All Chapters of Coffee, Love & Secrets: Chapter 21 - Chapter 30

Timotheo’s POVI was doing the dishes in the kitchen when I heard my phone ring. I walked right away to the living room to get my phone and saw Tyrone was calling me.“You better tell me some great news in exchange for interrupting me while doing the dishes,” I told him as soon as I answered his call.“You should be better hiding yourself than letting someone take a picture of you,” sagot naman ni Tyrone, which caught me off guard.“What do you mean?” tanong ko agad sa kanya.Tyrone showed my picture while riding a public vehicle. That was the time when I took Ash to their home, and someone really had the guts to take a photo of me without my consent.“Did you handle it?” I asked Tyrone and heard Hector’s voice on his line.“Don’t worry, Theo! Nagawan na namin ng paraan,” sagot ni Hector at nagpakita siya sa camera ni Tyrone.“Thank you so much!” wika ko sa kanya.“Are you seeing someone there?” Tiffany stole Tyrone’s phone and sat on the couch while talking to me.“Not yet!” sagot ko

“Hintayin na lang kita sa may labas Ash,” wika ni Dami at tuluyan na niya akong iniwan kay Timo.Tumingin ako kay Timo at kinuha sa kamay niya ang inorder kong kape at sinabing, “Thank you!” Lalakad na sana ako paalis sa harapan niya nang pigilan niya ako.“Are you going home now?” tanong ni Timo.Tumingin ako sa mukha niya at napansin kong seryoso siya kaya umayos ako nang aking pagkakatayo. “Oo, kailangan ko nang magpahinga para bukas. Saan ka ba namin susunduin?” sagot ko sa tanong niya.Hindi agad siya nakasagot at napansin kong may nakapila na sa may counter kaya tinuro ko ito sa kanya. “May customer ka na kaya pumunta ka na dun. Tawagan na lang kita bukas,” dagdag ko na lang at ngumiti sa kanya.Lumabas na ako ng Pixel Brew at nakita ko agad si Dami na naghihintay sa akin. Ngumiti siya sa akin pero ako naman itong hindi maipinta ang mukha.“Nangyari? Anong sabi niya?” tanong ni Dami sabay hawak sa may braso ko.“Tinanong lang niya ako kung uuwi na ako,” sagot ko naman at mabilis

“Ikaw! Kung anu-anong binibiro mo,” wika ko kay Timo habang nakaharap kami kina mama at papa. Ngumiti ako kay Timo at pilit siyang sinesenyasan na bawiin ang sinabi niya. “Bawiin mo,” bulong ko sa kanya.“Bawiin ang alin?” tanong ni Timo at mukha siyang naguguluhan sa sinabi ko.“Yung sinabi mo kina mama kanina,” mahinang sagot ko at baka kung anong isipin nina mama sa aming dalawa ni Timo.“Bakit ko babawiin? I'm telling the truth,” sagot naman niya.“Alis na po kami,” paalam ko sa aking magulang para hindi na madagdagan pa ang mga sasabihin ni Timo sa kanila.“Mag-ingat kayo!” wika ni papa bago kami tuluyan makalabas ng bahay.Habang naglalakad ako papunta sa may labasan ay humarap ako kay Timo para tanungin kung seryoso ba siya sa mga sinasabi niya. “Huwag mong ginagawang biro ang feelings mo,” wika ko sa kanya kaya napa-stop siya sa paglalakad.“I'm not! Seryoso naman ako sayo,” wika ni Timo at seryosong tumingin sa

“If may mga tanong pa po kayo, feel free to ask me po,” wika ni Timo nang matapos niya ang lecture niya. He really knew a lot about business, kung hindi ko kilala si Timo baka iisipin ko na siya talaga mismo ang may-ari ng Pixel Brew. Tumingin ako sa mga dumalo at may ilan na tinaas ang kanilang kamay to ask questions to Timo. He called them one by one, and he was really good at what he was doing. “Pogi, may girlfriend ka na?” tanong ng babaeng nasa 50s. What kind of question was that? “Kasi kung wala pa ay may irereto ako sayo. Ang pogi mong bata,” dagdag pa nito at nakita ko kung paano sumulyap sa akin si Timo. I didn’t expect anything sa isasagot ni Timo pero deep inside ay gusto kong sabihin niya na may nililigawan na siya. 

After we had a simple celebration for my birthday, hinatid na ni Isco si Dami sa bahay nila. Ito naman si kuya Ford ay gustong maka-inuman si Timo kahit na anong pigil ko sa kanya ay ayaw niyang magpatinag. Akala mo mga walang trabaho kinabukasan kung makapag-aya. Bumili ako ng beers para sa kanila ni Timo using Timo's money. Pinapanood ko lang silang uminom hanggang sa makita kong namumula na si Timo sa alak. “Tama na kasi, kuya! Kamatis na yung mukha ni Timo oh,” wika ko at tinuro ang mukha ni Timo. “Sige, sa susunod ulit Timo! Kailan ba day off mo?” tanong ni kuya Ford at walang siyang balak tigilan si Timo. “Next Thursday, ang day off ko. Pupunta na lang ako dito ng Wednesday ng gabi,” sagot naman ni Timo at tumayo na sa kanyang upuan. “I need to go now!” dagdag niya pa at ramdam ko na nahihilo na siya. “Ihatid ko lang siya sa labas,” paalam ko kay kuya Ford. Kinuha ko ang bag ni Timo at in