All Chapters of Psycho Love รัก คลั่งไคล้ SM (ภาค 2): Chapter 31 - Chapter 40

หลังจากที่หาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้เธอชายหนุ่มก็ลงมือทำโจ๊กให้เธอได้ทาน"คนดีคะมาทานข้าวแล้วทานยานะคะ" หญิงสาวที่ตื่นขึ้นมาพูดสักพักแต่ก็นอนหลังให้เขาโดยที่ไม่พูดไม่จา"ไม่หิว" ประโยคสั้นๆ น้ำเสียงเย็นชาที่ตอบกลับมา"มาทานข้าวค่ะจะได้ทายาด้วย" เขาพยายามพูดดีๆ กับเธอเพราะกลัวว่าเธอจะไม่หายโกรธ"อยากกลับบ้านไม่อยู่ที่นี่แล้ว" ในที่สุดประโยคที่เขาไม่อยากได้ยินจากปากเธอก็พูดขึ้นมาจนได้"มาทานข้าวหรือไม่อยากหาย?" น้ำเสียงเย็นๆ ของเขามันทำให้เธอรู้สึกแปลกๆหญิงสาวพยายามลุกขึ้นนั่งแต่เนื่องด้วยเมื่อวานเธอจึงนั่งไม่ค่อยได้"ฮึก เจ็บ มันเจ็บ นั่งไม่ได้" เธอร้องไห้ออกมาราวกับสมเพชตัวเอง "ฉันอยากกลับบ้าน" เธอเอ่ยขึ้นมาและแทนตัวเองเปลี่ยนไปจากเดิมจนใจเขากระตุก"...""พูดว่าอะไรนะคะ" ถ้าหากสังเกตดีๆ คงจะดูออกว่าน้ำเสียงและสายตาเปลี่ยนไปจากเดิม เขาไม่เหมือนคนเดิมที่เธอรักและรู้จัก"อย่าพูดแบบนี้อีกพี่ไม่ชอบ แล้วก็กินยาซะ!" เขาก็ยังเป็นคนเผด็จการเหมือนเดิมสิ"ฉันเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าคุณรักฉันจริงๆ หรือรักแค่ร่างกาย"เขาพยายามระงับอารมณ์และไม่ใช้คำพูดวู่วามเพราะเห็นว่าเธอป่วย เธอคงโกรธที่เขาทำรุนแรงจนเ

หลายวันผ่านมาหลังจากที่เธอและเขาปรับความเข้าใจกันซึ่งเราทั้งสองก็กลับมาเป็นปกติ"หนาวมั้ยคะ" มือหนากระชับร่างเล็กมากอดแนบแน่นเพราะอากาศเริ่มเย็นซึ่งตอนนี้ทั้งสองก็นั่งดูพระอาทิตย์ตกดิน"พี่คีย์จะอยู่นานเท่าไหร่คะ" เธอเอ่ยถามเพราะเริ่มจะคิดถึงเพื่อนๆ และไม่นานเธอก็จะจบแล้ว"ทำไมหรอคะ อยากกลับหรอ?" แม้ไม่พอใจแต่ก็ต้องเก็บไว้ไม่เผยออกมา"พี่คีย์ขา เรื่องเรียนต่อ?" เธอเอ่ยถามเพราะอยากคุยกันเขาจริงๆ จังๆ ให้รู้เรื่อง"เจ้าขาไม่รักพี่หรอคะถึงอยากไปเรียนต่อ" ชายหนุ่มก้มหน้าแสร้งทำเสียงตัดพ้อราวกับว่าเธอกำลังจะทิ้ง"ปะเปล่านะคะ เจ้าขารักพี่คีย์มาก แต่เจ้าขาอยากทำตามความฝันตัวเองก่อนแค่นั้นเอง" เธอพยายามอธิบายเหตุผลเพื่อให้เขาได้เข้าใจ"ฮรึก มีลูกให้พี่ได้มั้ยคะ พี่อยากมั่นใจว่าเจ้าขาจะไม่มีคนอื่นในระหว่างที่ไปเรียน" เขาสะอึ้นไห้จนเธอตกใจ"ตะแต่เจ้าขายังไม่พร้อม" เธอไม่อยากให้เขาเสียใจเพราะเธอสักนิด"พี่คีย์เชื่อใจเจ้าขานะคะ เจ้าขารีกพี่คีย์คนเดียวและจะไม่มีใครมาแทนที่เราสองคน" เธอโอบกอดเขาเอาไว้เพื่อปลอบใจไม่อยากให้เขาคิดมาก"จริงๆ ใช่มั้ยคะ" เขาเอ่ยถามเพื่อความแน่ใจทั้งสองนั่งดูพระอาทิตย์ตก

