《Spoil Me, Attorney Gavinson》全部章節：第 11 章 - 第 18 章

Napilitan si Mallory na sumama kay Rowan sa ospital. Masyadong mapilit ang lalaki; kahit maliit lamang ang kanyang pinsala, pinatagal pa rin niya ang kanilang pananatili doon nang dalawang oras.Ihatid man nito si Mallory sa kanilang tahanan, alas-nuwebe na ng gabi. Kahit masama ang kalooban ng dalaga, humingi pa rin siya ng paumanhin kay Rowan. “Pasensya ka na at napakabigat ang naging abala sa’yo ngayong araw.”Masalimuot naman ang nararamdaman ni Rowan kumpara sa kanya. Inakala niyang kapag naghiwalay na sina Mallory at Kenneth, magkakaroon na siya ng pagkakataon. Ngunit hindi niya inaasahang biglang susulpot si Cameron.Kahit seryoso ang kilos at mukha nito, kitang-kita pa rin ni Rowan kung paano ito tinitigan mula ulo hanggang paa si Mallory sa maikling panahon na magkakasama sila. Hindi siya bulag, kaya natural na napansin niya ito.Gayunman, hindi siya nangahas na tuwirang makipagsabayan kay Cameron. Mataas at kagalang-galang ang katayuan ng pamilyang Gavinson sa Lungsod, at ki

Tila nag-aalinlangan si Cameron. “Isn't she Rowan's woman? Then it's not appropriate for us to...”"She already got into a taxi!" Bulalas ni Mitzie na para bang nalungkot pa dahil nakasakay na ang dalaga.Lumingon si Cameron sa pwesto nito.Tama nga ang sinabi ng kapatid. May dumaan na asul na taksi na lumihis patungo sa pwesto ni Mallory at nakalampas mismo sa harap ng kanilang sasakyan.Hinanap ni Mitzie ang numero ni Rowan sa kanyang telepono at tinawagan ito.[Rowan, anong klaseng kasintahan ka? I just saw her! It's already late at night, bakit hindi mo siya sinusundo?]Tumawa na lamang si Rowan bilang sagot. “Ah… kasalanan ko na hindi ako mabuting kasintahan!”Bahagyang napangisi si Cameron nang marinig ito.Talagang walang pakialam ang taong ito!Nag-usap pa sandali si Mitzie at si Rowan bago pinatay ang tawag.Hinawakan niya ang braso ng kapatid at malambing na sinabi, “Kuya, paano kung anyayahan ko si Mallory na tumugtog ng piano sa birthday party ko? Alam kong nahihirapan sil

Ipinagkanulo siya ni Kenneth, malapit nang makulong ang kanyang ama, at pilit siyang ginagawang kabit ng lalaking ito.Ngunit wala ni isa man sa mga ito ang alam ni Mitzie; patuloy pa rin ito sa pag-uutos at paghahangad ng pansin na parang wala itong ginagawang masama.Ang bagay na iyon ay nagdulot ng kakaibang sakit at pighati sa puso ni Mallory.Humugot ng malalim na hininga si Mallory upang pakalmahin ang sarili. Sinabi niya kay Mitzie, “Huwag mo na akong hahanapin pa. Hindi lahat ay kailangang maging bahagi ng kuwento ng pag-ibig ninyo.”Sanay na sanay si Mitzie na laging sinusunod at pinahahalagahan, kaya’t hindi pa siya nakaranas ng ganoong klaseng rejection. Patuloy pa rin siya sa pangungulit determinadong alamin kung bakit ayaw nito sa kanya.Magkasunod silang pumasok sa isang makipot na eskenita. Pakiramdam ni Mallory ay hindi niya matatakasan si Mitzie, kaya’t lumingon siya upang suyuin at paalisin ito. Ngunit sa sumunod na sandali, nanlaki ang kanyang mga mata sa nakita.Bi

Sa gitna ng kaguluhan, naramdaman ni Mallory ang pag-angat ng katawan niya sa ere. Sumandal siya sa dibdib ni Cameron—mainit ito, at may halong banayad at kaaya-ayang amoy ng pagkalalaki. Unti-unting lumayo at nawala sa kanyang paningin ang abandonadong bodega...Sa wakas ay kumalma ang punong-puno niyang kalooban. Dahan-dahan niyang ipinikit ang kanyang mga mata, ngunit bigla siyang nahilo.“Cameron...” mahina at hirap na tawag niya habang mahigpit na nakakapit sa damit nito.Tiningnan siya ni Cameron at napansin ang pamumutla ng kanyang mukha.Sumandal pa lalo si Mallory at mahinang sinabi, “May tumama sa likod ng ulo ko... baka nagkaroon ako ng concussion.”Hindi na nag-aksaya ng panahon si Cameron at agad siyang dinala sa ospital.Nakahiga si Mallory sa likod ng sasakyan habang dumanas ng sunod-sunod na panlalamig at panlalambot ng katawan. Pakiramdam niya ay masusuka siya anumang oras.Nagmaneho si Cameron gamit ang isang kamay habang may kausap sa telepono.“...the original addr