บททั้งหมดของ พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]: บทที่ 131 - บทที่ 140

"ฮะ!/ฮะ!" สองตายายร้องออกมาพร้อมกันอย่างตกใจ จากนั้นยายเอมยกมือทาบหน้าอกตัวเองอย่างตกใจ ส่วนตาแสงนั่งมองหน้าเสี่ยหนุ่มนิ่ง"ผมพร้อมจะรับผิดชอบทุกอย่าง ที่มาวันนี้เพื่อที่จะมารับผิดชอบสิ่งที่ผมทำครับ" เสี่ยหนุ่มพูดต่อด้วยน้ำเสียงหนักแน่น"เสี่ยจะรับผิดชอบได้แค่ไหนครับ?" ตาแสงถามเสียงดุ เขาเคยได้ยินกิตติศัพท์ของเสี่ยหนุ่มถึงความเจ้าชู้ของเขา ถ้าให้หลานสาวคนสวยไปเป็นเมียเก็บเขาคงได้เอาเลือดหัวเสี่ยหนุ่มออกแน่ ๆ"ผมจะแต่งงานกับแป้งหอมครับ ขอโทษที่ผมมาสู่ขอด้วยตัวเอง พ่อแม่ผมเสียไปหมดแล้ว ผมรบกวนพวกท่านหาฤกษ์แต่งให้ด้วยครับ ผมจะจัดงานให้ใหญ่โดยที่แป้งหอมจะน้อยหน้าใคร และวันนี้ผมตั้งใจจะพาแป้งหอมไปจดทะเบียนสมรสก่อนหลังจากที่ออกไปจากที่นี่ครับ" เสี่ยภาคินทร์พูดประโยคยาวด้วยเสียงหนักแน่น สายตาเขามุ่งมั่นไม่มีความหลุกหลิกให้ตาแสงต้องระแวง"ในเมื่อเสี่ยพูดขนาดนี้ ผมก็ไม่มีอะไรจะพูด ส่วนเรื่องงานแต่ง จัดเล็ก ๆ ที่บ้านนี้ก็พอ ตากับยายแก่แล้วไม่อยากต้องไปร่วมงานใหญ่โตอะไร เอาไว้จะให้ยายเขาไปหาฤกษ์ให้ก็แล้วกัน" ตาแสงถอนลมหายใจเฮือกใหญ่ ในเมื่อเสี่ยหนุ่มแสดงถึงความจริงจังกับหลานสาวพวกท่าน ท่านก็

ห้องนอนของปาริฉัตรถูกจัดเป็นห้องหอ ทั้งคู่ต้องนอนค้างที่บ้านนี้หนึ่งคืนตามประเพณีถึงจะกลับไปนอนที่คอนโดได้ ตกเย็น เมื่อส่งแขกเหรื่อกลับกันหมดแล้ว เสี่ยภาคินทร์รีบขอตัวไปอาบน้ำแล้วเข้านอนทันที เขาเหนื่อยกับการต้องร่วมพิธีการช่วงกลางวันมาก แต่ปาริฉัตรซึ่งเป็นคนตั้งครรภ์เมื่อแขกเหรื่อกลับกันแล้ว เธอคงยังอยู่หยิบโน่นเก็บนี่จนเวลาล่วงเลยไปถึงสี่ทุ่มจนตายายต้องออกปากห้ามปรามเธอถึงจะหยุดมือ ปาริฉัตรเมื่ออาบน้ำเรียบร้อย เธอขึ้นมาบนห้องพร้อมกับอาหารในถาดเพื่อนำมาให้เสี่ยหนุ่ม เพราะเขายังไม่ได้รับประทานอาหารเย็น เมื่อพอเธอขึ้นมาก็พบว่าเขาได้หลับไปแล้ว "เฮียคะ ลุกขึ้นมากินข้าวค่ะ" หญิงสาวจับที่แขนใหญ่เขย่าเบาเพื่อให้เขารู้สึกตัว "อือ มาแล้วเหรอ เฮียนอนรอตั้งนาน" เสี่ยภาคินทร์พูดพลางดึงร่างให้ล้มไปนอนคู่กับเขา มือหนาล้วงเข้าไปในเสื้อนอนของหญิงสาวทันทีที่เห็นโอกาสล่วงเกินคนตัวนุ่ม "เฮียจะทำอะไรคะ?" ปาริฉัตรเอ่ยถามพลางจับข้อมือเขาไว้ให้หยุกการเคลื่อนไหว "ตอนเข้าหอ เขาทำกิจกรรมอะไรกันล่ะ" เสี่ยภาคินทร์ตอบหน้าตาย มือหนาดึงดันเข้าไปปลดตะขอเสื้อในเธอจนหลุดออกจากกันจนได้ "หนูท้องอยู่นะ" หญ

