บททั้งหมดของ พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]: บทที่ 121 - บทที่ 130

หลายวันต่อมา ขณะที่ปาริฉัตรวุ่นอยู่กับตารางบัญชีบนหน้าจอคอมพิวเตอร์เบื้องหน้า จู่ ๆ เสียงเสี่ยภาคินทร์ก็ดังขึ้น"หนู มาหาเฮียหน่อยสิ""ค่ะ" หญิงสาวตอบรับพลางขยับเมาส์ไปบันทึกงานก่อนที่จะยันร่างลุกขึ้นยืน แล้วเดินไปหาเสี่ยหนุ่ม เมื่อเดินไปถึงมือแกร่งตวัดเกี่ยวเอวเล็กให้ลงมานั่งยังตักเขาทันที "เฮียมีอะไรจะให้" เสี่ยภาคินทร์บอกพลางเอื้อมมือไปหยิบซองสีน้ำตาลบนโต๊ะมาส่งให้กับผู้หญิงที่นั่งบนตักเขา"นี่อะไรคะ?" ปาริฉัตรซึ่งนั่งตะแคงข้างให้คนร่างใหญ่เอ่ยถามพลางรับซองจากมือเขา ดวงตาสวยมองซองในมือสลับกับใบหน้าหล่อเข้มไปมา"ลองเปิดดูสิ" เสี่ยหนุ่มเอ่ยพลางเอาใบหน้าไปถูกับต้นแขนเนียนของหญิงสาวอย่างเพลิดเพลิน"นี่มัน โฉนดที่ดินตานี่คะ" หญิงสาวเอ่ยออกมาอย่างตกใจ นึกไม่ถึงว่าสิ่งที่เสี่ยภาคินทร์จะให้เธอนั้นคือโฉนดที่ดิน ตัวต้นเหตุที่ทำให้เขาและเธอมาเจอกันในวันแรก"เฮียคืนให้" เสี่ยหนุ่มบอกด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มอ่อนโยนทำเอาคนฟังใจสั่นรัว"ทำไม..คะ?" ปาริฉัตรเอ่ยเสียงขาดห้วงเบาหวิว ก้อนกลมวิ่งขึ้นมาจุกที่ลำคอพร้อมกับความรู้สึกซาบซึ้งใจ"มีนี่อีก" เสี่ยภาคินทร์พูดขณะที่เอื้อมมือไปหยิบแผ่นกระดา

เสี่ยภาคินทร์เมื่อพูดจบเขาดันสะโพกกลมให้พ้นจากตัก ร่างใหญ่ลุกขึ้นยืนรวดเร็วก่อนจะโน้มตัวไปคว้าเอาร่างบางของปาริฉัตรขึ้นพาดบ่าแล้วแบกเธอก้าวขายาวมุ่งหน้าไปยังห้องนอนด้านใน"ว้าย! เฮีย ปล่อยหนู หนูกลัวตก" ปาริฉัตรส่งเสียงร้อง เธอขืนช่วงไหล่ขึ้นโดยเอามือบางไปยันแผ่นหลังหนาของเสี่ยหนุ่มไว้ "นิ่ง ๆ เดี๋ยวก็เอามันข้างนอกนี่เลย" เสี่ยภาคินทร์ทำเสียงดุก่อนจะใช้มือตีไปที่สะโพกสวยหนึ่งทีอย่างมันเขี้ยวเพี้ยะ!“โอ้ย หนูเจ็บนะ”“ก็อยู่เฉย ๆ สิ” เสี่ยภาคินทร์ทำเสียงดุในตอนที่แบกร่างเล็กมาถึงเตียงกว้างแล้ว“ก็หนูกลัวตกนี่”"เฮียไม่ปล่อยให้หนูหล่นลงไปหรอกน่า ถ้าร่วงลงไปเกิดหนูเจ็บเฮียไม่อดไปเป็นเดือนเลยเหรอ" เสี่ยหนุ่มบอกขณะที่วางหญิงสาวยืนที่ข้างเตียงนอน"เฮียก็คิดแต่เรื่องนี้" ปาริฉัตรค้อนให้ใบหน้าหล่ออย่างหมั่นไส้คนลามก "ก็เฮียชอบเอาหนูไง" พูดจบปากหนาก็ประกบปิดปากอิ่มทันที ส่งลิ้นสากเข้าไปกวาดทั่วโพรงปากเล็กก่อนจะมาหยุดที่ลิ้นน้อย เสี่ยหนุ่มตวัดลิ้นหยอกล้อดูดกลืนลิ้นเธอเบา ๆ ในขณะที่เขาหลอกล่อความสนใจหญิงสาวให้อยู่ที่ปากเล็ก ตอนนี้มือใหญ่เอื้อมไปข้างหลังรูดซิปชุดกระโปรงลงแล้วรูดลงปล่อ

