All Chapters of Psycho Love รัก คลั่งไคล้ SM (ภาค 2): Chapter 41 - Chapter 50

หนึ่งเดือนต่อมาหญิงสาวรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในช่วงเช้ามืดก่อนจะลุกมองหาสามีหนุ่มอย่างเช่นทุกวันแต่ก็ไม่พบเบาอยู่ในห้องแกร๊ก!!"ตื่นแล้วหรอคะ" เขาเปิดประตูเข้ามาพอดีและเห็นว่าเมียสาวของตนกำลังหาทางปลดโซ่ออกแกร๊ก!! เธอแทบตาลุกวาวเมื่อเขาปลดโซ่ให้เธอก่อนจะพูดขึ้นดักหน้าไว้เสียก่อน"อย่าคิดที่จะหนี!! พี่ไม่อยากใจร้ายไปมากกว่านี้แล้ว" น้ำเสียงเรียบนิ่งของเขาพูดขึ้น"เพิ่งคิดได้หรือคะว่าทำเมียตัวเองเจ็บขนาดไหน ทำอย่างกับไม่ใช่คน!" เธอพูดขึ้นอย่างใส่อารมณ์"ไปอาบน้ำ" มือหนาช้อนอุ้มร่างเล็กแนบอกเดินเข้าห้องน้ำ"หิวหรือเปล่าพี่ทำอาหารไว้หลายอย่างเลย" ไม่รู้ว่าคนตรงหน้าเป็นอะไรขึ้นมาถึงนึกอยากเอาใจเธอเธอนิ่งเงียบไม่ไม่พูดไม่จาเพียงแต่นั่งทานข้าวโดยไม่แม้แต่จะมองหน้าเขา"อย่าไปไหนหล่ะพี่ต้องทำงาน" กว่าเขาจะตัดสินใจปล่อยเธอออกจากห้องเพื่อให้มั่นใจว่าเธอจะไม่มีทางหนีไปจากเขาได้"อืม"ตั้งแต่วันที่เธอรู้จักตัวตนของเธอก็สงสัยในตัวของสามีหนุ่มไม่น้อยเธอคิดว่าเขาจะต้องมีอะไรอีกอย่างมากที่เธอไม่เคยรู้และเขาก็ปิดบังเธอร่างเล็กเดินมาถึงประตูบานใหญ่ที่ถูกปิดแน่นหนาพยายามมองหาทางเข้าแต่ก็ไม่สามารถหาทางเข

หลายวันต่อมาหญิงสาวนั่งเหม่อมองทั้งน้ำตาในใจคิดเพียงแต่อดีตที่เคยใช้เวลาร่วมกันกับเขาทำไมตอนเป็นแฟนกันมันดีกว่าตอนที่เป็นอยู่ในตอนนี้การกระทำของเขาเปลี่ยนไปมากจากที่ไม่เคยทำร้ายเธอเขาก็เปลี่ยนเป็นคนละคนจนเธอคาดไม่ถึงแกร๊ก!!"ไปอาบน้ำได้แล้วค่ะ" เขายังคงอ่อนโยนกับเธอแม้ในคำพูดจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น"พี่คีย์พาเจ้าขากลับบ้านได้หรือเปล่าคะ เจ้าขาสัญญาว่าจะไม่ดื้อ เจ้าขาไม่เคยคิดจะนอกใจพี่สักนิด" เธอกอดเขาอ้อนวอนเขาทั้งน้ำตา"คนดีอยากกลับบ้านหรอคะ" เขาโน้มตัวลงมากอดเธอลูบศีรษะเธอเบาๆ"ฮึก ไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว ฮือ" เธอร้องไห้ออกมาอย่างน่าสงสารในอ้อมกอดของเขา"พี่จะแน่ใจได้ยังไงว่าเธอจะไม่เปลี่ยนไป ถ้าหากเธอดื้อกับพี่หล่ะ?" เขาเองยังทำได้ทำได้แต่ทำไมเธอทำไม่ได้หล่ะ"ฮรึก เจ้าขาสัญญา" เธอสวมกอดเขาซบในหน้าลงแผงอกแกร่งของเขาอย่างเอาใจดวงตาคมเข้มลอบมองร่างกายภรรยาสาวด้วยแววตาที่ว่างเปล่าทุกคำที่เขาพูดมันก็แค่เรื่องโกหก"ทายาก่อนค่ะ" มือหนาลูบไล้ยาทาบริเวณร่างกายและข้อเท้าของเธอที่เป็นแผลเพราะโซ่ของเขาเอง"อึก แสบ" เธอซบหน้าลงในอ้อมกอดของเขาเพราะความแสบที่เธอได้รับก่อนจะปล่อยน้ำตาออกมา

