Hindi na namalayan pa ni Hiraya ang oras habang nagre-revise ng script. Wala siyang oras, ni lakas, para isipin ang tungkol sa engagement. Lampas hatinggabi na nang matapos niya ang lahat ng pagbabago at maipadala ang script sa director. Pagod na pagod mula sa sunod-sunod na gabing kulang sa tulog, balak sana niyang bumawi ng pahinga kinabukasan. Ngunit bago pa mag-alas nuwebe ng umaga, isang matinis at paulit-ulit na ringtone ang gumising sa kanya. Pikit pa ang mga mata, kinapa niya ang phone at agad itong sinagot, hindi man lang tinitingnan kung sino ang tumatawag. “Hello…” Malambing at paos ang boses niya, halatang halata na inaantok pa talaga siya. Sa kabilang linya, sumigaw si Lina Gomez, dramatiko gaya ng dati. “Hiraya! Anong oras na ba? Bakit nasa kama ka pa rin?!” “Ano ba’ng nangyari…” mahina niyang bulong, lutang pa ang isip. Napailing si Lina. “Nakalimutan mo na ba? May usapan tayong pupunta sa art exhibition ngayon!” Sa isang iglap, nagising ang diwa ni Hir
Ler mais