Semua Bab ไม่ควร(เสี่ยง)รัก มาเฟียเจ้าหนี้: Bab 11 - Bab 20

ในเย็นวันที่เผาศพแม่ของเต้าหู้ เฉินบอกว่าเขามีธุระด่วนจะต้องรีบไปจัดการเลยไม่ได้อยู่ค้างต่อที่บ้านของเต้าหู้อย่างที่ตั้งใจเอาไว้ ใบหน้าหล่อแสดงออกถึงความเสียดาย แต่ถ้าไม่ไปจัดการด้วยตัวเองมันก็ไม่มีความหมาย เพราะเขาเองก็รอเวลานี้มาถึงสามปีแล้วเมื่อลูกน้องแจ้งมาว่าเจอเสี่ยทรงเกียรติแล้ว แต่ถึงตัวเองไม่อยู่ ก็ยังคงให้ลูกน้องอย่างจ๊อดกับแจ๊ดคอยเฝ้าเวรยามที่หน้าบ้านให้ตอนกลางคืนคอยดูแลเรื่องความปลอดภัย หลายวันต่อมาเต้าหู้สอบปลายภาคเสร็จแล้ว และเรียนจบมัธยมปลายอย่างสมบูรณ์ เหลือเพียงแค่รอฟังประกาศผลการสอบเข้ามหาลัยที่เธอกับเพื่อนๆ ตั้งใจเอาไว้ตั้งแต่แรก คือการสอบเข้าไปเรียนบัญชี ในคณะบริหารในมหาลัยเดียวกันกับรุ่นพี่ที่เธอเคยแอบชอบและปลื้มมากๆ อย่าง ภีม ส่วนเฉินที่ยังไม่กลับมาก็ให้จ๊อดกับแจ๊ดคอยอยู่ดูแลเต้าหู้ คอยซื้อข้าวมาให้เธอตลอดเวลาเธอจะทำอาหารกินเองจ๊อดกับแจ๊ดนั้นจะมาขัดตลอด ไม่รู้ทำไมสรุปวันนั้นเธอทำอร่อยจริงไหม แล้วไอ้รสชาติที่เข้มข้นนั้นมันรสชาติยังไง ระหว่างนี้เธอก็ไม่ได้อยู่เฉยออกไปหางานทำเก็บเงิน เพราะตอนนี้ทุกนาทีมีค่า ค่าที่หมายถึงค่าใช้จ่ายสารพัดทั้งค่าเทอม ค่ากินอยู่ ค่

"หรือว่าคุณ….ชอบหนูคะ” เพราะเห็นเขามาทำดีด้วย ถึงตัวไม่อยู่ก็ยังให้ลูกน้องมาดูแลแทน อย่างวันนี้จู่ๆ ก็มาโผล่ที่ร้าน มาช่วยเธอจากลูกค้าที่มอมเหล้าเธออีก มันไม่ใช่การดูแลเพราะความสงสาร แล้วมันจะเป็นอะไรล่ะ ถ้าไม่ใช่ว่าชอบ? พอเฉินได้ยินคำถามของเธอก็ทำให้เขาฉุกคิดถึงความรู้สึกที่ตัวเองกำลังสับสนมาตลอดหลายวัน จนตอนนี้น่าจะได้คำตอบแล้ว “ถ้าฉันชอบเธอจริงๆ เธอจะทำยังไงเหรอเต้าหู้” น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามทำให้เธอชะงักไปเหมือนกัน ไม่คิดว่าเขาจะตอบกลับมาแบบนี้ก่อนที่ใบหน้าหล่อจะค่อยๆ เคลื่อนเข้าใกล้ ใบหน้าหล่อเหลาดูไร้ที่ติ นัยน์ตาสีอำพัน ราวกับกำลังสะกดให้เธอหยุดนิ่งอยู่กับที่ ไม่อาจละสายตาจากดวงตาคู่นั้นได้ ไม่นานริมฝีปากของเขาก็ทาบทับลงบนริมฝีปากอันอ่อนนุ่มราวกับมาชเมลโล่ ก่อนที่เธอจะหลับตาพริ้มปล่อยให้เขาเป็นคนคุมเกม คนตัวเล็กไม่ประสีประสากับการจูบเพราะนี่มันคือจูบแรกของเธอ ร่างกายเล็กร้อนรุ่มขณะที่เขาค่อยใช้ร่างกายกดเธอลงนอนแนบไปบนโซฟา และคร่อมเธอเอาไว้อย่างสมบูรณ์ มือของเขาไม่อยู่นิ่งกลับลูบไล้ไปทั่วกายบาง สร้างความรู้สึกวาบหวามอย่างที่ไม่เคยสั

