ตอนที่ 33 สงสัย

หลังจากวันที่เขาโวยวายเพียงเพราะเธอไม่ดื่มนมจากแก้วมันให้เธอฉุกคิดอะไรบางอย่าง

"พี่คีย์ไปไหน!?" เธอพูดพึมพำเบาๆ ก่อนจะมองหาสามีหนุ่มที่หายไปไหนก็ไม่รู้จนเธอต้องออกตามหา

"พี่คีย์!! พี่คีย์คะ!?" ร่างเล็กเลยทั่วบ้านก็ไม่เห็นก่อนจะเดินเข้าไปในห้องทำงานของเขาก็ไม่เจอใคร

"พี่คีย์คะอยู่ไหน?" หญิงสาวเดินตามซอกทางเล็กๆ ที่เคยตั้งแคมป์กันก็ไม่เจอก่อนจะเดินเข้าไปเรื่อยๆ จนเธอเรือนกระจกเล็กๆ ตั้งอยู่ห่างจากตัวบ้านไม่ไกลนักซึ่งเธอก็ไม่เคยมาสักครั้ง

"เรือนกระจกงั้นหรอ?"

หญิงสาวพึมพำเล็กน้อยก่อนจะผลักประตูกระจกเข้าไปก็ไม่พบอะไรผิดปกติเพราะตรงนี้มันไม่มีอะไรเลย? นอกจากห้องปกติ

sds

"หื้ม ประตูอะไร?" ในขณะที่กำลังสำรวจสายตาก็เหลือบไปเห็นช่องทางลงใต้ดินที่ข้างในมันออกน่ากลัวๆ หน่อย

"ไป ไม่ไป ไป ไม่ไป" ในขณะที่เธอพูดพึมพำก่อนจะติดสิ้นใจก้าวเท้าลงไปได้เพียงครึ่งก็เห็นเเสงสีแดงๆ มืดๆ แต่น่ากลัวมากๆ

"เจ้าขา!!" เสียงสามีหนุ่มของเธอพูดขึ้นจนเธอตกใจก่อนจะหันกลับมามองเขาพร้อมยิ้มอ้อนๆ

"มาทำอะไรตรงนี้!?" น้ำเสียงดุๆ ไม่มีคำว่าคะขามันทำให้เธอใจแป้ว

"พะ พี่คีย์ไปไหนมาหรอคะ" เะอเอ่ยถามเสียงละล่ำละลัก

"พี่ถามไม่ใช่ให้เธอถามพี่กลับ" ตอนนี้เขาพยายามอย่างมากที่จะไม่โมโหใส่เธอเหมือนวันนั้น

"ทำไมต้องดุคะ!?" เธอมองอย่างตัดพ้อ

"เปล่าค่ะมาทำอะไรตรงนี้" เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะหันมาคุยกับเธอด้วยเหตุผล

"หนูหาพี่คีย์ไม่เจอเฉยๆ ค่ะ" เธอตอบเสียงแผ่ว

"อืมค่ะ งั้นเรากลับกันดีกว่าเนอะ" ชายหนุ่มเดินเข้าไปพยุงร่างเล็กขึ้นมาก่อนจะเดินออกไปพร้อมกัน

"พี่คีย์คะห้องอะไรคะทำไมเจ้าขาเห็นไฟสีแดง" เธอยังคงสงสัยเกี่ยวกับห้องใต้ดินนั่นๆ

"เปล่าค่ะไม่มีอะไรหรอกก็แค่ห้องทั่วไปเอาไว้เก็บของ" เขาโกหกเธอเพื่อไม่ให้เธอสงสัยไปมากกว่านี้

"อ๋อค่ะ" เธอพยายามจะไม่สงสัยแต่ความอยากรู้ก็ยิ่งมีมากกว่าเดิม

"ต่อไปไม่ต้องไปที่นั่นอีกนะคะมันเหม็นอับ หายใจไม่สะดวกหรอก" เขาพูดเสียงเรียบนิ่งแต่ไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมา

"ไปอาบน้ำเถอะนะคะ" กลิ่นในห้องนั้นมีแต่ยาที่เขากำลังคิดค้นและในเร็วๆ นี้เขาจะฉีดยาสลายยาคุมกำเนิดเพื่อให้เธอตั้งครรภ์

เห็นทีว่าจะเก็บห้องแห่งความลับนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว!!

