Semua Bab พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]: Bab 111 - Bab 120

และแล้วก็ถึงเวลาเลิกงาน ปาริฉัตรได้กลับบ้านไปหาตาและยายอย่างที่ตั้งใจไว้พร้อมกับเสี่ยภาคินทร์ เมื่อรถหรูคันใหญ่ของเสี่ยหนุ่มแล่นมาจอดหน้าประตูรั้วเหล็ก ดวงตากลมมองเข้าไปในบ้านก็พบกับหลอดไฟหน้าบ้านสองดวงถูกเปิดไว้พร้อมกันจนเกิดเป็นแสงสีขวสว่างไสวไปทั่วบริเวณ ซึ่งปกติแล้วหลอดไฟสองดวงจะจะไม่ค่อยเปิดใช้งานหากผู้อาศัยในบ้านเข้าบ้านกันหมดแล้ว บ่งบอกว่าการที่ดวงไฟเปิดไว้แบบนี้เพื่อรอการมาของหลานสาวคนสวยของบ้าน ริมฝีปากอิ่มคลี่ยิ้มก่อนจะเกี่ยวสายกระเป๋าขึ้นคล้องบ่าเตรียมตัวจะลง แต่ก็ยังไม่วายหันไปพูดกับคนร่างใหญ่ก่อนที่จะเปิดประตูรถ"เดี๋ยวหนูคุยกับตายายเสร็จ หนูโทรหานะคะ" มือน้อยเปิดประตูค้างไว้ก่อนจะหันไปพูดกับคนตัวโตจากนั้นจึงเปิดประตูก้าวลงรถไปเตรียมจะเข้าบ้าน แต่ไม่ทันที่เท้าน้อยจะก้าวเดินก็มีเสียงเปิดปิดประตูรถตามหลังทำให้เธอต้องหันไปมอง"เฮียลงมาทำไมคะ?" ปาริฉัตรถามโดยที่ดวงตากลมโตมีแววสงสัย "เฮียจะเข้าไปด้วย จะไปเจอตากับยายหนู" เสี่ยหนุ่มตอบขณะที่มือหนาจัดการกดรีโมทล็อกรถก่อนจะเดินอ้อมรถมาหาหญิงสาว จับไหล่บางให้หันหน้าไปทางประตูรั้วแล้วดันให้เธอเดินไปด้วยกัน"เฮียจะเข้าไปทำไมคะ

สามวันต่อมา เวลาพักเที่ยง ปาริฉัตรได้ลงไปหาซื้ออาหาร ขนม กาแฟ เหมือนดังเช่นทุกวัน หญิงสาวกลับขึ้นมาในห้องทำงานพร้อมกับถุงอาหารมากมายและแก้วกาแฟจากร้านชื่อดัง"ข้าวมาแล้วค่ะ เฮียจะกินตรงไหนคะ?" หญิงสาวเอ่ยถาม เพราะถ้าเขามีงานด่วนเขาจะนั่งรับประทานที่โต๊ะทำงาน ถ้าพอจะปลีกเวลาได้ก็จะมานั่งรับประทานที่โต๊ะรับแขกกลางห้อง"เอามานี่เลย" เสี่ยภาคินทร์ตอบขณะที่พลิกแผ่นกระดาษตรงหน้าโดยที่ไม่ได้เงยมามองคู่สนทนาแม้แต่น้อย"นี่ค่ะ" ปาริฉัตรวางกล่องข้าวตรงพื้นที่ว่างบนโต๊ะเสี่ยหนุ่มและกำลังจะหันหลังกลับไปนั่งทานอาหารที่โต๊ะตัวเอง แต่เธอก็ต้องเซถอยหลังเพราะโดนแขนแข็งแรงเกี่ยวเอวไว้เสียก่อน สะโพกกลมกระแทกลงบนตักกว้างของเสี่ยหนุ่ม"มากินด้วยกัน" เสี่ยภาคินทร์พูดขึ้นขณะที่มือใหญ่วางไว้บนหน้าขาของเธอ"วันนี้อารมณ์ไหนคะเนี่ย" ปาริฉัตรพูดพลางอมยิ้มให้เขา เธอหันหลังให้เขาแล้ววางข้าวของในมือของบนโต๊ะทำงานใหญ่ จากนั้นจึงเปิดกล่องอาหารเพื่อที่จะรับประทานอาหาร เพราะตอนนี้พยาธิในท้องเธอร้องประท้วงส่งเสียงดังโครกครากไปหมด"อยากอ้อนเมีย" เสี่ยภาคินทร์เอ่ยเสียงนุ่ม จมูกโด่งกดลงซุกไซ้ที่แผ่นหลังบางแรง ๆ"

