All Chapters of Marrying the Gay Billionaire: Chapter 251 - Chapter 260

277 Chapters

248: CRUSH

Samarah's POV Pagdating namin sa bahay ay parehong lupaypay ang mga katawan namin. Mabilis siyang nakatulog.. Pagod din ang isip ko pero hindi matigil sa pag andar ang isip ko. Ngayon ko lang kasi narealize, dalawang beses na kaming ikinasal pero wala pa rin kaming honeymoon. Bakit ganon? Bakit umabot sa ganon? Hindi ko tuloy mapigilang malungkot. Nag search ako sa social media ng mga kaibigan namin na kapareho naming ikinasal na. Lahat sila may mga posts tungkol sa honeymoon nila. Ang iba within Philippines habang ang iba naman pumunta pa ng ibang bansa. Mayaman pa kami sa kanila pero bakit kami walang ganon? Nakakaramdam ako ng tampo sa kanya pero hindi ko rin naman alam kung dapat ko pa bang sabihin sa kanya. I feel like it’s too late for that and baka magmukha lang akong childish or petty. Pero nakakainggit kasi talaga! Kinagabihan, pagdating ni Ferlyn galing sa school ay wala siya sa mood. Tahimik, hindi siya nagkukweto gaya ng dati niyang ginagawa. Pinapakiramdaman tuloy

249: MAGALING TUMIKIM

Samarah's POV “O sige na sige na! Ang daming sinasabi!” Binili niya na iyon saka na kami bumalik sa kotse niya, “Oo nga pala. Hindi ba magalit si Rowan niyan? Baka mag text na naman sa akin iyon ng kung ano ano.” Napaayos ako ng upo, “Nag text siya sa ‘yo? Anong sabi?” OMG binabakuran niya pala ako? Daig ko pa si Rapunzel, hays! “Basta! Dinelete ko na, ang pabebe kadiri!” Tinaasan ko siya ng kilay, “Hoy! Never naging pabebe si Rowan!” “Basta nga kasi! Layuan daw kita tapos ang dami pang sinabi. Maryosep malabo ba mata ng asawa mo? Pangit pangit mo eh!” “Wow ah? Gusto mong ibalik ko sa utak ni Jen lahat ng mga kasamaang ginawa mo sa akin?” Paghatid niya sa akin sa bakery ay balik na naman ako sa trabaho. Iyong Treb na iyon ginagawa akong tuta na hinihiram hiram! Kitang may trabaho ako eh! “I see you’re with him again.” Nagulat ako nung makita si Ate Gab na nakaupo sa isang table pagpasok ko. “Oh ate, nandito ka pala.” Kahit naaasiwa ako dahil sa mga ginagawa niya rec

250: FRIENDS LANG

Samarah's POV Kumuha siya sa tinidor saka iyon kinain, “Not bad. This would be great as a wedding cake. It has that unique minty flavor that’s not so common with cakes.” “Talaga ate? Idadagdag ko sa wedding collections namin yan.” kinikilig kong sabi. “Yeah, magaling ka talaga. Alam ko naman unang kita ko pa lang sa iyo eh. Look at you, from rags to riches. Dahil sa galing ng panlasa mo nakaahon kayo sa hirap ng pamilya mo.” Parang puputok ang ugat ko sa ulo sa kakapigil ng inis ko, “And now may sarili ka nang business. Siguro hindi mo na gaanong kailangan si Rowan kaya gusto mo nang tumikim ng ibang lalake. Am I right?” Ayan na naman ang nakakaasar na mga ngiti niya. Hindi na ako nakatiis. “Ate, marami apa po akong gagawin. Kain po muna kayo dyan, libre na namin ang lahat.” Tumayo na ako at iiwan na sana siya nung hinawakan niya ang kamay ko. Anak ka ng limang kambing sinusubok talaga ang pasensya ko! “Please don’t be offended, I am mearly a sister looking out for her

