Semua Bab ไม่ควรรัก คนหมดใจ: Bab 91 - Bab 100

วันต่อมาเสียงกดกริ่งที่หน้าบ้านของน้ำใสดังขึ้น อีกสามสิบกว่านาทีกว่ารถนักเรียนจะมารับลูก ๆ ของเธอคงจะเป็นฟีนิกซ์ที่มาหาตั้งแต่เช้าตรู่น้ำอ้อยเป็นคนเดินไปเปิดประตูให้เพราะน้ำใสยังคงยุ่งอยู่กับกับการเตรียมตัวให้กับลูกทั้งสองของเธอ“น้าอ้อยสวัสดีครับ”“สวัสดีจ้ะ เข้ามาในบ้านสิ มากินข้าวด้วยกัน”“ขอบคุณครับ” เขากล่าวขอบคุณด้วยท่าทางอันนอบน้อม ทำให้น้ำอ้อยก็ยังคงรู้สึกเอ็นดูเขาไม่ต่างจากเมื่อก่อนเมื่อเดินเข้ามาถึงในตัวบ้านเขากวาดสายตามองไปรอบ ๆ เพื่อมองหาน้ำใสและเด็ก ๆ ขณะเดียวกันก็มองเห็นความอบอุ่นของบ้านหลังนี้ไปด้วยเช่นกัน บ้านที่ทาด้วยสีครีม และตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์สีอ่อนมองดูสบายตา ห้องนั่งเล่นมีหน้าต่างกระจกบานใหญ่ และประตูที่เปิดออกไปที่สวนได้ บ้านขนาดไม่ใหญ่มากนักหากเทียบกับบ้านเขา แต่ก็มีพื้นที่ใช้สอยเยอะตึก ตึก ตึกเสียงฝีเท้าดังกระทบไม้ปาร์เกต์ พร้อมกับเสียงตะโกนของน้ำใสที่เอ่ยปรามความซนเด็กน้อย“เดินลงบันไดดี ๆ อย่าวิ่งสิลูก เดี๋ยวจะล้มนะ”เด็กทั้งสองจึงค่อย ๆ ก้าวเดินลงจากบันไดจนกระทั่งลงมาถึงชั้นล่างสุดเฟลิกซ์และเฟรย่าหันหน้ามามองฟีนิกซ์ก่อนจะยิ้มกว้างและวิ่งเข้ามาหาเขาพ

ฟีนิกซ์ขับรถพาลูก ๆ มาที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ก่อนจะเดินไปเลือกซื้อของตามที่ในโน๊ตเมื่อเจ็ดปีก่อนระบุเอาไว้ เป็นของที่ใช้สำหรับทำเมนูสตูเนื้อที่เขาชอบกิน โดยเฉพาะฝีมือของน้ำใสที่เขาคิดถึงมาก แม้จะไปกินที่คนอื่นทำให้มันก็ไม่เหมือนอาจเป็นเพราะมันไม่ใช่แค่รสชาติที่รับรู้จากแค่การกินแต่มันยังมีความรู้สึกพิเศษอย่างอื่นอยู่ด้วยหลังจากเข้าไปในซูเปอร์มาเก็ตเด็กก็รีบจูงมือคุณพ่อไปโซนขนมหวานในทันทีฟีนิกซ์พอลูก ๆ อ้อนก็ไม่อยากขัดจึงปล่อยให้เด็ก ๆ เลือกขนมกันมาจนเกือบเต็มตะกร้ารถเข็น เขานึกหน้าของน้ำใสออกเลยว่าหากเขาหิ้วถุงขนมหวานถุงใหญ่เข้าไปที่บ้านเธอจะทำหน้าตึงใส่เขาอย่างแน่นอน“เฟลิกซ์ครับ เฟรย่าคะ”“ขาปะป๊า”“ปะป๊าว่าขนมมันเยอะไปนะลูก เราหยิบออกบ้างดีไหม”“แต่ว่ามันเป็นขนมที่เราอยากกินนะคะปะป๊า”“อย่าเอาออกเลยนะครับปะป๊า” ตากลมสองคู่มองเขาอย่างอ้อนวอน หัวใจของเขาแทบจะเหลวลายเป็นน้ำ ยอมโดนเธอโกรธอีกสักครั้งคงไม่เป็นไรหากทำให้ลูก ๆ ที่น่ารักทั้งสองมีความสุข“โอเค งั้นเราเอาไปแค่นี้พอเราไม่เอาเพิ่มแล้วนะ”เด็กน้อยพยักหน้ายิ้มอย่างดีใจก่อนจะเดินไปพร้อมกับผู้เป็นพ่อไปยังโซนอาหารสดต่อฟีนิกซ์เ