สองอาทิตย์ต่อมาหญิงสาวเฝ้าอาการบิดาหลายวันจนอาการเริ่มดีขึ้นแต่ไม่มากและที่หนักสุดคงจะเป็นอัมพาต"วันนี้คนไข้มีกำลังใจในการกายภาพบำบัดขึ้นมาอยู่นะคะ" คุณหมอสาวบอกอาการทุกวันของบิดาเธอ"มีแนวโน้มว่าจะกลับมาเดินได้วันไหนคะ" เธอเอ่ยถามอย่างลุ้นๆ "หมอยังบอกเวลาที่แน่ชัดไม่ได้หรอกนะคะเราต้องดูอาการควบคู่ไปด้วยและที่สำคัญคือกำลังใจคนในครอบครัว" เมื่อหมอพูดจบหญิงสาวก็หันมายิ้มๆ ให้มารดาเพราะอยากจะให้บิดากลับมาเป็นปกติ"หนูมีอะไรจะบอกม๊าหรือเปล่าหื้ม ทำไมแววตาของหนูถึงเศร้านักหล่ะ" มารดาเอ่ยถามมันให้เธอน้ำตาคลอขึ้นมา"ทะเลาะกับพี่เค้ามาหรอลูก ค่อยๆคุยกันดีๆ นะลูกมีอะไรก็เปิดใจคุยกันให้มากๆ หล่ะ" มารดายิ่งพูดแบบนี้เธอก็ยิ่งอยากระบายออกมาแต่ก็ต้องเก็บไว้ในใจ"ขอบคุณค่ะม๊าแต่หนูไม่ได้เป็นอะไรมากหรอกค่ะแค่มีเรื่องไม่เข้าใจกันนิดหน่อยเอง" เธอจำใจโกหกมารดาทั้งที่ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยเลยสักนิดหญิงสาวกลับบ้านมาก็เกือบจะค่ำแต่ก็ต้องกลับมาเจอหน้าสามีหน้ายักษ์นั่งรออยู่โซฟา"นี่คืออะไรคะ" น้ำเสียงเรียบนิ่งเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าเธอเดินเข้ามาในเรือนหอที่เพิ่งกลับมาอยู่ได้สองอาทิตย์ในขณะที่มือกำลังเปิดมือถ

