All Chapters of เฮียสี่อยากมีเมีย: Chapter 51 - Chapter 60

60 Chapters

Chapter 10(6)🔞

เดี๋ยว!! นี่สรุปใครเป็นแม่ ใครเป็นลูกกันแน่ฟะ! เจ้าแฝดก็นะ พอมีป่าป๊าเข้าหน่อยก็ทำเมินใส่หม่าม้า TT ….. เวลาผ่านไปได้สักพักเจ้าแฝดก็เล่นกันจนเหนื่อยแล้วหลับไปพร้อมกันโดยที่ไม่กินนมฉัน แต่ไปนอนกอดป่าป๊าแทน เฮียสี่ตอนแรกก็ดูเหมือนจะหลับไปแล้วนะแต่อยู่ๆ ก็ค่อยๆ ลุกขึ้นมาแล้วเขยิบมานอนข้างๆ ฉัน “นี่เฮีย! ไปนอนที่อื่นเลยจะมาเบียดหนูทำไมเล่า” “หือ...นี่ไม่ได้กอดมาตั้งสามปีเลยนะ อย่าผลักไสกันสิครับ เฮียคิดถึงหนูใจจะขาด” เขาพูดพลางล้วงมือเข้าไปภายในเสื้อฉันแล้วจับเต้าอวบทั้งสองข้างเล่น “มันใหญ่ขึ้นหรือเปล่าเนี่ย” “มันจะไม่ใหญ่ได้ไงเล่า ลูกกินนมหนูนะมันก็เป็นเรื่องปกติแหละน่า ว่าแต่เฮียเถอะ...ต้องการอะไรกันแน่พูดมาตรงๆ” “ต้องการหนู...ให้เฮียได้มั้ยครับ” เขากระซิบที่ข้างหู “มันจะเจ็บมั้ย หนูคลอดลูกธรรมชาติด้วยหมอต้องกรีดและเย็บตรงนั้น...และตั้งแต่คลอดลูกมามันก็ปิดตายมาตลอด” ในใจลึกๆ กลัวมากเลยนะ เพราะบางคนบอกว่ามีเซ็กซ์ครั้งแรกหลังคลอดลูกมันจะเจ็บนิดๆ บางคนก็บอกว่าเจ็บมาก “ไม่รู้สิ...ของเฮียมันก็เท่าเดิมนะ” “ฮะ...เฮีย เลิกพูดลามกได้แล้วน่า ขอหนูทำใจก่อน” “ไม่มีเวลาแล้ว เ
Read more

Chapter 11(1)

Chapter 11 พาร์ทสี่ เช้านี้ตื่นมาด้วยอาการปวดหลัง ปวดเอว ปวดใจสุดๆ ทั้งโดนถีบ ทั้งตกเตียง ไหนจะต้องนอนข้างล่างบนพื้นแข็งๆ ทั้งคืน “โอย...ปวดหลังว้อย!” ผมพูดออกมาพลางมองไปบนที่นอนก็เห็นแต่ลูกๆ นอนหลับอยู่ ส่วนตะไคร้น่าจะอาบน้ำเพราะผมได้ยินเสียงคนเปิดน้ำในห้องน้ำ เมื่อคืนอารมณ์ค้างสุดๆ และตอนนี้ก็ยังค้างอยู่ อดกลั้นมาสามปีพอได้ทำก็ดันไม่สุด เพราะลูกๆ จะคอยมาขัดขวางถึงจะไม่ได้ตั้งใจก็เถอะ เมื่อคืนผมนี่อยากจะอุ้มลูกเอาไปฝากไว้ห้องป๊ากับม้ามากๆ แต่ก็ได้แค่คิดไง ผมค่อยๆ ขึ้นไปบนเตียงแล้วล้มตัวนอนลงข้างๆ ลูก ตะไคร้ก็อาบน้ำเสร็จและเดินออกมาจากห้องน้ำ ผมที่เห็นก็ถึงกับ น้ำลายไหล ความหื่นปะทุขึ้นมาทันที พระเจ้า! เธอนุ่งผ้าขนหนูเดินออกมา ขาขาวและสวยมากๆ ส่วนหน้าอกนี่ผ้าปิดแทบจะไม่มิด ก่อนยังไม่มีลูกว่าบึ้มแล้วพอมีลูกมันบึ้มยิ่งกว่าเดิมอีก “ตาจะหลุดออกมาแล้วนะเฮีย...ดูไม่รู้เลยว่ามองหนูอยู่” ตะไคร้พูดพลางเดินมาใกล้ๆ ผมแล้วนั่งลงข้างๆ “เฮียมัดผมให้หนูหน่อยสิ” เธอยื่นหนังยางมาให้ผมมัดผมให้ รับหนังยางมาแล้วบรรจงตั้งใจมัดผมให้เธอ “เสร็จแล้วครับ ว่าแต่...อ่อยเฮียเหรอ” ผมมองต้นคอและแผ่น
Read more

