บททั้งหมดของ เด็กดื้ออย่าหนี: บทที่ 11 - บทที่ 20

ตอนที่ 11 เวลาล่วงผ่านมาจนเย็น ผู้คนที่มาเที่ยวกางเต็นท์ก็ต่างพากันทำอาหารเย็นกินเอง บ้างก็สั่งหมูกระทะมาย่างกินกัน และแน่นอนว่ากลุ่มของเสี่ยหนุ่มนั้น ทั้งทำกินเองและสั่งหมูกระทะมาย่างด้วย อีกทั้งยังมีดื่มเหล้าสังสรรค์ “ว่าแต่เมียหายไปไหนเหรอครับเสี่ย?” ลูกน้องคนหนึ่งเอ่ยถามในขณะที่นั่งดื่มเหล้าอยู่ด้วยกัน ที่ถามเพราะเขาเห็นว่าหญิงสาวสะพายกระเป๋าไป แล้วหลังจากนั้นก็ไม่เห็นอีกเลย “ไม่รู้สิ เดี๋ยวก็คงมามั้ง” ทศพลตอบด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง เขาคิดว่าเดี๋ยวหายงอน ยัยเด็กสก๊อยนั่นก็คงจะกลับมาเองนั้นแหละ “งอนจนเป็นนิสัย เสี่ยต้องเด็ดขาดกับเธอบ้างแล้วนะ อีกหน่อยจะหนักขึ้นเรื่อยๆ” ปลายฝันบอกแล้ววางจานอาหารลงตรงหน้าทศพล “อันนี้ฉันย่างมาให้เสี่ยค่ะ” “ขอบคุณนะ” ทศพลทำเพียงเอ่ยขอบคุณ “แต่ผมว่าง้อหน่อยก็ดีนะครับ ผู้หญิงงอนน่ะไม่มีอะไรซับซ้อนหรอกครับ ถ้าเราเข้าใจแล้วรู้จักง้อ อย่างผมนี่ไม่เคยปล่อยให้เมียงอนนานเลยนะ รีบเข้าง้ออย่างไว แป๊บเดียวก็หายงอน” ลูกน้องบอก “เมียบางคนก็ดีไง แต่เมียของเสี่ยทศไม่ใช่” เป็นปลายฝันที่เอ่ยออกมา เธอพยายามพูดให้น้ำมนต์ดูแย่ในสายตาคนอื่น “วันๆ แว้นแต่รถมอไซค์ แว้นไม

ตอนที่ 13 ใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงกว่าก็กลับมาถึงบ้าน เสี่ยหนุ่มขับรถเข้าจอดแล้วดับเครื่องยนต์ ทว่ารถจอดปุ๊บคนตัวเล็กก็เปิดประตูลงจากรถปั๊บ “จะไปไหนของเธอ” ทศพลถามทันทีเมื่อเห็นว่าน้ำมนต์กำลังจะเดินออกไปตรงรั้วบ้าน ส่วนจี๊ดที่เพิ่งลงจากรถก็มองหน้าเพื่อนแบบงงๆ เพราะไม่รู้ว่าเพื่อนจะไปไหนเหมือนกัน “...” น้ำมนต์หันมามอง แล้วจ้องดูหน้าทศพลด้วยสายตาที่ไม่พอใจ ก่อนจะเดินหนีออกไปทันที “นี่!” ทศพลทำท่าจะวิ่งตามไป แต่ว่าจี๊ดดันห้ามไว้ “ไม่ต้องตามมันไปหรอกเสี่ย เดี๋ยวมันก็กลับมาถ้ามันทำให้ตัวเองอารมณ์ดีแล้ว” จี๊ดบอกแบบนั้น เพราะเธอค่อนข้างรู้นิสัยของน้ำมนต์ดี “เด็กอย่างพวกเธอนี่แม่ง เข้าใจยากฉิบ!” ทศพลบ่นออกมาด้วยท่าทีที่เริ่มรู้สึกหงุดหงิด “มันก็ไม่ยากหรอก แค่เสี่ยไม่คิดจะเข้าใจเองต่างหากล่ะ” ที่จี๊ดพูดมาก็ถูก ผู้หญิงไม่ได้เข้าใจยากอะไรขนาดนั้นหรอกนะ ถ้าพวกผู้ชายคิดจะเข้าใจกันน่ะ “เฮอะ” ทศพลถอนหายใจด้วยความรู้สึกเหนื่อยหน่าย ก่อนจะเอาของทุกอย่างลงจากหลังรถ “กลับเองได้ใช่ไหม ฉันเหนื่อยอยากจะเข้าไปนอน” “สบายๆ” จี๊ดบอกพร้อมหยิบกระเป๋าของตัวเองมาถือในมือ “ยังไงก็ช่วยใจดีกับไอ้น้ำมันหน่

