ตอนที่ 36 ป่าเถื่อน

หญิงสาวนั่งร้องไห้อยู่ภายในห้องด้วยความเสียใจที่วันนี้ชีวิตคู่ของเธอได้เปลี่ยนไปแล้วร่องรอยการกระทำที่ป่าเถื่อนยังคงติดตามตัวเธออยู่ไม่หาย

"ฮรึก ฮือ ทำไมต้องเป็นแบบนี้ ฮือ" เธอคิดมาตลอดทั้งคืนหากเธอแกล้งโง่ทำเป็นไม่รู้ไม่สงสัยอะไรชีวิตคู่ของเธอก็จะไม่เป็นแบบนี้ใช่มั้ย

แกร๊ก!! "ทำไมไม่กินข้าว" เขาพูดเสียงเรียบนิ่งก่อนจะเหลือบไปมองอาหารที่ทำไว้ให้เธอทานแต่เธอไม่แตะต้องมันสักนิดจนเขากัดฟันกรอด

"ไม่หิว ไม่อยากกิน!!" เธอพูดชัดว่าไม่อยากกินอะไรที่มาจากเขาอีก

"อย่าให้พี่ต้องโมโหเจ้าขา กิน!!" เขากดเสียงต่ำออกคำสั่งกับเธอ

"ฮึก ปล่อยเจ้าขาไปเถอะนะเจ้าขาไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว ฮือ" เธอคลานเขามากอดขาเขาอย่างอ้อนวอน

"หึ งั้นหรอคะ" มือหนาเชยคางเล็กขึ้นมาเล็กน้อยก่อนจะใช้ฝ่ามือลูบไล้กรอบหน้าของเธอด้วยแววตาที่หลงไหล

งึก!! งึก!! เธอพยักหน้าทั้งน้ำตา

"คนดีรู้มั้ยคะว่าทำไมพี่ต้องทำแบบนี้ ก็เพราะหนูสวยเกินไปดึงดูดให้มันเข้าหาคนดีไงคะเจ้าขาจะต้องอยู่กับพี่แบบนี้ตลอดไปนะคะ"

"..." เธอส่ายหน้าทั้งน้ำตาอย่างไม่ตกลง

"เป็นเด็กดีนะคะเชื่อฟังพี่นะคนดีอยู่ที่นี่กับพี่นะคะ เราจะอยู่ที่นี่ด้วยกันตลอดไป"

"ฮือ พี่คีย์ ไม่เอาแบบนี้ ฮือ เจ้าขาไม่อยากอยู่ในห้องแบบนี้ ฮือ" เธอกอดขาของเขาเอาไว้แน่นเธออยากได้เขาคนเดิมกลับมา

"เรามาสร้างครอบครัวด้วยกันที่นี่นะคะคนดี" เขาพูดด้วยแววตาที่คลั่งรักและเป็นตัวของตัวเองอย่างปิดไม่มิด มือหนาหยิบเข็มฉีดยาออกมาจากกระเป๋าชุดกราวก่อนจะเริ่มฉีดยาให้เธอท่ามกลางเสียงร้องไห้

"ฮือ ไม่เอา พี่จะทำอะไรเจ้าขา ฮรึก โอ๊ย" เธอร้องไห้ออกมาเมื่อเขาฉีดยาบางอย่างเข้าสู่ร่างกายของเธอ

"ฮือ ไม่เอาแบบนี้ ฮือ" เธอร้องไห้ในอ้อมกอดของเขาก่อนจะถูกอุ้มวางบนเตียงก่อนที่เขาจะห่มผ้าให้เธอ

"นอนนะคะอย่าดื้อ" จุ๊บ!! เขาฉีดสลายยาคุมกำเนิดให้เธอเพื่อให้เธอตั้งครรภ์และมียานอนหลับผสมอยู่อ่อนๆ

ร่างเล็กค่อยๆ หลับไปอีกครั้งทั้งน้ำตา ชายหนุ่มเดินออกมาที่ลานจอดเฮลิคอปเตอร์เมื่อได้รับแจ้งว่าลูกน้องกำลังมา

"เอาของไปเก็บไว้ที่เดิม" ครั้งนี้ไม่มีอะไรมากนอกจากอาหารและเสื้อผ้าสำหรับเด็ก

"นายใหญ่อยากให้นายกลับไปช่วยงานหน่ะครับ ท่านบอกว่าถ้าเรื่องทุกอย่างจบขอให้กลับไป" ลูกน้องคนสนิทเอ่ยขึ้นตามที่นายใหญ่สั่งมา

"คิงตันหล่ะ?" น้องชายก็มีก็ให้น้องชายเขาไปช่วยแทนก็ได้นิ

"เอาเป็นว่ากลับไปได้แล้ว" หลังจาก ที่ลูกน้องกลับไปเข้าจึงกลับมาหาภรรยาสาวที่นอนหลับอยู่ภานในห้อง

