Lahat ng Kabanata ng Marrying the Gay Billionaire: Kabanata 231 - Kabanata 240

Samarah’s POV “I’m your slave, your forever follower.” PAK!!! “Hahahahaha!” “Aray ko! Hahahaha!” “Talagang hindi kayo titigil ha?” Tinutukan ni Rowan si Chelsea at Thea ng hawak niyang tong. Nasa labas kasi kami ng bahay at nag-iihaw ng isda. “P*ch kuya ang kormi mo! Hahahaha!” Panay ang hampasan nilang dalawa ni Thea. “Kapag ako nagka event event ng ganon never talaga ako magsasabi ng kung anong kakornihan sa harap, nakakakilabot!” Ika ni Thea at umakto pa siya na nangingilabot. “Alam niyo kung bakit hindi kayo kinikilabutan?” tanong ko. “Oh sige bakit?” si Thea. “Kasi hindi kayo maka relate. Mga wala kasing nagmamahal sa inyo! Hahahahaha!” “BOOM!” Si Papa Basty at nag hand gesture pa sa harap nila. “Kuya alam ko na kung bakit ka jejemon. Mana ka kay Papa! Korni niyo!” Kumpleto kami ulit dito sa bahay. Ilang taon din mula nung huli silang dumalaw dito, tumatanggi rin kasi kami dahil nga ayaw naming makahalata sila sa mga nangyayari. Pero ngayon, katatapos la

Sandra’s POV “Ayos! Itatago ko ito, ipapa laminate ko tapos ipapa frame! Siguruhin niyong susunod kayo sa deal ah?” “Oo na! Bw*sit ka mukha ka talagang pera!” Pabiro ko siyang binatukan. “Aba, lifetime client ko ang Allure at Luscious Layers, siguradong buhay na buhay ang business ko nito.” Natawa na lang kami ni Rowan sa kanya. “Thanks for all your help, Treb.” Inilahad ni Rowan ang kamay niya at tinanggap naman iyon ni Treb. “Thank you din dahil hindi mo ako nilagutan ng hininga kahit alam kong pikon na pikon ka sa mga acting ko.” Nakangisi niyang sabi, “Ito kasing si Samarah sinasabihan akong lalaan yung acting kapag nagseselos siya kay Sandra eh,” pambubuko niya sa akin. Lumingon sa akin si Rowan at pinaningkitan ako ng mata, “So ikaw pala ang salarin.” Nag-iwas ako ng tingin at hinaplos ang pader, “Wow, ano ‘to pader? Ang ganda ang smooth.” Nang matapos kami doon ay dumiretso kami sa Mansyon. Ipinapatawag kaming lahat ni Lola. Kailangan daw ay kumpleto ang lahat

Samarah’s POV “Ako ang panganay pero bkit siya na lang ang pinapaboran palagi? Tapos sasabihin niyo na wala kayong paboritong anak? pare pareho lang kayo nila Lola, Ma!” “Anak hindi totoo ‘yan, hali ka ha rito. Hinaan mo lang ang boses mo! Hindi lang naman ang shares na iyon ang meron ang Lola mo, kaya please lang Gab, hayaan mo na iyon sa kapatid mo.” Panay ang bulungan nila sa may likod ng bahay pero dinig na dinig ko pa rin sila Mama at Ate Gab mula sa kusina. Pinagkaka interesan niya pala ang pera ni Lola, kung makangiti siya sa amin kanina wagas na wagas pero may iba pala siyang agenda. “Mama naman eh, lumulubog na ang kompanya kosa Canada. Kailangan ko ng tulong financially! Bakit ba kasi ayaw niyo akong tulungan?!” Naloloka ako sa mga naririnig ko. May patahian kasi sim Ate Gab sa Canada at Texas. Pagpoproduce ng mga tela ang negosyo niya doon. Ang alam namin succesful at maganda ang takbo ng negosyo niya. “Gab, makinig ka sa akin. Gusto mo ba na ikumpara ka na naman

Samarah’s POV “So ano? Ngayon sinisigawan mo na ako dahil ayaw mo na dinidisiplina ko ang anak mo?” “Lola upo muna po kayo rito.” Inalalayan ko si Lola makaupo bago ako lumapit sa kanila. Mabuti na lang at nagpapahinga na ang iba kaya silang tatlo lang ang nandoon. “Hindi mo anak si Ferlyn para disiplinahin mo siya. If you have a problem with her, then talk to us, her parents!” Nasa likod ni Rowan si Ferlyn na iyak ng iyak. “Teka teka, ano bang nangyayari? Ang lakas ng mga sigawan niyo nakakabulahaw na kayo sa mga nagpapahinga.” “Hoy ikaw!” Lumapit siya sa akin at dinuro duro ako, “Bago mo atupagin ang pagpapasipsip kay Lola, turuan mo muna ng common sense iyang anak mo! Tignan mo ang ginawa sa couch! Binasa ng buko juice! Edi lalagkit na yan!” Huminga ako ng malalim sinusubukang pakalmahin ang sarili, “Ate unang una, hindi ako nagpapasipsip kay Lola. Pinuntahan ako ni Lola dahil gusto niya raw maglakad lakad. Wala naman kayo kaya sinamahan ko na.” “Yeah right.” Inirapan

Samarah’s POV “Mamaya mo na replyan yan, importantetong sasabihin ko eh.” “Hoy! Cellphone ko!” Aagawin ko pa sana iyon sa kanya pero inipit niya sa pagitan ng mga hita niya. “Sige subukan mong kunin.” “Kapag yan nangamoy itlog maalat leche ka ha?!” “Ito na nga yung sinasabi ko makinig ka,” pagpapatuloy niya na para bang hindi ko siya pinagbantaan, “Gusto ko sanang ligawan si Jen.” “Sinong Jen?” Dumating na ang mga inorderniya, “Ang dami ah?” “Si Jen yung kapitbahay natin. Yung kaibigan niyo ni Angge.” “As in si Jennelyn Caiguran? Yung kapitbahay natin na tsismosa?” paglilinaw ko. “Oo, grabe ka naman sa tsismosa. si Angge lang yung tsismosa hindi yung crush ko ‘no!” This time, ako naman ang napangiwi, “Oh ito kain ka na.” Inabot niya sa akin ang isang bowl ng Bacsilog. “Sure ka ba dyan? Siya talaga liligawan mo?” Sinimulan ko nang ngumata bago pa magbago ang isip niya. “Grabe naman sa tanong para namang may mali kay Jen. Kung magsalita ka parang hindi kayo magkaib