All Chapters of เล่ห์ร้าย(นาย)คนเลว | นายน์xฟ้าใส: Chapter 41 - Chapter 50

ณ โรงพยาบาลเมื่อมาถึงโรงพยาบาลก็เกิดความร้อนรน กัญจาวีร์นั่งไม่สุขด้วยที่ลูกสาวเธอ เป็นลมแบบนี้อยู่บ่อยครั้ง ทีแรกก็คิดว่าเป็นไข้เลยอ่อนเพลียธรรมดา แต่เป็นแบบนี้บ่อย ๆ คงไม่ใช่แล้ว"ไม่เป็นไรนะพี่กัญ""พี่ดูแลลูกไม่ดีเลยปูเป้""ไม่พูดแบบนั้นสิพี่กัญ" ปูเป้ก็จับมือพี่สาวคนสนิทไว้แน่น ด้วยที่รู้ดีว่ากัญจาวีร์เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว ที่ต้องทำงานอย่างขยันขันแข็ง และเรื่องที่เครียดที่สุด ก็มีแต่เรื่องลูก"เดี๋ยวรอหมอก่อนนะกัญ ใจเย็น ๆ ก่อนนะ" ธีธัชก็พูดให้กำลังใจเช่นกัน"ฟ้าใส" กิติกรที่ตามมาติด ๆ ก็เรียกเธอเสียงแผ่ว"มาทำไม!" เธอถามด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาธีธัชกับปูเป้ ที่ไม่เข้าใจสถานการณ์ ก็มองทั้งสองคนด้วยความแปลกใจ เพราะดูยังไงตอนนี้ทั้งคู่ ก็เหมือนรู้จักกันมากกว่าคนที่เพิ่งเจอ"ขอคุยด้วยหน่อย""ไม่มีอะไรต้องคุยทั้งนั้น""ฟ้าใส""กลับไปเถอะ ฉันไม่มีอะไรต้องคุยจริง ๆ""อย่างน้อยก็เรื่องลูก""ลูก" ธีธัชก็ตกใจเมื่อได้ยินประโยคนั้น"ลูกอะไร น้องวันใหม่เป็นลูกฉันคนเดียว""จะเป็นลูกของเธอคนเดียวได้ยังไง น้องวันใหม่คือลูก...""หยุดพูดจาบ้า ๆ ได้แล้ว!" กัญจาวีร์ก็พูดขึ้นเสียงดัง"พี่กัญ ใจเย็น ๆ ก

"ป๊า คืออะไรหรือคะ" เด็กหญิงก็หันหน้าไปถามแม่ ยิ่งเห็นแม่ร้องไห้ด้วย ก็ยิ่งไม่เข้าใจ"..." เขาก็มองไปที่เธออย่างลุ้นคำตอบ ก็ไม่รู้ว่าเธอจะตอบลูกสาวว่ายังไง"พะ...พ่อค่ะ พ่อของน้องวันใหม่" ผู้เป็นแม่ก็กลั้นใจตอบ ในเมื่อเรื่องมันเป็นแบบนี้แล้ว น้องวันใหม่ก็ควรจะได้รู้ ว่าตัวเองก็มีพ่อเหมือนคนอื่น"จริงหรือคะคุณแม่ คุณลุงหน้าดุ คือพ่อของน้องวันใหม่หรือคะ" เด็กหญิงก็ถามอย่างตื่นเต้น พร้อมกับเรียกเขาในสรรพนามที่ตัวเองคิด จนพ่อกับแม่หันมองหน้ากัน"คุณลุงหน้าดุเหรอครับ" เมื่อได้ยินคำพูดนั้นของลูกสาว เขาก็ถึงกับขมวดคิ้ว"เอ่อ... น้องวันใหม่ขอโทษค่ะ ก็คุณลุงหน้าดุ แล้วก็บอกว่าไม่ชอบเด็กด้วย""โถ่ลูก" เขาก็โน้มตัวเข้าไปกอดอีกครั้ง เขานี่แย่จังนะ วันนั้นพูดแบบนั้นกับลูกได้ยังไง คำพูดเป็นนายจริง ๆ"น้องวันใหม่ขอโทษที่ดื้อนะคะ""ไม่เลยครับ น้องวันใหม่ไม่ดื้อเลย ป๊าขอโทษนะ ที่ป๊า พูดจาไม่ดีกับน้องวันใหม่ไปแบบนั้น""ป๊าคือพ่อหรือคะ""ใช่ครับ ป๊าคือพ่อของน้องวันใหม่""ไม่ใช่ค่ะ พ่อก็คือพ่อ พ่อจะเป็นป๊าได้ยังไง"ผู้เป็นแม่เมื่อได้ยินแบบนั้น ก็เผลอยิ้มออกมา พร้อมกับเช็ดน้ำตาที่ไหล เพราะเธอไม่เคยพูดคำว่

