Todos los capítulos de Dumped Scumbag Fiancé, Married His Billionaire Uncle: Capítulo 71 - Capítulo 80

Sandaling natigilan si Abner at saka nagsalita. “Kung ganoon, siguradong ang taong iyon ay isang taong inaasahan nila. Kapag nasa panganib ang isang tao, natural na tatawagin niya ang pangalan ng taong pinagkakatiwalaan niya.” Hindi pa man siya tapos magsalita, mahigpit na napiga ni Miguel Villamor ang hawak niyang ballpen. Nagkaroon ng pinong bitak ang katawan nito. Lalong lumamig ang kanyang ekspresyon, at ang mga mata niya ay kumislap ng nakakapanlamig na lamig na parang nagyeyelong hangin. Parang bumaba ng ilang digri ang temperatura sa loob ng silid. Napaatras si Abner sa kaba. “Anong nangyari? May problema ba?” Hindi sumagot si Miguel. Ang tingin pa lang niya ay sapat nang makapagpatigil ng isang tao sa kinatatayuan nito. Nag-alangan si Abner, saka maingat na nagtanong, “May kinalaman ba ito kay Hiraya?” Biglang ibinagsak ni Miguel ang ballpen sa mesa. Ang boses niya ay kasing lamig ng yelo. “Naghahanap ka ba ng gulo?” Nang maramdaman ang panganib, agad na

Mahigpit na kumapit ang mga daliri ni Miguel sa baywang ni Hiraya. Umumbok ang mga ugat sa kanyang kamay habang hinila niya ito palapit sa kanya nang may hindi mapasusubaliang lakas. Sa sumunod na sandali, tuluyan nang nakulong si Hiraya sa kanyang mga bisig, halos hindi na makagalaw. Nataranta siyang nag-angat ng ulo at sinalubong ang malalim at malamig nitong mga mata. Nanginig ang kanyang mga pilikmata, at pumuti ang dulo ng kanyang mga daliri dahil sa higpit ng hawak niya. Ito ang isang anyo ni Miguel na hindi pa niya kailanman nakita. Noon, palaging malamig at may distansya siya, mahinahon at kontrolado, parang laging may pader na naghihiwalay sa kanya sa iba. Pagkatapos nilang magpakasal, naging maamo siya, maalaga, maalalahanin, at maingat sa bawat detalye. Pero ngayon… Madilim siya, napakalakas ng presensya, at halos nakakatakot sa tindi. May kakaibang pangingibabaw sa kanya, parang may naglalagablab na selos at galit sa ilalim ng kanyang kontrol. Napasinghap

Nanlaki ang mga mata ni Hiraya nang malinaw niyang makita ang perpektong hubog ng walong-pack na abs ni Miguel. Bawat linya ng kalamnan ay malinaw at matigas, parang naglalabas ng isang hilaw at mabangis na kagandahan. Wala itong kapintasan, parang isang obra maestra na maingat na inukit ng isang dalubhasang iskultor. Isang mababang tawa ang umalingawngaw mula sa lalamunan ni Miguel dumadaloy sa kanyang dibdib. “Kontento ka na ba?” tanong niya. Gumala ang tingin ni Hiraya mula ulo hanggang paa sa malakas at maskulinong katawan nito. Tumango siya nang tapat, hindi kayang itago ang paghanga. “Lubos na kontento.” Lalong lumawak ang ngiti ni Miguel, at isang mahinang tawa ang kumawala sa kanyang mga labi. Pagkarinig ni Hiray sa tawang iyon, lalo pang namula ang kanyang mukha sa hiya. Tsaka, ano ba iyung naging sagot niya kanina? Haysst, malinaw na nahuli siya ni Miguel na binubusuhan niya ito. Pero, teka lang, pamboboso ba talaga iyun or napatingin lang siya? Hindi naman ito

Ipinatong ni Julian Blackwood ang isa niyang paa sa ibabaw ng isa habang nakasandal sa upuan nang may natural na elegansiya, ngunit nananatiling may awtoridad ang kanyang aura. Inaayos ng kanyang mga buko ang salamin sa tulay ng kanyang ilong. Matalim at mapanuri ang kanyang tingin, malinaw na pinag-iisipan ang mga sinabi ni Hiraya Natividad. Alam na niya noon pa na ang kapatid ni Hiraya na si Rommel Natividad at si Miguel Villamor ay matalik na magkaibigan mula pagkabata. May nakakatakot na reputasyon si Miguel sa mga mataas na lipunan ng Maynila, isang malamig na hari na kakaunti ang naglalakas-loob na kalabanin. Hindi matalinong galitin ito. Ngunit kung kasama ang suporta ng mga Natividad, mag-i- iba ang sitwasyon. Ang pamilya Natividad ngayon ay pinamumunuan ni Rommel, na ang kakayahan at talino ay halos kapantay ni Miguel. Isang malagim na pangyayari lamang apat na taon na ang nakalipas ang nagbigay ng bahagyang kalamangan sa pamilya Villamor. May narinig din si Jul

Pagkatapos nilang kumain, nakatanggap si Hiraya ng tawag mula kay Julian Blackwood.“Miss Natividad, inayos ko na ang lahat ng ebidensiya. Kailan mo sa tingin dapat natin ito ilabas?” tanong ni Julian.Balak sana ni Hiraya na sabihin na bukas na lang. Ngunit sa gilid ng kanyang paningin, nakita niyang papalapit si Miguel na may dalang isang baso ng bagong pisang orange juice.Bahagya niyang ibinaba ang tingin.“Pag-iisipan ko muna.”Matapos niyang ibaba ang tawag, hawak pa rin niya ang telepono habang tahimik na nakatingin kay MiguelIpinatong ni Alfonso ang orange juice sa coffee table sa harap niya at umupo sa tabi niya. Malumanay ang kanyang boses.“Ano ang problema?”Maayos at kalmado ang kanyang gwapong mukha, at ang kanyang mga mata ay malambot at puno ng pag-aalaga.“Kung kumilos ako laban kay Alfred, ano ang gagawin mo?” mahina niyang tanong.Magaan at kalmado ang kanyang tinig.Sa totoo lang, matagal na niyang iniisip ang tanong na iyon.Kung pipigilan siya ni Miguel, susuko