Todos os capítulos de Divorce is not an option, Mrs. Lombardi: Capítulo 151 - Capítulo 160

TUMAWA LANG SI Gail at nagpaalam na rin sa kaibigan. Kinabukasan, dumating si Gail ng school ni Jaxon sa tamang oras. Naroon na rin ng oras na iyon si Leon.“Mommy!” agad na sigaw ng anak nang makita siya. Nakatayo silang mag-ama. Hawak ni Leon ang kamay ni Jaxon at parehong nakatingin na noon sa kanya. “Kanina pa kayo?”Hindi kay Leon nakatingin kundi sa anak nilang si Jaxon. Hindi niya nakakalimutan ang threat ni Leon sa kanya kahapon kung kaya naman inignora niya ito.“Kakarating lang din namin, Mommy.” kuha na ng isang kamay ni Gail, nagmamalaking ginala ni Jaxon ang kanyang paningin sa mga kapwa niya estudyante. Hindi nagtagal, pinaupo na sila upang magsimula na ang event. Bahagyang nagulat ang guro ni Jaxon nang makita si Gail na naroon. Buong akala niya ay hindi ito pupunta. Lumaki ang ngiti sa kanya ng maestra.“Goodmorning, Mrs. Lombardi…”Ngumiti lang si Gail sa guro, bahagyang nilingon si Leon nang maramdaman na nakatitig na ito sa kanya. Nagsalubong ang kanilang mga mat

KUNG TITINGNAN SA malayo, walang mali sa kanilang relasyon bilang mag-asawa. Napaiwas na ng tingin si Gail. Hindi niya alam kung hiya, pagkailang o kung ano ang kanyang nararamdaman. Basta kakaiba iyon. Marahil dahil ito ang unang pagkakataong nag-usap sila na parang normal na mag-asawa ngayon.“Mommy, let’s go!” hila na ni Jaxon patungo sa ream. This game emphasizes teamwork. Gailyn stood in the middle, raising her hand and spinning the tape in rhythm with those in front. Jaxon stood behind her, tugging at her hem and following her rhythm, having a great time. When Jaxon saw Leon recording a video of her and his mother with his phone, Jaxon smiled even more happily. “Dad!”Leon was standing to their side and slightly in front of them. Gail had actually noticed Leon's figure. Lalo siyang kinabahan, ngunit saglit lang naman. However, Gail was focused on the game and didn't look at him. Hindi siya dapat magkamali sa game nila.“Don't look around, stick to your mother's rhythm.”“Okay,

NANG MARINIG NAMAN ni Gail ang tawag ng anak, nagkukumahog na siyang humakbang palapit sa kanila. The three of them, along with the other parents, took a group photo. The teacher also took photos of each family. This concludes the parent-child activity at Jaxon’s school. Just as Gail was about to leave, Leon went over and took his coat back. Kinuha niya ang atensyon ng asawang sa mga sandaling iyon ay parang hindi siya nito nakikita kahit nasa mismong harapan pa siya. “Saan mo gustong kumain?”Luminga pa si Gail sa paligid upang tingnan kung siya ba ang kinakausap ng asawa o ang anak nila nang marinig ang boses ni Leon. Agaw-eksenang itinaas ni Jaxon ang isang kamay bago magawang makapag-react ni Gail sa tanong nito. “Dad, I want to eat barbecue, the kind we ate last time.” maligayang turan ng batang kumikinang ang matang nakatingala.Bahagyang pinisil ni Leon ang pisngi ng anak. Nginitian ito upang sagutin ang kanyang suggestion na hindi maaari.“Hindi pwede, anak. The last place w

TSISMOSO MAN ANG labas sa kausap, gusto pa rin ni Nicolas malaman ang bagay na gaya nito ngayon. Hindi lang para sa kanya kundi para na rin sa kaalaman ng kaibigan niyang parang estatwa lang na nakatayo sa kanyang tabi sa oras na ito.“Well, there are some opinions, but they won't have a big impact.” makatotohanang sagot ng General Manager, hindi nagduda na kumukuha lang ng impormasyon ang lalaking kaharap niya. “When the company has good projects, the other shareholders naturally want to assign their own people to them. Alam kong alam mo ‘yun, Mr. Villalobos. However, Mr. Lombardi rarely arranges these personally. We can't expect others to object as soon as he assigns his own people to take over a part of the work, can we?” tanong pa nito na tila kinukuha ang opinyon ng kausap, “Besides, their families are indeed quite capable and follow the rules, so the overall impact is not significant. Deserve naman nila ang project na ito.”Hindi na nagkomento pa si Nicolas. Sapat na ang nalaman

MATAPOS NA SABIHIN iyon, Rico’s father hung up the phone. Natawa na lang si Rico pero bahagyang nakahinga na. Hindi na lang niya sasabihin sa ama kung anong klaseng offense ang nagawa niya kay Miss Espinoza. After all, sometimes it's not a good thing for someone to have an easy life. Pagkatapos ibaba ang tawag, kinuha ni General Villamor ang kanyang cellphone at tinawagan si Gailyn. Nilihis ni Gail mula sa kompyuter ang paningin at nakitang siya ang tumatawag. Her eyes flickered slightly, as she answered the phone call. “Hello, General Villamor.”Ngumiti na ang matandang lalaki nang marinig ang boses ng babae.“Hija, masyado mo naman akong pinapatanda. Tito na lang ang itawag mo sa akin.”Hindi sumagot si Gail, naiilang sa pamimilit nito.“Anyway, as smart as you are, you should have already guessed why I called you right now.”Bagama't nahulaan na niya ang rason ng tawag nito, sa bandang huli ay sinabi pa rin iyon ng matanda. “Could you agree to cooperate with my son, Rico first? C