เวลานี้คือช่วงเวลาแห่งความสุข ของเด็กหญิงตัวน้อย เพราะทั้งพ่อและแม่ดูแลไม่ห่าง จนเธอเฝ้าฝันถึงวันที่ตัวเองหาย เพราะอยากไปโรงเรียนแล้วไปเล่าให้เพื่อน ๆ ฟังว่าตัวเองมีป๊า แล้วป๊าก็หล่อมากด้วยความสัมพันธ์ของเธอและเขา ก็ยอมรับว่าดีขึ้นมาบ้าง จากที่เธอได้คิดทบทวน และคอยมองเวลาเขาดูแลลูก เขาก็ดูเป็นผู้ชายอบอุ่น และก็พยายามทำทุกอย่างที่ไม่เคยทำ จนบางครั้งเธอเผลอยิ้มให้ แบบไม่รู้ตัว"ป๊าไปนอนกับน้องวันใหม่นะคะ" พอจะออกจากโรงพยาบาลแล้ว เด็กหญิงก็พูดขึ้น"ได้สิครับ ป๊าอยากนอนกอดน้องวันใหม่ทุกคืนเลย""นอนไม่ได้ค่ะ ให้ไปหาก็พอแล้ว" คนเป็นแม่ก็พูดพร้อมกับมองหน้าเขา ดูก็รู้ว่าเขาต้องการฉวยโอกาสกับเธอ"แต่น้องวันใหม่อยากกอดป๊าหนิคะคุณแม่ นอนอยู่โรงพยาบาลแบบนี้ มันกอดไม่ถนัดเลย อยากให้ป๊าไปนอนกับเราที่เตียง แล้วเราสามคนก็กอดกัน" เด็กหญิงพูดอย่างใสซื่อ แต่คนเป็นแม่นั้นหน้าแดงขึ้นมา จะนอนกอดกันสามคนบนเตียงได้ยังไงล่ะ คนอย่างเขายิ่งหื่นอยู่ คงไม่ได้ตั้งใจจะกอดแค่ลูกอย่างเดียวส่วนเขาเองก็ยิ้มให้เธออย่างรู้กัน ตอนนี้เขารู้แล้วว่าต้องใช้ลูกเป็นเครื่องมือ ในการเข้าหาเธอ เพราะก็ตกลงกันแล้วว่าลูกสำคัญที่สุด

