Chapter 09 พาร์ทสี่ ยอมรับเลยว่าตอนนี้ผมอารมณ์ร้อนมาก โกรธมากๆ ด้วย มีเมียเด็กนี่มันเหนื่อยนะครับ ต้องมาคอยดูแลเอาใจใส่ ตามใจทุกสิ่งอย่าง ให้ได้หมดทุกอย่างแม้กระทั่งชีวิตของตัวเองผมก็ให้ได้ แต่ดูสิ่งที่ตะไคร้ทำกับผมสิ ทำเหมือนไม่แคร์ไม่สนใจกัน นึกอยากจะทำอะไรก็ทำ และก็นึกอยากจะหนีก็หนีมาแบบดื้อๆ โดยไม่บอกกันสักคำ ที่ผมหัวร้อนที่โกรธก็เพราะเธอไม่รับสายเลยสักสายเดียวแถมยังวิ่งหนีผมมาแบบนี้อีก ทุกคนจะให้ผมใจเย็นยังไงไหว เป็นห่วงแทบตาย ใจแทบขาด คิดว่าจะเป็นอะไรไปหรือเปล่า ใจผมก็ไม่ได้อยากหย่าหรอก แต่เธอเป็นคนเลือกเอง “อยากหย่าไม่ใช่เหรอ ไปสิเฮียยอมแล้วนี่ไง” “.....” เธอไม่พูดอะไรเอาแต่ก้มหน้า “ถามจริงๆ เหอะ ต้องทำขนาดไหนวะถึงจะรักและเห็นใจกันอะ ไม่ได้รักกันเลยใช่ปะ...แม้แต่นิดเดียวก็ไม่มีใช่มั้ย?” ผมยังคงถามเธอต่อแม้รู้ว่าจะไม่ได้คำตอบ “.....” ยังคงเงียบ “ตะไคร้ไม่ต้องกลัวว่าพ่อแม่จะลำบากเลย เฮียไม่ปล่อยให้พ่อตาแม่ยายลำบากหรอก เฮียคอยส่งเงินให้พวกท่านตลอด ส่งให้แต่ละครั้งก็หลักครึ่งแสน พวกท่านไม่ได้ขอแต่เฮียเต็มใจให้เองเพราะพ่อแม่เมียก็เหมือนพ่อแม่เราไง สวนสับปะรดนั่นเฮียก
Ler mais
FAZER LOGIN
