All Chapters of ที่(ลับ)รัก ที่ระบาย: Chapter 21 - Chapter 30

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ยื่นข้อเสนอ❌ มัดมือชก✅ NC--------------------------------------------------------------------------“อย่าลืมเขียนสัญญาข้อที่ว่านั้นด้วยล่ะ เขียนให้ละเอียดด้วยนะ...” เขากำชับสิ่งที่ไม่อยากให้เธอลืม หรือเมินเฉยต่อความต้องการสูงสุดของเขา ซึ่งปอไหมก็ไม่ได้ติดอะไรเรื่องนั้นอยู่แล้ว เพราะเธอมั่นใจว่าตัวเองมีความรับผิดชอบดีแม้หนี้ก้อนนั้นจะเป็นหนี้ก้อนใหญ่ก็ไม่คิดหนี“...” ต่อให้ใช้เวลาทั้งชีวิต ฉันก็จะคืนเขาให้ครบก๊อก ๆ!“ไอ้วาโย” เสียงเคาะเรียกที่ดังอยู่หน้าประตูทำปอไหมสะดุ้งตกใจ และรีบส่งซิกบอกวาโยว่าเธอไม่ต้องการให้เขาเปิดประตูนั่นก็เพราะกลัวว่ากาวินจะเข้าใจผิด หรือเกิดสงสัยอะไรเมื่อเห็นว่าเธออยู่ในห้องของวาโยเวลาดึกดื่นป่านนี้ ทั้งที่ควรจะหลับอยู่ในห้องของตัวเอง“...”“...” ส่ายหัวไม่ยอมเขาเดินไปใกล้ประตูก่อนจะพูดถามออกไปโดยที่บานประตูยังคงปิดสนิทอยู่ “มีอะไร”“เปิดประตูสิวะ มีเรื่องจะคุยด้วย”“เปิดไม่ได้”“ทำไม?”“...มีสาวอยู่ในห้อง น้องเขาโป๊อยู่”อ้อ พาเด็กมา*นี่เอง คงไม่น่าจะไปด้วย “เออ กูว่าจะออกไปข้างนอก มิ้งค์โทรมาชวนไปเ

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : หาตัวช่วย--------------------------------------------------------------------------“หึย! อยากจะบ้าตาย” คุณหมอคนสวยยกมือขึ้นกุมขมับ ส่วนมืออีกข้างเท้าเอวท่าทางสับสนเพราะไม่รู้จะด่าว่าพี่ชายของเธอเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นนี้ยังไง อีกทั้งยังไม่รู้ว่าต้นตอของเรื่องที่ทำให้คนสองคนมีความสัมพันธ์แบบนี้ เกิดจากสมยอมหรืออะไรกันแน่“ไปทำท่าไหนคะ ถึงได้เป็นแบบนี้?”“เอ่อ...ท่าเหรอ” ผมไม่รู้ว่าทำเธอปวดท้องตั้งแต่ท่าไหน เพราะผมคิดว่าเธอทรมานกับความเสียวซ่านที่ผมมอบให้จนครางเสียงแบบนั้นออกมา แต่ใครจะคิดว่าเรื่องมันจะเป็นแบบนี้“ก็หลายท่าเลยแหละ แต่น่าจะจบที่ท่าหมาหรือเปล่านะ ไม่แน่ใจ พี่จำไม่ค่อยได้...” วาโยกลอกตานึกถึงภาพจำสุดท้ายของกิจกรรมบนเตียง“ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ วาร์หมายถึงเรื่องพี่กับไหม ทำไมถึงได้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นคะ บังคับหรือว่าสมยอม...”เธอยิงคำถามตรงประเด็นเกี่ยวกับเรื่องที่อยากรู้ เพราะเท่าที่พี่ชายเล่าเรื่องเกี่ยวกับปอไหมให้ฟัง เขามีแผนการที่จะขับไล่เธอออกไปจากชีวิตของเพื่อนรัก แต่ไม่ได้มีแผนการที่จะครอบครองเธอมาเป็นของตนเอง

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ถึงเวลาปรึกษา--------------------------------------------------------------------------ตลอดทั้งคืน ปอไหมแทบไม่รู้สึกถึงอาการปวดท้องที่เป็น อาจจะเพราะได้ยาแก้ปวดเป็นตัวช่วย จึงทำให้เธอหลับสนิทตลอดจนถึงช่วงสาย ซึ่งกาวินก็นอนเฝ้าเธออยู่ที่โซฟาข้างเตียงไม่ห่างไปไหนนี่เป็นครั้งแรกก็ว่าได้ ที่เธอสัมผัสได้ถึงความรักความใส่ใจของเขา มันเป็นกำลังใจชั้นดี และทำให้เธอฮึดสู้ต่อไปกับความรักที่เกือบถึงทางตันนี้...แต่ถึงอย่างนั้นเรื่องที่ได้ยินเมื่อคืนก็ทำเธอเจ็บปวดไม่หาย เพียงแค่นึกถึงว่าเขาไปเจอใครมา ก็รู้สึกเจ็บปวดที่ใจรุนแรงไม่ต่างจากอาการปวดท้องที่เธอเป็นเมื่อคืน“ตื่นแล้วเหรอคะ”“ค่ะ”“ตื่นนานหรือยังคะ” กาวินดีดตัวลุกขึ้นจากโซฟา พร้อมกับยืนบิดขี้เกียจไปมา นี่น่าจะเป็นครั้งแรกที่เขายอมมานอนปวดหลังอยู่บนโซฟาตัวเล็ก ๆ แบบนี้“สักพักแล้วค่ะ”“งั้นทำไมไม่เรียกพี่ล่ะ?”“ไหมเห็นว่าพี่หลับอยู่...” เธอเกรงใจที่จะปลุกเขา เลยจ้องมองเขาหลับอยู่แบบนั้นจนกระทั่งเขาตื่นขึ้น“หลับอยู่ก็ปลุกได้ค่ะ...แล้วเป็นไงบ้าง ยังปวดท้องอยู่ไหม?”“...มันปวดเป็นพัก

