Semua Bab พันธะสัมพันธ์ร้าย: Bab 11 - Bab 20

“แม่ง” คาเรนสบถออกมาอย่างหัวเสียหลังจากที่ได้อ่านข้อความของหญิงสาวที่ส่งกลับมาว่ารำคาญเขา กรามแกร่งบดเข้ากันแน่นอย่างต้องการสะกดกลั้นอารมณ์เดือดดาลของตัวเองไม่ให้มันระเบิดออกมา รำคาญเหรอ พูดออกมาได้ กล้าพูดว่ารำคาญเขาทั้งที่มีความสัมพันธ์กับเขาอยู่ แล้วยังพาตัวเองไปแนบชิดกับชายอื่น ตอนนี้เขาน่ะอยากจับเธอมาทึ้งร่างแรง ๆ และฟาดเธอหนัก ๆ ให้หายปากดีจะแย่แล้ว คาเรนพยายามเก็บอาการไม่สบอารมณ์ของตัวเองไว้ทว่าสิ่งที่ชายหนุ่มเป็นอยู่ตอนนี้ไม่อาจเล็ดลอดสายตาของผองเพื่อนที่จ้องมองอากัปกิริยาของเขาอยู่ตลอดเวลาด้วยความสงสัยได้ “ไปกินรังแตนที่ไหนมาวะ เมื่อกี้ยังดี ๆ อยู่เลยนี่” กองทัพถามเพื่อนที่นั่งทำหน้าเหมือนจะไปฆ่าใครให้ตาย มือก็กำโทรศัพท์ไว้แน่นอีกนิดเดียวโทรศัพท์เครื่องนั้นก็จะแหลกคามือมันอยู่แล้ว “……….“ คาเรนไม่ตอบคำถามเพื่อนเอาแต่จ้องมองไปยังมุมหนึ่งของคลับที่มีร่างของหญิงสาวคุ้นเคยกำลังโยกย้ายส่ายสะบัดเอวไปตามจังหวะเพลงโดยที่มือของหญิงสาวยกโอบลำคอของชายหนุ่มคนนั้นไว้ และยิ่งไปกว่านั้นก็คือมือของไอ้นั่นที่กำลังโอบเอวของหญิงสาวอยู่ บ้าฉิบ เธอแม่งอยากตายหรือไงวะ ”ใครทำให้

ใบหน้าสวยขึ้นสีแดงก่ำด้วยความเขินอายหลังจากที่ได้ยินประโยคหยาบโลนจากปากของคาเรน เขาพูดมันออกมาได้อย่างหน้าตายขณะที่เธอเขินแทบบ้า สายตาที่เขามองมาแทบกลืนกินเธอไปทั้งร่าง “อื้อ คาเรน” พริกจินดาเชิ่ดหน้าร้องครางออกมาด้วยความรัญจวนเมื่อลิ้นร้อนโลมเลียหน้าอกเต่งของเธอครอบครองยอดถันไว้ในโพรงปากดูดดุ้นราวกับเด็กน้อยหิวนมแม่ก็ไม่ปานจนเกิดเสียงดังน่าอายเล็ดลอดออกมาเป็นระยะ คาเรนลากลิ้นเลียนมอวบอิ่มของหญิงสาวสลับกันทั้งสองข้างอย่างหื่นกระหาย ไล้เลียปลุกอารมณ์หญิงสาวอย่างชำนิชำนาญ พริกจินดานอนบิดเร่าหน้าแดงก่ำด้วยพิษใคร่เมื่อตอนนี้ทั้งส่วนบนและส่วนล่างของเธอกำลังโดนชายหนุ่มรุกรานอย่างหนัก ความเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วสรรพางค์กาย ยิ่งลิ้นร้ายของคาเรนเลียต่ำลงเท่าไรหัวใจของพริกจินดายิ่งเต้นระส่ำด้วยความตื่นเต้นมากขึ้นเท่านั้น หญิงสาวเท้าแขนกับที่นอนผงกศีรษะขึ้นมองการกระทำของคาเรนอย่างใคร่รู้ ใบหน้าของเขาอยู่ระดับเดียวกันกับส่วนกลางกายของหญิงสาว ยามที่ลมหายใจของชายหนุ่มเป่ารดมันร้อนวูบวาบไปหมดไรขนของหญิงสาวลุกซู่อย่างซาบซ่า “อา คาเรน“ ก่อนจะเปล่งเสียงครางเสียวออกมาทันทีที่ลิ้นร้าย

