Semua Bab พันธะสัมพันธ์ร้าย: Bab 21 - Bab 30

คราแรกพริกจินดาจะนั่งแท็กซี่กลับบ้านเองไป ๆ มา ๆ เป็นชายหนุ่มที่ขับรถมาส่งเธอถึงหน้าคอนโดพร้อมคำขู่คำโต ‘ห้ามเธอออกนอกลู่นอกทาง’ ห้ามทุกอย่าง สารพัดที่คนเป็นแฟนเขาทำกันแต่มันต่างกันตรงที่ว่าเธอกับคาเรนไม่ได้เป็นอะไรกันเลยนี่สิ เขามาส่งเธอก็ไปที่ทำงานของเขาต่อ คาเรนน่ะทำงานเยอะมาก จนเธองงว่าเขาเอาเวลาว่างที่ไหนมาตามจุกจิกเธอ ทั้งดูแลโรงแรม ทั้งดูแลอู่ซ่อมรถซุปเปอร์คาร์ ไหนจะแบรนด์กางเกงยีนส์ที่เขาทำอยู่งานล้นมือแต่มีเวลาตามจิกเธอยิ่งกว่าไก่ พริกจินดาทิ้งตัวนั่งลงเก้าอี้ด้วยความเหนื่อยล้าในมือมีกระป๋องเป๊บซี่ที่เพิ่งเปิดกินไป หญิงสาวหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเล่นแต่เพียงเข้าแอปเฟซบุ๊กพริกจินดาก็ชะงักเมื่อเห็นโพสต์ของแฟนเก่า ปฐวี ภรรยาและลูกชายที่เพิ่งคลอดออกมาหยก ๆ ’ท้องตอนไหน’ คือคำถามแรกที่ผุดขึ้นมาในหัว งานแต่งงานเพิ่งผ่านไปได้ไม่นาน ถัดจากนั้นไม่กี่เดือนก็คลอดลูกซะแล้ว มันต้องนอกใจเธอมานานขนาดไหนกันนะ แต่ช่างเถอะ ตอนนี้เธอน่ะปล่อยวางเรื่องของปฐวีไปนานแล้ว เธอไม่ได้มีความรู้สึกใดหลงเหลือให้ปฐวีอีกแล้ว เขามันก็แค่อดีตที่พัดผ่านเข้ามาแล้วก็ผ่านไปแค่นั้น ก็แค่อดีตที่ไม่น่

ผ่านไปสามสิบนาทีเห็นจะได้ที่เธอส่งข้อความไปหาคาเรนว่าอยากกินก๋วยเตี๋ยววอนเขาซื้อมาให้เธอหน่อยเนื่องจากเธอไม่อยากไปซื้อเองในเวลาดึกแบบนี้ทว่าเธอก็โดนเขาปฏิเสธอย่างไม่ไยดี คาเรน: อยากกินมากก็หาซื้อกินเอง ฉันไม่ว่างทำเรื่องไร้สาระแบบนั้นให้เธอหรอก เขาทิ้งประโยคเจ็บแสบไว้แค่นั้นแล้วเขาก็หายไปเลย จนกระทั่งเวลาผ่านไปครู่ใหญ่เสียงกดออดหน้าประตูห้องของพริกจินดาก็ดังขึ้น พริกจินดาที่กำลังต้มมาม่าอยู่จึงเดินมาส่องตาแมวดูว่าใครกันที่มาหาเธอเวลานี้ ”หืม“ เสียงหวานร้องออกมาด้วยความแปลกใจแววตาเต็มไปด้วยความสับสนและมึนงงเมื่อเห็นว่าคาเรนยืนอยู่หน้าของเธอ เสียงกดออดหน้าห้องดังขึ้นซ้ำอีกและอีกครั้งเมื่อคนในห้องไม่มีทีท่าว่าจะเปิดประตูให้ คาเรนมีสีหน้าหงิกด้วยความไม่พอใจ เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเตรียมจะกดโทรหาหญิงสาวให้เธอมาเปิดประตูให้ แกร่ก แต่ประตูกลับถูกเปิดออกก่อนพร้อมร่างแบบบางที่ยืนจังก้าอยู่ตรงหน้าเขาในสภาพชุดนอนกระโปรงผ้าลื่นสายเดี่ยว คาเรนที่เห็นหญิงสาวสวมใส่ชุดนอนสุดเซ็กซี่ก็ลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่กระแอมไอออกมาเล็กน้อยวางสีหน้าให้เป็นปกติที่สุด ใครสั่งใครสอนให้เธอแต่งตัวแ

