All Chapters of Mapagalarong Pag - ibig: Chapter 21 - Chapter 30

Chapter 22 Bago pa nakakilos ang dalawa, marami nang tao. Dumating na ang mga pulis sa detachment sa Rizal Park. At tiniyak na parehas nang bangkay sina RiaMae at Sam. Si Sam na kung mamasdan mo, nakangiti pa. Na para bang sinasabing kung namatay man siya ngayon, walang pagsisisi. Naganap na ang kanyang isinumpa sa sarili. Na siya ang papatay kay RiaMae. Dinala na ang mga bangkay,dinala din sa presinto sina Jorge at Annica. Upang tanungin sa mga pangyayari, dahil sila ang naroon. Baka makapagbigay sila ng mga impormasyon upang maliwanagan ang mga pangyayari. Si Annica ang tanging nagsasalita. Si Jorge, walang kibo. Lahat ng sinasabi ni Annica, itinatala. Hindi nila kilala ang dalawa, siguro daw nag-aaway sa kung ano mang bagay. At hindi nagkaintindihan, kaya nagpatayan. Na sila, Annica at Jorge, nagdaraan lang. Namamasyal. At nangyari nga iyon mismo sa kanilang harapan. Iyon ang lumabas sa mga pahayagan. Maging sa mga radio at TV. Walang kinalaman sina Annica at Jorge s

Chapter 24 GABI. Tumunog uli ang telepono. Nang damputin iyon ni Jorge sa silid niya, nagkataon na narinig din ni Annica ang tunog ng extension sa silid nito, kaya nadampot din niya ito. Nagkasabay sila nang dampot. "Hello," narinig ni Annica. Tinig iyon ni Jorge, kaya hindi na siya kumibo. Hindi na siya sumagot. Bibitawan na niya ito nang marinig ang tinig sa kabila. "Malungkot at malamig ang aking himlayan." iyon ang dating tinig. Dating tumatawag. Hindi binitawan ni Annica ang telepono. Ibig niyang marinig ang usapan kung hindi iyon bibitawan agad nang tumawag. Narinig ni Annica na nagtanong si Jorge, nasabik siyang makinig. "Ikaw pala, gusto mong magpakilala?" "Kilala mo ako, Jorge. Kilalang-kilala." "Paano kita makikilala, hindi ko naman alam ang pangalan mo." "Baka magulat ka pag sinabi ko." "Hindi, okay lang. Para maging magkaibigan tayo." "AKO SI RIAMAE!" Muntik nang mabitiwan ni Annica ang ekstensyon ng teleponong hawak niya. Maging si Jorge ay nagulat di

Chapter 26 Huminto sila sa harapan ng puntod. Nakiramdam. Luminga-linga sila sa paligid. Walang katau-tao. Sila lang ang naroon. Si Annica ang nakapansin sa isang maliit na papel na nakaipit sa batong malaki sa tabi ng puntod. Kinuha niya iyon. Binasa. Ang sabi sa sulat... "NARITO AKO! HUKAYIN MO AT IBANGON MO AKO SA AKING MALUNGKOT AT MALAMIG NA HIMLAYAN." Nagtayuan ang mga balahibo ni Annica. Halos manginig ang kanyang tuhod. Inagaw ni Jorge ang papel. Binasa niya. Sulat-kamay nga ni RiaMae. Hinatak na ni Annica palayo si Jorge. Dali-dali niyang hinila ito pabalik ng kotse. Natatakot na siya. Paano kung bigla na lang lumitaw ito sa kung saan doon? Si Annica na ang nagmaneho. Gusto na niyang makaalis agad-agad doon. At tulad kanina, wala silang kibuan. Nagpapakiramdaman na lamang. Hanggang sa makauwi na uli sila. Walang nangyari. Liban sa maikling sulat na nakita nila. Wala na. --- Nagpasiya na si Jorge, babalik na siya sa States. Akala kasi niya matatah

Chapter 28 Hindi makatulog si Jorge, kumuha nang alak. Patuloy na laman ng isip niya si RiaMae. Nakita niya si RiaMae sa airport, natitiyak niya iyon. At nakita rin ito nang Ninang niya. Buhay kung ganoon si RiaMae, at nasundan sila hanggang sa airport. Napailing si Jorge. Talagang hindi niya maunawaan ang lahat. Paanong nabuhay ang patay? Napabalikwas pa si Jorge nang tumunog ang telepono. Muntik nang dumulas ang baso ng alak sa kamay niya. Panay ang tunog nito. Para siyang kinakabahan na hindi mawari. Parang alam na niya kung sino iyon. Si RiaMae... Inangat niya ito. Sinagot. "Mabuti at bumalik agad ang eroplano, Jorge. Kung hindi, maraming buhay ang mamamatay nang ganon na lang." Si RiaMae nga iyon, alam ni Jorge. Paano niya malilimutan ang tinig nito? Pero ang ipinagtataka niya... Paano nalamang lahat nito ang mga nangyayari? Paano? "Bigyan mo ako nang katahimikan, RiaMae." banayad na himig ni Jorge na halatang nagpipigil sa sarili. "Kung buhay ka man o pata

CHAPTER-30 "R-RiaMae..." "YAN... TAMA NGA YAN! SAMBITIN MO ANG PANGALAN KO." "Bigyan mo ako ng kaliwanagan." "KALIWANAGAN? MAKINIG KA! DIBA, NAGKAKILALA TAYO? NAPAIBIG AKO SAYO. SOBRA! SINUNOD KO LAHAT ANG GUSTO MO. PATI ANG PABAGSAK NA NEGOSYO NANG NINANG ANNICA MO, SINAGOT KO. OO!! NANG NINANG MO!! NA SA PAGKAKAALAM KO AY MAMA MO. GINAWA KO ANG LAHAT PARA SAYO! GANOON KATINDI ANG PAG-IBIG KO SAYO. PERO HINDI KO ALAM, MAY PLANO PALA KAYO NG NINANG MO SA AKIN. NAPAPIRMA NIYO AKO SA MGA PAPELES. NAKUHA NIYO ANG LAHAT NG KAYAMANAN KO, MGA ALAHAS AT ARI-ARIAN NA NAIPUNDAR KO. SABWATAN IYONG MALIWANAG" "AT HINDI KO ALAM, KILALA MO PALA SI SAM. PINAGTAGPO MO KAMI, DAHIL ALAM MONG PAPATAYIN AKO NI SAM SA SANDALING MAKITA NIYA AKO." Lahat ng sinabi ni RiaMae ay alam lahat ni Jorge. Napayuko si Jorge. Sinusundot siya nang kanyang konsensiya. Walang mali sa lahat nang sinabi nito, lahat ay totoo. At si Jorge... Kumikilala at gumagalang sa katotohanan, dahil alam niya walang taong bu