All Chapters of ที่(ลับ)รัก ที่ระบาย: Chapter 11 - Chapter 20

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คนน่าสมเพช--------------------------------------------------------------------------วาโยหอบความน้อยใจที่มีกลับมาจนถึงที่บ้าน เขาทำราวกับว่าตัวเองกำลังถูกแฟนสาวนอกใจไปหาชายอื่น ทั้งที่เธอไม่ได้เป็นแม้แต่คนที่มีใจให้กัน ไม่แม้แต่จะคิดกับเขาเกินไปกว่าพี่ชายอย่างที่เธอเคยบอก...“เจ้าของกลับมาแล้ว คงดีใจหายเศร้าเลยสิท่า เหอะ!” วาโยเท้าเอวแยกเขี้ยวใส่อากาศเมื่อนึกถึงเรื่องที่ทำเขาหงุดหงิดไม่หาย“มาแล้ว”“...”“หน้าเป็นตูดมาเชียว ปอไหมยังไม่รับรักอีกเหรอคะ?” วิวาร์พูดแซวพี่ชายของเธอที่เดินหน้าบูดเข้ามาในบ้าน ซึ่งคงไม่มีเรื่องอะไรที่ทำให้หน้าของเขาบูดเป็นแกงค้างคืนได้แบบนั้น นอกเสียจากเรื่องรักที่ไม่สมหวังกับสาวสวยที่ได้ชื่อว่าเป็นเด็กเลี้ยงของเพื่อนสนิท“อย่าพูดน่า”“คงจี้ใจดำสิท่า”“...พ่ออยู่บ้านหรือเปล่า” เขาเปลี่ยนเรื่องพูดไปเฉย ๆ และคิดว่าการพูดเรื่องพ่อคงน่าหงุดหงิดน้อยกว่าพูดถึงเรื่องของปอไหม“อยู่โรงพยาบาลค่ะ มีผ่าตัดสำคัญ”“ดี”“คุยกับพ่อบ้างเถอะค่ะ โทรไปหาเขาบ้างก็ได้ ไม่คิดถึงกันบ้างหรือไงนะ คนในครอบครัวเดียวกันแท้ ๆ ทำไมต้

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : หมดเวลาใจดี--------------------------------------------------------------------------ปอไหมลุกออกจากเตียงด้วยพลังที่เต็มเปลี่ยม สีหน้าของเธอกลับมาสดใสเกือบเต็มร้อยเพราะช่วงสองอาทิตย์สุดพิเศษที่ผ่านมา ซึ่งเช้านี้เธอก็ปล่อยให้คนขี้เซานอนอยู่บนเตียงต่อส่วนเธอก็ลุกขึ้นมาทำงานบ้านและงานอดิเรกที่รักอีกทั้งยังสร้างรายได้ให้เธอเล็ก ๆ น้อย ๆ พอได้เป็นเงินเก็บ นอกจากนี้เธอยังมีเรื่องหนี้สินของวาโยให้ต้องจัดการ ซึ่งเธอก็หวังว่าวันนี้เขาจะยอมฟังคำขอของเธอ ถึงเรื่องที่เธอเคยพูดขอไป…“ภาพนี้ตั้งราคาขายเท่าไหร่ดีนะ”ภายในห้องนอนของปอไหม มีอุปกรณ์ระบายสีมากมายที่จัดวางและตั้งไว้อย่างเป็นระเบียบ อีกทั้งภาพวาดจากฝีมือของเธอก็ติดอยู่ทั่วทุกมุมห้อง ยังไม่รวมที่ถูกห่อและจัดเก็บไว้ในตู้ใบใหญ่ที่กาวินซื้อให้เพื่อเก็บงานศิลปะของเธอโดยเฉพาะแม้การเป็น ‘Artist’ จะถูกใครหลายคนมองว่าเป็นอาชีพที่ประสบความสำเร็จได้ยาก แต่กาวินก็สนับสนุนปอไหมเต็มที่เพียงแค่รู้ว่าเธอมีความฝันและอยากทำอะไร เขาส่งเธอเรียนมหาลัยในคณะที่ช่วยสานฝันของเธอให้เป็นจริง จนตอนนี้เธอเริ่

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : หยุดเถอะ ไหมขอร้อง NC--------------------------------------------------------------------------เขาเริ่มทำอย่างที่พูดบอก แม้ว่าจะเห็นสีหน้าที่ดูไม่พอใจของปอไหม ความต้องการของเขาในตอนนั้นมันไม่ได้ลดน้อยลงเลย มีแต่ยิ่งเพิ่มมากขึ้นหลังจากที่ได้ทำลายกำแพงความรู้สึกเก็บกดที่มีลง“ไม่ได้ค่ะ ไหมไม่ให้ทำ”เธอดิ้นหลุดไปไม่ทันไร ก็ถูกเจ้าของความสูงร้อยแปดสิบแปดดึงกลับมารับเรื่องเสียวอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ต่างไปตรงที่สีหน้าของเขาที่ดูเจ้าเล่ห์กว่าเมื่อกี้ขึ้นเยอะ“งั้นก็จ่ายหนี้มา พี่จะได้หยุดทำ”“...”“ถ้าไม่มีเงินจ่าย งั้นก็นอนอ้าขากว้าง ๆ ถ้าจะให้ดีก็ครางดัง ๆ ด้วยนะ”คำพูดน่าขยะแขยงกับสีหน้าของวาโยที่เธอเห็น มันทำให้เธอยิ่งรู้สึกเจ็บปวดและเกิดคำถามในหัวเต็มไปหมด ‘เขาดูไม่ได้รู้สึกผิดอะไรเลย ทั้งที่เพิ่งทำเรื่องไม่ดีลงไป’“ทำไมถึงทำกับไหมแบบนี้ ฮืออ ไหมไปทำอะไรให้พี่”“...พี่ว่าไหมไม่ได้โง่หรอก ที่จะไม่รู้ว่าเหตุผลของพี่คืออะไร”“ไหมไม่รู้ พี่ก็พูดออกมาสิ เกลียดไหมเหรอ หรืออะไร ฮืออ! ไหมไม่รู้จริง ๆ”“เหตุผลที่ว่า...”“...”“เพราะไหมทำให้