"อ๊า!" เสียงหวานร้องออกมาอย่างห้ามไม่ได้ หญิงสาวเกร็งหน้าท้องเมื่อสัมผัสถึงคับแน่นอีกระลอก"เสียวหัวฉิบ" เสี่ยหนุ่มครางเสียงทุ้มต่ำ เริ่มขยับสะโพกกระแทกท่อนเอ็นใหญ่ใส่ช่องรักนิ่มเนิบนาบจากนั้นจึงแปรเปลี่ยนเป็นรุนแรงรัวเร็ว"อ๊ะ อ๊ะ เบาหน่อย อย่าเข้าลึกเดี๋ยวโดนลูก อ๋า!" ปาริฉัตรครางเสียงกระเส่า ก้มหน้าลงกัดปากแน่น ลมหายใจขาดเป็นห้วง ๆ เธอเสียวซ่านวูบวาบยามลำท่อนครูดเข้าออกภายในรูรัก "เอามันฉิบ! ซี๊ด!" เสี่ยภาคินทร์เอ่ยน้ำเสียงแหบพร่า เขาไม่ฟังสิ่งที่หญิงสาวห้าม สะโพกแกร่งยังสะบัดแก่นกายใหญ่ใส่เธอไม่ว่างเว้น "อ๊า แรงไป เฮีย แรงไปแล้ว" ปาริฉัตรร้องออกมาเสียงดัง ด้วยความที่ช่วงขาทั้งคู่ไม่เท่ากัน จังหวะที่เสี่ยหนุ่มกระแทกเข้ามาทำให้เธอยืนไม่ติดพื้น ขาเล็กสั่นระริกเมื่อเสี่ยหนุ่มถามโถมเข้าใส่เป็นเวลานาน เธอแทบจะยืนไม่อยู่แต่ก็ได้มือใหญ่ช่วยจับประคองสะโพกกลมไว้"อา หนูตอดแรงไปนะ" เสี่ยหนุ่มครางออกมาเมื่อรู้สึกถึงแรงบีบรัดภายในโพรงนุ่ม เขาก้มลงไปมองยังจุดเชื่อมต่อ กลีบอูมเริ่มแดงคล้ำจากการใช้งานหนักของเขา เนื้อนิ่มด้านในปลิ้นเข้าปลิ้นออกตามท่อนเนื้อปูด ปลายบานหัวเห็นกวาดเอาน้ำรักขาวข

