All Chapters of เกิดชาตินี้ขอเป็นพระสนมท้ายวังเนื้อหอม: Chapter 81 - Chapter 90

อู๋หลิงเซียวออกรบติดกันเจ็ดวันเจ็ดคืนยังไม่รู้แพ้รู้ชนะ ต่อให้ซื่อจื่อส่งข่าวออกมาเป็นระยะแต่ทว่าหมิ่นเต๋อมันก็แข็งแกร่งเช่นเดียว เหล่าทหารของหมิ่นเต๋อต่อสู้ราวกับคนบ้าเลือด ยิ่งคมหอกคมดาบได้ดื่มเลือดแล้ว เหมือนภูตผีเข้าสิงร่างต่อสู้แบบเอาชีวิตเข้าแลกไม่รักตัวกลัวตาย ดีที่ทหารของเขาก็แข็งแร

เมื่อเข้าไปในค่ายของซีฉู่ เว่ยซือหลางก็เดินเข้าไปในกระโจมแม่ทัพทันที แม้ว่าเหล่าทหารยามทั้งหลายที่เฝ้าหน้าประตูกระโจมต่างขัดขวางก็โดนเตะปลิวไปทีละคนสองคน จนเกาเฟยเอ่ยห้ามไว้ “ไม่ต้องนั่นเป่ยจิ้งอ๋อง พวกเจ้าห้ามเขามิได้หรอก”เกาเฟยกล่าวด้วยใบหน้านิ่งไม่ได้วิตกกังวลใด เพราะท่านโหวรู้อยู่แล้วว

“ศพ - ศพใคร?” หมิงหลันรีบหันไปดูด้านข้างทันทีว่ามีใครมานอนตายในห้องนาง ร่างที่ลุกขึ้นเร็วทำให้หัวโขกโป๊กกับบุตรชายจอมซน “โอ๊ย....ต้านแม่ข้าเจ็บ” “แม่ขอโทษลูก...” ตอนนี้นางไม่มีเวลามาโอ๋ลูกน้อย เพราะต้องดูว่าใครลักลอบเข้ามาในห้องของนาง เมื่อเห็นสภาพคนที่ขดกลมเหมือนด้วงก็รับรู้ได้ทัน

“เรื่องนี้ไม่ใช่เจ้าที่จะตัดสินใจ แล้วก็อย่าเสียงดังเขาหลับอยู่ เจ้าตาบอดงั้นรึ” เมื่อตื่นขึ้นมาโวยวาย แต่ลืมไปว่าเหวินไท่นั้นเลี้ยงลูกตนอยู่จึงสงบเสงี่ยมเหมือนหมาหงอยเช่นเดิม ใบหน้าที่ซีดเซียวด้วยพิษไข้มองนางอย่างขอความเห็นใจ “เช่นนั้นให้คนอุ้มเขาไปที่ตำหนักด้วยนะ ข้าปวดเมื่อย อยา

เว่ยซือหลางนั่งคุกเข่าในห้องของนางจวบจนเย็นย่ำ นางก็ยังไม่ให้อภัยเขาสักที แต่คนหน้าหนาเช่นเขามีหรือจะยอมแพ้ ก็ดีนั่งคุกเข่าในห้องของนาง ก็ถือว่าได้อยู่ใกล้นาง หมิงหลันมิสนใจบุรุษผู้นั้นอีก อยากคุกเข่าก็คุกไป นางจะทำงานของนางต่อ เมื่อทำงานเสร็จแล้วก็เข้าห้องนอน โดยมิรู้ว่าบุรุษผู้นั้นยังหน้า