“ยุงที่ดูดคอแกเนี่ยมีสองขาปะ” ส้มลิ้มนี่มันรู้จะรู้เยอะเกินไปแล้ว เธอคนอย่างมันไม่เชื่อที่เธอพูดหรอกแต่จะบอกความจริงก็ไม่ได้ เดี๋ยวเพื่อนจะตกใจ เพราะคนที่ทำก็เป็นเจ้าหนี้ด้วยเนี่ยน่ะสิ เดี๋ยวเพื่อนก็ได้คิดว่าเอาตัวเข้าแลกเพื่อใช้หนี้อีก “ยุงบ้าอะไรมีสองขา ปกติยุงมันก็มีแปดขาปะวะ” “หกจ้ะ” “เออนั่นแหละ ยุงอะไรจะมีกี่ขาก็ช่างเถอะอย่าไปสนใจยุงมันเลย” “นึกว่าจะเก็บเวอร์จิ้นเอาไว้ให้พี่ภีมซะอีก” “จะบ้าเหรอ ไม่เคยคิดแบบนั้น” “ก็เห็นไม่คบใครสักที มีคนมาจีบก็ไม่เอา แถมยังตั้งใจเรียนสอบเข้ามหาลัยเดียวกันกับพี่เขาอีก” ในตอนนั้นเธอชอบภีมจริงๆ แต่ตอนนี้คิดว่าน่าจะไม่ได้ชอบแล้วแต่เขาก็ยังคงเป็นแรงบันดาลใจในการทำให้เธอตั้งใจเรียน ถึงจะเรียนได้ไม่เก่งมากก็ตามที ส่วนเรื่องที่บอกว่าไม่ยอมคบใครก็ไม่ใช่เพราะเขาหรอก เธอแค่รู้สึกว่ายังไม่เจอใครถูกใจพอที่จะเปิดใจคบเท่านั้นเอง “ฉันแค่เห็นพี่เขาเป็นไอดอลในการเรียน แล้วตอนนี้ฉันก็เวอร์จิ้นอยู่ ยังไม่มีใครทั้งนั้นแหละ” “จ้าๆ ก็ไม่มีก็ไม่มี แต่ข

ใบหน้าหล่อเลื่อนลงไปเบื้องล่างมือก็เกี่ยวถอดแพนตี้ตัวน้อยออกไปจนพ้นทาง เผยให้เห็นกลีบดอกไม้สีขาวนวลไร้ขนดูน่ารัก มีกลิ่นหอมอ่อนๆ ชวนลิ้มลอง “จิกผมฉันก็ได้นะถ้าเสียว” จับมือที่จำผ้าปูแน่นให้เปลี่ยนมาจับที่หัวเขาแทน พูดเสร็จก็ดูดชิมน้ำหวานที่ไหลออกมาอย่างเอร็ดอร่อย ร่างบางแอ่นสะโพกขึ้นลงเป็นจังหวะตามความเสียวซ่าน พลางส่งเสียงดังออกมาเป็นระยะๆ ไม่นานร่างกายก็เกร็งกระตุกถึงจุดสูงสุดไปหนึ่งครั้งด้วยลิ้น “เสร็จแล้ว?” หยัดกายขึ้นนั่งคุกเข่าเพราะเห็นว่าทำได้แค่แป๊บเดียวเธอเสร็จแล้ว ไม่ได้ทำนานเหรอ ทำไมเสร็จเร็ว? เขาก็ไม่ได้คาดหวังว่าเธอจะต้องเป็นสาวบริสุทธิ์ เพราะวัยรุ่นมีแฟนจะมีอะไรกับแฟนมาบ้างก็ไม่แปลก แล้วสวยขนาดนี้จะไม่มีแฟนเลยได้ยังไง จับงัดแก่นกายที่ขยายตัวได้ที่ออกมาชักรูดนานแล้วที่มันไม่ได้ “อาจจะจุกหน่อยนะ ของฉันมันใหญ่” พอได้ยินถึงกับรีบผงกหัวขึ้นมองคนที่ฝากรอยที่คอเธอไว้เมื่อวาน ไหนดูหน่อยว่าจะใหญ่จริงอย่างที่พูดไหม หรือแค่คุยโม้โอ้อวด พอเห็นชัดๆ ถึงกับตะลึง ยุงตัวนี้ไม่ได้มีสองขาแต่มีถึงสามขา แล้วตอ

“แกกดออดผิดบ้านหรือเปล่าส้มลิ้ม” “นี่ก็บ้านเต้าหู้แล้วนะ ปกติก็มาตรงนี้ตลอด จะผิดได้ไง” “มาหาเต้าหู้เหรอ เข้ามาสิ” เฉินทำหน้าตาปกติแต่ ไม่ใช่กับส้มลิ้มและจีจี้ ที่เดินตามเข้ามาอย่างอึ้งๆ เพื่อนพาผู้ชายมานอนที่บ้าน? “เต้าหู้อาบน้ำอยู่ เดี๋ยวก็คงออกมา ทำตัวตามสบายเล