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เจ้าหนี้ขาโหด--------------------------------------------------------------------------ช่วงหกวันนี้ฉันต้องถามเขาให้รู้เรื่อง อย่างน้อยก็ควรพูดคุยปรึกษากันก่อนหากว่าจะย้ายออกไปจากที่นี่จริง ๆ ภาวนาขอให้ฉันได้ยินคำตอบที่อยากได้ยินทีเถอะ...“เบบี๋คะ วันนี้ทำอะไรกินเอ่ย ใกล้เสร็จหรือยัง” ร่างสูงฟุ้งไปด้วยกลิ่นหอมของคนที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จใหม่ เดินเข้ามาสวมกอดคนตัวเล็กจากทางด้านหลังและถามประโยคเมื่อครู่กับเธอ“ใกล้แล้วค่ะ มีต้มจืดกับ...”“อุ๊ย นิ้วไปโดนอะไรมาคะ” เขาพูดโพล่งขึ้นและรีบดึงมือมาดูเมื่อสังเกตเห็น “เมื่อกี้ยังไม่เห็นมีเลย”“เอ่อ มีดบาดน่ะค่ะ”“โถ่ เจ็บไหมคะ”“ไม่ค่ะ ไม่เจ็บ”“มีดบาทจะไม่เจ็บได้ยังไง อย่าโกหกสิ”พู่ พู่~กาวินประคองมือน้อยเพื่อเป่าแผลที่นิ้ว ทำอย่างกับเห็นว่าเธอเป็นเด็กห้าขวบที่วิ่งหกล้มจนเกิดบาดแผล แต่มันน่าอัศจรรย์ก็ตรงที่ปอไหมรู้สึกดีขึ้นมากเมื่อได้รับการกระทำนั้นจากกาวิน“หายแล้วค่ะ ไม่เจ็บแล้ว” เธอพูดพร้อมระบายยิ้มกว้าง อย่างที่เคยทำเสมอเมื่ออยู่ต่อหน้ากาวิน“ตาบวม ๆ แฮะ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ” เขาจ้องมองอ

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ทำเกินหน้าที่ เกินสถานะ--------------------------------------------------------------------------แค่ซื้อยาคุมก็อายจะตายอยู่แล้ว นี่ให้ฉันซื้อถุงยางไซส์หกสิบอีก ล้อกันเล่นหรือเปล่าเนี่ย โอ๊ย อยากจะบ้าตาย “...”“รับอะไรดีคะ?”“เอา...เอ่อ”“...” แพทย์ประจำร้านจ้องรอคำตอบจากสาวสวยที่ยืนอั้มอึ้งไม่พูดอะไรนอกจากคำว่า ‘เอา’“เอา เอ่อ…เอายาคุมฉุกเฉินค่ะ”“อ๋อ รับยาคุมฉุกเฉินนะคะ รับเป็นยี่ห้อไหนดีคะ?”“เอ่อ...”“มียี่ห้อที่ทานอยู่เป็นประจำไหมคะ?”“ไม่มีค่ะ...เอาเป็นยี่ห้อไหนก็ได้”“เคยทานยาคุมแบบฉุกเฉินมาก่อนหรือเปล่าคะ”“...” โอ๊ย ทำไมถามเยอะจังเนี่ย “ไม่เคยค่ะ”“โอเค งั้นหมอแนะนำเป็นตัวนี้นะคะ...รับอะไรเพิ่มอีกไหมคะ?”“เอ่อ...รับค่ะ”“รับอะไรเพิ่มดีคะ?”“ถุง...ยาง” ปอไหมพูดเสียงแผ่ว เมื่อจบประโยคก็รีบเม้มปากด้วยความเขินอาย แม้ว่าเธอจะโตเป็นสาวแล้วแต่นี่ก็เป็นการซื้อถุงยางครั้งแรกในชีวิต“ถุงยางใช่ไหมคะ”“...” เธอพยักหน้ารัว ๆ ก่อนจะถูกยิงคำถามสำคัญจนหน้าชา“ขนาดเท่าไหร่คะ”“...”“เอ่อ ขนาด...” จะบ้าตาย “หก สิบ ค่ะ” เธอพูดเสียงอยู่ในล