All Chapters of เล่ห์ร้าย(นาย)คนเลว | นายน์xฟ้าใส: Chapter 21 - Chapter 30

"กัญ ปูเป้ มาอยู่ตรงนี้กันนี่เอง" เสียงพนักงานอีกคนก็ดังขึ้นพอดี"อ่อ มายืนจิบชากันนิดหน่อยค่ะ" ปูเป้ก็พูดขึ้น พร้อมกับดึงแขนกัญจาวีร์มายืนข้าง ๆ ตัวเอง"ห้องประชุมพร้อมแล้ว รีบเข้าไปกันเถอะ เดี๋ยวคุณออร่าก็ว่าเอาหรอก""จริงด้วย ขอบคุณนะคะคุณวีน่า ไปกันเถอะพี่กัญ""ดะ...เดี๋ยว" พูดยังไม่ทันจบ ก็โดนรุ่นน้องคนสนิทลากออกไปก่อน ก็เลยยังไม่ทันได้เห็นหน้าผู้บริหารสุดหล่อ ที่หลายคนก็คงหมายปอง คิดได้แบบนั้นก็สายหัวเบา ๆ เพราะปกติก็ไม่ใช่คนสนใจเรื่องอะไรแบบนี้อยู่แล้ว"นายครับ มีคนแอบมอง" ลูกน้องที่หูตาไวของเขา ก็รีบพูดขึ้นเมื่อเห็นเงาของผู้หญิงสองคน ที่ยืนมองพวกเขาอยู่ชั้นบน อย่างให้ความสนใจ"พวกสอดรู้สอดเห็นหรือเปล่า" เขาก็พูดอย่างไม่สนใจ คงไม่มีใครกล้ามาลอบยิงเขาตรงนี้หรอก"ครับ ที่นี่คนไทยเยอะ""หึ" แล้วเขาก็หัวเราะในลำคอ ชอบใจในคำพูดของลูกน้องตัวเองและตอนนี้ผู้บริหาร และพนักงานที่สำคัญทุกคน ก็ต่างนั่งรอที่ห้องประชุม วันนี้มีการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ของบริษัทเกิดขึ้น แล้วหลายคนก็ยังไม่รู้ ว่าอาชีพการงานของตัวเองจะเป็นยังไงต่อจากนี้ ก็ไม่รู้ว่าผู้บริหารคนใหม่ จะเป็นคนยังไงเหมือนกัน"เป็น

"ฟ้าใส" พอเธอเดินออกมาจากห้องทำงานของธีธัช เขาก็เดินตามออกมาติด ๆ พร้อมกับดึงเธอให้ตามเขาไป"..." เธอก็รีบขัดขืนด้วยความตกใจ แต่ยังไงก็ไม่เป็นผล เพราะสู้แรงคนอย่างเขาไม่ไหว ยิ่งถ้าจะกรีดร้อง คนอื่นก็อาจจะรู้ได้ ว่าเธอกับผู้ชายคนนี้รู้จักกันมาก่อน ยังไงวันนี้ก็คงหนีเขาไม่พ้นแล้ว"หนีมาทำไมวะ!" เขาตะโกนขึ้นเสียงดัง เมื่ออยู่กันตามลำพัง จนเธอสดุ้งและได้สบตากับเขาอีกครั้ง ความรู้สึกมันอธิบายไม่ถูกเลย เธอจุกไปทั้งอก ผู้ชายสารเลวคนนี้ จะมาดึงตัวเธอกลับเข้าไปอยู่ในชีวิตเขาอีกแล้ว"คุณพูดเรื่องอะไร" เธอก็พยายามทำเนียนจำเขาไม่ได้"พูดเรื่องอะไรงั้นเหรอ" เมื่อได้ยินเธอพูดแบบนั้น เขาก็ดึงตัวเธอเข้ามากอด ร่างกายทุกส่วนของทั้งคู่แนบชิดกัน จนได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นกระหน่ำของกันและกันอย่างชัดเจนเมื่อได้อยู่ในอ้อมกอดของกันและกันอีกครั้ง ทั้งคู่ก็เหมือนตกอยู่ในภวังค์ ความรู้สึกอบอุ่นมันอบอวลไปทั้งหัวใจ อ้อมกอดที่เคยมีกันและกัน เขาคิดถึงร่างกายที่บอบบางนี้ทุกวัน อยากกอดไว้แบบนี้นาน ๆ ไม่อยากปล่อยเธอไปไหนอีกแล้วลึก ๆ ของความรู้สึกเธอเองก็คิดถึงอ้อมกอดของเขา อย่างปฏิเสธไม่ได้ 6 ปีแล้วที่จากกันมา สมองคอ