"พะ..พรุ่งนี้ค่อยทำก็ได้ วันนี้ดึกแล้วหนูง่วงจริง ๆ อ๊ะ!" ปาริฉัตรพูดปนเสียงหอบเพราะเสี่ยภาคินทร์เอาแต่สะกิดยอดอกเธอไม่หยุด จนกระทั่งมันแข็งเป็นไตสู้กับมือเขา นั่นบ่งบอกว่าอารมณ์กระสันของหญิงสาวถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาแล้ว"หึ หนูก็อยาก เฮียรู้" เสี่ยภาคินทร์ยกยิ้มที่มุมปากร้ายกาจอย่างคนมีชัย"เฮียแกล้งหนู" หญิงสาวพูดเสียงหวานปนกระเส่า ดวงตากลมสบตากับเขาผ่านกระจกเงาหวานเยิ้ม"เฮียไม่ได้แกล้ง เฮียจะเอาจริง ๆ " เสี่ยหนุ่มก้มลงมากระซิบข้าง ๆ ใบหูเล็กก่อนจะใช้ร่างบึกบึนของตัวเองช้อนคนร่างบางขึ้นให้ไปนั่งที่ริมโต๊ะเครื่องแป้ง จากนั้นจึงใช้ขายาวดันเก้าอี้ที่หญิงสาวนั่งเมื่อครู่ไปให้พ้นทางก่อนจะแทรกตัวเข้าไปนั่งตรงหว่างขาเรียวแทน "เฮีย เฮียจะทำ ทำอะไร?" ปาริฉัตรเริ่มพูดติดอ่างขึ้นมาเมื่อเสี่ยหนุ่มนั่งลงไปกลางหว่างเธอ"ทำเสียว" เสี่ยภาคินทร์บอกพลางรูดกางเกงในตัวจิ๋วออกไปทางปลายเท้า จากนั้นจึงจับเท้าเล็กแยกออกจากกันแล้วให้เหยียบไหล่แข็งทั้งสองของเขา "มะ..ไม่เอา มันสกปรก อ๊า!" หญิงสาวพูดปนเสียงหอบ พยายามหนีบขาเข้าแต่ก็ไม่สามารถต้านทานแรงมือแกร่งที่จับต้นขาเนียนไว้ได้ แล้วเธอก็ต้องร้องออกมาเ

