All Chapters of เล่ห์ร้าย(นาย)คนเลว | นายน์xฟ้าใส: Chapter 11 - Chapter 20

"กล้ามากนะที่พากันหลอกกู" เขายังรู้สึกเคืองกับเรื่องเมื่อวาน ที่เธอโกหกเขา ว่าเธอไปมีอะไรกับไอ้ภีม"..." เธอก็เพียงแต่หันไปทางอื่น ก็ยอมรับว่าไม่กล้าสบตาเขา ทั้งรู้สึกอายลึก ๆ ที่เขาจับได้ และแทนที่จะเลิกยุ่งกับเธอ แต่กับโหมกระหน่ำกับร่างกายเธอ จนเหน็บเหนื่อยเกือบขาดใจเหมือนเมื่อคืน"มึงรู้ไหมเมื่อวานกูเกือบได้ฆ่าคนตาย!""กะ...แกทำอะไร" เธอก็ถามขึ้นด้วยความตกใจ เพราะรู้อยู่แล้วว่าเขาเป็นคนหัวร้อน ยิ่งเรื่องเธอเขายิ่งเซนซิทีฟ และมักทำอะไรที่รุนแรง แม้กระทั่งลูกน้องของพ่อเขา ที่เคยพูดทลึ่งกับเธอที่บ้าน นั่นก็โดนเขาซ้อมเกือบตาย"ก็เอาเลือดหัวไอ้คนที่มันปากดี พูดเรื่องมึงกับไอ้ภีมออกไง""บ้าไปแล้ว! ทำไมต้องทำรุนแรงขนาดนั้นด้วย""มึงจะได้รู้ไง ว่าอะไรที่เป็นของของกู ใครก็อย่าได้มายุ่ง ถ้ากูไม่โยนทิ้งให้ ก็อย่าหวังว่าจะคาบไปได้""ฉันไม่ใช่ของ ๆ แก แล้วแกก็เป็นคนยัดเยียดฉันไปให้เขาเอง" เธอพูดออกมาพร้อมกับ แววตาที่แดงก่ำ"..." เขาก็นิ่งไปเมื่อได้ยินประโยคนั้น เพราะคนอย่างเขาไม่เคยเสียฟอร์มให้ใคร และยิ่งกับคนอย่างไอ้ภีม เขายิ่งยอมไม่ได้เด็ดขาด และเรื่องนี้ก็คงเป็นเรื่องที่พลาดที่สุดในชีวิตจริง

กัญจาวีร์ Talkด้วยที่เธอนึกได้ว่าอยากซื้อของ ก็เลยออกมาเดินห้างแถวหอ ก็ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะบังเอิญไปเจอผู้ชายคนนั้นได้ และเขาก็มากับผู้หญิงอีกคน ที่ดูสวยน่ารักมาก ความรู้สึกในสิ่งที่เห็นมันจุกที่อกจน ต้องรีบเดินออกจากตรงนั้นไปเธอก็เดินเข้าห้องน้ำอย่างคนที่คิดมาก ทำธุระสักพักแล้วเดินออกมา ในตอนนั้นก็บังเอิญเห็นผู้หญิงคนที่มากับเขา กำลังร้องไห้พร้อมกับล้างมืออยู่ จนเธออดแปลกใจไม่ได้ แต่ก็รีบเดินออกไปจากห้องน้ำทันทีด้วยความซวยของเธอ ก็บังเอิญพบกับเขาที่หน้าห้องน้ำพอดี และเขาที่เห็นเธอก็เหมือนจะชะงักไปเช่นกัน"..." ทั้งคู่มองหน้ากันแต่ไม่ได้พูดอะไร"เสร็จแล้วเรารีบไปกันเถอะ" เมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำ ผู้หญิงคนนั้นก็เกาะแขนเขา และกำลังจะเดินไป"เดี๋ยว" เขาพูดกับผู้หญิงข้างกาย แต่สายตากับมองไปที่เธอ"มีอะไรหรือเปล่า" ชมพูถามอย่างไม่เข้าใจ"มาทำอะไร" แต่เขากลับหันไปถามเธอ"มาซื้อของ" เธอก็ตอบ และกำลังจะเดินออกไป"นี่รู้จักกันด้วยเหรอ""อืม""นายน์ แล้วผู้หญิงคนนี้เป็นใคร!" ชมพูก็ถามขึ้นด้วยความไม่พอใจ ด้วยที่ดูแล้วผู้หญิงคนนี้สวยมาก คงเป็นอีกหนึ่งในผู้หญิงของเขาไม่ต่างจากเธอ"กลับ!" เขาพูด

