เช้าวันต่อมาฉันลุกขึ้นแต่เช้าและพบกับสภาพตัวเองที่ตอนนี้นอนอยู่คอนโดเดิมที่ไม่ใช่ที่บ้าน แสดงว่าเมื่อตื่นคือเรื่องจริงงั้นหรอฉันบ่นพึมพำกับตัวเองสักพักจึงเดินลุกไปอาบน้ำแต่งหน้าแต่งตัวและกำลังจะออกไปจากห้องเพื่อไปมหาลัยต่อ"อ้าว มอนิ่งครับที่รัก เราผัดข้าวให้เดมนะ ว่าจะไปเรียกอยู่พอดีเลย""ขะ ขอบใจนะ""มัวแต่ยืนอึ้งอยู่นั่นแหละ ไปนั่งได้แล้วครับ"เวกัสจับตัวพาฉันเดินไปนั่งที่โต๊ะทานข้าวพร้อมกับขยี้หัวฉันไปรอบหนึ่งนี่ไม่ใช่ความฝันงั้นหรอหรือฉันยังไม่ตื่น ฉันหยิกแขนตัวเองไปรอบหนึ่งและเผลอร้องออกมาเสียงดังจนเวกัสถึงกับตกใจและรีบคว้าแขนของฉันมาดูทันที"โอ้ยยย""เดมหยิกแขนตัวเองทำไมครับ มีอะไรรึเปล่า แดงเลยเห็นไหม""ปล่อยได้แล้ว แกรีบไปกินข้าวเหอะเดี๋ยวสายเอาแล้วจะมาโทษฉันอีก"
Read more
