Mapagalarong Pag - ibig

Mpaglarong Pag-ibig

Chapter One

Ramirez International Enterprises...

Tuloy-tuloy si Annica sa loob nang kumpanyang iyon.

Lumalagutok ang takong nang sapatos. Umaalingasaw ang pabango na bagama't mamahalin, masakit sa ilong.

Nilampasan nito ang mesa nang Sekretaryang si Sarah na abala sa pagsusulat.

Dederetso na sana siya sa loob nang silid na may nakalagay na PRIVATE.

Nang mag-angat ng ulo si Sarah at napansin siya.

Tayo agad ang sekretarya, at dali-daling nilapitan siya.

"Mam, Mam... Saan ho kayo? May appointment ho ba kayo?" sunod-sunod na tanong nito kay Annica.

Naningkit ang mga mata ni Annica. Sa lahat ng ayaw niya, iyong sinisita siya.

"Pupuntahan ko ang Amiga kong si Lovely. Dadalawin ko siya at wala akong appointment, naiintindihan mo ba..."

Ang walang gatol na tugon ni Annica na dali-daling binuksan ang bag at kumuha nang sigarilyo.

"Ah, e... Mam... may utos ho si Mam Lovely, ayaw paistorbo."

"Pwede ho bang maghintay na lang kayo sa waiting lounge?"

"HINDI AKO MAGHIHINTAY DOON. PAPASOK AKO AT HUWAG MO AKONG PIPIGILAN. AYOKO NG SINISITA AKO, MALIWANAG BA?"

Ni hindi nakapagsalita si Sarah nang tumalikod si Annica, at derederetso sa PRIVATE na silid.

Takbo ang Sekretarya sa intercom.

Pinindot ang button, at hindi magkandatuto sa pagre-report.

"Mam, may babae hong papasok diyan, hindi ko ho napigil. Dumiretso na lang ho basta. Sabi ko nga--"

"Sige na, Sarah. Ako na ang bahala."

Binaba na nito ang intercom.

---

Pagbungad pa lang ni Annica, hindi na maipinta ang mukha.

Tayo agad si Lovely.

Nakangiting sinalubong ang Amiga. Niyakap. Beso.

"Buti at nadalaw mo ako. Upo ka. Ano ang gusto mo? Juice? Kape? Tea?"

"Gusto ko, brandy." tugon ni Annica sabay hatak sa isang upuan.

"Muntik nang masira ang araw ko dahil sa sekretarya mo. Akalain mo, hinarang ako. At ayaw akong papasukin." walang gatol na himig ni Annica na abot ang buga ng usok ng sigarilyo.

"Alam mo ang sabi ko, dadalawin ko ang Amiga ko at hindi mo ako mapipigil."

Natawa lang si Lovely.

Tinungo nito ang bar counter, kumuha ng brandy at nagsalin sa kopita.

"Pasensya ka na, Amiga. Sumusunod lang yon sa utos ko."

Iniabot nito ang kopita ng brandy sa kaibigan.

"Nga pala, bakit ka napasugod? May sadya ka ba?" sabay upo sa tapat ng kaibigan.

"Ikaw ang sadya ko, matagal na tayong di nagkikita. Puro ka trabaho, ni wala kang pahinga. Tingnan mo nga ang sarili mo? Mukha ka ng bilasang isda, di hamak na mas bata ka sakin ah. Pero tingnan mo naman ang beauty ko, nagmumura, nangingislap. Kasi alaga ko ang sarili ko. Di tulad mo, alipin ng trabaho. Aanhin mo ang kayamanan mo kung wala ka namang kaligayahan."

Natawa si Lovely, alam niya ang tinutukoy ng kaibigan. At alam din niya na talagang napabayaan niya ang sarili, mula ng mamatay ang asawa niyang si Elrick. 25 pa lang siya noon.

Nagpakabusy siya sa trabaho at parang kinalimutan na niya ang lahat sa buhay.

Inasikaso na lang niya ang negosyong naiwan nang asawa.

---

Para mawala ang inis ng kaibigan, inalo niya na lang ito.

Pinuri, kunwari hangang-hanga siya sa damit nito, sa suot na alahas. Sa make-up.

Pero matunog si Annica, alam na ineetsing lang siya nang kaibigan.

"Huss, ganyan ka..." bara nito sa pamumuri ni Lovely.

"Lakad tayo mamayang gabi. Isasama kita. Makikita mo, mag-iiba ang kulay mo. Gaganda ka na ulit at mananariwa ang balat mo."

"Saan tayo pupunta? Baka naman kung saan lang? Alam mo namang busy ako." tugon ni Lovely.

"Ganyan ka naman eh, laging busy..." himig tampong sumbat nito.

"Kaya wala kang kaligayahan sa buhay. Tingnan mo ako, masaya, maligaya, laging bata. Hindi ka ba naiinggit sakin?"

Tawa lang si Lovely, pero sa totoo, kita nga niya...

Higit na bata, maganda at tipong sariwa pa ang Amiga niya. Gayong mas matanda ito sa kanya nang tatlong taon.

Siya, si Lovely. 38 pa lamang. Biyuda.

Si Annica. 41 na, pero hindi halata sa itsura. Hiwalay sa asawa.

"Ano ba ang sikreto mo?" ani Lovely.

"Ano pa, edi PAG-IBIG?"

"Pag-ibig? Mag-aasawa ka na ba ulit?"

"Lokaaa! Pag-ibig. Lalaki. BUMIBILI AKO NG PAG-IBIG."

Itutuloy…