หลังจากวันที่เขาโวยวายเพียงเพราะเธอไม่ดื่มนมจากแก้วมันให้เธอฉุกคิดอะไรบางอย่าง"พี่คีย์ไปไหน!?" เธอพูดพึมพำเบาๆ ก่อนจะมองหาสามีหนุ่มที่หายไปไหนก็ไม่รู้จนเธอต้องออกตามหา"พี่คีย์!! พี่คีย์คะ!?" ร่างเล็กเลยทั่วบ้านก็ไม่เห็นก่อนจะเดินเข้าไปในห้องทำงานของเขาก็ไม่เจอใคร"พี่คีย์คะอยู่ไหน?" หญิงสาวเดินตามซอกทางเล็กๆ ที่เคยตั้งแคมป์กันก็ไม่เจอก่อนจะเดินเข้าไปเรื่อยๆ จนเธอเรือนกระจกเล็กๆ ตั้งอยู่ห่างจากตัวบ้านไม่ไกลนักซึ่งเธอก็ไม่เคยมาสักครั้ง"เรือนกระจกงั้นหรอ?"หญิงสาวพึมพำเล็กน้อยก่อนจะผลักประตูกระจกเข้าไปก็ไม่พบอะไรผิดปกติเพราะตรงนี้มันไม่มีอะไรเลย? นอกจากห้องปกติsds"หื้ม ประตูอะไร?" ในขณะที่กำลังสำรวจสายตาก็เหลือบไปเห็นช่องทางลงใต้ดินที่ข้างในมันออกน่ากลัวๆ หน่อย "ไป ไม่ไป ไป ไม่ไป" ในขณะที่เธอพูดพึมพำก่อนจะติดสิ้นใจก้าวเท้าลงไปได้เพียงครึ่งก็เห็นเเสงสีแดงๆ มืดๆ แต่น่ากลัวมากๆ"เจ้าขา!!" เสียงสามีหนุ่มของเธอพูดขึ้นจนเธอตกใจก่อนจะหันกลับมามองเขาพร้อมยิ้มอ้อนๆ "มาทำอะไรตรงนี้!?" น้ำเสียงดุๆ ไม่มีคำว่าคะขามันทำให้เธอใจแป้ว"พะ พี่คีย์ไปไหนมาหรอคะ" เะอเอ่ยถามเสียงละล่ำละลัก"พี่ถามไม่ใช

