《I Am the CEO's Contracted Secretary (SPG)》全部章節：第 111 章 - 第 120 章

Walang nagsalita sa loob ng ilang segundo matapos makita ang mapa.Parang bawat isa sa kanila ay sabay-sabay na sinusubukang intindihin ang kahulugan ng mensaheng iniwan ni Jian, ngunit habang mas matagal nilang tinitingnan ang lumang papel ay mas lalo silang nalilito dahil napakaraming posibilidad ang maaaring ibig sabihin nito.Tahimik na nakaupo si Dera habang hawak pa rin ang liham. Nakapatong iyon sa kanyang kandungan ngunit wala na siyang nababasang kahit isang salita dahil nakatuon na ang isip niya sa mapa.Paulit-ulit na bumabalik sa kanya ang huling mensahe."Kung buhay pa siya, dito ninyo siya mahahanap." Napakasimple.Napakaikli. Ngunit sapat upang guluhin ang lahat. Dahil sino ba ang tinutukoy ni Jian? Ang sarili ba niya? O ang lalaking nasa litrato? O baka may isa pang tao na hindi pa nila nalalaman?Napahawak siya sa kanyang noo habang nararamdaman ang unti-unting pagod na bumabalot sa kanyang katawan.Pakiramdam niya ay ilang araw na silang walang pahinga kahit ilang or

Matagal na nakatitig si Alex sa larawan sa kanyang telepono habang ang malamig na hangin ng gabi ay dumadaan sa paligid niya. Sa loob ng maraming taon, natutunan niyang huwag basta maniwala sa anumang ebidensya nang hindi ito sinusuri nang mabuti. Bilang isang negosyante at bilang isang taong matagal nang nakaharap sa mga taong marunong magsinungaling, alam niya na ang mga larawan ay maaaring manipulahin, ang mga dokumento ay maaaring pekein, at ang mga kwento ay maaaring baguhin ayon sa gusto ng nagsasalita.Ngunit sa pagkakataong ito, hindi niya mapigilan ang sarili niyang pagdududa.Dahil ang pigurang nasa larawan ay masyadong pamilyar. Masyadong pamilyar upang balewalain.Masyadong kahawig ng isang taong matagal na nilang inilibing.Tahimik siyang napahawak sa noo habang pilit na inaayos ang mga tumatakbong isipin sa kanyang utak. Hindi niya maaaring sabihin agad kay Dera ang tungkol sa larawan. Hindi pa. Hindi habang wala pa silang kasiguraduhan. Dahil kung mali siya, muli lama

Nang lumabas sa bawat screen ng mansion ang mensaheng "Ibigay ninyo ang tagapag-ingat". tila tuluyang nagbago ang hangin sa loob ng silid. Ang dating mabigat na tensyon ay napalitan ng isang uri ng takot na mas mahirap ipaliwanag dahil hindi na ito tungkol sa mga lihim na natutuklasan nila o sa mga dokumentong iniwan ni Jian.Sa pagkakataong iyon, naging malinaw na may mga taong hindi lamang nagmamasid mula sa dilim kundi aktibong kumikilos upang kunin ang bagay na matagal nang itinago, at higit sa lahat, alam ng mga taong iyon na si Dera ang susi para mahanap ito.Habang mahigpit niyang yakap ang isa sa triplets, pilit niyang pinapakalma ang sarili kahit ang totoo ay pakiramdam niya ay unti-unting bumibigay ang kanyang mga tuhod. Hindi niya maintindihan kung bakit siya ang tinatawag nilang tagapag-ingat, at hindi niya maintindihan kung bakit tila sigurado ang mga ito na may hawak siyang bagay na mahalaga. Ang mas nakakatakot pa roon ay ang posibilidad na tama sila, dahil habang tu

Matapos sabihin ni Ji Lian ang tungkol sa dokumentong natagpuan niya, tila naging mas mabigat ang hangin sa loob ng silid. Walang agad nagsalita dahil ang impormasyong iyon ay masyadong malaki upang maintindihan sa loob lamang ng ilang segundo. Sa dami ng mga lihim na natuklasan nila nitong mga nakaraang araw, inakala nilang wala nang maaaring gumulat sa kanila, ngunit mali sila.Dahil kung totoo ang dokumentong iyon, nangangahulugan itong may buong bahagi ng buhay ni Jian na hindi niya kailanman ipinakita sa kanila.Tahimik na nakatitig si Dera sa litrato sa laptop habang pilit na inaalala ang lahat ng taon na nakilala niya si Jian. Hindi niya mabilang kung ilang beses silang nag-usap noon tungkol sa pamilya, sa nakaraan, at sa mga pangarap nila sa buhay, ngunit kahit kailan ay hindi nito nabanggit ang tungkol sa lalaking nasa larawan.Walang kahit isang kwento. Walang kahit isang pangalan. Walang kahit isang pahiwatig.At iyon ang dahilan kung bakit lalo siyang nalilito.Hindi dahil

Habang mabilis na naghahanda ang grupo nina Alex upang bumiyahe patungo sa lumang simbahan, wala ni isa sa kanila ang nakakaalam na may mga pangyayaring nagaganap na roon sa mismong lugar na matagal nilang hinahanap. Ang simbahang minsang naging tahimik na bahagi ng kanilang nakaraan ay muli na namang naging sentro ng isang lihim na matagal nang nakabaon sa ilalim ng panahon.Ang dating banal at payapang lugar ay tila nilamon na ng katahimikan at pag-iisa. Ang mga lumang upuan ay natatakpan na ng makapal na alikabok, ang ilang bahagi ng kisame ay may mga bitak na dulot ng mga bagyo at taon ng kapabayaan, at ang mga makukulay na salamin sa bintana ay matagal nang nawalan ng dating kinang.Sa loob ng abandonadong simbahan ay nakatayo ang lalaking unang nakahanap sa kahon. Mahigpit niya itong hawak habang dahan-dahan siyang naglalakad palabas ng lumang confession room. Makikita sa kanyang mukha ang kasiyahang matagal niyang hinintay, dahil sa wakas ay nasa kanyang mga kamay na ang bagay