All Chapters of ฮูหยินแม่ทัพไป๋: Chapter 41 - Chapter 50

ไป๋เฟิงหวงกับองค์ชายซ่งนัดพบกันที่โรงเตี้ยมนอกเมือง องค์ชายได้รับจดหมายจากใครบางคน ที่แอบส่งหาเขาเมื่อเขาเริ่มสืบจนเจอทางตัน วันนี้ก็เช่นกัน ได้รับจดหมายบอกว่าชิงเฉากำลังตามไปเก็บคนผู้หนึ่ง ซึ่งสำคัญกับงานนี้มาก องค์ชายจึงนัดไป๋เฟิงหวงออกมา เพื่อขัดขวาง พวกเขาทั้งสองคนแยกไปกับคนสนิท โดยให้องค์ชายกับฟู่หรงไปซุ่มดูนักฆ่า ที่เข้ามาในบ้านหลังเล็กในป่าเมื่อมีชายคนหนึ่งออกมาพวกเหล่านักฆ่าทั้งหมดก็ออกมาล้อมไว้“พวกเจ้าเป็นใคร” เหยียนปิง ถามเมื่อเหล่านักฆ่าพวกนี้เดินย่างเข้ามาหาเขา แต่ละคนถือกระบี่ตั้งใจมาฆ่าเขาให้ตาย คงไม่พ้นคนของชิงเฉา“วันนี้วันตายของเจ้า เอาบัญชีรายชื่อกับจดหมายมา” นักฆ่าคนหนึ่งที่ปิดหน้าปิดตาพูดขึ้น“เจ้าพูดอะไร จดหมายอะไรข้าไม่มี” เหยียนปิง หนีตายมาไม่รู้กี่รอบ ครั้งนี้เขาต้องสู้ และหาทางเข้าเฝ้าฝ่าบาทให้ได้ ไม่เช่นนั้นท่านแม่ทัพของเขาต้องตายอย่างไม่ยุติธรรม เขาต้องล้างแค้นให้กับท่านแม่ทัพให้ได้นักฆ่าทั้งหมดจึงเข้าไปทำร้ายเหยียนปิง เหยียนปิงก็สู้สุดใจองค์ชายเห็นไกล ๆ ก็จำได้ว่านั่นท่านอาเหยียนปิง จึงเข้าไปช่วยทันทีโดยไม่รอฟังสัญญาณจากน้องชายตัวเอง“องค์ชาย!!!” ฟู่หร

เหยียนปิงกับองค์ชายเดินทางลัดเลาะทางป่ามา แต่ทว่าราวกับมีคนรู้ ทั้งสามคนจึงถูกต้อนให้มารวมกัน ณ จุดเดียวกับไป๋เฟิงหวงและจิวเมิ่ง “แย่แล้วพ่ะย่ะค่ะองค์ชาย เราติดกับพวกมันแล้ว” ฟู่หรง องครักษ์คนสนิทขององค์ชายเอ่ยขึ้น “ท่านอา ท่านว่าเอาอย่างไรดี” องค์ชายซ่งขอความคิดเห็น “เจ้าดูทหารพวกนั้น ถ้าพวกเราทั้งหมดสู้กับมันจะไหวไหม” “ข้าว่าพอไหวนะ อาจจะใช้กำลังมากไปหน่อย แต่ถ้าให้เจ้าเฟิงหวงคนเดียวไม่น่าจะรับมือได้” “งั้นจะรออะไรอยู่ล่ะ ก็ไปสิ” เหยียนปิงที่สู้ยิบตาอยู่แล้ว ตั้งแต่สมัยรุ่นพ่อของพวกเด็กหนุ่มพวกนี้ มีหรือที่เขาจะถอยง่ายๆ แล้วอีกอย่าง วรยุทธ์ของทุกคนไม่เป็นรองทหารพวกนั้นแน่นอน ทุกคนจึงรีบเข้าไปช่วยไป๋เฟิงหวง ไป๋เฟิงหวงเมื่อเห็นพี่ชายตัวเองกับท่านอาเข้ามาช่วย ก็รู้ได้ทันทีว่า ชิงเฉาเป็นคนต้อนพวกเราให้มาอยู่รวมกันจะได้จัดการง่าย ๆ “พวกท่านมาทำไม” “ก็โดนต้อนมานะสิ” องค์ชายซ่งหรือไป๋เฟิงลู่ตอบ “รู้ว่าเป็นกับดักทำไมยังมาอีก” ไป๋เฟิงหวงสู้ไปก็ถามไป “ข้าคงไม่ปล่อยให้เจ้าตายหรอก ทึ่ม ๆ