"เราหย่ากันเถอะ!!" "พี่ไม่หย่า!! คิดว่าจะไปจากพี่ได้ง่ายๆว่างั้น?" เขาพูดเสียงรอดไรฟันมองเธอด้วยความโกรธเกรี้ยว"เจ้าขาจะฟ้องหย่า!!" ผู้ชายตรงหน้าไม่เหมือนสามีคนเดิมของเธอสักนิดเพราะเขาเป็นเหมือนซาตานร้าย"ฮรึก เจ้าขาขอโทษ" เธอสะอึ้นออกมาก่อนจะถอยหลังไปชิดหัวเตียงจ้องมองเขาอย่างไม่วางตา"พี่จะทำอะไร!?" เธอเอ่ยขึ้นอย่างระแวงใบหน้าตื่นตะหนกกับท่าทางของสามีหนุ่ม"ก็พี่จะสั่งสอนเธอไงว่าอย่าต่อต้านและพูดคำว่าหย่าขึ้นมาอีก!!""หึ มันสายไปแล้ว มานี่!" เขากระชากตัวเธอเข้ามาจนชิดแผงเอาแกร่ง ก่อนใช้เเรงชุดกระชากและถอดชุดที่เธอใส่ออกไปจนหมดเพียงเสี้ยววินาทีเพราะชุดที่เธอใส่มันถอดง่าย"กรี๊ดดด ฮรึก เจ็บ อย่ามาใช้กำลังแบบนี้" เพี๊ยะ!!! มือเล็กตบใบหญ้าหล่อเหลาของสามีเพื่อนเรียกสติของเขาให้กล้บมา"ฉันคงใจดีกับเธอมากไปสินะ เธอถึงได้ดื้อและขัดคำสั่งฉัน" สรรพนามที่เขาใช้เรียกแทนเธอเปลี่ยนไปจนเธอตัดพ้อน้ำตาคลอเบ้า"ฮรึก โอ้ยย" เธอร้องออกมาเมื่อมือหนาจับเธอพลิกคว่ำหน้าลงบนเตียงก่อนที่เขาจะถลกกระโปรงเธอไปกองไว้ที่เอวเล็กคอดกิ่วจนโชว์บั้นทายงอนงาม"ไม่ต้องเล้าโลมหรอกเพราะบทลงโทษที่เธอกล้าที่จะขิหย่ากับพี่

แควก!!! เขากระชากขาเรียวสวยของเธอลงมาอยู่ใต้ร่างของเขา"เจ็บ" เขากระชากเสื้อเชิ้ตสีขาวของเธอจนเนื้อผ้าบาดผิวเธอจนเลือดซิบ"ยอมพี่เถอะเด็กดีมีเธอกดรู้ว่าผลของการต่อต้านพี่มันเป็นยังไง" เขาพูดเสียงรอดไรฟันขัดใจที่เธอไม่ยอมเขาแต่โดยดี"ฮือ พี่คีย์ใจร้าย"เธอพูดเสียงสั่นเครือส่ายหน้าเป็นพัลวันเพราะความกลัว เรียวขาสวยถูกจับอ้าออกกว้างก่อนจะกระแทกแก่นกายใหญ่เข้าไปในคราวเดียวจนสุดลำโดยที่เธอกดริมฝีปากแน่นตั่บบ!! ตั่บบ!! ตั่บบ!!ตั่บบ!! ตั่บบ!! ตั่บบ!!กรี๊ด!! "เจ้าขาเจ็บ ฮือ" หญิงสาวเจ็บปวดมือเล็กพยายามดันหน้าอกของเขาออก"อย่าร้องเด็กดีเดี๋ยวเธอก็จะมีความสุข" เขากดมือทั้งสองข้างของเธอลงแนบเตียงนอนและใช้กุญแจติดไว้กับหัวเตียง"ฮรึก เจ็บ" เธอทำหน้าเหยเกเมื่อเขาขบกัดซอกคอของเธอจนเป็นรอยฟันและเลือดสีสดไหลซึมออกมาตั่บบ!! ตั่บบ!! ตั่บบ!!ตั่บบ!! ตั่บบ!! ตั่บบ!!"ฮึก เจ็บ ฮือ" เซ็กส์ครั้งนี้เธอไม่มีอารมณ์ร่วมเขาสักนิดเพราะเขาบังคับเธอและจังหวะอันหยาบโลนนี้ทำให้เธอต้องทนเจ็บจนกว่าเขาจะพอใจ"บอกเจ็บแต่ทำไมข้างร่างไม่เหมือนอย่างที่ปากพูดสักนิดคะ? เขาก้มลงมองจุดเชื่อมต่อของเขาและเธอที่ตอนนี้บวมแดงเพร