Alle Kapitel von ไม่ควรรัก คนหมดใจ: Kapitel 51 – Kapitel 60

หลายวันต่อมาหลังจากแผลของน้ำใสเริ่มดีขึ้นเธอก็กลับไปทำงาน เช้านี้เธอก็ไม่ลืมที่จะตื่นมาทำอาหารแต่เช้าให้กับฟีนิกซ์เหมือนเช่นทุกวัน เขาก็ทำตัวตามปกติช่วงที่เธอหยุดเขาก็ออกไปทำงานกลับบ้านตามเวลาปกติไม่มีอะไร แต่ว่าบางทีเธอก็รู้สึกว่าเขาไม่เหมือนเดิมทั้ง ๆ ที่ก็ทำทุกอย่างเหมือนปกติน้ำใสตักผัดผักใส่ลงในจานเอาไปวางไว้บนโต๊ะและตักข้าวสวยสองที่ ฟีนิกซ์ที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วก็เดินเล่นมือถือมานั่งลงบนโต๊ะทานข้าว“เย็นนี้อยากกินอะไรหรือเปล่าเค้าจะได้ซื้อมาเตรียมทำ” น้ำใสเอ่ยถามตอนนี้เพราะเธอทำให้ปิดดีลกับทางของจางเหว่ยดีลแรกได้ทำให้เธอได้รับเงินพิเศษเข้ามาในเงินเดือนยอดค่อนข้างสูงจึงคิดว่าน่าจะฉลองกับฟีนิกซ์สักหน่อย“ไม่ต้องทำวันนี้มีไปดื่มที่ร้านพี่วิน” นาน ๆ ทีที่ฟีนิกซ์จะออกไปดื่มกับพวกวินเนอร์และวิคเตอร์เพราะพวกเขาสนิทกันมากเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว“กลับดึกหรือเปล่า”“คงอยู่ยาวแหละ ไอ้วิคเตอร์มันเอาเสื้อเข้ามาใหม่ด้วยจะไปเลือกดูเผื่อมีตัวที่อยากได้” วิคเตอร์ขายเสื้ออยืดมือสองที่รับมาจากโกดังนำเข้ามาจากต่างประเทศบางตัวก็เป็นเสื้อที่ไม่ได้ผลิตแล้ว หรือหายากจะทำให้มีมูลค่าสูง โดยเฉพาะพวกเสื้อวง

winner barวินเนอร์บาร์ เวลาประมาณหนึ่งทุ่มที่ฟีนิกซ์เดินทางมาถึงที่ร้านของวินเนอร์ เขามาพร้อมกับเว็นดี้และไปนั่งโต๊ะที่วินเนอร์กับวิคเตอร์ที่นั่งจิบรอตั้งแต่ตอนหัวค่ำ“คืนนี้อยู่ยาวหรือเปล่าพี่” วิคเตอร์ถามฟีนิกซ์“เออดิ มีของเข้ามาใหม่ไม่ใช่เหรอ” เพราะเห็นวิคเตอร์ บอกว่ามีเสื้อยืดมือสองจากอเมริกาล็อตใหม่มาซึ่งฟีนิกซ์ก็ชอบสะสมของแนวนี้อยู่แล้วจึงไม่พลาด“ล็อตนี้อย่างแจ่ม พี่จะเลือกเป็นตัวหรือยกกระสอบ” ถามฟีนิกซ์“เอายกกระสอบ” ยกกระสอบคือการซื้อเหมาทั้งกองไม่ได้เลือกเป็นรายตัวซึ่งก็หมายความว่าคนซื้อจะต้องเสี่ยงดวงเอาว่าจะเจอของดีในกองนั้นหรือไม่“แต่เดี๋ยวเปิดเลือกที่จะเอาก่อน ส่วนที่เหลือกูให้มึงเลย”“งั้นขอไลฟ์เปิดกระสอบพี่ได้ไหม”“ได้ แล้วแต่เลย” ฟีนิกซ์ตามใจวิคเตอร์ทำให้ฝั่งนั้นดีใจจนออกนอกหน้า“ลูกพี่ใจดีจริง ๆ อยากกินอะไรเดี๋ยวผมให้เด็กทำมาให้” การไลฟ์เปิดกระสอบไปด้วยก็จะช่วยเปิดการมองเห็นของร้านวิคเตอร์ไปด้วย หากบางตัวที่ฟีนิกซ์ไม่เอาแต่หากมีคนสนใจวิคเตอร์ก็จะได้ขายในไลฟ์ได้เลยเว็นดี้ที่วุ่นกับมือถือของตัวเองเพราะเมื่อครู่เธอถ่ายรูปภาพที่นั่งดื่มเหล้ากัน และแท็กทุกคนได้อย่าง