Chapter 11(2)

เราเดินกันไปเรื่อยๆ จนมานั่งพักอยู่ที่โต๊ะไม้ ตะไคร้ให้ผมและลูกๆ นั่งรอ ส่วนเธอเดินไปซื้อน้ำกับกาแฟให้ผม “ป่าป๊า...” น้องหนึ่งเรียกผม “ครับผม...” ผมขานรับแล้วยิ้มให้ลูกสาว “พาหนึ่นไปดูเจื๋อหน่อยได้มั้ยคะ หม่าม้าไม่ยอมพาไปดูเพราะหม่าม้าบอกว่ามันน่ากลัวค่ะ” “ใช่ๆ ฉองก็อยากดูเจื๋อ ป่าป๊าพาไปดูหน่อยได้มั้ย” เจ้าแฝดพากันพูดออดอ้อนจะให้ผมพาไปดูเสือโดยให้แอบพาไปตอนนี้เพราะตะไคร้ไม่อยู่ คือเธอห้ามไม่ให้พาลูกไปเพราะมันเป็นเสือที่อยู่นอกกรงให้คนได้เข้าไปถ่ายรูปกันโดยมีเจ้าหน้าที่คอยคุมอยู่ด้วย เอาไงดีนะผมยิ่งแพ้ความออดอ้อนอยู่ด้วย ไม่ว่าจะเมียหรือลูกผมก็แพ้... . . “เดี๋ยวยิ้มกันหน่อยนะครับรูปจะได้ออกมาดูดี” เจ้าหน้าที่สั่งให้ผมกับลูกๆ ยิ้ม แล้วกดถ่ายรูปให้ “เรียบร้อยครับ จับเล่นได้ตามสบายเลยน้องไม่กัดหรอกครับถ้าเราไม่ไปทำอะไรให้เค้ากลัวหรือตกใจ ว่าแต่เด็กๆ น่ารักมากเลยนะครับไม่มีกลัวเลยสักนิด” เจ้าหน้าที่พูดแล้วยิ้มให้ “ขอบคุณครับผม” ใช่ครับ ผมพาลูกมาดูเสือตามที่ร้องขอ ดูชนิดที่ว่าแบบใกล้ชิดสุดๆ และลูกๆ ก็ไม่มีกลัวเลยสักนิด จับและลูบเจ้าเสือเหมือนกับเป็นแมวไปเลย ฮ่าๆ เจ้
Read more

Chapter 11(3)