ชายหนุ่มตื่นขึ้นมาในช่วงเช้าก็ไม่เห็นภรรยารักถึงกับดีดตัวขึ้นมาด้วยความตกใจ"เจ้าขา!?""อยู่ไหนคะ!?""คนดี!?"ชายหนุ่มร้องหาเมียรักแต่ก็ไม่พบจึงลงไปดูชั้นล่างด้วยความร้อนรนติ๊งหน่อง!! ติ๊งหน่อง!!ชายหนุ่มหันไปมองเมื่อมีใครบางคนมาที่บ้านของเขา"สวัสดีครับคุณแม่" ชายหนุ่มหันมาสวัสดีแม่ของภรรยาอย่างสุภาพก่อนจะปรายตามองร่างเล็กเพียงนิด"ออกไปไหนมาคะ" น้ำเสียงเรียบนิ่งของเขาทำให้หญิงวัยกลางคนกระแอมไอเล็กน้อย"น้องไม่สบายหน่ะลูกให้น้องพักผ่อนดีกว่า" หากฟังดูคำพูดของหญิงกลางคนมีอะไรแฝงอยู่ในนั้น"ไปพักผ่อนเถอะลูก" นางมองดูลูกสาวขึ้นไปบนห้องด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง"ม๊ารู้ทุกอย่างหมดแล้ว ม๊าให้เวลาไม่เกินสองเดือนปรับปรุงตัวเองซะถ้าไม่ได้รักน้องอย่างที่ปากพูดม๊าขอน้องคืนถึงเราจะไม่หย่าม๊าก็ทำให้เราหย่ากับน้องได้ ถ้าเกินสองเดือนแล้วยังเป็นเหมือนเดิมงั้นม๊าก็จะไม่เกรงใจพ่อเราแล้วหล่ะ""ถ้ารักน้องก็ขอซะอย่าทำให้ลูกม๊าเจ็บตัว ที่ม๊าขอมก็เพราะน้องรักเรามาก ไม่ใช่ว่าม๊าจะอยากให้ลูกสาวตัวเองอยู่กับสามีที่หึงหวงและทำร้ายร่างกายกันแบบนี้""รีบแก้ตัวในตอนที่ยังมีโอกาสเพราะถ้าเธอยังเป็นแบบนี้อยู่ม๊าก็จะพรากน

"ไอ้คานส์คนท้องต้องกินอาหารอะไรวะถึงจะมีประโยชน์" ชายหนุ่มที่เมื่อคืนแทบไม่ได้หลับได้ได้นอนแทบทั้งคืนเพราะเมียโกรธแถมตื่นเช้ามาก็ต้องรีบมาทำอาหารให้เมียทาน"ผมจะไปรู้หรอครับผมไม่เคยมีเมีย" คานส์เอ่ยขึ้นแต่ก็ต้องชะงัก"นายหญิงท้องอ่อครับ!!?" คานส์ถึงกับรีโหลดอัตโนมัติ"เอ้อ เมียกูท้อง!!" ชายหนุ่มกรอกเสียงดังก่อนจะรีบหาข้อมูลและรีบลงมือทำอาหารเพื่อรอเมียตื่นขึ้นมาทานผ่านไปร่วมชั่วโมงครึ่งชายหนุ่มจัดเตรียมอาหารให้เมียสาวด้วยสีหน้าที่พึงพอใจ"อรุณสวัสดิ์ครับนายหญิง" คานส์เอ่ยทักทายผู้เป็นนายด้วยใบหน้ายิ้มแย้มซึ่งก็ต้องหุบยิ้มลงเมื่อเจ้านายเดินผ่านโดยไม่พูดอะไรอักเลย"มาแล้วหรอคะพี่ทำอาหารไว้รอเยอะเลย นั่งครับ" ชายหนุ่มจัดเก้าอี้ให้ภรรยาสาวแต่ก็ต้องหุบยิ้มเมื่อเห็นว่าเธอมำท่าทางแปลกๆ"กินกันเถอะค่ะไม่หิว เหม็น ไม่ต้องส่งคนตามนะคะวันนี้จะไปเที่ยวกับเมฆ" ร่างเล็กพูดเสียงเรียบนิ่งก่อนจะเดินผ่านหน้าสามีหนุ่มไปอย่างไร้เยื่อใย"นายโอเคหรือเปล่าครับ" คานส์สังเกตเห็นว่าเจ้านายหนุ่มหน้าหงอยลบจึงเดินเข้าไปหา"อืม ไม่เป็นไรหรอก ไปทำงานเถอะ" ชายหนุ่มขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเพราะจะได้ออกไปทำงานต่อ ภายในใ