All Chapters of ที่(ลับ)รัก ที่ระบาย: Chapter 31 - Chapter 40

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : อดีตที่เป็นความลับ NC--------------------------------------------------------------------------“มีอะไรเหรอคะ?”“เรื่องนั้น...ที่วาร์เคยถาม ว่าพี่รู้สึกอะไรอยู่” ผมคิดว่าเวลานี้เป็นเวลาเหมาะสมที่จะพูดคุยเรื่องนั้นกับเธอ “พี่ชอบวาร์”“...”“วาร์ก็ชอบพี่เหมือนกันใช่ไหม?” เขาไม่ใช่คนโง่ที่จะมองไม่ออกว่าสาวคนไหนมีใจให้กับเขา แต่เธอต่างออกไปจากคนอื่นตรงที่เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่เขามองเป็นตัวเลือก แต่เขามองเธอเป็นเป้าหมาย“...คือ”หมับ! เอวคอดบางถูกโอบเข้ามาแนบชิด ลำตัวของเธอเบียดเข้าหาลำตัวสูงยาวจนสัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่ยิ่งทำใจดวงน้อยสั่นรัว“พี่ไม่อยากให้คืนนี้ผ่านไปเฉย ๆ วาร์บอกพี่ได้ไหม...ว่าวาร์ก็ชอบพี่เหมือนกัน”ฉันชอบเขาจริง ๆ ปฏิเสธไม่ได้เลย “…ค่ะ วาร์ชอบพี่กาวิน”จ๊วบเขาไม่ปล่อยให้เวลานั้นผ่านไปเฉย ๆ อย่างที่ว่าจริง ๆ เพราะทันทีที่ได้ยินคำยืนยันจากวิวาร์ว่าเธอก็คิดเหมือนกัน กาวินก็โน้มหน้าลงไปบดจูบริมฝีปากที่เขาโหยหาทันที สิ่งนั้นเขาจ้องมองมันอยู่นานแสนนาน และเวลานี้ก็เหมาะสมที่จะทำสิ่งที่ใจปรารถนาเรียวลิ้นชำนาญไล่ต้อนลิ้นเล็กท

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ปล่อยให้มันเป็นไป--------------------------------------------------------------------------เรื่องของวิวาร์มันยังฝังอยู่ในใจของผมแม้ผ่านมานานหลายปี และผมก็ไม่เคยมองว่าใครเป็นคนรักอย่างเธอได้อีก แม้แต่ปอไหมที่ยอมให้ผมทุกอย่าง เข้าใจผมในทุกเรื่อง เธอก็ไม่อาจแทนที่วิวาร์ได้อาจจะเพราะว่าผมยังอยากจะกลับไปแก้ไขเรื่องในอดีต ครั้งที่เคยทำให้เธอผิดหวังและเสียใจ ผมยังมีหวังอยู่เล็ก ๆ ว่าเธอและผมจะกลับมาต่อกันติด ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้นผมก็พร้อมที่จะปล่อยมือจากไหมทันทีแต่ไม่ว่าผมจะเข้าหาและตามง้อขอคืนดีวิวาร์ยังไง ทุกอย่างก็ยิ่งดูเหมือนว่ามันจะแย่ เธอเกลียดผมชนิดที่ว่าไม่อยากใช้อากาศหายใจร่วมกัน ไม่แม้แต่จะเดินเฉียดเงาของผม ทุกอย่างมันมืดแปดด้านจนตอนนี้ผมไม่รู้ว่าจะสู้ง้อเธอต่อยังไงดี มันเลยทำให้ผมเริ่มคิดว่าหากไม่ใช่วิวาร์แต่เป็นปอไหมก็คงไม่ได้แย่อะไรกาวินไม่เคยหายไปจากชีวิตของวิวาร์เลย เขายังคงตามง้อขอคืนดีเธออยู่ลับ ๆ โดยไม่ให้เพื่อนสนิทของเขารับรู้ถึงเรื่องนี้ และเขาก็ตั้งใจที่จะบอกเรื่องทุกอย่างกับวาโยหลังจากได้รับการให้อภัยจากเธอแล้ว“

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ชีวิตในฝัน (แต่ไม่เป็นดั่งฝัน)--------------------------------------------------------------------------เมื่อรู้ว่าความคิดของเพื่อนรักเปลี่ยนไป วาโยก็เปลี่ยนชุดกลับบ้านในทันที บ้านที่มีพ่อและน้องสาวอยู่ที่นั่น เขารู้สึกมองหน้าเพื่อนรักไม่ติดเพราะทำเรื่องผิดพลาดเกินจะแก้ไขซึ่งเขาเองก็ตามไม่ทันกาวินเช่นกัน เพราะคิดมาตลอดว่ากาวินไม่มีทางมองปอไหมเป็นคนรักได้อย่างที่เขาเฝ้าฝันอยากจะเป็น แต่ถึงอย่างนั้นก็ต้องถอยออกมาตามคำสัญญาที่ให้ไว้ส่วนปอไหมเอง หลังจากที่รักษาอาการป่วยจนดีขึ้น เธอก็ออกจากโรงพยาบาลตามกำหนดการ เธอเป็นอิสระจากวาโยอย่างที่ต้องการ ได้ใช้ชีวิตในรูปแบบคนรักกับกาวินอย่างที่เธอวาดฝัน แต่เหมือนว่าภาพในจินตนาการจะสวยงามเกินความเป็นจริงไปมาก อาจเพราะความรู้สึกที่เคยมั่นคง เวลานี้มีบางอย่างแปลเปลี่ยนไป*****ผ่านมาเกือบสองอาทิตย์ที่ปอไหมออกจากโรงพยาบาล เธอไม่เห็นว่ากาวินออกจากบ้านเลย และในช่วงที่ผ่านมานี้เขาก็ตัวติดเธออยู่ตลอด ทว่าสีหน้าของกาวินดูเหมือนคนที่กำลังฝืนยิ้มฝืนหัวเราะ ฝืนใช้ชีวิตให้มีความสุขทั้งที่ภายในใจไม่เป็นเ