หนึ่งเดือนต่อมา ปาริฉัตรเดินเข้าไปในคาสิโนพร้อมกับเสี่ยภาคินทร์เพื่อทำงานตามปกติเหมือนดังเช่นทุกวัน ร่างบางเดินเยื้องกายคู่ไปกับเสี่ยหนุ่ม โดยที่ไหล่เล็กของหญิงสาวมีแขนแกร่งของคนร่างใหญ่พาดเกี่ยวไว้ ทั้งคู่เดินไปตามช่องทางเล็กที่สองฝั่งคราครั่งไปด้วยนักพนัน เมื่อเดินผ่านโต๊ะใดผู้คนที่อยู่บริเวณนั้นต่างหันมาทักทายคนทั้งคู่ ทุกวันนี้เหล่านักพนันและพนักงานจะรู้ว่าผู้หญิงหน้าหวานหุ่นดีคนนี้คือคนรักของเจ้าของคาสิโน ยามเธอไปไหนมาไหนตามลำพังก็มีคนแสดงความเคารพอยู่เสมอ เสี่ยภาคินทร์พาปาริฉัตรแวะทักทายแทบจะทุกโต๊ะ แต่แล้วใบหน้าสวยก็ฉีกยิ้มกว้างเมื่อได้เจ๊เครซี่ที่อยู่สุดทางเดิน รุ่นพี่สาวสองที่เธอแทบจะไม่ได้เจอหน้าเลยในช่วงหนึ่งเดือนที่ผ่านมา"เจ๊เครซี่" เสียงหวานร้องทัก"อ้าว แป้งหอม สวัสดีค่ะเสี่ย" เจ๊เครซี่ที่กำลังจะเดินไปข้างในหันมาตามเสียงเรียก และเมื่อเธอหันมาก็พบว่าข้างกายรุ่นน้องคนสวยของเธอนั้นมีเสี่ยหนุ่มเจ้านายเธอยืนอยู่ข้าง ๆ เจ๊เครซี่จึงยกมือสวัสดีทักทาย"งั้นเฮียขึ้นไปก่อน เดี๋ยวจะแวะสั่งงานที่ชั้นสอง หนูคุยเสร็จแล้วขึ้นไปออฟฟิศเลยนะ" เสี่ยภาคินทร์เมื่อพูดจบจึงได้เดินแยกปล่อย