ลูก!! นี่เฮียสี่พูดว่าลูก!! “ใช่...อีกอย่างก็คิดถึงพี่สี่แหละเลยมาหาตามที่อยู่ที่พี่ให้” “อื้ม...แล้วนี่กินอะไรกันมาหรือยัง แล้วเงินพอใช้มั้ย” เงินพอใช้ไหมอย่างนั้นเหรอ!! ฉันไม่อยากจะมายืนเป็นก้างขวางคอและไม่อยากทนฟังเลยเดินเข้าไปแย่งตัวน้องหนึ่งมาจากเฮียสี่ “ตามสบายนะคะ” พูดจบก็เดินออกมาทันทีแล้วพาลูกๆ เข้าไปนอนในห้อง นี่อย่าบอกนะว่าสามปีที่ผ่านมาเฮียสี่ไม่ได้ไปติดอยู่ในเรือ แต่ไปอยู่กับผู้หญิงคนนั้นและมีลูกด้วยกัน ไม่น่าจะใช่หรอกมั้ง...อย่าคิดมากสิตะไคร้เอ๊ย ….. “นี่ก็ผ่านมาเกือบชั่วโมงแล้วทำไมอีเฮียมันยังไม่ขึ้นตามฉันมาอีกนะ ขอแอบลงไปดูหน่อยดีกว่า” ว่าจบฉันก็เดินลงมาข้างล่างคนเดียวปล่อยให้ลูกๆ นอนหลับอยู่ในห้องไปก่อน เดินไปดูในห้องรับแขกก็ไม่มี “ป้าคะ...เฮียสี่ไปไหนเหรอ” ฉันถามป้าแม่บ้านที่เดินผ่านมาพอดี “ไม่ได้บอกนะคะ แต่ป้าเห็นไปกับผู้หญิงคนนั้นและก็เด็กค่ะ ออกไปได้สักพักแล้วนะคะ” “ไปได้สักพักแล้วเหรอคะ!” “ใช่ค่ะ...คุณสี่ก็ไม่ได้บอกคุณตะไคร้เหรอคะ” “เปล่าค่ะ ขอบคุณป้ามากๆ นะคะ” ฉันรีบเดินขึ้นไปข้างบนอย่างรวดเร็วก่อนจะเข้าไปในห้องหยิบโทรศัพท์มือถือมาแล้
Read more

Chapter 11(4)

กริ๊ง กริ๊ง เสียงกริ่งดังขึ้นน่าจะเป็นคนมาส่งขนมแหละ “เสียงกริ่งห้องมึงเชยมากเลยน้ำหนึ่ง” “ก็มันเป็นแบบนี้อยู่แล้ว...มึงจะให้กูเปลี่ยนเป็นเสียงสามช่ามั้ยล่ะ หรือหมอลำแบบโจ๊ะๆ ดี” “ก็ดีนะเวลาเดินไปเปิดประตูจะได้เต้นไปด้วย มึงนั่งรอนี่แหละเดี๋ยวกูลุกไปเปิดเอง” ฉันบอกกับน้ำหนึ่งก่อนจะลุกแล้วเดินไปเปิดประตู “ฮะ...เฮีย!” นี่ไม่ใช่คนส่งขนมแต่เป็นเฮียสี่ “กลับไปคุยกันที่บ้านก่อน” “เดี๋ยวค่อยกลับ หนูยังกินไม่เสร็จ” ฉันเดินกลับมานั่งลงแล้วตักข้าวกินต่อ “มึงเป็นคนบอกใช่มั้ย” หันไปถามน้ำหนึ่ง “เออ...กูอยากให้คุยกันไง” น้ำหนึ่งมันยอมรับว่าเป็นคนบอกเฮียสี่เองว่าฉันอยู่ที่คอนโดมัน “กลับบ้านไปคุยกันก่อนนะครับ” เฮียสี่เดินมาลงข้างๆ ฉันแล้วโอบเอวไว้ “หนูกำลังเข้าใจผิด...แบบผิดมากๆ เลยตอนนี้” “หนูเข้าใจถูกแล้ว” “เข้าใจผิด!” “เข้า...ใจ...ถูก!!” “เอ้อ...กูลืมเลยว่าต้องออกไปทำธุระข้างนอกสักพักใหญ่ๆ เลยอะ ช่วยเฝ้าห้องให้กูแป๊บนะเพื่อนรัก ขอบใจมาก” น้ำหนึ่งมันรีบเดินพรวดออกไปแล้วกดล็อกห้องก่อนจะปิดประตูลง “เดี๋ยวสิ นี่มึงจะไปไหนวะ กูไปด้วยสิ” ฉันลุกขึ้นพรวดเช่นกันแล้วเตรียมจะเดินตา
Read more