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ถึงเวลาต้องพูดความจริง--------------------------------------------------------------------------ปอไหมกลับเข้ามาด้านในห้องนอนก็จริง แต่เธอไม่ได้เข้ามานอนพักอย่างที่กาวินคิด เพราะเรื่องที่เพิ่งรับรู้ทำเธอนอนหลับไม่ลงแม้ร่างกายจะอ่อนเพลียกึก กึก กึก กึก!เสียงกดคีย์บอร์ดดังอยู่ภายในห้อง เธอเปิดเข้าหน้าเว็บไซต์เพื่อหาข้อมูลที่อยากรู้ กดเข้าหน้านี้ ออก และเข้าอีกหน้า เพื่อให้รู้ข้อมูลเยอะที่สุดถึงเรื่องสิ้นคิดที่เธอตัดสินใจจะทำ...“ฮึก ฮืออ!”“จะให้พี่กาวินรู้เรื่องนี้ไม่ได้...”“ขอโทษนะ ฉันไม่มีทางเลือกอื่นจริง ๆ”เธอพูดขอโทษกับร่างกายของตัวเองและก้อนเนื้อมีชีวิตในท้อง เพราะสิ่งที่เธอเลือกทำเพื่อจะจบเรื่องนี้ไปเงียบ ๆ เป็นสิ่งที่ผิดต่อตัวเธอเองและเด็กน้อยไร้เดียงสาอีกคน หรืออาจจะผิดต่อพ่อผู้ให้กำเนิดเด็กน้อยคนนี้อีกด้วย เพราะหากเขารู้เรื่องคงไม่มีทางให้เธอทำอะไรสิ้นคิดเช่นนี้ในเช้าวันรุ่งขึ้นกาวินเคาะห้องเรียกปอไหมอยู่เป็นชั่วโมง แต่ก็ไม่มีเสียงใด ๆ ตอบกลับ เขาคิดไปว่าเธอยังนอนพักผ่อนไม่เต็มอิ่มจึงปล่อยให้เธอนอนต่อ ทว่าเที่ยงก็แล

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ดีใจที่มีเธอในชีวิต--------------------------------------------------------------------------คลินิกทำแท้งเถื่อน...“มาติดต่ออะไรคะ?” เสียงพยาบาลถามขึ้นเมื่อชายหนุ่มเปิดประตูเข้ามาด้านในสถานบริการด้วยท่าทางรีบร้อน“ไหมอยู่ไหน!”“ไหม!”“โทษนะคะคุณ ทำแบบนี้ไม่ได้นะ”“ถ้าไม่อยากให้ผมแจ้งตำรวจก็หลบไป! ไหม!” วาโยตรวจทั่วชั้นล่างและวิ่งขึ้นไปตรวจดูในชั้นสองก็ไม่พบอะไร จนขึ้นมาถึงชั้นที่สี่ของตึกจึงได้เห็นว่ามีสาวร่างเล็กท่าทางคุ้นตา เอามือปิดหน้านั่งร้องไห้อยู่ที่เก้าอี้ตรงหน้าห้องนั่งรอ วินาทีนั้นวาโยได้แต่ภาวนาขอให้ยังไม่เกิดเรื่องร้ายขึ้นกับเเธอเขาค่อย ๆ ก้าวเท้าเดินเข้าไปหาเธออย่างระวัง เพราะกลัวว่าจะยิ่งทำเธอขวัญเสีย แต่เมื่อเธอเงยหน้าขึ้น และเห็นว่ามีเท้าของใครบางคน หยุดยืนอยู่ด้านหน้าก็พบว่าเป็นเขา…เขาคนที่เธอกำลังคิดถึงอยู่วินาทีนั้น“ฮืออ!”“...” ผมมาทันไหมนะ “ไหม” เขาใช้เสียงโทนนุ่มเรียกหาเธอ ในตอนนั้นก็คุกเข่าลงที่ด้านหน้าคนตัวเล็ก เพราะต้องการถามไถ่กับเรื่องที่เกิดขึ้น“ฮืออ! ไหมไม่กล้าค่ะ ฮืออ!”“...” วาโยได้แต่เงียบฟัง