น้ำใสยกอาหารและข้าวมาวางบนโต๊ะกินข้าว เธอจัดแจงทุกอย่างให้เรียบร้อยเหมือนทุกวันก่อนจะเรียกฟีนิกซ์ให้มานั่งกินด้วยกันฟีนิกซ์เดินเล่นมือถือมานั่งที่โต๊ะกินข้าว ขณะที่ยังกินเขาก็เอาแต่เล่นมือถือ และทานข้าวช้า“พี่ฟีนิกซ์กินข้าวก่อนเดี๋ยวค่อยเล่นมือถือ” เขาถอนหายใจออกมาอย่างไม่ค่อยพอใจก่อนจะวางคว่ำมือถือลงข้าง ๆ จานข้าว ช่วงนี้เขามักจะคว่ำหน้าจอมือถือเอาไว้เสมอและไม่เอามือถือวางไปทั่ว มักจะเอามือถือติดตัวแทบจะทุกเวลา ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้เขามักจะวางมือถือทิ้งไปทั่วบางลืมว่าเอาไปวางไว้ที่ไหนเขากินข้าวโดยไม่ได้พูดอะไร น้ำใสเห็นว่าแก้วของฟีนิกซ์น้ำใกล้จะหมดเธอจึงเอื้อมไปรินน้ำให้ แต่พอเธอเอื้อมมือไป ฟีนิกซ์กลับชักมือถือหนีทำให้น้ำใสแปลกใจกับปฏิกิริยาของเขาทั้งสองมองหน้ากันโดยอัตโนมัติ ก่อนที่ฟีนิกซ์จะหลุบตาลงและกินข้าวต่อทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งสองตกอยู่ในความเงียบงันอีกครั้ง น้ำใสรู้แล้วว่ามันต้องมีอะไรไม่ปกติ เขาซ่อนอะไรไว้ในมือถืออย่างแน่นอน“ขอดูมือถือหน่อยสิ” ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองคนที่นั่งตรงข้ามกันก่อนเอ่ยถามกลับเสียงเรียบ“เอาไปทำไม”“ปกติไม่เห็นคว่ำหน้าจอโทรศัพท์ทำไมช่วงนี้ทำ

ความสัมพันธ์ของฟีนิกซ์และน้ำใสก็แย่ลงทุกวัน ความสัมพันธ์เหมือนกำลังถอยห่างกันคนละก้าว แทบจะไม่พูดคุยกัน มันเป็นความรู้สึกที่อึดอัดที่เธอคอยจับผิดเขาส่วนเขาก็คอยแต่จะรำคาญพอถามอะไรเขาไปก็ชอบพูดปัดไม่ยอมรับ พอถามจี้มาก ๆ ก็ทะเลาะกันเป็นแบบนี้แทบจะทุกครั้งจนเหนื่อยที่จะพูดคุยกันแต่ชีวิตของเธอไม่ได้มีเรื่องที่ต้องให้คิดมากเพียงเรื่องเดียว เธอยังคงต้องทำงานหาเงินไปรักษาแม่นั่นแหละคือสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเธอบริษัท ฟีรารีส อินดัสทรี จำกัดวันนี้ช่วงเช้าทางจางเหว่ยก็ได้เดินทางมาประชุมเรื่องของการผลิตรถยนต์รุ่นใหม่แต่ก็ยังไม่ได้ราคาที่พึงพอใจ พอช่วงบ่ายก็ประชุมเรื่องโครงการจะร่วมลงทุนในการก่อตั้งโรงงานรอบที่สอง ดูเหมือนทางนั้นจะยอมอ่อนให้ แต่ก็ยังไม่เป็นที่พึงพอใจของฤทธา เขาอยากถือหุ้นมากกว่าเดิมหากเป็นคนถือหุ้นมากที่สุดก็จะดีกว่าจนกระทั่งเวลาผ่านไปจนเกือบสองทุ่มการประชุมตกลงกันก็ยังคงหาข้อสรุปไม่ได้ อาจจะมีนัดมาอีกครั้งอาทิตย์หน้าทุกคนก็ทยอยออกจากห้องประชุมไป“น้ำจ๊ะ” อิงดาวเอ่ยเรียกน้ำใสจากทางด้านหลัง“คะพี่ดาว?”“อาการของแม่เป็นยังไงบ้างหลังจากเปลี่ยนโรงพยาบาล”“หมอบอกว่ามะเร็งหย

หลังที่จับได้ว่าเขาไปรับไปส่งเว็นดี้ หลังจากวันนั้นก็ไม่ได้มีเหตุการณ์อะไรแบบนั้นอีกก็ดูเหมือนฟีนิกซ์ก็จะทำอย่างที่พูด เขาเหมือนจะมาทำดีกับเธอด้วยการไปส่ง้ำใสที่บริษัทในตอนเช้า และตอนเย็นก็มารับ ทำเหมือนก่อนหน้านี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น หรือบางทีแค่กำลังทำดีให้ตายใจเธอคิดแบบนั้นวันนี้ฟีนิกซ์บอกว่าจะกลับดึกหน่อยเพราะจะซ่อมรถลูกค้าให้เสร็จ แต่น้ำใสเองก็ติดประชุมน่าจะลากยาวไปจนถึงดึกเพราะอาทิตย์หน้าทางจางเหว่ยก็จะมาพูดคุยเรื่องของสัญญาอีกครั้ง“วันนี้กลับดึกนะคืนนี้ต้องรีบซ่อมรถให้เสร็จ มีคิวส่งรถให้ลูกค้าพรุ่งนี้ตอนเช้า” เขาเอ่ยบอกขณะที่กำลังเอื้อมมาปลดเข็มขัดนิรภัยให้เธอ“แน่ใจเหรอว่าซ่อมรถจนดึก ไม่ใช่ว่าไปอยู่กับเว็นดี้สองคนหรอกใช่ไหม” เธอกวาดมองเข้าไปในดวงตาคมสีนิลคู่นั้นเพื่อหาความจริงใจที่อาจจะมีเหลืออยู่ พลางยิ้มหยันที่มันคงไม่มีอีกแล้วมีเพียงแววตาของคนที่กำลังโกหกออกมาอย่างไม่ได้รู้สึกผิดอะไร“ไม่เชื่อใจเหรอ ไปนั่งเฝ้าที่ร้านไหมล่ะไปก็ได้นะ” เขาไหวไหล่อย่างไม่ยี่หระเมื่อพูดท้าทายออกมา เขารู้อยู่แล้วว่าวันนี้เธอติดประชุมคงจะเป็นโอกาสเหมาที่จะได้ออกไปกับผู้หญิงคนนั้น“ไม่จำเป็นต้องเฝ้า