Mapagalarong Pag - ibig의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 9

CHAPTER - 2Muntik nang mapa-hesus-maryosep si Lovely.Sanay na siya sa kaanghangan ng kaibigan, pero ngayon, tipong iba ang sinasabi nito."B-bumibili ka ng pag-ibig?""Oo, at makakapamili ka pa.""Nakakabili ba ng pag-ibig?""Hindi ganoon. Ibig kong sabihin, makakabili ka ng pansamantalang kaligayahan.""Hindi ako pwede dyan, Annica." tugon ni Lovely, sabay tayo."Hindi ko linya yan." dugtong pa niya."Loka! Kaya ka parang driftwood eh. Sariwa pa, nalalanta na." ani Annica, sabay kuha uli ng sigarilyo at sinindihan."Look, okay. We have reached twilight's last gleaming, pero hindi katwiran na komo nga ganon, eh wala na tayong karapatang lumigaya pa. Look at me, maligaya, kasi may nagpapaligaya. And i can afford, kasi may datong ako. Edi lalo ka ng can afford, mas meron ka kaysa sakin."Tumungo ito sa bar counter at nagsalin pa uli ng brandy.Matagal si Lovely sa bintanang salamin.Nakatanaw sa labas.Nag-iisip.Kailan nga ba siya huling lumigaya?Ah, matagal na..Mula ng mamatay ang

CHAPTER - 4Titig na titig naman si Lovely sa kaharap.Gwapo ito. Malamlam ang mga mata, pantay-pantay ang mga mapuputing ngipin."H-hindi naman ako call boy talaga. Gusto ko lang kumita ngayon dahil nga may sakit ang nanay ko. Kailangan kong makabili ng gamot."Ang walang gatol nitong himig na animo nangungumpisal.Hindi namalayan ni Lovely na napapasabay na siya sa paglalakad ng kausap, palayo sa lugar na iyon."Ikaw, ano ang ginagawa mo doon? Nakita kitang paalis na doon. Isa ka rin ba sa mga--" hindi nito maituloy ang sinasabi."Galing nga ako doon, pero isinama lang ako ng Amiga ko. Hindi ko masikmura ang mga nakita ko kaya agad akong umalis. Ayon nga, nagkabanggaan pa tayo nang di sinasadya."Nagulat pa si Lovely nang malamang nasa tapat na sila ng bahay ni Sam.Iyon ang pangalang sinabi nito sa kanya."Dito ako nakatira. Lika, umakyat ka muna. Pero ingat ka haa, baka masilat ka." nahihiyang himig pa nito.Barung-barong lang. At ngayon lang nakaakyat si Lovely sa ganoong klase n

Chapter 6Nakita niya ang mga call boys doon.Tulad nang dati nagtayuan, buong kakisigang nagkukwentuhan.Animo mga modelo na lakaran ng lakaran, na kapag nakakita ng kotseng dumarating.Pinapara, na para bang kilala nila ang sakay.Nakikita rin ni Lovely na may mangilan-ngilang kotseng tumitigil.Lalapitan ng mga lalaki at kakausapin. Saglit lang, sasakay na ang kausap at aalis na ang kotse.Hindi lingid sa kaalaman niya na ang mga babaeng nagtutungo roon ay puro may mga edad na. Mga matronang tulad ni Annica at tulad niya.At may mga mayayamang bakla din na naliligaw doon.Pero hindi iyon ang sadya ni Lovely, kundi si Sam.Nagbabakasakali siyang makita doon si Sam, dahil doon sila nagkita nito.Nainip si Lovely, hindi niya nakita ang sadya doon.Lumalalim na ang gabi, kaya naisipan niyang umalis na.Pinaandar na niya ang sasakyan, binaybay ang kahabaan ng Avenida.Marahan lang ang takbo niya, nagbabakasakali pa ring mamataan ang binata.Wala. Talagang wala ang sadya niya.Ang lalaki

CHAPTER - 8Natameme si Sam. Tipong nagipit siya. Di niya alam ang gagawin, ang sasabihin.Si Lovely naman, kung may stethoscope ka... Maririnig mo ang kabog ng dibdib, na kung mamasdan mo, parang ibig pang mamutla at sisihin ang sarili kung bakit niya nasabi iyon."Hindi ako marunong manligaw, eh. Saka di kita maliligawan.""Bakit?""Wala ring mangyayari. Mahirap lang ako.""Bakit mo natiyak?""Tiyak ko na. Iba ka. Iba ako.""Eh, kung may gusto ako sayo?"Iniladlad na ni Lovely ang baraha. Nagpahalata na siya.Hindi niya mapigilan, pero kinakabahan siya sa kanyang ginawa, sa kanyang sinabi.Alam niya, mali iyon.Hindi dapat sa kalagayan niya bilang matino at disenteng babae.Pero nagulat pa siya nang maramdaman niya ang mga bisig ni Sam.Nagulat pa nang malamang ikinulong na siya nito sa mga bisig.At medyo kinilabutan pa nang madama ang hininga nito sa kanyang tenga.Niyakap siya ni Sam.Hinahagkan ang buhok, ang tenga. Abot na ang kilabot sa buong katawan niya.Dumako ang labi nito