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ทบทวนตัวเอง--------------------------------------------------------------------------ปอไหมรู้สึกราวกับว่าช่วงเวลานี้เธอกลายเป็นลูกรักของพระเจ้า เหมือนว่าสวรรค์จะมีตามองเห็นความดีงามที่เธอทุ่มเททำเพื่อรักครั้งนี้ จึงได้สิ่งตอบแทนเป็นพรที่เธอเฝ้าอธิฐานอยู่ทุกวันทุกคืนแต่ความจริงไม่มีใครรู้ได้ว่าทุกอย่างจะเป็นเช่นไรต่อไป แม้แต่ตัวของกาวินเองก็ยังตอบตัวเองไม่ได้ว่าทุกวันนี้ เขารักเธอในฐานะอะไร แต่ที่แน่ ๆ คงไม่ได้เป็นอย่างที่ปอไหมคาดหวังให้เป็นครืดด~“โทรมาได้สักทีไอ้เพื่อนเวร” กาวินบ่นด่าก่อนจะกดรับสายของวาโยที่โทรเข้ามาหา “เออ กว่าจะโทรกลับ มึงอยู่ไหนเนี่ย?”“โทษทีเพื่อน กูอาหารเป็นพิษว่ะ ตอนนี้นอนให้น้ำเกลือยู่โรงพยาบาล” เขาแสร้งทำเสียงเอื่อยเหมือนคนหมดเรี่ยวแรง ให้สมกับบทบาทที่เขาแสดงเป็นคนป่วยอยู่ตอนนี้“ห๊ะ? อยู่โรงพยาบาล”“เออ นอนอยู่ห้องหนึ่งสี่สาม น่าจะอยู่ติดกับห้องไหม”“เดี๋ยวพี่มานะคะ...”กาวินรีบเดินออกไปตามหาห้องพักฟื้นที่ว่าเมื่อได้ยินเพื่อนรักบอกเช่นนั้น จึงเห็นว่าห้องที่วาโยพักฟื้นอยู่ เป็นห้องเดียวกันกับที่เขาเห

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เรื่องที่ถูกปกปิด--------------------------------------------------------------------------“มีเรื่องอะไร นอกเหนือจากเรื่องนั้นหรือไง”จะว่ามีก็มี แต่กูพูดไม่ได้ว่ะเพื่อน “...”กาวินไม่อาจพูดถึงสิ่งที่ทำเขากลุ้มใจอย่างถึงที่สุดออกไปได้ เพราะมีใครบางคนเคยขอเอาไว้ว่าให้เก็บเรื่องนี้เป็นความลับ แต่ถึงอย่างนั้นกาวินก็อยากจะพูดมันแทบทุกครั้งที่เห็นหน้าวาโย นั่นอาจเพราะมันเป็นเรื่องที่ทำเขารู้สึกผิด ไม่ต่างจากที่วาโยรู้สึกผิดต่อเขาอยู่เวลานี้“...”“...”ช่วงเวลาที่ต่างฝ่ายต่างเงียบ ในตอนนั้นเองทั้งคู่รู้สึกได้ถึงกำแพงบางอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างพวกเขาสองคน กำแพงที่หนาพอควร กาวินไม่อาจพูดทุกสิ่งที่หนักใจออกไปได้ วาโยเองก็ไม่รู้จะบอกถึงสิ่งที่เขาทำลงไปอย่างไร ทั้งคู่จึงได้แต่เก็บสิ่งนั้นไว้ลึกสุดใจ“เข้าข้างในกัน”“มึงเข้าไปก่อนเลย กูว่าจะดูดอีกสักมวน”“...เออ งั้นกูเข้าห้องก่อน” สงสัยว่ามันคงจะคิดมากเรื่องไหมจริง ๆ ภาวนาขอให้มันแค่สับสน ไม่จริงจังกับสิ่งที่พูดว่าจะทำทีเถอะ ถ้าเป็นแบบนั้นคงไม่ดีแน่ ผมคงยิ่งรู้สึกผิดหากทั้งคู่จะสร้างครอบค