Chapter 11(5)🔞

ภายในห้องนอนน้ำหนึ่ง (NC18+) เฮียสี่อุ้มฉันเข้ามาในห้องนอนของน้ำหนึ่งแล้ววางฉันลงบนเตียงก่อนประกบจูบอย่างดูดดื่ม มือก็อยู่ไม่สุขล้วงเข้าไปปลดตะขอบราแล้วดึงออกมากองไว้ที่พื้น ลิ้นสอดแทรกลิ้นแล้วตวัดพันกันพัลวันอยู่ภายในโพรงปาก ตอนนี้เราทั้งคู่ต่างต้องการกันและกันมาก สัมผัสที่โหยหามาสามปีมันกำลังจะเติมเต็มในอีกไม่ช้า “อื้อ...เฮีย ให้หนูทำให้เฮียนะ” “หือ...ปกติไม่เคยเห็นจะอยากทำให้เลยนิครับ” “ก็ตอนนี้อะไรๆ มันก็เปลี่ยนไปหมดแล้ว หนูแค่อยากจะทำหน้าที่เมียที่ดีบ้าง รวมไปถึงเรื่องบนเตียง” “ตามใจหนูเลยครับ” เฮียสี่ยกยิ้มก่อนจะผละตัวออกไปนอนแผ่ “ปราณีเฮียด้วยนะครับ” “บ้า! หนูไม่ใช่คนรุนแรงเหมือนเฮียสักหน่อย นอนเฉยๆ ไปเลยค่ะ แล้วก็ระวังจะหลงหนูจนหัวปักหัวปำด้วยนะคะ” พูดจบฉันก็ขึ้นไปคร่อมอยู่บนตัวเฮียสี่แล้วถอดเสื้อผ้าตัวเองออกอย่างช้าๆ จนหมด ก่อนจะปลดกระดุมเสื้อเขาทีละเม็ดจนหมดเผยให้เห็นกล้ามหน้าท้องแน่นๆ ผิวขาวและเนียนมากๆ ฉันโน้มหน้าลงไปจูบปากเฮียสี่ก่อนแล้วค่อยๆ เลื่อนมาพรมจูบตามใบหน้าหล่อจนทั่วก็เปลี่ยนมาซุกไซ้ตามซอกคอแล้ว ดูดแรงๆ จนเป็นรอยเหมือนที่เขาเคยทำกับฉ
Read more

Chapter 12(1)

Chapter 12 (The end) เมื่อเสร็จกิจเราสองคนก็พากันเดินจูงมือออกมาจากห้องของน้ำหนึ่งก่อนจะชะงักไปเมื่อเห็นว่าเจ้าของห้องต้องมานั่งหน้าจ๋อยรออยู่ข้างนอก “อุ๊ย! ตกใจหมดเลย มึงมานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้เนี่ย” “เหรอ...ก็มานั่งรอคุณสองคนเสร็จกิจเนี่ยแหละค่ะ ไม่ทราบว่าไปอดอยากปากแห้งกันมาจากไหนเหรอคะ” น้ำหนึ่งพูดประชดประชันใส่ “กินกันอิ่มแล้วเนอะ ขออนุญาตเข้าห้องนะคะ บาย” พูดจบมันก็เปิดประตูเดินเข้าไปเลย “เอ้า...ก็ไหนบอกจะไปทำธุระไง” ฉันยืนงง “เรากลับบ้านกันดีกว่าครับ ป่านนี้ลูกๆ คงตื่นแล้วแหละ” เฮียสี่จูงมือฉันเดินไปทันที คฤหาสน์เสี่ยสาม ขับรถเข้ามาจอดฉันสังเกตว่ามันดูเงียบแปลกๆ เงียบแบบผิดปกติ ลุงคนขับรถก็ไม่เห็นออกมา ป้าแม่บ้านก็ไม่เห็นออกมารับเหมือนเคยเช่นกัน “เฮีย ทำไมมันดูเงียบผิดปกติอะ” ฉันถามพลางเปิดประตูแล้วลงมาจากรถ “ป้าแม่บ้านก็ไม่เห็น” “นั่นสิ คงจะเล่นอยู่กับลูกๆ เราอยู่ข้างในแหละมั้ง เราเข้าไปหาลูกกันเถอะครับ” เฮียสี่จูงมือฉันเดินเข้าไป เมื่อเดินเข้าไปฉันก็ได้ยินเสียงสะอึกสะอื้นของลูกๆ และเสียงร้องโวยวายของป้าแม่บ้าน เฮียสี่ปล่อยมือฉันออกก่อน แล้วรีบวิ่งไปดู ฉั
Read more