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่รู้สึกเหนื่อยล้า สัปดาห์หน้าเธอต้อง ออกไปทำงานในพื้นที่ห่างไกล เป็นครั้งแรกที่ต้องห่างจากแก้วตาดวงใจ ที่เธอกำลังนอนกอดอยู่ตอนนี้"คุณแม่คะ วันนี้คุณพ่อของเนลล่า มารับที่โรงเรียนด้วยค่ะ แล้วก็เอาขนมมาให้เนลล่าแบ่งเพื่อนเยอะเลย เยอะแบบนี้เลยค่ะ" เด็กหญิงพูดพร้อมกับทำมือใหญ่โตมโหฬาร ให้ผู้เป็นแม่ดูอย่างเห็นภาพ"จริงเหรอคะลูก แล้วหนูขอบคุณไปหรือยัง" คนเป็นแม่ก็ยิ้มอย่างเอ็นดู"ขอบคุณแล้วค่ะ คุณพ่อของเนลล่าใจดีที่สุดในโลกเลย ถ้าพ่อของน้องวันใหม่อยู่ ก็คงจะใจดีซื้อขนมมาให้น้องวันใหม่ไปฝากเพื่อน ๆ เหมือนกันใช่ไหมคะคุณแม่""เอ่อ...ค่ะ" เธอก็ตอบอย่างกระอักกระอ่วนใจ บ่อยครั้งมานี้ น้องวันใหม่จะพูดถึงพ่อบ่อย ๆ ชอบถามแม่เกี่ยวกับเรื่องของพ่อ ซึ่งเธอเองก็ตอบไม่ได้"พ่อของเนลล่าไปทำงานไกลมากเลยนะคะคุณแม่ เนลล่าบอกว่าได้ขึ้นเครื่องบินด้วย แล้วก็จะพาเนลล่าไปเที่ยวเรือ เหมือนที่คุณแม่ทำงานอยู่ แล้วออกไปทะเลไกล ๆ ไปหลายประเทศด้วยค่ะ" เด็กหญิงพูดอย่างตื่นเต้น เพราะเธอก็ไม่เคยขึ้นเครื่องบิน หรือออกไปเที่ยวเรือมาก่อน นอกจากจะไปเที่ยวกับแม่ ในวันที่แม่ทำงาน แล้วเรือก็จอดอยู่กับที่เมื่

