Lahat ng Kabanata ng Spoil Me, Attorney Gavinson: Kabanata 21 - Kabanata 30

Puno ng dugo ang mga palad ni Kenneth.Ngunit tila hindi niya nararamdaman ang sakit; nanatili siyang nakatayo roon, at namutla ang kanyang mukha.Sa isang saglit, naisipan ni Kenneth na pumasok sa silid at agawin si Mallory kahit sa harap mismo ni Cameron. Ngunit alam din niya na kapag humakbang siya papasok, agad na mapapawalang-bisa ang kanilang engagement ni Mitzie.Ang lahat ng kanyang pinaghirapan ay mawawala sa isang iglap!Biglang umalis si Kenneth at nagmaneho patungo sa isang medyo luma na subdibisyon.Dalawang taon na rin siyang nakatira dito, at kilala na siya ng nagbabantay. Nang pumasok ang kanyang sasakyan, magiliw siya nitong binati. “Bumalik na po kayo, Mr. Soriano!”Tumango lamang si Kenneth nang walang emosyon.Umakyat siya at binuksan ang pinto. Ang apartment na may sukat na humigit-kumulang walumpung metro kuwadrado ay puno ng mga alaala nilang dalawa ni Mallory.Noong panahong iyon, nasa bingit ng pagkalugi ang kanilang pamilya, at magkakatabi silang nakatira sa

“Salamat.” Bahagyang nanginginig ang boses ni Mallory. Nagsisimula na siyang pagsisihan ang pagsama rito. Pakiramdam niya ay kakaiba ang ikinikilos ni Cameron ngayong gabi.At tama ang kanyang kutob.Nang matapos manigarilyo si Cameron, sumandal siya at hinalikan ito.Matapos ang ilang halik, unti-unting nakabawi ng diwa si Mallory. Sumandal siya sa balikat nito at bumulong, “Cameron…”Mahina niyang idinugtong ang kanyang pakiusap, “Ano ba talaga tayo?”Tinitigan lang siya ni Cameron nang tahimik. Alam niyang ang ibig sabihin nito ay ayaw pa niya…Matapos ang mahabang sandali, dahan-dahan niyang inalis ang pagkakaakbay sa kanya at sumandal nang mariin sa upuang gawa sa katad, saka ipinikit nang bahagya ang kanyang mga mata.Mukhang pagod na pagod ito.Hindi nakapagsalita si Mallory ng anumang panunumbat; tinitigan na lang niya ito.Makalipas ang ilang sandali, tumayo si Cameron at pinindot ang isang buton. Dahan-dahang bumukas ang bubong ng sasakyan at tumambad ang madilim na asul na

Bahagyang naantig ang damdamin ni Mallory. Marahang hinaplos ng kanyang mahahabang daliri ang telepono. Matagal siyang nag-alinlangan at hindi agad sumagot; makalipas ang kalahating oras pa lamang siya nakapagpadala ng mensahe. "Sorry, Mr. Gavinson, nakatulog na kasi ako." Sa kabilang dako, hawak ni Cameron ang isang baso ng alak at napangiti nang mabasa ang sagot ni Mallory. —Medyo nakatutuwa pa rin ang pagiging mahinhin ni Miss Sullivan. Hindi na siya sumagot, kundi dahan-dahang hinalo at ininom ang pulang alak sa kanyang baso. Sa mga sumunod na araw ay hindi nagpakita si Cameron, ngunit paminsan-minsan ay nagpapadala pa rin siya ng mensahe—minsan ay litrato, minsan ay isa o dalawang pangungusap. Magaan at tila walang bahala ang kanyang pananalita, ngunit may halong karisma ng isang may sapat na gulang na lalaki. Hindi naman laging sumasagot si Mallory. Ngunit pareho nilang nararamdaman ang hindi malinaw na ugnayan sa pagitan nila. Isang madaling araw, habang papaso

Upang hindi malungkot si Mallory ay pinakalma pa niya ito. “Huwag mo nang isipin! Sa ngayon ay kay Mitzie na siya, at hindi na tayo dapat makialam sa kanilang maruruming gawain.”Biglang naalala ni Mallory ang sinabi ni Cameron. Minsan ay nagtangkang magpakamatay si Mitzie dahil kay Kenneth… Marahil ay alam din ni Cameron ang mga gawain ng lalaki, ngunit sadyang ipinipikit na lamang ang kaniyang mga mata alang-alang sa kapatid!Nalulunod siya sa kaniyang pag-iisip nang tapikin siya ni Dianna. “Huwag ka nang malungkot dahil sa lalaking 'yon. Hindi niya deserve ng luha mo, you should be happy dahil sa wakas ay nakalaya ka na sa isang gagong kagaya niya!”Tumango lamang si Mallory.Bumuntong-hininga si Diana. “Mas mahalaga ang pera kaysa sa isang lalaking walang kwenta.”Nag-aalalang baka kapusin sa pera si Mallory, inilabas pa niya ang kaniyang bank card… Ngunit agad na tumanggi si Mallory at mahinang sumagot. “Salamat, hindi ko naman kailangan sa ngayon.”Hindi ito naniwala si Diana.N

Natulala lang si Mallory at hindi naiproseso ng kanyang utak ang sinabi ng madrasta.Namumutlang inulit iyon ni Ruth. “Nagpakamatay ang Daddy mo sa loob! Mabuti na lang at may nakakita at agad siyang nailigtas! Stable na siya sa ngayon, ngunit napakabigat pa rin ng kaniyang kalagayan! Mallory, nakikiusap ako sa’yo, humanap ka ng paraan para makita ko siya! Mahina na ang kaniyang pangangatawan, at napakalaki ng dagok na ito sa kaniya!”Tinakpan ni Tita Ruth ang kaniyang mukha at humagulgol nang malakas.Nalilito at hindi makapaniwala si Mallory. Hindi niya matanggap na ang kaniyang ama—na para bang matibay na bato—ay magtatangkang magpakamatay. Noong huli niya itong nakausap ay maayos naman ang kalagayan nito! Agad niyang tinawagan si Attorney Mendoza para humingi ng tulong at mapabilis ang mga papeles upang makita nila si Bernardo.Nakatanggap din si Atty. Mendoza ng balita at handa sanang makipag-usap kay Mallory, kaya ipinatawag niya ito sa kaniyang tanggapan.Pinakalma muna ni Mall