การกำเนิดที่ทำลายบอส のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 8

ในขณะที่ตั้งท้องได้เก้าเดือน ฉันอยู่ในช่วงโค้งสุดท้ายของการอุ้มท้อง ร่างกายหนักอึ้งด้วยชีวิตน้อยๆ ที่พร้อมจะลืมตาดูโลกได้ทุกเมื่อแต่สามีของฉัน วีโต้ ฟัลโคน รองหัวหน้าตระกูล กลับขังฉันไว้ เขาขังฉันในห้องพยาบาลใต้ดินที่เย็นชาและปลอดเชื้อ ก่อนจะฉีดยายับยั้งการคลอดเข้าสู่ร่างกายฉันในขณะที่ฉันกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด เขากลับบอกให้ฉันอดทนอย่างเย็นชาเพราะแม่ม่ายของน้องชายเขา สการ์เล็ตต์ กำลังจะคลอดในเวลาเดียวกันพอดีคำสาบานด้วยเลือดที่เขาเคยให้ไว้กับน้องชายผู้ล่วงลับ ระบุว่าบุตรชายคนแรกจะได้สืบทอดอาณาเขตฝั่งตะวันตกอันมหาศาลของตระกูล“มรดกนั้นต้องเป็นของลูกสการ์เล็ตต์” เขาพูด“เมื่อเดมอนจากไป เธอก็เหลือเพียงตัวคนเดียวและไร้ที่พึ่ง แต่เธยังมีความรักของฉัน อเลสเซีย ทั้งหมดนั้นเป็นของเธอ ฉันแค่ต้องให้เธอคลอดอย่างปลอดภัยก่อน แล้วค่อยถึงตาเธอ”ฤทธิ์ยานั้นทรมานฉันไม่หยุด ฉันอ้อนวอนให้เขาพาฉันไปโรงพยาบาลเขากระชากคอฉัน บังคับให้ฉันสบกับสายตาที่ด้านชาของเขา“เลิกแสดงได้แล้ว! ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้เป็นอะไร เธอแค่พยายามแย่งมรดกเท่านั้น”“เพื่อเอาชนะสการ์เล็ตต์ เธอพร้อมจะทำทุกอย่าง”ใบหน้าฉันซีด

ใบหน้าของหมอซีดเผือด เขารู้ว่าฉันอยู่บนขอบเหวแห่งความตาย และต้องพาฉันไปโรงพยาบาลที่มีอุปกรณ์พร้อมให้เร็วที่สุดเขารีบกดโทรศัพท์โทรหาวีโต้เบอร์ส่วนตัวของเขาด้วยมือสั่นเทา“บอส นี่คือเหตุฉุกเฉิน! คุณอเลสเซียถูกพิษอย่างรุนแรง ต้องรักษาด่วน เธอกำลังจะตาย!”เสียงของวีโต้เต็มไปด้วยความรำคาญและโกรธเกรี้ยว “อเลสเซีย เธอช่างแสดงเก่งจริงๆ ไม่พอแค่หนีออกมา ยังกล้าติดสินบนหมอประจำตระกูลที่ดีที่สุดของเราด้วย”“ฟังให้ชัด ไม่ว่าเธอกำลังเล่นเกมอะไร ฉันไม่หลงกล ฉันรู้จักเธอดี ไม่มีอะไรผิดปกติทั้งนั้น หยุดหลอกฉันได้แล้ว”“ฉันบอกแล้วว่าเขาคือเลือดเนื้อเชื้อไขของฉัน ฉันไม่ทิ้งลูกตัวเอง แต่เธอต้องรอให้สการ์เล็ตเสร็จก่อน ทำไมถึงรอไม่ได้”“ฉันยอมรับว่าประเมินเธอต่ำไป แต่จากนี้ไปก็ทำตัวให้ดี ถ้าเธอไม่ทำตัวให้ดี เธอก็รู้ผลของการขัดคำสั่งฉันดี”สายถูกตัดไปหมอจ้องหน้าจอโทรศัพท์ แล้วหันกลับมามองฉันที่แทบจะไม่เหลือลมหายใจเขากัดฟันแน่น ก่อนจะตัดสินใจ“มันเสี่ยง แต่ผมจะพาคุณไปที่คลินิกเอกชน”ฉันไม่เคยนึกเลยว่าเขาจะพาฉันไปที่คลินิกของสการ์เล็ตผ่านประตูกระจก ฉันเห็นแสงไฟสว่างจ้า และเจ้าหน้าที่วิ่งวุ่นไป