ชายหนุ่มนั่งดื่มบารั่นดีราคาแพง ที่หน้าบาร์สุดหรู ภายในเรือสำราญ ตอนนี้ผู้คนกำลังดื่มด่ำกับบรรยากาศวันแรกภายในเรืออย่างสนุกสนาน ยิ่งดึกอารมณ์ยิ่งเปลี่ยว หนุ่มสาวดื่มคลอเคลียร์กันเป็นคู่ ๆ"นายครับ กลับขึ้นไปนอนไหมครับตอนนี้นายเมามากแล้ว""กูยังไม่ง่วง แล้วกูก็ไม่ได้เมา" เขาพูดด้วยแววตาที่แข็งกร้าว"นายครับ""มึงจะไปไหนก็ไปเถอะ ไปพักผ่อนได้แล้วไป""แต่นาย...""กูดูแลตัวเองได้ พวกมึงไปพักเถอะ""ครับ" เมื่อเจ้านายหนุ่มพูดมาแบบนั้น พวกเขาก็ต่างมองหน้ากัน ก่อนจะพยักหน้าให้ แล้วแยกย้ายกันไปพักผ่อน แต่ยังมีอยู่อีกส่วนหนึ่ง ประจำเวรยามที่ยังเฝ้าดูแลเขาอยู่ คงไม่มีอันตรายอะไร"มาดื่มคนเดียวเหรอคะ" ไม่นานเสียงหญิงสาวแสนสวยคนหนึ่งก็ดังขึ้น เธอสวมชุดเดรสสีแดง เกาะอกแหวกหลังสุดเซ็กซี่ มายืนอยู่ข้างเขา"ครับ" เขาตอบรับเสียงเรียบ ก่อนจะหันมาสนใจกับเครื่องดื่มตรงหน้าต่อ"ให้แอนนี่ดื่มเป็นเพื่อนไหมคะ""ครับ" เขาก็ตอบรับอย่างไม่ปฏิเสธ พร้อมกับผายมือให้หญิงสาวนั่งข้าง ๆ"ขอไวท์เลดี้ค่ะ" หญิงสาวก็หันไปสั่งเครื่องดื่มกับพนักงาน ก่อนจะหันมาสบตากับเขาอย่างหวานซึ้ง"มาเที่ยวเหรอคะ" เมื่อเห็นว่าเขาไม่มีท่าทีจ

Rrr Rrr Rrrในตอนนี้ทั้งคู่ก็เข้าสู่ห้วงนิทราด้วยความเหนื่อยล้าแล้ว ในตอนนั้นเสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้นพอดี เธอก็หยิบขึ้นมาพร้อมกับดูเวลา ตั้งแต่ตอนนั้นถึงตอนนี้ก็หลายชั่วโมงแล้ว ซึ่งก็พอกับที่เธอหลับไปชื่อปลายสายที่โทรเข้ามา ปรากฏว่าเป็นชื่อเจ้านายหนุ่ม อย่างธีธัช เธอชั่งใจอยู่สักพัก พร้อมกับหันไปมองคนที่นอนอยู่ข้าง ๆ เขารังแกเธอมาแล้วหลายชั่วโมง ตอนนี้ก็ดูเหมือนเขาจะหลับสนิทอยู่ เธอก็เลยตัดสินใจเดินเข้าห้องน้ำไปเพื่อกดรับสาย"ค่ะคุณธีธัช" เธอพยายามพูดเสียงเบาให้มากที่สุด(ธีธัช : กัญคุณเป็นยังไงบ้าง)"เอ่อ... ก็ดีค่ะ" เธอพยายามกั้นใจพูดโกหก ก็คงยังไม่มีใครรู้ ว่าตารางงานถูกเปลี่ยนแปลง(ธีธัช : สบายใจขึ้นหรือยัง)"สบายใจขึ้นแล้วค่ะ"(ธีธัช : กัญรู้ไหมว่าผมอยู่กับใคร)"คะ?"(น้องวันใหม่ : คุณแม่) เสียงใสแจ่ว ก็ดังแทรกเข้ามาภายในโทรศัพท์"น้องวันใหม่" ผู้เป็นแม่ก็พึมพำเบา ๆ พร้อมกับยิ้มออกมาทั้งน้ำตา ผ่านไป 2 วันกับ 1 คืนแล้ว ที่เธอไม่ได้ กอดแก้วตาดวงใจ ที่เป็นทุกอย่างในชีวิตคนนี้แต่ในตอนนั้น โทรศัพท์ของเธอก็ลอยหวือออกไปจากหู จนเธอตกใจตาเบิกกว้าง หันไปมองด้วยความเร็ว ก็เห็นว่าคนที่