Chapter 12(2)

เฮียสี่คลานมาเรื่อยๆ จนหยุดอยู่ตรงหน้าพี่บอม ก่อนจะยกมือขึ้นแล้วประกบเข้าหากัน “เฮียอย่าทำนะ! พี่บอมหนูขอร้องพี่อย่าทำแบบนี้เลยนะ พี่ตั้งสติดีๆ ก่อนนะคะ เมื่อก่อนพี่บอมไม่ใช่คนแบบนี้เลยนะ” ฉันพยายามพูดหว่านล้อม “หึ! กูเป็นแบบนี้ก็เพราะมึงนั่นแหละ...ถ้ามึงเลือกกูตั้งแต่แรก กูก็คงจะไม่ต้องมาลงแรงทำเรื่องเหี้ยๆ แบบนี้หรอก” เขาใช้ปลายกระบอกปืนจ่อไปที่หัวเฮียสี่ “จะบอกอะไรให้นะ...กูจ้างคนไประเบิดโรงงานมึงเองแหละ เพราะกูอยากให้มึงตายแบบไม่เหลือซาก แต่มึงแม่งเสือกดวงดีรอดมาได้” “ไอ้ชั่ว! มึงแม่งสารเลว” ฉันเผลอปากด่ามันออกไปทำให้มันโมโหและจะง้างมือตบฉัน “ขอร้อง...ทำกูแทน” เฮียสี่พูดขึ้นแล้วยกมือไหว้ไอ้พี่บอม “ได้ดิไอ้สัส!” เพียะ! พี่บอมมันใช้ปลายกระบอกปืนตบเข้าที่หน้าเฮียสี่อย่างแรงจนมีเลือดซึมออกมาที่มุมปากก่อนจะเอาปืนกดจ่อไปที่หัวของเฮีย “ยอมเจ็บแทนเมียเลยเหรอวะ ปลื้มใจว่ะ ฮ่า ฮ่า” เพียะ! เพียะ! พี่บอมใช้ปลายกระบอกปืนตบเข้าที่หน้าเฮียสี่ซ้ำอีกสองครั้ง คราวนี้ทำให้คิ้วเฮียแตกและมีเลือดไหลออกมา “พี่บอมหยุดได้แล้ว! ขอร้องหยุดเถอะ ฮือๆ” ฉันร้องไห้ออกมา ตอนนี้สงสารเฮียสี่แท
Read more

Chapter 12(3))

