อ๊า...อื้อ... เสียงร้องครางกระเส่าของดารัณดังขึ้น เมื่อภูดิสลากเธอเข้าไปด้านหลังที่เป็นโกดังเก็บหญ้าแห้ง... “จะ...จะทำอะไรคะ...” หญิงสาวถามเขาเสียงเครือสั่นเล็กน้อย มองเขาที่ตอนนี้หายใจครืดคราด ราวกับม้าก็ไม่ปาน “ก็ชอบขี่ม้าไม่ใช่เหรอ ถึงได้แต่งตัวมายั่วคนงานขนาดนี้” เขาหึงเธอจนหน้ามืด เพราะว่าตั้งแต่โดนเธอจับทำผัว โดยที่เธอไม่รู้ว่าเขาเป็นน้องชาย แถมยังขย่มตอเขาแทบหักคืนนั้น เขาก็หวงเธอประหนึ่งเธอเป็นเมียของเขาจริงๆ แม้จะอยู่ในนามพี่ชายแต่เขาก็มีสิทธิ์หวง เพราะเมื่อไหร่ความจริงปรากฏ เขาจะไม่มีสิทธิ์ “รัณป่าวนะ...คะ...คุณอย่าคิดมากสิคะ” ดารัณก็แต่งตัวเหมือนปกติ แต่ทำไมตั้งแต่กลับมาจากกรุงเทพเขาหึงเก่งนัก อีกอย่างจากที่ไม่ค่อยทำการบ้าน จนเธอต้องขึ้นขย่มเองในคืนที่เขากลับมา เขาก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ เมื่อฟ้ามืดก็ลากเธอขึ้นเตียง แม้ว่าจะมันรู...แต่มันก็ค่อนข้างแปลกไปสักหน่อย “หันหลัง” เขาสั่งเสียงเหี้ยม “คะ...” ดารัณค่อยๆ หันหลังไปที่กองหญ้าแห้งที่อันกันเป็นแท่งสี่เหลี่ยม แล้วยืนเกาะเหมือนเกาะกำแพง
Last Updated : 2026-02-04
LOGIN
