LOGINทั้งลูกน้องของเฉินและเพื่อนสนิทของเต้าหู้เห็นดังนั้นจึงออกไปอย่างเงียบๆ เพื่อให้ทั้งสองได้ใช้เวลาที่แสนวิเศษนี้ร่วมกัน “ตื่นแล้วเหรอคะ” “ตื่นแล้วครับ” หญิงสาวคลายกอดจากเขาก่อนรีบปาดเช็ดน้ำตาของตนออก จากใบหน้า เฉินที่เอ็นดูคนรักก็ช่วยเช็ดออกให้ “ร้องไห้ทำไม”
“เป็นยังไงบ้าง” “ขอโทษนะที่ออกไปช่วยไม่ได้ ฉันได้ยินเสียงข้างนอกนั้นหมดแต่ว่าฉันไม่มีแรงเลย” พลอยเองก็รู้สึกผิดที่ตนเองไม่สามารถออกไปช่วยเพื่อนได้ เธอเองก็ไม่มีแรงพอที่จะลุกขึ้นจากเตียงเลยด้วยซ้ำ เพราะเธอมีอาการตกเลือดจากการทำแท้ง “ไม่เป็นไร แค่แกปลอดภัยฉันก็ดีใจแล้ว”
หลังจากเหตุการณ์นั้นตำรวจก็จับตัวของภีมไปรับโทษตามกฎหมาย และยังค้นพบหลักฐานที่ภีมและพ่อร่วมกันทำความผิด ปิดบัง อำพรางมาตลอดหลายปีอีกมากมาย ภาพที่เห็นว่าภีมนั้นเป็นสุภาพบุรุษไม่ยุ่งกับผู้หญิงคนไหน หรือไม่เคยมีข่าวเสียหายเป็นเพราะว่าภีมมักจะอัดคลิปที่ตนมีอะไรกับผู้หญิงที่คบกันอยู่เอาไว้สำห
“แค่แผลนิดเดียวเองเฮีย อย่าสนใจเลย รีบไปหาหมอเถอะ” “ตอบเฮียมา ถ้าไม่ตอบเฮียไม่ไป” เพราะเฉินเป็นคนดื้อรั้น ที่ถามเพราะต้องการคำตอบถ้าเธอไม่ตอบเขาคงไม่ยอมไปหาหมออย่างที่พูดแน่นอน คนตัวเล็กทำได้เพียงพยักหน้า ทำให้เฉินถึงกับฟิวส์ขาดรีบเดินออกไป เต้าหู้รีบตามออกมาเห็นว่า ภีมกำลังโดนจ๊อดและแจ๊
ขณะที่ใจจะอยากยอมแพ้ แต่พอภีมจะขึ้นมาคร่อมตัวเธอบนโซฟา สองเท้าที่ไม่ได้ถูกมัดก็กระแทกแรงๆ ไปที่หน้าอกภีมจนเขาหงายหลังลงไปกับพื้น “อีเหี้ยเอ๊ย” เขาสบถคำออกมาเพราะแรงถีบที่รุนแรงจนจุก เธอพยายามพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล เพราะมือที่ถูกมัดไว้ด้านหลังทำให้ขยับตัวยาก พอนั่ง
เต้าหู้ขึ้นมาจนถึงหน้าห้องของพลอย เธอทำการกดกระดิ่งหน้าห้องไม่นานคนด้านในเปิดประตูให้ “พี่ภีม?!” เต้าหู้ผงะก่อนที่จะก้าวถอยหลังด้วยความประหลาดใจ แต่กลับถูกภีมกระชากอย่างแรงจนตัวเธอเข้าไปในห้องก่อนเขาจะล็อกประตู “ทำไมพี่มาอยู่ที่นี่” เธอพยายามก้าวถอยห่างจากภีมแต่กลับเดินรุกเข้
“แก่แล้วก็ควรเข้าวัด แต่ถ้าอยากโดนซัดก็เข้ามา” สายตาเฉินดูเอาจริงทำให้เสี่ยแก่ไม่กล้ารั้งต่อ แถมจ๊อดกับแจ๊ดยังเข้ามาเป็นกำลังเสริมให้ดูน่ากลัวอีก มันเลยต้องยอมแพ้ไป เฉินถอดเสื้อโค้ตของตัวเองออกมาคลุมให้คนตัวเล็กเพราะชุดที่มันสั้นจนน่ารำคาญสำหรับเขา ก่อนจะอุ้มช้อนตัวของเธอขึ้น แล้วจึงพาเธอกลับไปที
"หรือว่าคุณ….ชอบหนูคะ” เพราะเห็นเขามาทำดีด้วย ถึงตัวไม่อยู่ก็ยังให้ลูกน้องมาดูแลแทน อย่างวันนี้จู่ๆ ก็มาโผล่ที่ร้าน มาช่วยเธอจากลูกค้าที่มอมเหล้าเธออีก มันไม่ใช่การดูแลเพราะความสงสาร แล้วมันจะเป็นอะไรล่ะ ถ้าไม่ใช่ว่าชอบ? พอเฉินได้ยินคำถามของเธอก็ทำให้เขาฉุกคิดถึงความรู้สึกที่
ในเย็นวันที่เผาศพแม่ของเต้าหู้ เฉินบอกว่าเขามีธุระด่วนจะต้องรีบไปจัดการเลยไม่ได้อยู่ค้างต่อที่บ้านของเต้าหู้อย่างที่ตั้งใจเอาไว้ ใบหน้าหล่อแสดงออกถึงความเสียดาย แต่ถ้าไม่ไปจัดการด้วยตัวเองมันก็ไม่มีความหมาย เพราะเขาเองก็รอเวลานี้มาถึงสามปีแล้วเมื่อลูกน้องแจ้งมาว่าเจอเสี่ยทรงเกียรติแล้ว แต่ถึงตัวเ
“เฮียจะบ้าหรือไง เอาเสื้อหนูคืนมาเลย” เธอพยายามยื้อแย่งชุดจากเขาแต่เขากลับยกขึ้นสูงหเหนือหัวจนสุดแขน แม้เธอจะเขย่งปลายเท้าหรือกระโดดก็ไม่สามารถเอาคืนมาได้ ตอนเด็กเขากินเสาไฟเป็นอาหารเหรอเขาถึงได้สูงแบบนี้ “ไม่คืน จะถอดหมดก็ได้นะ อยากโชว์ไม่ใช่เหรอเอาสิเอาเต็มที่เลย แต่คนที่จะเห็นเราในสภา