สองอาทิตย์ต่อมา วัดxxx ป๊ากับม้าพาฉันกับเฮียสี่มาทำบุญล้างซวยหน่อย เพราะที่ผ่านมาเจอแต่เรื่องร้ายๆ ส่วนเจ้าแฝดตากับยายมารับกลับไปเที่ยวที่บ้านเกิดของท่านเมื่อช่วงเช้านี้ เดี๋ยวทำบุญเสร็จฉันกับเฮียสี่ก็จะตามลูกๆ ไปทีหลัง “เฮ้อ...เรื่องร้ายๆ คงจะไม่มีแล้วแหละ” ป๊าพูดขึ้น “คงจะจบแล้วแหละเรื่องร้ายๆ น่ะ” ม้าพูดสมทบ พูดจบม้าป๊าก็กอดคอกันเดินไปเรื่อยๆ “ป๊าม้านี่ก็มีมุมน่ารักๆ เหมือนกันเนอะเฮีย” “เราก็มีมุมน่ารักนะครับ” พูดจบเฮียสี่ก็จับมือฉันไว้แน่นแล้วจูงมือเดินกันไปเรื่อยๆ เพื่อที่จะไปให้อาหารปลาก่อนกลับกัน “ปลาเยอะมากๆ เลยอะ มันแย่งกันแบบนี้บางตัวก็คงจะไม่ได้กินสินะ” ฉันฉีกขนมปังเป็นชิ้นเล็กๆ แล้วพยามโยนให้มันกระจัดกระจายปลาจะได้กินแบบทั่วถึง “เฮียขอขนมปังหน่อยค่ะ” “.....” “เฮียสี่หนูขอขนมปังหน่อย” ฉันพูดพลางหันไปดูก็เห็นขนมปังที่ซื้อมาให้ปลาอยู่ในท้องอีเฮียหมดแล้วเพราะตอนนี้กำลังเอาเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย “เฮีย! หนูซื้อมาให้ปลานะนั่นอะ” “แหะๆ ตอนแรกแค่จะชิม พอชิมไปชิมมาแล้วมันเพลินจนลืมตัวเลย” เฮียยิ้มเจื่อนๆ ใส่แล้วยื่นเศษขนมปังที่อยู่ก้นถุงให้ “หิวเรอะ! ถ้าหนูเป
Read more

Chapter 12(4) END

พอช่วยแม่ทำกับข้าวเสร็จฉันก็เดินออกไปดูที่หลังบ้านว่าเฮียสี่พาลูกเล่นอะไรทำไมถึงกรี๊ดกร๊าดกันเสียงดัง เดินไปเรื่อยๆ ฉันก็ต้องสตั้นให้กับภาพตรงหน้า “ไอ้เฮีย!!” อีเฮียมันพาลูกมาเล่นโคลนจนเลอะเทอะและมอมแมมทั้งสามคนพ่อลูก ฉันถึงกับกุมขมับแล้วเอามือทาบอก อกอีตะไคร้จะแตกทุกทีที่ให้อีเฮียสี่มันเลี้ยงลูก “ลูกๆ สนุกดีออก หนูอย่าดุไปเลยน่า” เฮียสี่พูดขึ้นแบบหน้าตาเฉยแล้วเอาโคลนไปป้ายที่หน้าลูกๆ ต่อ “อย่าดุเรอะ! ดูเฮียพาลูกทำแต่ละอย่างเซ่!” “ยิ่งเลอะยิ่งเยอะประสบการณ์นะครับหม่าม้าคนสวย” “ยิ่งเลอะยิ่งทำความสะอาดยากนะคะป่าป๊าคนมึน” “นี่ๆ หม่าม้าเลอะด้วย ฮ่า” เจ้าแฝดวิ่งเอาโคลนมาป้าย ที่แขนฉันอย่างสนุกสนาน อีหม่าม้าคนนี้ได้แต่ยืนกำมือแน่นแล้วข่มอารมณ์ไว้ ท่องไว้ลูกกูแต่เหมือนป่าป๊ามัน!!! “พากันเลิกเล่นแล้วไปอาบน้ำกันเดี๋ยวนี้เลยนะ!” ฉันพูดเสียงดุ ทำให้เฮียสี่รีบจูงมือลูกๆ ไปรออยู่ที่หลังบ้านเพื่ออาบน้ำข้างนอกเพราะตัวเลอะเข้าไปในบ้านไม่ได้ แม่ช่วยอาบน้ำให้เจ้าแฝด ส่วนฉันต้องมาอาบให้ป่าป๊าของเจ้าแฝดจ้า โตขนาดนี้แล้วอ้อนเมียพอๆ กับลูกเลย อายุก็สามสิบสามจะสามสิบสี่แล้วนะแต่ทำ
Read more
PREV
123456
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status