ไม่กี่นาทีต่อมา เสียงเรียกเข้าดังจากโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูก็ได้ดังขึ้น เสี่ยภาคินทร์หยิบขึ้นมาดูชื่อก่อนจะปัดหน้าจอเพื่อรับสาย"ฮัลโหล"'วันนี้พวกกูจะเข้าไปนะ' เสียงธันวา หนึ่งในเพื่อนสนิทของเสี่ยหนุ่มดังมาตามสาย"พวกมึงจะมาอะไรบ่อยนักวะ ช่วงนี้กูยิ่งเพลีย ๆ " เสี่ยภาคินทร์พูดน้ำเสียงหงุดหงิดใส่เพื่อน เขาอยากกลับไปนอนพักผ่อนเร็ว ๆ หากบรรดาเพื่อน ๆ มา เขาก็ต้องไปนั่งคุยกับเพื่อนก่อนถึงจะปลีกตัวออกไปได้ ไม่งั้นก็จะโดนต่อว่าว่ามีภรรยาแล้วลืมเพื่อนอย่างที่พวกนั้นชอบพูดเป็นประจำ'แต่พวกกูไปกูก็จ่ายเต็มนะโว้ย ไม่ได้ไปกินฟรี เตรียมเด็กสวย ๆ ไว้ให้ด้วย' เสียงธันวาตะโกนกลับมาดังพอ ๆ กับเสี่ยหนุ่ม ทำให้เขาต้องถอนหายใจเฮือกใหญ่เพราะเพื่อน ๆ เขานั้นเมื่อมาครั้งไหนก็จะจ่ายค่าอาหารและเครื่องดื่มเต็มราคาทุกครั้งไม่เคยเอาเปรียบเขาเลยแม้แต่สักครั้งเดียว"เออ ๆ" เสี่ยภาคินทร์รับปากก่อนจะกดตัดสายไปไม่ยอมให้ธันวาได้พูดต่อได้ "เพื่อนเฮียจะมาเหรอคะ?" ปาริฉัตรถามขึ้นเมื่อได้จับใจความจากที่เสี่ยหนุ่มคุยโทรศัพท์เมื่อครู่"อืม""ให้หนูกลับคอนโดก่อนไหมเฮียจะได้อยู่คุยกับเพื่อนได้นานๆ""ไม่ต้องหรอก ถ

เมื่อส่งภรรยาไปถึงจุดหมายแล้ว เสี่ยภาคินทร์รีบปลดหัวเข็มขัด ปลดตะขอกางเกงดันขอบลงเล็กน้อยเพื่อให้ท่อนเนื้อลำใหญ่เด้งออกมาเป็นอิสระ"ยกก้นขึ้นแล้วนั่งทับลงมาหน่อยสิที่รัก" เสี่ยภาคินทร์เอ่ยเสียงแหบพร่า มือใหญ่กำรูดลำท่อนสองสามทีก่อนจะใช้หัวแม่มือดันออกไปเล็กน้อยเพื่อจะให้กลีบอูมของเธอกลืนกินได้อย่างสะดวก ขณะที่มืออีกข้างแหวกกางเกงในเธอออกไปให้พ้นทางรัก"มันคับ อื้อ!"ปาริฉัตรที่ค่อย ๆ กดสะโพกลงนั่งทับท่อนเอ็นปูดบวมบ่นอู้อี้ขึ้นก่อนจะกัดปากล่างแน่น เธอทั้งอึดอัดทั้งกระสันเสียวไปพร้อมกัน ลมหายใจติดขัดเมื่อช่องแคบได้กลืนท่อนเนื้อไปจนสุดโคน ใบหน้าสวยเหยเกน่าสงสาร ดวงตากลมจ้องมองใบหน้าหล่อด้วยสายตาหวานเยิ้ม"ให้เฮียช่วยนะ อ่า" เสี่ยหนุ่มเอ่ยเสียงแหบพร่า เขานั้นก็ทรมานไม่ต่างจากเธอ มือใหญ่เลื่อนไปที่แก้มก้นก่อนจะยกขึ้นแล้วจับกดลงแรงโดยไม่ต้องรอให้เธออนุญาต เขาปวดไปทั้งลำท่อนเมื่อโดนโพรงเนื้อบีบตัวโอบรัด สะโพกแกร่งกระทุ้งสวนเข้าออกตัวเธอรุนแรงให้หายจากการปวดหนึบ"อ๊ะ อ๊ะ อ๊า" เสียงหวานครางเสียงดัง ร่างบางโยกคลอนตามแรงส่งด้านล่าง อกอิ่มกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะกระทุ้งของสะโพกแกร่ง "เส