6 ปีผ่านไปณ ซีแอตเทิล รัฐวอชิงตันบนเรือสำราญ Gaily of the Seaชายหนุ่มใส่สูทสีดำสนิท นั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวใหญ่ ในห้องรับแขกของเรือสำราญสุดหรู สายตาคมก็มองออกไปยังทะเลที่กว้างใหญ่ สงบนิ่งราวกับผืนทราย มันช่างน่าหลงใหลมาก เวลาที่อยู่ในเรือสำราญแบบนี้ ทำไมเขารู้สึกสบายใจมาก"ทุกคนอยู่ที่ห้องประชุมแล้วครับนาย" เสียงของลูกน้องคนสนิท เข้ามาตามพร้อมกับแสดงสีหน้าที่กังวลใจ"อืม" เขาตอบรับเพียงสั้น ๆ ก่อนจะลุกขึ้นและติดกระดุมสูท ที่ใส่มาอย่างเป็นทางการวันนี้"เอ่อ แน่ใจแล้วใช่ไหมครับนาย""อืม" เขาตอบด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย ก่อนจะเดินออกไปในทันที"คุณกิติกร" ทุกคนที่อยู่ในห้องก็ต่างมองมาด้วยความตกใจ เพราะไม่คิดว่าเขาจะมาในวันนี้"แปลกใจเหรอครับที่เห็นผม" เขาพูดพร้อมกับหรี่ตามอง ก่อนจะยิ้มมุมปาก"ครับ ผมไม่คิดว่าวันนี้คุณกิติกรจะมาด้วยตัวเอง เลยไม่ได้ออกไปต้อนรับ ปกติก็เห็นแต่มอบอำนาจให้คุณเค่อฟาน มาไม่ใช่เหรอครับ""ครับ วันนี้วันสำคัญ ผมจะมาเซ็นสัญญาด้วยตัวเอง""สัญญา?""เรือคีร่า และกิจการทุกอย่างบนนั้น""ผมยังไม่พร้อม...""หึ ตกลงกันหลายครั้งแล้วนะครับคุณธีธัช จะอัฟราคาไปถึงไหน""ไม่ได้จะอัฟรา

"คุณแม่ กลับมาแล้วหรือคะ น้องวันใหม่ตื่นแล้วค่ะ" เสียงใสแจ๋วก็ดังขึ้น พร้อมกับกอดตุ๊กตาคิตตี้ตัวโปรด รีบวิ่งมาหาแม่กับยาย"หนูไม่สบายอยู่ ทำไมวิ่งแบบนั้นล่ะลูก" ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่ตำหนิ"หายแล้วค่ะคุณแม่ คุณหมอฉีดยานะ เจ๊บเจ็บ ไม่เอาแล้วนะคะคุณยาย" เด็กน้อยพูดด้วยน้ำเสียงที่ออดอ้อน กอดคนนั้นทีกอดคนนี้ที เป็นแบบนี้ทุกวันให้ได้ชื่นใจน้องวันใหม่ กัญญากร ลูกสาวแสนน่ารัก ตัวกลมของเธอ ในวัย 5 ขวบ ที่ตอนนี้กำลังช่างพูดช่างถามเป็นที่สุด ให้แม่กับยายได้ปวดหัวทุกวัน"ก็ลองดื้ออีกสิคะ ถ้ากินอาหารที่ไม่มีประโยชน์ แล้วก็ไม่ดูแลตัวเอง ก็จะได้กลับไปฉีดยาอีก คราวหน้าแม่จะบอกให้คุณหมอ ฉีดให้หลาย ๆ เข็มเลย""ไม่เอานะคะ น้องวันใหม่จะกินอาหารที่มีประโยชน์ กินผักเหมือนคุณยายทำให้ด้วย จะได้ไม่ต้องกลับไปหาคุณหมออีก แล้วก็จะได้ไปเรียนให้ทันเพื่อน ดีไหมคะคุณยาย""ดีที่สุดเลยค่ะ เด็กดีต้องไม่ดื้อ ดูแลตัวเอง กินอาหารที่มีประโยชน์ จะได้ไม่ต้องป่วย และก็ไม่ได้ไปหาคุณหมอฉีดยาอีกด้วย" ป้ามลก็สอนหลานสาวด้วยเหตุผล ก่อนจะคว้าตัวมากอดและหอมอย่างรักใคร่"ค่ะ น้องวันใหม่จะไม่ดื้อเลย""ทำให้ได้อย่างที่พูดนะคะ" กัญจา

เมื่อเข้ามาภายในห้องทำงานที่อยู่บนเรือ เขาก็เพียงแต่นั่งเหม่อ และมองออกไปทางทะเล อย่างคนที่ล่องลอย หาความสุขในชีวิตไม่เจอ"ขออนุญาตครับนาย นี่คือเอกสารเพิ่มเติม เกี่ยวกับบริษัทนี้""อือ แล้วเรื่องที่ให้ไปสืบเป็นยังไงบ้าง""ได้เรื่องแล้วครับ""เป็นอย่างที่คิดไหม""ครับ พ่อของคุณธีธัช เป็นคนก่อตั้งบริษัท Grandly Cruise ขึ้นมาและให้น้องชายมาทำงานด้วย แต่น้องชายเสียแล้วนะครับ แล้วลูกสาวของน้องชาย เอ่อ...หลานสาว ก็มาทำงานที่นี่ ก็คือคุณออร่า นั่นแหละครับ""เป็นแบบนี้นี่เอง""แล้วทั้งคู่ก็ไม่ค่อยถูกกันนะครับ คุณธีธัช เป็นคนที่ทำงานเก่งมากคนหนึ่ง เป็นที่รักของลูกน้องทุกคน แต่คุณออร่าไม่ค่อยดีครับนาย""งั้นเหรอ แล้วอย่างอื่นล่ะ""เรื่องที่บริษัทมีหนอนบ่อนไส้ อันนี้ยังไม่มีหลักฐานครับ แต่จากที่หาข้อมูลมา ไม่ผิดแน่""คุณออร่า?""ครับ"กัญจาวีร์ Talkหลังจากเลิกงานแล้ว ธีธัชก็อาสาพาเด็กหญิงมากินไอติม ที่ร้านชื่อดังแห่งหนึ่ง ทำให้คนเป็นแม่รู้สึกเกรงใจ บ่อยครั้งที่เธอห้ามเขา แต่ก็ไม่เป็นผลเพราะเขาจะดีกับเธอและลูกสาวแบบนี้เสมอ"คุณธีธัช ไม่น่าตามใจน้องวันใหม่เลยนะคะ" เธอพูดพร้อมกับถอนหายใจ เพราะเป็