น้ำใสไม่ให้น้ำอ้อยเข้าใกล้เด็ก ๆ ในช่วงนี้เพราะน้ำอ้อยอาจจะติดไข้จากเด็ก ๆ ได้ น้ำใสเป็นห่วงสุขภาพของอ้อยยิ่งกว่าใครเพราะอ้อยก็เปรียบเสมือนแม่ของเธออีกคนน้ำใสให้ลูกกินยาลดไข้ แต่ไข้ไม่ยอมลดเธอเลยต้องคอยเช็ดตัวลูกทั้งสองคน ปกติแล้วเธอมักจะทำเองซึ่งเป็นสิ่งที่เหนื่อยมากกับการดูแลเด็กไม่สบายสองคน แต่ครั้งนี้ต่างออกไปที่มีฟีนิกซ์มาช่วยอีกแรงเด็กน้อยบางทีก็ตื่นมาร้องไห้งอแงกลางดึก เพราะความรู้สึกไม่สบายเนื้อสบายตัว เธอกับเขาก็คอยอุ้มเด็กน้อยขึ้นมาปลอบและกล่อมนอน การดูแลเด็กที่ป่วยนั้นไม่ง่ายเลยทั้งเหนื่อย และต้องใช้ความอดทนเป็นอย่างมากยิ่งโดยเฉพาะเวลาที่ลูกทั้งสองป่วยพร้อมกันฟีนิกซ์และน้ำใสไม่ได้หลับได้นอนทั้งคืน จนกระทั่งรุ่งเช้าที่เด็กน้อยทั้งสองมีไข้ลดลงและหลับไปด้วยความอ่อนแรงทั้งสองจึงได้มีเวลาพักหายใจหายคอ ฟีนิกซ์กับน้ำใสลงไปล้างหน้าและหาดื่มน้ำให้หายเหนื่อย“ขอบคุณนะที่ที่มาช่วยน้ำดูแลลูก”“ทำไมต้องขอบคุณ มันเป็นสิ่งที่พี่ต้องทำอยู่แล้ว”“ถ้าพี่ง่วงก็ไปนอนก่อนได้นะเดี๋ยวน้ำเอาผ้าห่มกับหมอนมาให้ ส่วนลูกน้ำดูต่อเอง”“ถ้าเธอยังไม่นอนพี่จะไปนอนก่อนได้ยังไง มาถึงตอนนี้พี่ก็ยังรู้สึกผ