“อ้าขาให้เรนหน่อยครับคนดี เรนจะสอดเอ็นเข้าไป“ สุ่มเสียงอ่อนโยนเอ่ยบอกหญิงสาวใต้ร่างเสียงกระเส่า แววตาที่เขาทอดมองเธอราวกับเชื้อเพลิงชั้นดีที่พร้อมแผดเผาหญิงสาวให้สิ้นฤทธิ์ พริกจินดาแทบสิ้นสติกับประโยคเหล่านั้นที่ออกมาจากปากของชายหนุ่ม เรียกเธอว่าน้องไม่พอ เขายังเรียกแทนตัวเองว่าเรนอีก เขาสิ้นสติไปแล้วหรือยังไง “อ้าอีกนิดครับ” พริกจินดาอ้าขาออกกว้างตามคำสั่งของคาเรนอย่างคนละเมอมองเขาที่จับท่อนเอ็นตีใส่ร่องรักของเธอด้วยหัวใจที่เต้นระส่ำ เธอกำลังบ้าคลั่งเพราะการกระทำหยาบโลนของเขา ปึก คาเรนสอดเอ็นขนาดเขื่องเข้าไปในร่องรักคับแคบของพริกจินดาคาเดียวจนสุดลำ หญิงสาวสั่นสะท้านผวาเข้ากอดคาเรนด้วยความเสียว เธอกระชับกอดเขาแน่นขึ้นบดเบียดส่วนล่างเข้ากับส่วนนั้นของคาเรนอย่างเชื้อเชิญให้เขากระหน่ำใส่เธอสักที ท่อนเอ็นที่คาร่องเธออยู่ตอนนี้มันทั้งเสียวและอึดอัดจนเธอแทบบ้า ”อื้อ ขยับสิ“ ”อยากได้เอ็นของฉันขนาดนั้นเลยเหรอคนดี“ น้ำเสียงกระเส่าปนเจ้าเล่ห์ถามออกมา คาเรนมองพริกจินดาที่นอนบิดเร่าอยู่ใต้ร่างของเขาด้วยแววตาพึงพอใจ เขาชอบเหลือเกินที่เห็นเธออยู่ในสภาพนี้ ชอบเหลือเกินท

“คาเรน” พริกจินดาเรียกชื่อคาเรนเสียงดังลั่นพลันรีบเดินอ้อมกรงทองออกมาห้ามปรามคาเรนไม่ให้ทำตัวเสียมารยาทกับเสี่ยสันต์ไปมากกว่านี้ “หยุดเดี๋ยวนี้เลยพูดจาแบบนั้นได้ยังไงกัน” เธอต่อว่าเขาเสียงดุ “แล้วฉันพูดผิดตรงไหน เอากันทุกวันก็ต้องเป็นผัวเมียกันดิให้เป็นเพื่อนกันหรือไง” คาเรนว่าอย่างไม่พอใจเห็นท่าทีของหญิงสาวที่ดูปกป้องอีกคนจนออกนอกหน้าเขาก็ยิ่งไม่พอใจ แววตาของคาเรนเต็มไปด้วยแรงโทสะพร้อมปะทะทั้งเธอและไอ้เวรนั่น “คาเรน” “เออ เรียกไรนักหนา” “นายนี่มัน” พริกจินดาทำหน้าละเหี่ยใจอย่างเบื่อหน่ายเธอหมดปัญญาจะพูดกับคนอย่างเขาแล้วจริง ๆ “พริกเธอเป็นผู้หญิงคุณช่วยพูดดี ๆ กับเธอหน่อยได้ไหม พูดจาแบบนั้นกับผู้หญิงที่ตัวเองเรียกว่าเมียได้ยังไงไม่ให้เกียรติพริกเธอเลย” เสี่ยสันต์ที่เพิ่งเรียกสติของตัวเองกลับมาได้หลังจากที่อึ้งกับคำพูดของคาเรนไปนานมากโข แม้ว่าเขาจะรู้สึกเฟลไม่น้อยที่ต้องกินแห้วเป็นรอบที่สองจากผู้หญิงที่เขาหมายตามานานแต่คำพูดที่ฟังไม่เข้าหูของผู้ชายคนนี้เขายอมไม่ได้จริง ๆ “เสือก” “คาเรน” เป็นอีกครั้งที่พริกจินดาเรียกชื่อชายหนุ่มออกมาทว่าครั้งนี้เธอไม่ได้เรียกชื

บทสนทนาของคาเรนกับเพื่อนยังดำเนินต่อเพียงแค่พริกจินดาไม่ได้อยู่ฟังแล้วก็เท่านั้น หญิงสาวปลีกตัวออกมานั่งรอคาเรนอยู่อีกมุมของอู่ มือบางของหญิงสาวสั่นระริกจนเธอต้องกำหมัดไว้แน่น คำพูดของคาเรนดังกึกก้องอยู่ในหูเธออยู่อย่างนั้นราวกับต้องการตอกย้ำว่าสิ่งที่เธอได้ยินเมื่อครู่มันคือเรื่องจริง ‘แล้วใครจะมาว่าอะไรกูได้ ในเมื่อกูไม่ได้จริงจังอะไรกับเธอ ก็แค่เอากันเล่น ๆ ขำ ๆ แค่นั้น’ นั่นสิ เราแค่เอากันเล่น ๆ ขำ ๆ เพียงเท่านั้น ระหว่างเราไม่มีความรู้สึกต่อกันมันก็ถูกแล้วนี่ เขาไม่ได้พูดประโยคไหนผิดเลย เขาพูดถูกทุกอย่างแม้ว่าการกระทำของเขาที่ปฏิบัติต่อเธอมันเกินคำว่าเล่น ๆ ไปมากแล้วก็ตาม เพราะสิ่งที่เขาพูดออกมาทั้งหมดเป็นเรื่องที่ถูกต้อง พริกจินดาเลยไม่รู้ว่าตอนนี้เธอควรรู้สึกยังไง รู้สึกโกรธหรือว่ารู้สึกน้อยใจ หรือเธอควรรู้สึกเสียใจดี เธอไม่รู้เลยว่าเธอควรรู้สึกแบบไหน ความรู้สึกของเธอชาวาบตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าตั้งแต่ได้ยินประโยคร่ายยาวออกจากปากของเขา วินาทีนั้นพริกจินดารู้สึกชาไปทั้งร่างราวกับมีใครเอาไม้มาตีแสกหน้าเธอเข้าอย่างจังจนต้องพาร่างที่สั่นไหวของตัวเองออกมาจากตรงนั้นมานั