เสี่ยภาคินทร์พูดขณะที่ใช้มือใหญ่รีบดันขอบกางเกงนอนขายาวลงไปแล้วดึงออกทางปลายเท้า จากนั้นจึงรีบถอดเสื้อยืดออกจนเหลือแต่ตัวเปล่า ร่างบึกบึนขยับเข้ามาใกล้ร่างบางที่กำลังนอนหอบก่อนจะจับขาเรียวแยกออกกันคร่อมร่างใหญ่ของตัวเองไว้"เฮีย เบา ๆ นะ อื้อ" ปาริฉัตรเอ่ยเสียงกระเส่า ร่างบางเกร็งกระตุกทุกครั้งที่เสี่ยหนุ่มจับปลายบานหัวเห็ดมาถูที่ปุ่มกระสันกลางกลีบอูม"หึหึ" เสี่ยภาคินทร์หัวเราะต่ำในลำคอก่อนจะกดปลายบานท่อนเอ็นเข้าไปปากทางรักแล้วดันพรวดจนสุดโคนในตอนที่หญิงสาวเผลอ"อ๊า!" ปาริฉัตรอ้าปากค้างก่อนจะเปลี่ยนเป็นหอบถี่ ๆ เมื่อรู้สึกคับแน่นปนเสียวซ่านในช่องรัก"เสียวไหม?" เสี่ยหนุ่มถามขณะที่โน้มตัวไปดึงชุดนอนนิ่มออกไปทางศีรษะเล็ก โดยที่สะโพกแกร่งยังตอกอัดเข้ามาในร่างเธอไม่ว่างเว้น"อ๊ะ! ไม่ต้องมาถาม อ๊า! หนูบอกเบา ๆ ไง อื้อ!" ปาริฉัตรขยับปากเล็กต่อว่าแล้วก็ถูกปากหนาประกบปิด ลิ้นหนาล่วงล้ำเข้าไปความหวานในปากเล็กอย่างถือวิสาสะ รสจูบหวาบหวิวของเสี่ยหนุ่มเรียกร้องให้เธอส่งลิ้นเล็กเข้าไปในโพรงปากเขาอย่างเงอะ ๆ งะ ๆ น่าเอ็นดู ขณะที่ช่วงบนค่อย ๆ แลกเปลี่ยนความรักกันนั้น ช่วงล่างกลับตรงกันข้ามเมื่

รุ่งเช้า ปาริฉัตรตื่นขึ้นมาเพราะได้ยินเสียงอาเจียนของเสี่ยภาคินทร์ หญิงสาวรีบตลบผ้าห่มออกจากตัวแล้วพาร่างกายเปล่าเปลือยเดินไปหยิบเสื้อคลุมมาสวมใส่จากนั้นจึงรีบมุ่งหน้าเดินเข้าไปยังห้องน้ำ"เฮียไม่สบายเหรอคะ? ตัวก็ไม่ร้อนนี่" ปาริฉัตรถามขณะที่ใช้ฝ่ามือน้อยแนบไปที่หน้าผากแข็งของเสี่ยหนุ่มเพื่อวัดอุณหภูมิร่างกาย ก่อนจะเปลี่ยนมายังแผ่นหลังหนาแล้วลูบลงให้อย่างเบามือ"ไม่รู้ เฮียเวียนหัวมาก คลื่นไส้อยากอ้วก" เสี่ยหนุ่มพูดเสียงหอบ มือใหญ่เอื้อมไปคว้าผ้ามาเช็ดปากที่เปื้อนไปด้วยน้ำลาย หน้าผากของเขาเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อมากมาย"ออกไปนอนพักเถอะค่ะ" หญิงสาวพูดแนะนำ ร่างบางรีบเข้าประชิดเกี่ยวเอาแขนใหญ่เขาไว้ทันทีที่เห็นเสี่ยหนุ่มเดินเซไปข้าง ๆ"นอนพักน่าจะดีขึ้น" เสี่ยภาคินทร์พูดขณะที่เดินออกมาจากห้องน้ำอย่างไร้เรี่ยวแรง เขารู้สึกเหนื่อยตั้งแต่เมื่อคืนในตอนที่ทำรักกับหญิงสาวรอบที่สอง ปกติเขาทำต่อได้ถึงสี่ห้ารอบโดยไม่เหนื่อย แต่เมื่อคืนกลับรู้สึกเหนื่อยล้ามากจนเขาเองยังแปลกใจ เสี่ยหนุ่มเดินพ้นจากประตูห้องน้ำไม่กี่ก้าวเขาก็รู้สึกพะอืดพะอมจนทนไม่ไหว รีบดึงแขนออกจากการเกาะกุมของคนร่างบางแล้วรีบวิ