ตอนที่ 15 (18+) น้ำมนต์สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วผ่อนออกเบาๆ สองมือก็ลูบไล้ฟองสบู่ไปให้ทั่วร่างกายของทศพล ไม่เว้นแม้แต่ตรงแท่งไฟขนาดใหญ่ “ตรงนี้ถูเองไม่ได้รึไงเล่า” เธอหยุดการเคลื่อนไหวของมือ “ลุงเสี่ยไม่อายบ้างหรือไง” “อายทำไม ไม่ใช่คนอื่นคนไกลสักหน่อย” เขาตอบแล้วจับมือเธอให้ถูสบู่ต่อ ทว่าเขาดันเอามือเธอมาจับค้างไว้ตรงแก่นกาย ซึ่งคงแข็งตัวอยู่ไม่มีทีท่าว่าจะหดลง “ตรงนี้ถูนานหน่อย เอาให้สะอาดๆ” “โรคจิตชะมัด” เธอจำใจต้องทำตามที่เขาบอก ใจก็เต้นแรงจนแทบจะหลุดจากอก ไม่คิดเลยว่าชีวิตเธอในวัยยี่สิบปีจะต้องมามีผัว แล้วต้องมาทำอะไรแบบนี้ “ทำไมหูแดงขนาดนั้น” “ดะ...แดงที่ไหนกัน” เธอรีบเอาผมที่ทัดหูอยู่ออก “ก็ฉันเห็นว่ามันแดง” ทศพลเอาผมทัดหูเหมือนเดิม แล้วมองดูใบหน้าของน้ำมนต์ด้วยความหลงใหลอย่างลืมตัว เขาไม่เคยคิดเลยว่าพอมองดูดีๆ แล้วเธอจะมีใบหน้าที่สวยและจิ้มลิ้มแบบนี้ ไม่แปลกใจเลยที่จะมีผู้ชายคนอื่นเข้ามาเกาแกะเธออยู่เรื่อยๆ “มองหนูแบบนั้นทำไม” น้ำมนต์ถามเพราะเห็นว่าทศพลนั้นมองเธอด้วยสายตาที่แปลกไป ปกติเขาไม่เคยมองสายตาแบบนี้กับเธอเลย ซึ่งนี่เป็นครั้งแรก “อาบน้ำด้วยกันเถอะ” สิ้นเสียงเ