ในคืนเดียวกันนั้นเฟลิกซ์และเฟรย่าก็ขอให้ผู้เป็นพ่ออย่างฟีนิกซ์นั้นค้างคืนที่บ้านเพื่อเป็นการยืนยันว่าพ่อจะไม่จากพวกเขาไปไหนอีกน้ำใสกับฟีนิกซ์ก็ไม่ได้ติดขัดอะไรทั้งคู่ก็ยอมให้กับคำขอของลูกทั้งสองขณะที่กำลังนั่งเล่นพูดคุยกันอยู่ที่โซฟารับแขกของบ้าน เด็กน้อย ด้วยความอ่อนเพลียจากการที่เดินไกลมาทั้งวันก็ผล็อยหลับไปในอ้อมแขนของพ่อและแม่น้ำอ้อยกับภิรดามองเห็นแล้วก็รู้สึกสงสาร ความคิดเด็กที่ยังไร้เดียงสารู้สึกกลัวว่าพ่อจะทิ้งพวกเขาไปและแค่อยากมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบจึงต้องเดินออกไปตามพ่อกลับมา“น้ำใสจ๊ะ” ภิรดาเอ่ยเรียกชื่อของน้ำใส“คะ?”“แม่ขอคุยกับหนูตามลำพังได้ไหม”“ได้ค่ะ” น้ำใสค่อย ๆ อุ้มลูกฝากเอาไว้ในอ้อมกอดของฟีนิกซ์ก่อนจะพาภิรดาเดินไปคุยเป็นการส่วนตัวที่ห้องกินข้าว“คุณแม่มีอะไรจะคุยกับน้ำเหรอคะ” ทั้งสองนั่งลงที่โต๊ะ“แม่ไม่รู้ว่าควรจะพูดดีไหม”“คุณแม่พูดมาได้เลยค่ะ”“ฟีนิกซ์ลูกชายแม่เขารักหนูมากนะ ถึงในอดีตที่ผ่านมาเขาจะทำผิดกับหนูจนหนูไม่สามารถให้อภัยได้ แต่ความผิดนั้นพ่อของเขาก็เป็นคนทำให้มันเกิดขึ้น และแม่ก็ผิดด้วยที่บกพร่องที่ไม่ได้ใส่ใจความรู้สึกของฟีนิกซ์ให้มากพอหากแม่รู้แม่ก

ณ สวนด้านหลังของคฤหาสน์ตระกูลอัครภูมิไพศาลตอนนี้กำลังเต็มไปด้วยทีมออแกไนซ์ที่รีบตรวจเช็กความเรียบร้อยของสถานที่จัดงานแต่งงานกันอีกรอบก่อนจะถึงเวลาที่งานจริงจะเริ่มในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าช่วงเช้าพิธีหมั้นและแต่งแบบไทยที่เชิญแขกคนสำคัญ แขกผู้หลักผู้ใหญ่มาร่วมงานก็ได้เสร็จสิ้นลงไปแล้วในช่วงเย็นเป็นพิธีฉลองมงคลสมรส ที่น้ำใสและฟีนิกซ์ต้องการให้เป็นงานเล็ก ๆ ที่เชิญมาแค่คนที่รู้จักและสนิทกัน เพียงไม่กี่สิบคน อยากให้งานมีความเป็นกันเอง จะได้สนุกกันอย่างเต็มที่ในตอนนี้เจ้าบ่าวเจ้าสาวก็ต่างแยกห้องแต่งตัวแต่งหน้าทางน้ำใสแม้จะผ่านพิธีในช่วงเช้ามาแล้ว แต่เธอก็ยังคงรู้สึกประหม่ากับการเป็นเจ้าสาวในวันนี้อยู่ดีทีมช่างแต่งหน้า ทำผม และน้ำอ้อยคอยช่วยแต่งสวยให้น้ำใส เพื่อให้เธอออกมาสวยที่สุดในงานสำคัญของเธอในค่ำคืนนี้ชุดแต่งงานทรงบอลกาวน์เกาะอกสีขาวปักลายลูกไม้อย่างประณีต พร้อมกับประดับด้วยมุก และเม็ดคริสตัลเล็ก ๆ หลายร้อยหลายพันเม็ดทุกขั้นตอนล้วนทำด้วยมืออย่างตั้งใจน้ำอ้อยนั้นอยากให้หลานสาวสวยที่สุดเธอจึงตั้งใจทำชุดออกมาด้วยความใส่ใจ แม้จุดเล็กน้อยเธอก็เก็บรายละเอียดหมดไม่ปล่อยให้พลาด จนออกมา