251: ZACK VILLA FUERTE

Samarah's POV “Eeeww! Yucckkk! Kadiri!” Umaktong nasusuka si Jen. “Hindi ko bebe yan! A-ano, friends pa lang kami. Sabay naming nginiwian si Treb, “Oh talaga ba?” sabay naming sabi ni Angge. “A-ano na kasi yung sagot? Tinatanong ko ang sami mong satsat lagi eh.” Inirapan ko siya, “Hindi pa kami naghahoneymoon.” “Huh? Bakit?” “Ten years na mula nung kinasal kayo ah?” Napabuntong hininga ako, “Oo nga, ewan ko rin. Hindi siguro priority hahaha” Natahimik silang tatlo at nagkatinginan, “ Hoy ano yang mga tinginan na yan ha? Okay lang naman sa akin eh. Saka ang tagal tagal na rin naming mag asawa okay naman kami.” Pilit akong ngumiti sa kanila. Hiyang hiya ako kasi pakiramdam ko kawawang kawawa ako. Pag uwi nila ay inabala ko na lang ang sarili ko sa paghahanda ng mirienda. Ngayon daw darating ang kaklase ni Ferlyn na kapartner niya sa project. Dapat nung nakaraan pa pero ewan ko ba kung bakit hindi matuloy tuloy masyado daw silang maraming ginagawa. Nagpaka busy ak

252: BOY FRIEND

Samarah's POV “Yes po Mrs Fontano. That's your our main business po.” Main business. Ibig sabihin may iba pa? “Naku huwag mo na ako tawaging Mrs. Fontano. Mama na lang.” Nginitian ko siya sa rearview mirror. Kitang kita ko naman ang pamumula niya. “Mom!!!” Atungal ni Ferlyn sa tabi ko. “Oo na, oo na! Tita na lang Zack ha? Ang haba nung Mrs Fontano eh.” Nahihiya siyang tumawa. Napaka cute! Mamula mula ang matataba niyang pisngi! Parang kamatis! Pagdating namin sa bahay, hindi pa man kami nakakababa ay hindi ko na mapigilan ang tawa ko. “Lagot ka Ferlyn!” Pananakot ko sa kanya habang nagpaparknsa garahe. “Why Mommy?” inosente niyang tanong. “Tignan mo Daddy mo.” Itinuro ko si Rowan na nakatayo sa harap ng bahay. Nakatayo ng matikas, nakahalukipkip ang mga braso habang nakakunot ang noo. Para siyang rottweiler na handang handang managpang! Hahahaha! “Patay ka dyan mamaya.” “Why? I didn't do anything.” Seryoso niyang sagot. Minsan pakiramdan ko mas matured pa umakt

253: INSENSITIVE

Samarah's POV “Kapag nakita kong nakasara iyan bubugbugin kita.” At talagang idinuro niya pa iyong bata! Napa facepalm na lang talaga ako. “Hehehe nagbibiro lang ang Tito mo, Zack. Sige na gawa na kayo ng project.” Hinila ko na naman siya palabas kahit napaka bigat niya, “Baliw ka! Natakot yata sa ‘yo yung bata, namutla bigla eh.” “Mabuti iyon para alam niya kung sino ang kinakalaban niya.” Nakaupo siya sa sofa kung saan nasisilip niya yung dalawa sa loob ng kwarto. Iiling iling akong iniwan siya doon. Panay ang saway ko sa kanya the whole time na nasa amin si Zack. Pero sa loob loob ko ay natutuwa din ako. Ang cute naman kasi ng mag Ama ko. Super protective niya sa anak namin pero nung sinabi ni Ferlyn na huwag siyang makialam sa kanila wala rin siyang palag. Hahahaha! Pagkatapos nila sa projects ay hinatid ni Rowan si Zack. Sana lang talaga huwag niyang lamunin ng buhay iyong bata, jusko! Napaka OA ni Rowan. Maghahanda na sana ako ng hapunan nang bigla naman akong makar

254: REUNION

KINABUKASAN… “Bilisan mo hinihintay na nila tayo. Kanina ka pa dyan eh.” “Mauna ka na kung gusto mo.” Ang lalakeng ito, sinusubok talaga ang pasensya ko. Inimbita kami ni Lebron sa isang restaurant. Ang usapan dapat alas nueve nandoon na. Itong magaling kong asawa 8:50 AM na hindi pa rin tapos! Kung ano ano pa kasing ipinapahid sa katawan lalo na sa mukha. Hay nako, kung may isang bagay man na hindi nagbago kay Rowan, ito na ‘yon. Hanggang ngayon sobrang arte niya pa rin sa balat niya. At ang mas malala? Dalawa na sila ngayon ni Ferlyn ang ganon! Kaya talagang nakakapika kapag ganitong may lakad kami. Aba! Sabi dapat babae ang nagtatagal kapag gumagayak. Siya naman baligtad, siya itong parang prinsesa. Hay… kung hindi lang talaga siya gwapo. Nakakainis kasi hindi ko siya matiis. Parang lalo pa kasi siyang gumwapo over the years, palibhasa hindi siya ang nagbubuntis at nanganganak. Hay… “Hey!” Bumalik ako sa ulirat noong bahagya niya akong tinulak, “Kanina pa kita tinatawag.

