Lahat ng Kabanata ng Behind the CEO’s Scandalous Marriage : Kabanata 41 - Kabanata 47

“Wait lang, puntahan ko lang si Amira,” paalam ko sa kanila. Mukhang hindi naman nila napansin kung sino ang nakita ko. “Sure,” nakangiting sambit ni Anderson. “Just tell me kung kailangan mo ng tungkol para magsabi sa kapatid mo.” “I’ll handle it.” Hindi ako nagmadaling kumilos lumabas ng silid ngunit nakaramdam ako ng kaba kung narinig ba lahat ni Amira ang usapan. May balak naman akong sabihin sa kanya. Syempre hindi ko naman maitatago ang pagbubuntis ko. May awang ang pintuan ng kwarto ni Amira at amba ko na itong bubuksan pero hindi ko naituloy dahil sa pag-uusap na narinig. “Bakit ka tumatawag? Alam mo namang natutulog ang anak mo.” Natigilan ako sa boses na iyon ni Amira, hindi siya galit pero sobrang maingat ang tono. Anak mo? “Pwede ba, ‘wag mo muna akong kulitin. Babalitaan naman kita…” may pagtigil sandali. “Hindi mo makukuha si Hope at hindi ko siya ipapakita sa’yo.” Bahagyang tumaas ang boses ni Amira. Si Adrian ba ang kausap niya? “Tigilan mo

Anderson’s POVNagbilin ako kay Althea na huwag lalabas ng kanyang kwarto hanggang sa makabalik ako. Hindi ko na pwedeng palampasin pa ang ginawa ng kanyang kapatid dahil nakasalalay ang kaligtasan ng asawa at anak ko sa taong hindi ko lubos mapagkatiwalaan. Alam ko nang may tinatago si Amira pero mahirap patunayan dahil kay Althea at Hope. Medyo nag lielow siya nung nanganak pero ngayon, tila nagbabalik na naman ang tunay niyang agenda. I know Amira was abused by Adrian, but I know she was in love with him. I saw it all. Pero akala ko magbabago na rin siya, na dahil sa pang aabuso ni Adrian sa kanya at pag-iwan, kakalimutan na niya ito at pipiliing maging maayos ang buhay kaysa makipaglaro sa mapanganib na apoy. At mahirap kalabanin ang kapatid ng taong mahal mo. “Amira, just tell me the truth,” pagpipigil kong magalit sa kanya. “Nagsasabi nga ako ng totoo, wala akong alam,” paulit-ulit niyang pag deny. “Nasaan ba ang anak ko? Ano gagamitin niyo si Hope laban sa akin?” galit n

Anderson’s POVWalang mapaglagyan ang aking saya nang makita ang anak ko na maayos at malusog. Masaya rin ako dahil maayos ang pagbubuntis ni Althea kahit pa ang daming problema at stress. Kaya ganun na lang nawala ang ngiti sa aking labi nang hindi ko makita ang asawa ko sa huling pinag-iwanan ko sa kanya. “Kuya, may nakita ba kayong babae na nakatayo dito kanina? Buntis na maganda at maliit ang katawan?” describe ko sa guard ng hospital. “Ay, Sir. Bumalik po ulit sa loob. Dumeresto po siya doon,” sagot ng guard sabay turo deresto sa hallway. Kaagad akong napakunot noo dahil bakit babalik si Althea doon? Alam kong hindi basta-basta aalis ang asawa ko nang walang dahilan lalo pa ngayon. “Siya lang ba mag-isa?” Mabilis na sumang-ayon ang guard. “Oo. Siya lang po, Sir.”“Salamat po,” sabi ko at nagmamadaling lumakad papunta doon. Lumibot ang paningin ko sa paligid, dali-daling hinanap ang aking asawa ngunit wala akong makita. Maraming tao ang pabalik-balik sa hallway at halos isa

“Team Alpha, stay in position. Walang gagalaw hangga’t hindi ko inuutos. Copy?”Mahina ngunit malinaw ang boses ko sa radyo habang nakatitig ako sa lumang simbahan na nakatayo sa gitna ng dilim. Halos kainin na ito ng panahon. Ang pintura ay kupas na, ang bubong ay bahagyang sira, at ang paligid ay napapalibutan ng matataas na puno na tila nagsisilbing panangga sa anumang lihim na itinatago nito.“Copy, Boss,” sunod-sunod na sagot mula sa radyo.Nakatayo ako sa likod ng isang itim na sasakyan, kasama si Mateo na nakatingin din sa parehong direksyon. Pareho naming alam na hindi ito simpleng rescue operation. Ito ay bitag. At kahit alam namin iyon, kailangan naming pasukin.“Thermal readings?” tanong ko nang hindi inaalis ang tingin sa simbahan.“Multiple heat signatures inside,” sagot ni Mateo habang nakatingin sa tablet. “At least lima hanggang pito. Isa sa kanila… posibleng si Adrian.”Napahigpit ang hawak ko sa baril.“Posible lang?” malamig kong sagot.“Hindi siya basta-basta nagpa