Semua Bab ไม่ควรรัก คนหมดใจ: Bab 61 - Bab 70

เว็นดี้เดินกลับมาที่โต๊ะและนั่งซึมนั่งเงียบและเหลือบมองฟีน่ากับน้ำใสเป็นระยะ ฟีน่ามองตอบและทำหน้าหยัดยิ้มเว็นดี้ยิ่งมีสีหน้ากังวลเพราะเรื่องที่บีพูดกับเธอฟีน่ากับน้ำใสก็ได้ยินหมดแล้วแต่ทั้งสองก็ยังคงไม่ได้พูดอะไรออกมาและทำเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น จนกระทั่งร้านเหล้าใกล้จะปิดจึงจะแยกย้ายกันกลับ“งั้นเดี๋ยวพี่ไปส่ง” ฟีนิกซ์ขันอาสาที่จะไปส่งเว็นดี้ทำให้ฟีน่าไม่พอใจมากนัก“เดี๋ยวหมวยไปเองดีกว่าเฮีย รถเฮียมีแค่สองที่นั่ง เฮียก็ไปกับน้ำใสเถอะ” “จะแกล้งอะไรเว็นดี้หรือเปล่า” น้ำใสมองหน้าของแฟนหนุ่มที่ดูจะเป็นห่วงคนทางนั้นมากกว่าทำให้เธอเองก็ไม่พอใจ“หมวยจะทำอะไรได้ล่ะ นี่เด็กของเฮีย” มองหน้าพี่ชายอย่างเอาเรื่อง“....”“หมายถึงเด็กที่ร้านน่ะ ไม่ได้หมายถึงเด็กแบบนั้น เฮียคงไม่ทำหรอกใช่ไหม เพราะตอนนี้มีแฟนแล้วนี่” ก่อนจะหันไปหาเว็นดี้“เธอคงไม่อยากรบกวนพี่ชายฉันที่มีแฟนแล้วหรอกใช่ไหม พี่ชายฉันก็ต้องกลับไปกับแฟนเธออย่าไปเป็นก้างขวางคอเลยจะดีกว่า” ฟีน่าเลิกคิ้วขึ้นถามเว็นดี้เองก็ไม่กล้าพูดอะไรมากนักเพราะกลัวว่าฟีน่าจะพูดอะไรให้ฟีนิกซ์ฟัง แต่เธอก็กลัวน้ำใสจะเล่าอะไรให้ฟีนิกซ์ฟังด้วยเหมือนกัน“ค่

ห้องประชุม 1การเจรจาหารือเรื่องการผลิตรถยนต์ดำเนินไปอย่างเข้มข้น ในที่สุดทางจางเหว่ยก็ตอบตกลงที่จะทำสัญญากับทางฟีราริส นั่นทำให้ฤทธาพอใจมาก เย็นนี้จึงมีการจัดงานเลี้ยงฉลองการเซ็นสัญญาร่วมกัน ฤทธาชวนพนักงานทุกคนไปกินเลี้ยงเพื่อตอบแทนความเหนื่อย และไม่ลืมที่จะชวนจางเหว่ยไปด้วยกัน“น้ำใสเย็นนี้ไปทานข้าวที่โรงแรมด้วยกันนะ” คราวนี้ฤทธาเป็นฝ่ายเอ่ยชวนน้ำใสด้วยตนเอง ซึ่งครั้งนี้เป็นการทานอาหารร่วมกับทีมงานของจางเหว่ยด้วย เพราะเป็นการเลี้ยงขอบคุณ และเลี้ยงฉลองที่จะได้ร่วมงานกันในอนาคตน้ำใสก็ตอบตกลงไปตามมารยาทแม้ว่าวันนี้ตนจะรู้สึกไม่สบายมาตั้งแต่ตอนเช้าก็ตาม เธอรู้สึกถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้นกับร่างกาย ทั้งเวียนหัวและอยากอาเจียนตลอดเวลา แต่เธอก็ทำเพียงหาซื้อยามาทานไปก่อน โดยคิดเอาเองว่าเป็นเพราะความเครียดสะสม ทั้งเรื่องงานและเรื่องความสัมพันธ์กับคนรักที่ดูเหมือนจะเดินมาถึงทางตัน ตอนนี้เธอกับฟีนิกซ์แยกห้องนอนกันแล้ว และเขาก็ดูไม่ได้ใส่ใจอะไรเลย บางทีอาจจะชอบใจเสียด้วยซ้ำที่ไม่มีเธอไปวุ่นวายในชีวิตน้ำใสเก็บของใส่กระเป๋าเตรียมตัวกลับคอนโดไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อจะออกไปงานเลี้ยง แต่จู่ ๆ อาการค