255: BLINK TWICE

“Stop, don’t point your fingers like that.” “Ayan lagot ka!” Pambubuyo ni Lebron. “Magpakabait ka na kasi, makinig ka sa asawa mo!” Gatong ko. “Tse!” Kunwaring pagsusungit niya pero namumula na ang mga pisngi niya. “Hahahaha! Marupok sa asawa!” “Mahinang nilalang.” Bwelta ni Rowan kaya sila na naman ang nagbangayan. Panay ang kwentuhan namin habang kumakain. Hanggang sa napunta na nga ang usapan sa pagkakaroon ng asawa at sa buhay ng pagsasama sa iisang bahay. “Pero ikaw Kim, napaka strong ng personality mo eh. Paano kayo nagdedecide sa mga bagay bagay? Hindi ba kayo nag-aaway?” tanong ko. “Dati nag-aaway kami. Pareho kaming panganay eh, tapos pareho din kaming ayaw magpatalo.” “Anong parehong panganay eh nag-iisang anak ka?” basag ni Rowan sa kwento niya. “Alam mo ikaw? Bad trip ka eh ‘no?” Inirapan niya si Rowan, “Pero ayun nga. Narealize ko kasi, na mula’t mula naman hindi ako pinabayaan ng asawa ko eh. Never niya akong pinahamak at alam ko naman na ang inten

256: THE RUIN OF ME

Samarah's POV Ako lang ba pero kapag masyadong gwapo ang lalake iniisip ko talaga na korni siya at walang sense of humor? Ganon ang tingin ko sa asawa ni Kim nung umpisa eh. Pero ako ang nagkamali. Kahit naman kasi si Rowan nadevelop lang naman ang sense of humor niyan nung napasama siya sa amin. Masyado siyang seryoso dati at laging masungit. Nung high school nga akala ko nagbabalak na yan manakop ng planeta eh. Nang maghiwa hiwalay na kami ay si Rowan na ang nagdrive pauwi habang ako naman nakabaluktot sa upuan at nakatingin sa labas ng bintana. “Malamig na ba ang ulo mo?” Napataas ako ng kilay sa tanong niya. “May themometer ka ba dyan? Para macheck ko.” Pamimilosopo ko. “I’m serious, Sam. I wanna talk.” “Then talk!” Oh! Di niyo kaya yung pagsusungit ko kapag english, ang expensive! “About last night.” Dinig ko ang pagbuntong hininga niya Hindi niya naituloy kaagad ang gusto niyang sabihin na para bang hirap siyang gawin iyon, “You hurt me.” Nabagabag ako nang marinig iyon

257: KAMPON NI SATANAS NA SHORT HAIRED

Samarah's POV Mabilis na lumipas ang isang linggo. Medyo boring dahil wala naman kaming ganap. Hindi rin namin mahagilap si Jen. Ang sabi niya busy daw siya. Pero nakikita namin sila ni Treb na magkasama. Naka angkas siya sa motor habang nakabalot ng scarf ang ulo at nakasuot ng shades kahit napaka init ng panahon. Mukha tuloy siyang muslim. Tynityempohan lang naming asarin siya ni Angge, lagot talaga siya sa amin. “Babe, I’m home.” Dumiretso siya sa akain at saka ako niyakap mula sa likuran. Dumiretso ang kamay niya sa mga dibdib ko at saka pinisil ang mga iyon. “Hoy! Kadarating mo lang aba? Wala pa akong kiss ah?” Tinaasan ko siya ng kilay at kunwaring magtatampo ako. “Hahahaha sorry, nadala lang.” He lifted my chin and gave me a peck on my lips. Ang bango niya, kung may amoy man ang blue rose, ganon ang amoy ni Rowan. Warm, passionate, and masculine, “I have a surprise for you.” “Hmm? Ano iyon?” tanong ko. Nakangiti siyang pumunta sa harap ko tapos ay umupo sa tabi ko, “Chara

...

23 24 25 26 27 28

SCAN CODE TO READ ON APP