ตอนที่ 17 “เพื่ออะไร เงินที่ฉันให้มันไม่พอใช้รึไง?” ทศพลถามแล้วมองน้ำมนต์ด้วยสายตาที่ดุดัน เขาก็ให้เงินเธอใช้อยู่ตลอด ทำไมยัยเด็กนี่ถึงจะต้องมาหางานทำด้วยล่ะ “ก็พออยู่” “พอแล้วทำไมถึงได้ไปหาสมัครงาน” “อยากมีเงินใช้เป็นของตัวเอง” “มันต่างกันตรงไหน มันก็เงินเหมือนกัน” “ต่างสิ ถ้าหนูทำงานก็จะมีเงินเก็บเป็นของตัวเอง แล้วเวลานั้นแหละ...หนูจะย้ายไปอยู่หอ” เธอพูดออกมาโดยที่ไม่คิดจะปิดบังอีกแล้ว “อยู่หออย่างนั้นเหรอ ใครอนุญาตให้เธอไปไม่ทราบ!” เขายังไม่ได้อนุญาตเลย เพราะฉะนั้นเธอก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะไปไหนทั้งนั้น “เลิกคิดที่จะไปอยู่หอได้เลย เธอไม่มีทางได้ไปหรอก” ว่าจบเขาก็ออกตัวรถในทันที ช่วงค่ำ ณ เมาเหมือนหมาบาร์ น้ำมนต์ถูกทศพลลากให้มานั่งนิ่งๆ อยู่ที่บาร์ของเขา เสี่ยหนุ่มกำลังวุ่นวายอยู่กับการทำงาน เพราะว่าผู้ช่วยสาวขอลาแบบไม่มีกำหนด ทำให้เขานั้นต้องทำทุกอย่างเพียงคนเดียว “นี่ลุงเสี่ย” “ฉันบอกให้นั่งนิ่งๆ ห้ามมีเสียงไง” “หนูไม่ได้เป็นหุ่นนะที่จะให้นั่งนิ่งๆ ได้ตลอด นี่ก็นั่งมาเป็นชั่วโมงได้แล้วมั้ง อีกอย่างหนูไม่ได้เป็นใบ้ด้วยที่จะมาสั่งให้เงียบๆ” เธอได้ทีเลยเถียงเขาไปชุดใหญ่ “ฉั

ตอนที่ 19 คาเฟทานตะวัน… หลังจากที่คู่ผัวเมียต่อปากต่อคำกันอยู่พักใหญ่ๆ สุดท้ายก็จบที่มาคาเฟด้วยกัน คนเป็นเมียไม่ได้อยากจะมาอยู่แล้ว แต่ดันโดนคนเป็นผัวลากมาด้วยเสียนี่ แถมยังพ่วงเพื่อนของเธอมาด้วยอีกคน “นี่ลุงเสี่ยจะพาหนูมาที่คาเฟทำไม?” น้ำมนต์ถามทศพลด้วยความสงสัย เธอไม่เข้าใจว่าเขาพาเธอมาที่นี่ทำไม “นั่นสิ” จี๊ดเองก็สงสัยเช่นกัน “อยากทำงานกันไม่ใช่รึไง ก็พามาทำนี่ไง” เขาตอบคำถามยัยเด็กสองคนนี้ เห็นว่าอยากทำงานกันนักหนาหนิ เขาก็พามาทำให้สมใจไปเลย “ทำงาน งานอะไร?” น้ำมนต์ยังคงถามต่อ “เดินเข้าไปเถอะ เดี๋ยวก็รู้เอง” เสี่ยหนุ่มเดินนำเข้าไปในคาเฟทันที โดยให้สองสาวเดินตามมา “ดีจ้ะคนสวย” ผู้หญิงที่ดูมีอายุคนหนึ่งเอ่ยทักทายสองสาว “สวัสดีค่ะ” น้ำมนต์และจี๊ดยกมือขึ้นสวัสดีแบบงงๆ “ขอบคุณมากๆ เลยนะที่จะมาช่วยงานป้าน่ะ” “คะ?” น้ำมนต์ทำหน้างง เธอจะมาช่วยงานอะไรก่อน ยังไม่รู้เรื่องอะไรเลยเนี่ย “เสี่ยทศไม่ได้บอกหรอกเหรอ?” ป้ามองหน้าทศพล “กำลังจะบอกนี่แหละป้า พอดีว่าที่คาเฟกำลังจะเปิดตัวในอีกสองวันข้างหน้านี้ และพอดีคนจัดสวนลาป่วยกะทันหัน ฉันก็เลยจะให้พวกเธอมาช่วยงานน่ะนะ” “ฮะ? นี่เสี่ยจ