All Chapters of Dumped Scumbag Fiancé, Married His Billionaire Uncle: Chapter 51 - Chapter 60

Kinagabihan ng sumunod na araw....... Magsisimula ang jewelry gala alas-otso ng gabi. Dumating ang mga inimbitahang aktres na nakasuot ng custom couture, pinalamutian ng mga alahas ng EC, at marangal na naglakad sa red carpet. Ang kanilang mga ngiti ay nagniningning at puno ng kumpiyansa habang itinutok ng mga reporter ang kanilang mga kamera at sunod-sunod na pinipindot ang shutter. Sa loob ng engrandeng ballroom, napuno ang bawat sulok ng mga bisita. Ang mga babae ay napakagarbo ang kasuotan, at ang kanilang mga mamahaling hiyas ay kumikislap sa ilalim ng mga ilaw. Malayang dumadaloy ang champagne, naghahalo ang tawanan at usapan, at ang kapaligiran ay puno ng kasiglahan at karangyaan. Si Hiraya ay nakasuot ng kulay pilak at puting evening gown na may pinong burdang mga bituin, at simpleng pinalamutian ng pinulbos na diyamante at perlas. Sa ilalim ng mga ilaw, kumikislap ito na parang dumadaloy na alikabok ng mga bituin. Ang masikip na bewang nito ay perpektong humulma sa

Napatawa nang maikli si Alfred na para bang nakarinig siya ng pinaka- nakakatawang biro ng taon.“Talagang iniisip mong maniniwala ako diyan? Napakalaking kasinungalingan niyan, kitang-kita ko agad.”Dalawang araw ang nakalipas, nag-post ang Tito niya sa Instagram at may tinawag na isang babae bilang Mrs. Villamor. Never niyang naisip na si Hiraya iyun. Ang alam niya, ang pinakasalan niya ng Uncle niya ay ang babaeng nasa wallet nito na hindi niya din mamukhaan dahil nakatalikod iyun sa litrato. Kung hindi niya nakita ang larawan na iyun, baka maloko na siya ni Hiraya. Kilala niya ang Uncle niya at hindi iyun papayag sa isang arranged marriage.Hindi naman mapigilan na mapangisi ni Hiraya. Dapat pala, dinala niya ang kanyang marriage certificate eh. Yeah, dapat iyun ang gawin niya, dadalhin niya na talaga ang kanyang marriage certificate para sa susunod na hindi siya paniwalaan nito, pwede na niyang ihampas iyon sa mukha nito at pilitin itong tawagin siyang Tita.Nang makita siya

“Kailan ka ikinasal sa kanya?” seryosong tanong ni Rommel sa kapatid. “Mga limang araw na ang nakalipas.” Walang pagdadalawang isip na sagot ni Hiraya. Parang may biglang nag-click sa isip ni Rommel. “So ang ‘Mrs. Villamor’ na ipinost ni Miguel sa Ins… ikaw pala iyon?” Noong huli silang nag-usap, tinawagan pa niya si Miguel para itanong iyon. Kaya pala tumanggi itong sabihin kung sino ang babaeng pinakasalan nito. Sariling kapatid niya pala ang sangkot! Natuwa pa naman siya noon para kay Miguel, iniisip na sa wakas ay nakatagpo na ito ng tunay na pag-ibig. Iyun pala, shit! Shit! Naisahan siya ng magaling niyang kaibigan ah? “Kuya, huwag ka nang magalit,” kinakabahang bigkas ni Hiraya,. “Paano ako hindi magagalit?” matalim ang boses ni Rommel, halos nanunumbat. “Bakit ba biglaan ang pagpapakasal mo sa kanya? Tapos sinikreto mo pa ito sa akin?” Hindi naman mapigilan ni Hiraya na mapakagat labi. Hindi din siya nakasagot sa tanong ng kapatid niya. “Huwag mong sabihing gu

Nanginig si Hiraya sa takot. Para pakalmahin ang nag-aalab na galit ni Rommel, mabilis siyang kumawala sa yakap ni Miguel. Sa sandaling mawala ang malambot niyang baywang sa palad nito, nagdilim ang mga mata ni Miguel. Kusang nagdaop ang kanyang palad, tila ba gustong hawakan ang natitirang init na iniwan niya. Maingat na sinulyapan ni Hiraya ang kanyang kuya. Karaniwan, elegante at mahinahon si Rommel, banayad na parang jade. Ang kanyang mga matang kulay amber ay kalmado at mainit, para bang isang ginoong lumabas mula sa isang painting. Isang tunay na gentleman ng mataas na lipunan ng Maynila. Ngunit ngayon, namumula ang kanyang mukha. Matalim na parang yelo ang kanyang titig. Nag-aalab ang kanyang mga mata, litaw ang mga ugat sa noo, at may nakakatakot na lamig na nagmumula sa kanya. Nakakagulat ang pagbabago. Kitang-kita kung gaano siya kagalit dahil sa lihim na kasal nila Hiraya at Miguel sa huwes. “Kuya, kumalma ka. Pakiusap, kumalma ka,” mahinang pakiusap ni Hiraya

Biglang napaisip si Hiraya. Nandito na ulit sila sa kwarto ni Miguel. Sa wakas, tapos na nilang nakausap ang kapatid niya at maghahanda na silang matulog. “So sinadya mong magpa-suntok sa kapatid ko kanina? Ni hindi ka man lang lumaban?” Hindi niya alam kung gaano talaga kagaling si Miguel, pero narinig na niya mula sa kanyang kuya na magkasama silang nagsanay sa military. Kilala ang lugar na iyon sa hirap ng training. Sa isang libong recruits, kung may isang daang makapagtapos, kahanga-hanga na iyon. Magkakasabay nagtapos sina Rommel at Miguel. Ibig sabihin, halos magkapantay ang kakayahan nila. Noon, hindi siya makakatiyak kung sinadya nga ba ni Miguel. Pero iba na ngayon. Matapos ang aksidente ni Rommel, malaki ang ibinaba ng lakas nito. Sa lohika, hindi nito dapat natamaan si MIguel. Ibig sabihin, sadyang tinanggap ni Miguel ang suntok para lang mailabas ng kanyang kuya ang galit. Hindi direktang sumagot si Miguel. “Don’t think about it, Sweetheart. Matulog ka na m