“ไง ไอ้เรน” หญิงสาวออกจากห้องของชายหนุ่มได้ไม่นานเพื่อน ๆ ของคาเรนก็เดินทางมาถึง พื้นที่ห้องรับแขกเต็มไปด้วยผองเพื่อนที่กำลังส่งเสียงดังโวยวายโต๊ะด้านหน้าเต็มไปด้วยเบียร์และไวน์ที่พวกมันหิ้วติดมือมา คาเรนทำหน้าเอือมระอาให้กับเพื่อนเวรของเขาก่อนจะพาร่างของตัวเองเข้าไปสมทบ เอื้อมมือคว้าแก้วเหล้าของกองทัพกระดกรวดเดียวจนหมดจนกองทัพส่งเสียงด่าออกมา “แก้วกู” “ห้องกู” คาเรนสวนกลับ ห้องก็ห้องเขา แก้วที่ใส่เหล้าก็ของเขามันจะอะไรนักหนา “เอ่อ ไอ้เรน” เสียงนักรบที่ดังขึ้นมาดึงสายตาของคาเรนให้หันมอง “กูเจอผู้หญิงที่ทักมึงที่คลับเมื่อคืนเดินสวนกับพวกกูไป เธอพักอยู่ที่นี่เหรอวะหรือเธอมาหามึง” “จะมาหากูทำไม” “ใครจะไปรู้เผื่อมึงกินเงียบ” “เลอะเทอะ” คาเรนตอบปัดด้วยความรำคาญ แต่เพื่อนของเขาก็ยังไม่เลิกซักไซ้ ทุกสายตามองมายังคาเรนอย่างจับผิด เป็นไปไม่ได้ที่คาเรนจะไม่รู้จักผู้หญิงคนนั้นเพราะพวกเขาเจอผู้หญิงคนนั้นเดินสวนออกมาจากชั้นที่คาเรนพักอยู่ เธอจะมาหาใครได้ถ้าไม่ใช่มันเพราะทั้งชั้นแห่งนี้มีแค่ห้องของคาเรนห้องเดียว ไอ้นี่มันหัดมีความลับกับเพื่อนตั้งแต่เมื่อไหร่ ”เดี๋ยวนี

“อู้ววว” ทันทีที่เดินเข้ามาในสถานที่แห่งนี้พริกจินดาก็ร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น ดวงตากลมสวยกวาดมองไปรอบ ๆ อย่างให้ความสนใจ นี่เป็นครั้งแรกของเธอที่ได้ย่างกายเข้ามาที่แห่งนี้และเที่ยวที่แบบนี้ host club บรรยากาศในร้านไม่ต่างไปจากผับหรือบาร์สักเท่าไรนัก กลุ่มลูกค้าส่วนใหญ่เป็นผู้หญิงรวมถึงเพศที่สามที่มาใช้บริการหาความสุขให้ตัวเอง สิ่งที่พริกจินดากับผองเพื่อนให้ความสนใจหาใช่คนที่มาเที่ยวหรือบรรยากาศในร้านไม่ แต่สิ่งที่พวกหล่อนสนใจเป็นเหล่าโฮสที่ยืนเรียงรายอวดโฉมกันอยู่ต่างหาก สามสาวออกอาการดี๊ด๊าจนปิดไม่มิด แววตาที่มองเหล่าโฮสเป็นประกายวาววับไม่สามารถปกปิดความรู้สึกภายในได้ “ดี ดีฉิบหาย” พริกจินดาหันไปป้องปากกระซิบกับเพื่อนสาว เธอลืมเรื่องราวของคาเรนไปชั่วขณะ หัวใจที่เคยเหี่ยวเฉาก่อนหน้ากลับมาเบ่งบานอีกครั้งเพียงเพราะโดนความหล่อเหลา ความบึกบึนของเหล่าโฮสปลอบประโลม หล่อน่าเจี๊ยะจริง ๆ แม่เอ้ย อีพริกน้ำลายย้อยไปถึงหัวเข่าแล้วนะ “กูต้องได้กูต้องโดน” นลินพูดออกมาดวงตาเป็นประกาย “คืนนี้กูโดนแน่” เมย์เองก็ไม่ต่างกัน “ถามผัวมึงก่อนไหม” พริกจินดาสวน “กูโสด” สามสาวหัวเร

“ไปจากฉันได้นะ แต่เธอคงต้องคลานไป” อึก ”คาเรน“ พริกจินดาเรียกชื่อชายหนุ่มเสียงสั่นพยายามแกะมือเขาออกจากปลายคาง แรงบีบที่เพิ่มพูนทำพริกจินดาปวดร้าวจนหยาดน้ำใสนองหน้ามองคาเรนทั้งหยาดน้ำตา คำขู่ของเขายังดังก้องอยู่ในโสตประสาท ไม่มีคำว่าเล่นอยู่ในน้ำเสียงหรือแววตาของเขาสักนิด “นายเป็นคนบอกเองนี่ใครจะจบความสัมพันธ์ก็ได้ และวันนี้ฉันต้องการจะจบความสัมพันธ์กับนายตอนนี้และเดี๋ยวนี้” แม้จะรู้สึกหวาดหวั่นกับท่าทางของเขาในตอนนี้แต่พริกจินดายังทำใจดีสู้เสือตะคอกใส่หน้าคาเรนอย่างเหลืออดและทุกประโยคที่พูดออกไปเธอพูดเพราะความโกรธทั้งนั้น ไม่ได้อยากจบความสัมพันธ์กับเขาอย่างที่ปากว่าเลยสักนิด เป็นคนตั้งกฎขึ้นมาเองแท้ ๆ แต่มาฟาดงวงฟาดงาใส่เธอราวกับหมาบ้า เธอไม่เข้าใจเข้าจริง ๆ เลยว่าแท้จริงแล้วเขาต้องการอะไร ”หึ“ เขาเค้นหัวเราะหยามหยันออกมา ”ไม่มีสัจจะในหมู่โจรว่ะ“ ”ไอ้….“ พริกจินดาโกรธจนเลือดขึ้นหน้าแต่ไม่ทันได้ด่าก็โดนคาเรนจูบปิดปากเธอด้วยแรงจูบที่ไม่เบาเท่าไรนัก คาเรนบดขยี้ริมฝีปากของพริกจินดาอย่างเอาแต่ใจราวกับกำลังใช้จูบสั่งสอนให้เธอหลาบจำว่าไม่ควรพูดเรื่องไร้สาระใส่เขา สั