"พี่ไม่ได้อยากทำร้ายคนดีเลยนะคะเพราะถ้าคนดีไม่พูดคำว่าหย่าออกมาพี่คงไม่ต้องทำแบบนี้" เขาพูดเสียงเรียบนิ่งก่อนจะกดจูบขมับบางเบาๆ และล้มตัวลงนอนกอดเธอเอาไว้จากด้านหลัง

นานนับชั่วโมงเธอตื่นขึ้นมาอีกครั้งก่อนจะเบนสายตาไปมองว่าเห็นสามีหนุ่มนอนหลับอยู่ข้างๆ จึงส่องสายตามองหาโทรศัพท์มือถือของเขาปรากฏว่าพบมันที่กระเป๋าเสื้อกางเกงของเขา

ฟรึบ!!! เธอหยิบมือถือเข้ามาปลดล็อคหน้าจอก่อนจะใส่รหัสปรากฏว่าเข้าไม่ได้เธอจึงกดโทร SOS (โทรฉุกเฉิน)

ตู๊ด!! ตู๊ด!! เธอโทรได้ซักพักก่อนจะตกใจเมื่อเขาดึงมือถือออกจากมือถือแล้วกดตัดสายทันที

ฟรึบ "อ๊ะ!!" เธอถอยหลังกรู่เมื่อเขากดสายตาตรงมามองเธออย่างจะกินเลือดเนื้อ

"ทำอะไร! เอามือถือมานะ พี่คีย์ เอามา ฮรึก โอ้ย" มือหนาบีบข้อมือของเธออย่างแรงจนเธอร้องออกมาเพราะความเจ็บ

"อยากไปจากพี่มากใช่ป่ะ พี่ถาม!!! อยากไปจากพี่ขนาดนั้นเลยหรอ!!" ชายหนุ่มตะคอกเสียงดังในเวลานี้เขาทำไม่เหมือนคนเดิมที่เธอรู้จัก

ตอนนี้เขาเหมือนซาตานร้ายที่รอวันกระชากเธอ!!!

"งั้นเธอก็ต้องอยู่กับพี่แบบนี้ไปจนตาย!!! อยากอยู่นักใช่ป่ะในห้องนี้ หึ ได้!!! งั้นก็อยู่แบบนี้ตลอดไปไม่ต้องออกไปไหนจนกว่าเธอจะท้องพี่ถึงจะปล่อยเธอออกจากห้อง!!" เขาพูดเสียงดุดันจนเธอน้ำตาไหลพรากเรียวแขนสวยถูกบีบจนเป็นรอยแดง

"ฮืออ พี่คีย์ ใจร้าย ฮึก เจ้าขาทำอะไรผิดพี่ถึงทำกับเจ้าขาแบบนี้ ฮือ ขอรองนะคะ ปล่อยเจ้าขาไปได้ไหม" เธอรักเขาแต่เธอไม่อยากถูกขังแบบนี้หากเขาขอโทษเธอสักนิดยอมปรับปรุงตัวเธอก็จะพยายามมองข้าม

ถ้าไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นเธอกับเขาก็จะไม่เป็นแบบนี้และป่านนี้เราคงมีความสุข

"ฮรึก โอ๊ย อย่าทำแบบนี้ ฮือ" เธอถูกปลักนอนลงบนเตียงอีกครั้งและก็รับรู้ดีว่าเธอจะเจออะไรต่อจากนี้

"งั้นหรอคะ!? อย่าให้พี่ต้องร้ายเพราะถ้าพี่ร้าย" เขาปรายตาไปมองมีดปอกผลไม้เล็กน้อยก่อนจะหันมามองเธอ

"ฮรึก"

"อย่าพูดคำว่าไปจากพี่อีกเพราะพี่ไม่อยากใจร้ายกับหนูนะคะ" เขาพูดขู่เธอก่อนจะก้มลงมาจูบเธอก่อนจะขบกัดริมฝีปากเล็กเมื่อเธอไม่ยอมเปิดปาก

กึด!! เธอร้องไห้ออกมาก่อนจะยอมเปิดปากให้เขาสอดเรียวลิ้นเข้ามา

ลำคอแก๊งโน้มลงมาซุกไซร้คอขาวอย่างหลงไหลโดยที่เธอนอนนิ่งอย่างไม่ขัดขืนเพราะรู้ดีว่าสู้กำลังของเขาไม่ได้...

"พูดง่ายๆ แบบนี้ดีแล้วค่ะเด็กดีเรามาสร้างครอบครัวด้วยกันนะคะ" มือหนากำชับเรียวแขนเล็กทั้งสองข้างขึ้นเหนือศีรษะก่อนจะเริ่มบทรักที่ภรรยาสาวไม่ยินยอม

เขาไม่สนใจสักนิดว่าเธอจะรู้สึกยังไงเพราะตอนนี้เขาสนใจอย่างเดียวคือรั้งเธอให้อยู่กับเขาตลอดไปและเขาจะไม่มีวันแยกกับเธอหรือยอมให้ใครหน้าไหนมาแทนที่เขาเด็ดขาด!!!

***************************

สงสารน้องตัวแค่นี้เอง🤦🥺

ยังไม่แก้คำผิด