“เจ้าทำแบบนี้กับข้าได้อย่างไร เจ้าหลอกให้ข้ารักเจ้า แล้ว....”ไป๋เฟิงหวงสะอึก ไม่คิดว่าทั้งเมียทั้งพ่อตา ต่างรู้เห็นเป็นใจเรื่องที่หักหลังพ่อของเขา “ท่านพี่ฟังข้าก่อน ข้ารักท่านจริง ๆ ท่านพี่” ชิงเหลียนฟูมฟาย ร้องไห้อ้อนวอนสามี นางไม่คิดว่าสามีนางจะรู้เรื่องพ่อของนาง หัวใจนางแทบแตกสลายเมื่อรู้ว่าสามีที่ตนรักเกลียดนาง เสียแล้วผู่เยว่อาศัยจังหวะที่ทุกคนกำลังสนใจชิงเหลียน เอาหัวโขกกับคนที่จับนางไว้แล้วกระทืบเท้ามันแรง ๆ รีบวิ่งออกมาหากลุ่มของไป๋เฟิงหวงและองค์ชาย วิ่ง วิ่ง !!!ให้เร็วที่สุด ในใจคิดแค่นั้น ข้ารอดมาได้หนหนึ่งข้าไม่ยอมตายเพราะพวกเจ้าหรอก... “ผู่เยว่!!!!” ไป๋เฟิงหวงกับไป๋เฟิงลู่ตะโกนพร้อมกัน ชิงเฉาก็อาศัยตอนนี้ รีบไปชิงตัวลูกสาวออกมา แล้วลูกน้องของเขาซัดระเบิดควันใส่กลุ่มของไป๋เฟิงหวง รีบหนีไปเช่นกัน“ท่านพ่อ...ท่านพ่อ”“ไปเร็วลูก” ชิงเฉาเมื่อได้ตัวลูกสาวแล้ว ก็รีบหนีไปทันที เขาไม่คิดว่าเจ้าพวกนี้จะซ้อนแผนเขาหลายชั้น โดยเฉพาะองค์หญิงจาก ซีเซี่ยไม่คิดว่าจะยังมีชีวิตอยู่ “พวกมันหนีไปแล้ว เร็ว!!!” เฟิงลู่กับเฟิงหวงคิดจะตามไป แต่ทว่าถูกห้า

ชิงเฉาที่เตรียมการมาเป็นอย่างดี เพราะหาทางขนสมบัติและเงินทองที่ยักยอกมาจากท้องพระคลัง ทั้งที่เงินในส่วนของกองทัพ ก่อนส่งไปยังชายแดนก็ยักไว้ส่วนหนึ่ง เนื่องจากไป๋เฟิงหวงเป็นคนที่ไม่สงสัยอะไร เขาพูดก็เชื่อไปเสียหมด นั่นทำให้เขามีเงินมากมาย แต่เขาเป็นคนรอบคอบ ไม่เก็บเงินไว้ในจวนที่เดียวแบ่งเก็บกระจายไปที่ต่าง ๆ รวมทั้งเอาไปซื้อเหล่าขุนนางที่หลงในลาภยศเงินทองไว้ด้วย “ท่านพ่อเราจะหนีไปทีใดกันเจ้าคะ ข้ากลัว” ชิงเหลียนที่กลัวความผิดถามผู้เป็นพ่อ “ไม่ต้องเป็นห่วงไปลูก เพื่อเจ้าแล้วพ่อยินดีทำทุกอย่าง เราจะไปหลบที่จวน อ๋องลุ่ย ที่อยู่ชายแดนใต้ พ่อคิดไว้แล้วว่าจะนำกำลังทหารภายใต้อำนาจของอ๋องลุ่ยและของพ่อตีเมืองขึ้นมาเรื่อย ๆ แล้วยกทัพมาตีซีโจว ถึงตอนนั้นเราก็จะจัดการไป๋เฟิงหวงและก็ฮ่องเต้ได้แบบสบาย ๆ ”ชิงเฉาคิดแผนไว้แล้ว วันหนึ่งหากฮ่องเต้อ่อนแอลง เขาจะทำเช่นนี้แล้วยกอ๋องลุ่ยขึ้นเป็นฮ่องเต้แทน อ๋องลุ่ย ที่ถูกกีดกันห้ามเข้าเมืองหลวง ครั้งตอนที่ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันขึ้นครองราชย์ เพื่อป้องกันการช่วงชิงราชบัลลังก์ ทำให้อ๋องลุ่ย ซึ่งเป็นลูกชายพระปิตุลาแค้นฝังหุ่นถ้าไม่เพราะครั้งน

ไป๋เฟิงหวงและไป๋เฟิงลู่เข้าไปประชุมกับบรรดาแม่ทัพนายกอง ศึกษาเรื่องสภาพภูมิประเทศของลุ่ยอัน เนื่องจากลุ่ยอันเป็นเมืองที่มีชายทะเลและแม่น้ำหลายสายไหลไปออกทะเลที่นั่น ทำให้การคมนาคมการเดินทางต่าง ๆ เป็นไปได้ง่ายในระหว่างเมือง แต่ทว่าเมืองกันชนระหว่างซีโจวกับลุ่ยอันมีเมืองไหหนานกั้นกลางซึ่งสภาพพื้นที่เป็นภูเขาสูง ง่ายต่อการซุ่มโจมตี “เฟิงหวง ข้าว่าทางเรียบไปทางแม่น้ำมันไกลกว่าแต่ว่า ปลอดภัยสำหรับกองทัพ เพราะป้องกันการลอบโจมตีจากเขตพื้นที่ภูเขา” ไป๋เฟิงลู่ออกความคิดเห็น “แต่ว่าทางนั้นใช้เวลานานกว่ากึ่งหนึ่ง หากกินระยะเวลานานไป ทหารของเราจะหมดแรงเมื่อถึงสนามรบอาจจะไม่มีเรี่ยวแรง ทั้งยังเสบียงก็ยังเป็นปัญหา” ไป๋เฟิงหวงที่ออกรบมานานทำให้รู้ว่าเสบียงก็สำคัญเช่นกัน “ไม่มีปัญหา เดี๋ยวข้าให้คนส่งข่าวไปเมืองหลวงให้ท่านอาจัดการก็ได้แล้ว” “ถ้าเช่นนั้นก็ได้เพราะหากแจ้งไปทางเมืองหลวง คนของชิงเฉาที่ยังแฝงอยู่ก็จะขัดขวางเอาได้” เมืองหลวง ผู่เยว่สั่งให้โรงเหล็กรีดเหล็กออกมาเป็นเส้น ๆ แล้วนำมาถักเป็นเสื้อเกราะคล้ายเกาะอกมีตะขอติดด้านหลังใส่ไว