มุมมองของอเลสเซีย“แต่ลูกได้อุ้มเขาแล้ว อเลสเซีย ถึงจะเพียงไม่นาน ในวินาทีนั้น ลูกก็คือแม่ของเขา”“อย่ากังวลเลย ยังมีลูกคนอื่นในตระกูลเรา สายเลือดโรมาโน่จะไม่สิ้นสุด”พ่อถอนหายใจยาว ใบหน้าเต็มไปด้วยความปวดร้าวแทนฉัน“แต่ถ้าลูกหลั่งน้ำตาให้ไอ้สารเลวนั่น มันก็เหมือนกับลูกเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของตัวเอง”“พ่อบอกแล้วว่าอย่าแต่งงานกับเขา แต่ลูกดื้อดึง แม้กระทั่งยอมตัดขาดกับพ่อเพื่อเขา”ฉันแง้มผ้าห่มมอง มองเห็นใบหน้าพ่อที่เหนื่อยล้า ริ้วรอยจากกาลเวลา น้ำตาฉันก็ไหลอีกครั้ง“หนูผิดไปแล้วค่ะพ่อ” ฉันสะอื้น “หนูมันโง่มาก ได้โปรดยกโทษให้หนู”“หนูไม่ได้ร้องไห้ให้เขา แต่ร้องให้ลูกของหนูที่ตายไป”พ่อเช็ดน้ำตาให้ฉันอย่างอ่อนโยน ความแข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้าของมาเฟียละลายหายไปต่อหน้าลูกสาว“ดวงใจของพ่อ ลูกคือสมบัติล้ำค่าที่สุด แน่นอนว่าพ่อให้อภัยลูก”“พ่อ หนูอยากให้พวกมันชดใช้ พวกมันทุกคน”หัวหน้ามาเฟียโรมาโน่นั่งลงที่ขอบเตียง เสียงต่ำเย็นชาแฝงด้วยความอาฆาต“วางใจได้อเลสเซีย วีโต้ ฟัลโคน มันโดนหมายหัวแล้ว พ่อจะทำให้ทั้งโลกใต้ดินจำให้ขึ้นใจว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อท้าทายกับตระกูลโรมาโน่”ฉันหวนคิดถึงว

“คุณมันหยิ่งผยองและโง่เง่าไร้ค่า” เสียงของฉันเต็มไปด้วยความดูถูกนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันแสดงความรังเกียจเขาอย่างเปิดเผย และอำนาจของเขาก็ถูกท้าทายอย่างร้ายแรง“อเลสเซีย ฉันจะไม่ยอมให้เธอหายไปจากชีวิตฉันอีก เป้าหมายเดียวของฉันวันนี้คือพาเมียฉันกลับบ้าน”“เธอไม่เข้าใจ ตอนที่ฉันคิดว่าเธอตาย ฉันแทบจะเป็นบ้า”“จะเกลียดฉันแค่ไหนก็เชิญ ฉัน วีโต้ ฟัลโคน จะไม่มีวันยอมแพ้”เขาอุ้มฉันขึ้นพาดบ่าแล้วเดินตรงไปยังทางออกเขายังคงสวมบทบาทเป็นสามีที่ทุ่มเท โดยหมกมุ่นอยู่กับการแสดงเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวถึงจุดนี้ ฉันเกือบจะสงสารเขา แต่ก็ยังหลุดจากแรงแขนที่แข็งแรงของเขาไม่ได้“แกคิดว่าแกเป็นใครกัน? ถึงมีสิทธิ์มาจับตัวฉัน?”เขาหัวเราะโง่ๆ “ฉันกำลังจะเป็นหัวหน้ามาเฟียแห่งตระกูลฟัลโคน อย่ามาตั้งคำถามกับตำแหน่งฉัน”“พอพาเธอกลับไปได้ เดี๋ยวเธอก็ยอมและส่งเขาให้ฉันเอง”ความวุ่นวายดึงดูดผู้คนให้มามุงดู“คุณคะ หยุดเถอะค่ะ!”ผู้บริหารที่รออยู่ด้านนอกลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าหวาดกลัว“คุณพาเธอไปไม่ได้! คุณไม่รู้เลยว่ากำลังทำอะไรอยู่!”ลูเซียวิ่งเข้ามาขวางทางวีโต้“นี่คือเจ้าหญิงแห่งตระกูลโรมาโน่”“ไปให้พ้น!