เมื่อเสี่ยภาคินทร์อุ้มกระเตงปาริฉัตรมาถึงเตียงใหญ่ ร่างใหญ่ก้าวขึ้นเตียงแล้วเดินเข่ามาตรงกลางแล้วค่อย ๆ วางร่างบางลงนอนราบอย่างนุ่มนวลโดยที่ไม่ให้จุดเชื่อมต่อหลุดออกจากกัน เมื่อจัดท่าได้ที่แล้ว สะโพกแกร่งได้เริ่มขยับโยกย้ายชักท่อนเนื้อใหญ่เข้าออกตัวเธอเนิบนาบโดยไม่ให้ขาดจังหวะขณะที่เขาเองก็ดึงเสื้อคลุมออกไปให้พ้นตัวแล้วเหวี่ยงลงไปยังพื้นแข็งด้านล่างโดยไม่สนใจว่ามันจะไปตกอยู่ตำแหน่งไหน จากนั้นจึงโน้มตัวลงมาวางมือหนาที่ข้างไหล่เล็กแล้วตอกอัดความใหญ่โตใส่ร่างบางหนักเน้น"อ๊ะ! อ๊ะ!" หญิงสาวร้องขึ้นเมื่อปลายลำท่อนกระทุ้งไปโดนผนังมดลูกอย่างจัง ถึงจะมีน้ำรักที่เขาเพิ่งปล่อยเข้าใส่เธอเมื่อครู่แต่ก็ไม่สามารถคลายความคับแน่นในช่องรักเธอได้ เธอรู้สึกอึดอัดปนเสียวซ่านทุกครั้งที่เขากระแทกแก่นกายบวมปูดเข้ามา ดวงตาสวยจ้องมองไปยังกล้ามเนื้อแน่นเบื้องหน้า ร่างกายที่บึกบึนสมบูรณ์แบบราวกับประติมากรรมชั้นยอดกำลังโยกย้ายไปมาบนร่างกายเธอ พอได้มองพานทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นรัว รูรักกระตุกระริกตื่นเต้นตามหัวใจ "มองแบบนี้อีกแล้วนะ ซี๊ด!" เสี่ยภาคินทร์พูดเสียงกระเส่าปนเมื่อโดนโพรงรักบีบรัด กระทุ้งท่อนเอ็นเข้

รุ่งเช้า ปาริฉัตรตื่นขึ้นมาพร้อมกับร่างกายอันปวดระบมจากการทำรักอันดุเดือดของคนร่างใหญ่เมื่อคืน หญิงสาวยังรู้สึกเหนอะหนะกลางหว่างขาเพราะน้ำรักของเสี่ยภาคินทร์ที่ปล่อยไว้ให้คั่งค้างได้ไหลออกมาในช่วงที่เธอหลับไหล ตอนนี้เธอกำลังนอนหนุนแขนของคนที่เพิ่งทรมานร่างกายเธอเมื่อคืน เบื้องหน้าคือกล้ามเนื้ออกแกร่ง หญิงสาวนึกสนุกจึงใช้นิ้วเล็กลากไปบนแผ่นอกกว้าง และเมื่อเนื้อแน่นหนั่นโดนนิ้วน้อยสัมผัส ตรงบริเวณนั้นก็กระตุกรับกับนิ้วเธอ "อือ" เสียงครางทุ้มเจ้าของวงแขนแข็งแรงและเมื่อพอเสี่ยหนุ่มรู้สึกตัว เขากระชับวงแขนแน่นขึ้นไปอีกจนร่างบางแทบจะฝังเข้าไปในอกแน่นเนื้อของเขา"อื้อ! เฮีย จะกอดอะไรแน่นนักคะ หนูอึดอัด" หญิงสาวเอ่ยพลางใช้มือที่ซุกซนเมื่อครู่ดันแผงอกไว้"อย่าซน ถ้าไม่อยากโดนซ้ำเช้า" เสี่ยภาคินทร์พูดขณะที่ปรือตาขึ้นมองหญิงสาวในอ้อมกอด"....." ปาริฉัตรนิ่งเงียบก้มหน้างุดเมื่อโดนเขาคาดโทษ ใบหน้าสวยเห่อแดงขึ้นขณะที่ยู่ปากอิ่มขึ้นอย่างไม่พอใจในคำขู่ เอะอะก็จะจับกิน หญิงสาวต่อว่าในใจไม่กล้าพูดออกมา"หรือว่าอยากโดนจริง ๆ หื้อ?" เสี่ยหนุ่มถามเสียงสูง "ไม่ค่ะ แค่นี้หนูก็ปวดเมื่อยไปทั้งตัวแล้