บททั้งหมดของ หย่าหวนรัก: บทที่ 91 - บทที่ 100

ดาหลาโดนนพดนัยบังคับกึ่งลากทั้งเอามือปิดปากให้ออกมาจากงานตอนที่เริ่มพรีเซนต์ ดาหลากลัวมากเพราะเขามีมีดที่จี้มาที่ท้องของเธอ ทำให้เธอต้องเดินตามเขาออกไป ตลอดทางเดินเธอพยายามจะส่งเสียง แต่ก็โดนเขาเอามือปิดปาก แล้วก็ลากขึ้นมาบนห้องที่เขาเปิดเอาไว้แล้วก็โดนเหวี่ยงร่างเล็กไปบนเตียง อ๊ะ...เจ็บ...

นพดนัยโดนข้อหนักหลายข้อหา จึงทำให้ทนายอีกฝั่งยื่นคัดค้านการประกันตัว ทั้งถูกดำเนินคดี เพราะมีทั้งภาพหลักฐานจากห้องวงจรปิด และภาพที่กล้องตั้งถ่ายในห้องเพื่อบันทึกภาพ เป็นหลักฐานมัดตัวเขาให้ดิ้นไม่หลุดเมื่อไปตรวจสอบบ้านที่พักอาศัย พบคลิปวิดีโอ แล้วก็หลักฐานอื่น ๆ ทั้งห้องที่ถ่ายทำ รวมทั้งมีความผิดเผย

ฮึก!...อ้วก...อ้วก!! เวลาตีห้า วันนัดหย่าแต่ทว่าเสียงโอกอากในห้องน้ำ ปลุกให้คนเป็นสามีอย่างเขาได้ตื่นขึ้น เขาขยี้ตาเดินงัวเงียเข้าไปลูบหลังของเมียรัก “เป็นอะไรไหม” “ไม่เป็นอะไรค่ะ” เธอไม่คิดว่าจะแพ้ท้องเอาวันนัดหย่าเสียได้ อุตส่าห์ไม่มีอาการมานานแล้ว เพราะตอนนั้นที่เขารักเ

เมื่อพี่ธันวาอายุได้ห้าขวบ ก็ถึงเวลาไปโรงเรียนและตอนนี้น้องกันยาก็อายุหนึ่งปีแล้ว แน่นอนว่าการไปโรงเรียนครั้งแรก ของเด็กอนุบาลนั้นนำพามาด้วยเสียงที่ร้องไห้กระจองอแง ทั้งพ่อแม่ก็มาแอบเฝ้าลูกอยู่หน้าโรงเรียน แต่แอบไม่ให้ลูกเห็น แต่สำหรับธันวานั้นเป็นเด็กเข้มแข็ง และไม่ยอมให้น้ำตาลูกผ

ร่างของเด็กสาวอายุ 19 ปี ยืนอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน เธอสวมเสื้อยืดสีดำ ดวงตาบวมแดงปูดโปนหลังผ่านการร้องไห้อย่างหนัก ในมือถือโทรศัพท์ของผู้เป็นมารดาแน่น ‘อย่าโทรมาหาฉันอีก แม่ไม่สบายก็ตามหมอ ตามฉันให้ได้อะไร’ เสียงผู้เป็นบิดาตัดสายไป โดยไม่ฟังเสียงเธอเลยด้วยซ้ำ ว่าแม่ไม่อยู่กับเธอแล้ว