หญิงสาวที่คืนนี้ทั้งคืนนอนไม่หลับเพราะจิตใจมันอยู่ติดที่ห้องนั้นก่อนจะลอบมองหน้าสามีหนุ่มที่นอนกอดเธออยู้ด้านหลัง ดวงตากลมโตเหลือบมองแก้วนมที่เขาชงเอาไว้ให้เธอดื่มอุ่นๆ ก่อนนอนทุกวันที่เหลืออยู่เล็กน้อยในแก้วก่อนจะฉุกคิดไปถึงวันนั้นที่เธอมาอยู่ที่นี่

เธอดื่มนมของเขาที่ชงมาให้ได้ไม่นานก็เผลอหลับไปก่อนจะตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองอยู่บนเกาะ แต่เธอก็ไม่อยากคิดไปเองที่เธอหลับอาจจะเพราะเพลียจากการเรียนก็ได้ แต่คิดเท่าไหร่มันก็เหมือนมีลางสังหรณ์แปลกๆ บอกว่าทุกอย่างที่สามีหนุ่มของเธอทำให้เธอมันมีบางอย่างที่เขาซ่อนและปิดบังเธออยู่

ฉันจะรู้ให้ได้ว่าห้องนั้นมันคืออะไร!!!

เข้าในต่อมาและก็เป็นตามที่เธอคิดแก้วนมอุ่นๆ วางไว้หัวเตียงและเขาก็เข้ามาอีกครั้งเพื่อดูเธอ

"พี่นึกว่าดื่มนมแล้ว" เธอจ้องหน้าเขาสักพักก่อนจะตัดสินใจดื่มอีกครั้งแต่ไม่มากเพราะเธอไม่อยากทะเลาะกันกับเขาและอีกอย่างเธอก็ไม่แน่ใจว่าจะใช่อย่างที่เธอคิดหรือเปล่า

เขาจะใช้ยานอนหลับกับเธอทำไม? แต่ตอนนี้มันเป็นเวลาเช้าๆ ถ้าไม่ใช่ยานอนหลับแล้วมันคือยาอะไร?

"ทำไมดื่มน้อยจังเลยครับ" ชายหนุ่มอ่านความคิดในดวงตาของเธอก็รู้แล้วว่าเธอกำลังสงสัยนมที่เขาชงให้และเธอก็ไม่ได้ดื่มเยอะเหมือนอย่างทุกวัน

"มีอะไรจะถามพี่เกี่ยวกับนมแก้วนี้งั้นหรอคะ!?" เขาเอ่ยถามยิ้มๆ ราวกับไม่ทุกข์ร้อนอะไร

"พี่ใส่ยานอนหลับลงไปในแก้วใช่มั้ยคะ" เธอถามอย่างไม่แน่ใจนักแต่ทุกอย่างมันบังเอิญเกินไป

"ใช่ค่ะ" น้ำเสียงเรียบนิ่งเอ่ยขึ้นจนเธอนิ่งอึ้งไปเพราะไม่คิดว่าเขาจะยอมรับตรงๆ

"ก็จำวันที่พี่พาหนูมาไดมั้ยคะก็วันนั้นพี่อยากเซอไพรส์บวกกับที่หนูเพลียจากการอ่านหนังสือและครั้งต่อๆมา พี่เป็นห่วงก็เพราะกลัวว่าคนดีจะไม่ชินเวลาที่นี่ไงคะคนดีจะได้หลับสบายๆ ก่อนนอนจะได้ไม่ตื่นขึ้นมากลางดึกเพียงเพราะชินเวลาที่ไทย"

เขาพูดออกมาอย่างไม่มีพิรุจอะไรในสายตามีเพียงรอยยิ้มละมุนๆ จนเธอเริ่มจะเชื่อและคล้อยตาม

"ส่วนวันที่พี่โมโหจนเผลอตะคอกใส่หนูก็เพราะพี่เป็นห่วงก็ช่วงนั้นหนูป่วยจนผอมลงเล็กน้อยพี่ก็เลยรีบขุนอาหารและบำรุงหนูสม่ำเสมอแต่ก็ไม่คิดว่าหนูจะระแวงว่าพี่จะทำร้ายหนูแบบนี้" ประโยคสุดท้ายของเขาเสียงหงอยก้มหน้าลงอย่างน้อยใจจนเธอไปไม่ถูกก่อนจะพูดขึ้นและสวมกอดเขาจากด้านหลัง

"นะหนูขอโทษนะคะ หนูไม่ได้คิดอะไรแบบนั้นเลยนะหนูแค่ไม่เข้าใจแต่ตอนนี้พี่ก็อธิบายหมดแล้ว งั้นเราดีกันนะคะ หายโกรธหนูนะ" เธอพยายามง้อเขาก่อนจะกดจูบแก้มสากเบาๆ ส่งสายตาออดอ้อนราวกับแมวน้อย

"ดีกันนะคะที่รัก"

"..."

"หนูขอโทษ..."

"..."

"สามีขา ดีกันน๊า"

"..."

"หนูสำนึกผิดแล้วค่า ขอโทษ🥺"

"..."

"งั้นไม่ง้อแล้วก็ได้!!" เอาแล้วไงสรุปงอนแทนและเดินหนีออกไปจนเขาตามมารวบตัวไว้และคร่อมตัวเธอไว้บนเตียงก่อนจะลงมือแกล้งเธอและฟัดแก้มป่องๆ ไปหลายที

"คิกๆ จั๊กจี้ ฮ่า"

******************************

แน่นอนว่าความลับไม่มีในโลก!!!

ยังไม่แก้คำผิด