมาเที่ยวคนเดียว ไม่กลัวหรือไง” เขาเปิดน้ำเอาผ้าเช็ดหน้าของตัวเองที่พกติดกระเป๋าไว้ ออกมาชุบน้ำเช็ดไปตามใบหน้า แล้วก็ร่องอก เขาอยากเช็ดให้เนื้อเธอลอกทีเดียว เมื่อกี้เห็นเต็มสองลูกตาว่าเอานมใหญ่ๆ นี่ไปถูกับเจ้าบ้านั่น “ก็คุณไม่สนใจฉัน...ฉันเหงา คุณเอาแต่ทำงาน กลางคืนก็ไม่ทำการบ้าน ฉันอยู่เฝ้าบ้านกับแม่บ้านมาเป็นปีแล้ว ถ้าฉันไม่เคยมีอะไรกับคุณก่อนแต่ง คงคิดว่าคุณเป็นเกย์...หื้อ...ๆ ฉันยังสาว ยังสวย แล้วก็เงี่ยนเป็น เงี่ยนมากด้วย” ด้วยฤทธิ์เหล้า เธอพ่นคำสารพัดที่เก็บงำไว้ในใจบอกเขาไปจนหมด “คุณก็เลยมาทำตัวเหมือนกระหรี่ยั่วผู้ชายอย่างนี้เหรอ บ้าสิ้นดี” เขาเช็ดตัวเธอแรงด้วยความโมโห “ก็คุณไม่เอาฉันนี่ ขนาดขึ้นขย่มก็ยังอ่อนปวกเปียก...ฮื้อ...แล้วให้ฉันไปเอากับใครเล่า...มีผัวก็ใช้การไม่ได้ นี่ไ

ความทรงจำตอนที่อยู่ในห้องน้ำผับหวนมาอีกครั้ง เธอเอาร่องกีถูท่อนเอ็นใหญ่ เพราะคนนั้นคล้ายสามีในเวอร์ชั่นปืนโต “คะ...คุณภูรินทร์เหรอ” เธอหน้างิ่วคิ้วขมวด เพราะว่าสามีเธอไม่ใหญ่ขนาดนี้ หรือว่าเธอเมาจนเห็นคนอื่นเป็นสามี มือเล็กเริ่มต่อต้านผลักไสเขาออก แต่ทว่า สวบ...! จ๊าก...อ๊ากกกก...เจ็บ...อ๊า...อื้อ... ดารัณดิ้นรนหนี คิดว่าโดนใครปล้ำเข้าที่ไม่ใช่สามี เธออาจจะดื่มมากไปจนหลอน แล้วเห็นภาพซ้อน...แต่ลำท่อนนี้มันใหญ่จนร่องรักเธอแทบฉีก เจ้าของลำท่อนใหญ่ ที่เธอมองว่าหน้าคล้ายสามี ก็รัวเร็วเอวสอบมาไม่ยั้ง กระแทกท่อนเนื้อจนน้ำเธอกระฉูดรดที่นอนจนเปียกชุ่ม... “โอ๊ย...เสียว...อ่าห์...เสียวสุดๆ ไปเลย...คุณเอามันเป็นบ้าเลย” ชายหนุ่มพ่นคำชื่นชมในรสรักกับเธอไม่ขาดปาก และคนใต้ร่างก็ขยับเขยื้อนเคลื่อนกายตามการเคลื่อนไหวของเขา เสียงที่สาดกระแทกเข้าหาร่องเล็กที่ตอดหนึบอย่างดุเดือด เพื่อหนีสัมผัสการตอดรัดลำท่อนอย่างทรมานของเธอ เสียงดารัณหวีดร้อง น้ำเสียงขาดเป็นห้วงอย่างกระเส่า ตามเสียงสวบสาบ ที่เขาเคลื่อนเข้าหาร่องฉ่ำน้ำสวาท

เห้อ... เขาถอนหายใจอย่างรู้สึกเบื่อหน่ายตัวเอง และความรู้สึกที่ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดีนี้อีก เขาจะจัดการอย่างไรดี ดารัณมองเพ่งพิศอยู่นาน กว่าจะละสายตาออกไปจากรถของคุณประพจน์ เธอคงจำคนผิดจึงเดินเข้าครัวไปหาอะไรกินจะดีกว่า แต่ทว่าเมื่อเข้าครัวก็พบว่าของหลายอย่างหมด จำเป็นต้องไปซื้อในเมือง ก็ให้ป้านวลละออกับนากรีจดรายการต่างๆ เธอจะไปจัดแจงซื้อหาในวันพรุ่งนี้เอง เมื่อวานมัวแต่อยากประชดประชันสามี จนเอาแต่ช้อปปิ้ง ไม่ได้สนใจเลยว่าที่บ้านแทบจะไม่มีอะไรกินแล้ว เหลือแค่ไม่กี่อย่าง ช่างเป็นภรรยาที่ไม่ดีเอาเสียเลย “พรุ่งนี้รัณจะไปซื้อนะคะ นากรีเตรียมตัวไว้ด้วย” เมื่อสั่งนากรีกับป้านวลลออเสร็จ ก็ประจวบเหมาะกับสามีเธอที่เดินออกมาพร้อมกับคุณประพจน์พอดี “คุยกับเสร็จแล้วเหรอคะ กำลังจะให้เอาน้ำไปให้พอดีเลย” “ไม่ต้องหรอกครับ เสร็จพอดี ไว้พรุ่งนี้เจอกันนะครับคุณภูรินทร์” ประพจน์นัดภูรินทร์เพื่อไปรับใบรับรองแพทย์เพื่อแจ้งความ กับหลักฐานที่มีอยู่ในมือน่าจะพอให้ตำรวจรับแจ้งความ “ครับ” ภูรินทร์รับคำแล้วเดินมาส่งคุณ