ถึงเวลาเที่ยงสามคนพ่อแม่ลูก ก็ออกไปกินข้าวด้วยกัน ทั้งคู่จับมือลูกสาวตัวน้อยไว้คนละข้าง พร้อมกับเด็กหญิงที่พูดจาเฉื่อยแจ้วอย่างน่ารัก ทำให้พนักงานแต่ละคนหันมองแล้วยิ้มตาม"เป็นไงล่ะคดีพลิกเลย ชอบนินทากันดีนัก""ก็ใครจะไปรู้ล่ะ ฉันรู้สึกผิดมากเลยที่เอาเรื่องแบบนี้มาเล่าให้พวกเธอฟัง""ฉันก็เหมือนกัน""ชอบเลียคุณออร่าดีนัก เป็นไงล่ะ เขาเป็นถึงสามีภรรยากัน ทั้งน้องวันใหม่ก็ยังเป็นลูกเขาอีก""ฉันก็รู้สึกผิดอยู่นี่ไง""ไว้ค่อยไปขอโทษกัญเขาก็แล้วกัน ถ้าไม่พอใจขึ้นมา พวกเธอตกงานกันได้เลยนะ"พวกคนที่ชอบนินทา ก็ต่างก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิด ก็ใครจะไปคิดว่าเรื่องสนุกที่เอามาเม้าส์กัน มันไม่ใช่แบบที่คิดด้วยที่อยากเอาใจลูก ผู้เป็นพ่อก็ถามใหญ่เลยว่าลูกชอบอะไรไม่ชอบอะไร และด้วยปัญหาสุขภาพ ก็เช็คดูตลอดว่าอะไรทานได้หรือทานไม่ได้ ความจริงก็ไม่อยากขัดใจลูกสาวตัวน้อย แต่ด้วยที่ต้องเข้าใจว่าตอนนี้ไม่สบายอยู่"กินไม่ได้หรือคะคุณแม่" น้องวันใหม่ได้แต่มองไอติมในเมนูตาละห้อย"ไม่ได้ค่ะ""ป๊าขา" น้องวันใหม่ก็หันไปมองพ่อ พร้อมกับทำหน้าอ้อนใส่"เอ่อ... ฟ้าใส ให้ลูก...""ไม่ค่ะ! อย่าลืมนะว่าลูกไม่สบายอยู่" เธอก

"เธอไม่ได้บอกฉันเลยว่าเธอท้อง!""ตอนนั้นหนูคิดว่าไม่จำเป็นค่ะ" ก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ เพราะเธอก็ไม่ได้บอกใครว่าเธอท้อง แม้แต่พ่อของลูกเอง"จะไม่จำเป็นได้ยังไงล่ะ ถ้าฉันรู้ว่าเธอท้อง...""หยุดพูดเรื่องนี้เถอะค่ะ หนูจะคืนเงิน 20 ล้านบาทให้ หนูไม่ขอรับไว้แล้วค่ะ เพราะหนูสามารถดูแลลูกได้"เขาก็หันมองหน้าเธอพร้อมกับความรู้สึกที่เสียใจ นี่ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอต้องทำงานหาเงินเลี้ยงลูกคนเดียว ต้องลำบากขนาดไหน คนเป็นพ่ออย่างเขาซะอีกที่ไม่เคยทำอะไรเพื่อลูกเลย"ฉันไม่...""พอเถอะ! อย่าให้ผมต้องรู้สึกแย่กับป๊าไปมากกว่านี้เลย""คนอย่างคุณนี่มันต่ำตม และแย่ที่สุด" อิงอรก็พูดพร้อมกับเดินไปหาหลานสาว"ไม่ต้องร้องนะครับลูก เดี๋ยวป๊าพาออกไปอยู่ข้างนอก" เขาก็กำลังจะพาเธอกับลูกออกไป"หยุดอยู่ตรงนั้น ฉันไม่ได้จะว่าอะไร ฉัน...ฉันจะขอโทษ ขอโทษ! พอใจหรือยัง" เจ้าสัวธวัชก็พูดขึ้น อย่างคนที่ทำตัวไม่ถูก"..." หลายคนที่อยู่ตรงนั้นก็ต่างชะงักไป และหันไปมองเป็นตาเดียว"ฉันขอโทษ ฉันผิดเอง ฉันทำไปเพราะฉันไม่รู้""ขอให้สำนึกจริง ๆ เถอะ" คุณอิงอรก็พูดพร้อมกับกอดอก"คุณอร ผมก็สำนึกแล้วนี่ไง ผมเองก็รู้สึกผิด ฟ้าใส ฉันขอโทษ