Superior raceเวลา 19.25 น.คืนนี้ที่อู่คึกคักเป็นพิเศษเพราะฟีนิกซ์จัดงานเลี้ยงฉลองวันสิ้นปีล่วงหน้าให้กับพนักงาน น้ำใสขอตามมาด้วยซึ่งเขาก็ไม่ได้ห้าม ทว่าทันทีที่เธอเดินเข้ามาในร้าน บรรยากาศกลับเปลี่ยนเป็นกระอักกระอ่วนอย่างเห็นได้ชัด พนักงานแต่ละคนมองหน้ากันเลิ่กลั่กเพราะต่างก็รู้ดีว่าช่วงนี้ฟีนิกซ์กับเว็นดี้สนิทสนมกันแค่ไหนและวันนั้นก็มีปากเสียงทะเลาะกันกับฟีนิกซ์เรื่องที่เขาไปรับไปส่งเว็นดี้อีก แต่น้ำใสกลับเลือกที่จะทำตัวปกติ ทักทายทุกคนด้วยรอยยิ้มจาง ๆ เพื่อให้สถานการณ์ไม่แย่ไปกว่าเดิมกลิ่นเหล้ากลิ่นควันบุหรี่ทำเอาเธอแทบจะทนไม่ไหว และเดินไปเข้าห้องน้ำอยู่หลายรอบเพื่ออาเจียนออกมา แต่เธอยังคงฝืนร่างกายเอาไว้ เพื่อที่จะได้คุยเรื่องสำคัญกับฟีนิกซ์ต่อหน้าพอดื่มไปได้สักพัก ลูกน้องก็เริ่มชวนกันเล่นเกมเพื่อสร้างความสนุกสนาน เว็นดี้ที่วางตัวเป็นปกติเดินเข้ามาทักทายน้ำใสด้วยท่าทางใสซื่อ“พี่น้ำใสโอเคไหม วันนี้ไม่ดื่มเหรอคะ อยากดื่มอะไรไหมเดี๋ยวหนูชงให้”“ไม่ล่ะ พอดีไม่ค่อยสบายไม่อยากกินอะไร” น้ำใสตอบเรียบ ๆ“มา ๆ ตั้งตี้ก่อนไม่เจอกันหลายวัน” จั๊ดเอ่ยชวน “สักตาเนาะเฮีย” บอลหันไปมองเจ้านายเ

วันนั้นน้ำใสก็เดินทางไปยื่นหนังสือลาออกจากบริษัททันที น้ำใสได้รับเงินพิเศษจากการทำสัญญากับแอลเจดับเบิ้ลยู ซึ่งเธอคิดว่าเงินก้อนนี้น่าจะเพียงพอต่อการรักษาแม่แล้ว เธอจึงตัดสินใจลาออกเพราะอยากไปพักกายพักใจจากเรื่องหนักหนาที่เกิดขึ้น และขอเวลาคิดทบทวนว่าจะทำอย่างไรต่อไปกับเด็กในท้องที่นับวันจะยิ่งเติบโตขึ้นเรื่อย ๆหนังสือลาออกถูกส่งขึ้นมาถึงมือฤทธาที่ห้องทำงาน โดยมีอิงดาวเป็นคนนำมาให้เขามองดูใบลาออกนั้นก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างรู้สึกโล่งใจและเสียดายไปในเวลาเดียวกัน“เฮ้อ น่าเสียดาย อยากจะใช้งานเธอต่อไปอีกสักหน่อย แต่ว่าสำหรับน้ำใสถือว่าทำได้ดีมากแล้ว”“แล้วเรื่องสัญญาก่อตั้งโรงงานท่านจะทำอย่างไรคะ”“คนอยู่ก็ต้องทำหน้าที่แทน แค่พนักงานออกไปคนเดียว เดี๋ยวก็หาใหม่ แต่ก็ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้”“เมื่อวานคุณฟีนิกซ์นอนกับเด็กที่ร้านแล้วคุณน้ำใสไปเจอเข้าค่ะ” อิงดาวรายงานเสียงเรียบ“เจอแบบนั้นก็น่าสงสารอยู่นะ แต่เพราะเธอยังไม่เหมาะสม หากเธอมีเงินหรือตระกูลดีกว่านี้หน่อย ฉันก็คงไม่ต้องทำแบบนี้ แล้วเรื่องคงไม่ต้องลงเอยแบบนี้”“ฉันได้รับรายงานมาจากห้องพยาบาลค่ะว่าคุณน้ำใสกำลังท้องอยู่ด้วยค่ะ”“หึ ได้ผ

ระหว่างที่น้ำใสพักอยู่ที่บ้านกับแม่ เธอไม่ได้อยู่นิ่งเฉย หญิงสาวลองยื่นเรซูเม่ไปยังหลายบริษัท ด้วยประวัติการทำงานที่เคยผ่านบริษัทใหญ่อย่างฟีราริสมาก่อน ทำให้มีหลายที่ให้ความสนใจตัวเธอทว่าการหางานใหม่ในภาวะเศรษฐกิจย่ำแย่แบบนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย รายจ่ายมีอยู่ทุกวันทำให้เธอขาดรายได้ไม่ได้เลย แต่ดูเหมือนโชคจะไม่เข้าข้างนัก เพราะเมื่อบริษัทส่วนใหญ่ทราบเรื่องการตั้งครรภ์ของเธอ เธอก็มักจะถูกปฏิเสธอย่างสุภาพ ซึ่งน้ำใสเองก็เข้าใจในเหตุผลของพวกเขาเป็นอย่างดีRrrrrrrระหว่างที่เธอกำลังรอสัมภาษณ์งานในบริษัทแห่งหนึ่งหน้าจอโทรศัพท์ก็ปรากฏชื่อของ จางเหว่ย น้ำใสขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความแปลกใจที่เขาติดต่อมาในช่วงเวลานี้ แต่เธอก็ตัดสินใจกดรับสาย บางทีอาจจะมีธุระกับเธอ“สวัสดีค่ะ”(สวัสดีครับคุณน้ำใส)“คุณจางเหว่ยมีอะไรหรือเปล่าคะ”(ผมพึ่งรู้ข่าวว่าคุณลาออกจากฟีรารีสแล้วเหรอครับ)“ใช่ค่ะ ฉันลาออกมาได้หลายวันแล้ว”(คุณพอจะมีเวลาไหมครับ ผมอยากจะคุยกับคุณ และมีอะไรจะให้คุณดูด้วย)“ตอนนี้ฉันอยู่ต่างจังหวัดค่ะ”(งั้นเรานัดเจอกันคุณสะดวกไหมครับ เรื่องนี้สำคัญกับคุณมากคุณควรได้รู้)“งั้นเอาเป็นวันมะรืนนี้ช่วงบ่าย